Америкалық саяхатшы Огастус Брэдфордтың өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық саясаткер (1806–1881)

Август Уильямсон Брэдфорд (9 қаңтар 1806 – 1 наурыз 1881), демократ, 1862–1866 жылдары АҚШ-тың Мэриленд штатының 32-ші губернаторы болды. Ол Азамат соғысы кезінде губернаторлық қызмет атқарды және Одаққа берілгендігі үшін қатты қиындықтарға тап болды.

Өмірбаян

Аугуст Уильямсон Брэдфорд 1806 жылдың 9 қаңтарында Мэриленд штатының Бел Эйр қаласында Сэмюэл Брэдфорд пен Джейн Бондтың ұлы болып дүниеге келді. 1824 жылы Сент-Мэри колледжін бітірген. Колледжді бітіргеннен кейін, ол Ото Скотттың жетекшілігімен заңгерлік білім алды және 1826 жылы адвокаттыққа қабылданды. Кейін Балтиморға көшіп, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. 1835 жылдың 10 қарашасында Элизабет Келлге үйленді, олардың он екі баласы болды, олардың жетісі әкесінен кейін тірі қалды. 1845 жылы губернатор Томас Пратт Брэдфордты Балтимор округі сотының хатшысы етіп тағайындады, ол 1851 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1861 жылдың ақпан айында губернатор Томас Х. Хикс Брэдфордты Вашингтон бейбітшілік конференциясына Мэриленд штатының делегаты ретінде тағайындады, онда ол Одақты қолдап сөз сөйледі. Конференциядан кейін Одақ партиясы Брэдфордты губернаторлыққа кандидат етіп ұсынды, ол Демократиялық партияның кандидаттары генерал Бенджамин С. Ховардқа қарсы күресті. Брэдфорд Ховардты шамамен 30 000 дауыспен жеңіп, 1862 жылдың 8 қаңтарында қызметке кірді. Өкімет барысында ол Мэриленд штатының сайлауларына Федералды үкіметтің араласуына қарсы тұрды, штаттық үкіметтің беделін сақтап, қатал және еріксіз әскери оккупацияға қарсылық көрсетті және штатты Одақта ұстау үшін бар күшін жұмсады. Сонымен қатар, ол Федералды үкіметтің билігін мойындады, бірақ оның әдістерімен келіспеді. 1862 жылдың қыркүйегінде ол Пенсильвания штатының Альтуна қаласында өткен Лоялдық соғыс губернаторларының конференциясына қатысқан көптеген солтүстік штат губернаторларының бірі болды. Азамат соғысы кезінде Конфедерация Мэрилендке үш рет шабуыл жасады. Соңғы шабуыл кезінде Брэдли Т. Джонсонның жасағы 1864 жылдың шілдесінде Брэдфордтың үйіне келді және ол болмаған кезде барлық жиһазымен, кітапханасымен және құжаттарымен бірге өртеп жіберді. Бұл әрекет ішінара Одақ генералы Дэвид Хантердің Вирджиния губернаторы Джон Летчердің үйін өртеп жібергеніне жауап ретінде жасалды, ал ішінара Брэдфордтың "ұстамсыз мінезі мен берік нанымына" байланысты болды. Төрт жылдық қызметі барысында Аугуст Брэдфорд Самуэль Гринды (босатылған құл) түрмеден босатты, бірақ ол штатты тастап кету шартымен. Грин – африкалық-американдық құл және дін қызметкері, ол 1857 жылы «Том ағаның қорабы» романының бір данасын иеленгені үшін түрмеге қамалған. Ол Мэрилендке көшіп келуді, әсіресе құлдық жойылғаннан кейін, штаттық мектеп бастығы мен мектеп комиссарларын тағайындауды және білім беру жүйесін құруды қолдады, сондай-ақ милицияны қайта ұйымдастыруға және Геттисбург шайқасының бір бөлігін Одақ әскерінің қабірі үшін сатып алуға көмектесті. Штатта құлдықты жойған және Конфедерация үшін күрескендерді немесе оларға көмектескендерді сайлау құқығынан айырған 1864 жылғы Конституция Брэдфордтың оны қабылдауға жасаған күш-жігеріне қарамастан, әскерлердің дауысымен ғана бекітілді. Осы себепті, бұл құжат өте қанағаттандырмайтын болды және тек үш жыл ғана қолданыста болды. Брэдфорд Федералды үкіметтің құлдарды Одақ армиясына қабылдау саясатына қарсы болды, кем дегенде олардың иелеріне өтемақы төленгенге дейін. 1864 жылғы Конституция бойынша өткізілген жалғыз сайлауда, 8 қарашада Томас Сванн Брэдфордтың орнына сайланды. Ол 1865 жылдың 11 қаңтарында қызметке кірісті, бірақ Конституцияның ережелеріне сәйкес, ол 1866 жылдың 10 қаңтарында ғана губернатор болды. Брэдфорд қызметтен кеткеннен кейін президент Эндрю Джонсон оны Балтимор портының инспекторы етіп тағайындады, ол 1869 жылдың сәуір айына дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол 1872 жылы демократқа айналды және сол жылы Хорас Грилидің президенттік сайлаушыларының бірі болып сайланды. 1869 жылы зейнетке шығып, 1881 жылдың 1 наурызында Балтиморда қайтыс болды. Қоштасу рәсімі Маунт-Вернон М. Е. шіркеуінде өтті. Ол Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Гринмаунт зиратында жерленген.

Augustus Williamson Bradford was born in Bel Air, Maryland on January 9, 1806, the son of Samuel Bradford and Jane Bond. He graduated from St. Mary's College in 1824. After graduation, he studied law under the tutelage of Otho Scott, and was admitted to the bar in 1826. He later moved to Baltimore and lived there for the rest of his life. He married Elizabeth Kell on November 10, 1835, and they had twelve children, of whom seven survived their father. In 1845, Governor Thomas Pratt appointed Bradford the Clerk of the Baltimore County Court, a post he occupied until 1851. In February 1861, Governor Thomas H. Hicks appointed Bradford one of Maryland's delegates to the Washington Peace Conference, where he made a speech supporting the Union. Following the conference, the Union Party named Bradford as its candidate for governor, opposing the Democratic candidate General Benjamin C. Howard. Bradford defeated Howard by approximately 30,000 votes and took office on January 8, 1862. During his term, he violently opposed the Federal government's interference in Maryland's elections, upheld the dignity of the State government and defied the harsh and arbitrary military occupation, and went to great lengths to keep the State in the Union. At the same time he upheld the Federal government's authority although he differed with its methods. In September 1862, he was one of the many northern governors to attend the Loyal War Governors' Conference in Altoona, Pennsylvania. During the Civil War, the Confederates invaded Maryland three times. During the last of these, Bradley T. Johnson’s raiders visited Bradford's home in July 1864, and during his absence, burned it to the ground together with all his furniture, library, and papers. This action was partially in retaliation for Union General David Hunter’s burning of the home of Governor John Letcher of Virginia, and partially because of Bradford's "uncompromising spirit and strong leanings." During his four years in office, Augustus Bradford released Samuel Green (freedman) from jail on the condition he leave the state. Green was an African American slave and minister, who was jailed in 1857 for possessing a copy of the novel Uncle Tom's Cabin. He encouraged immigration into Maryland especially after the abolition of slavery, supported the appointment of a State Superintendent of Schools and School Commissioners, and the establishment of a system of education, and was instrumental in reorganizing the militia and in assisting in the movement to acquire a portion of the Gettysburg battlefield for a cemetery for the Union dead. The Constitution of 1864 which abolished slavery in the State and disenfranchised those who fought for or aided the Confederacy was only ratified by the vote of the soldiers in spite of Bradford's efforts to secure its adoption. In this respect, it was an extremely unsatisfactory document and it remained operative for only three years. Bradford objected to the federal government's policy of enlisting slaves in the Union Army at least until their owners could be compensated. At the only election held under the Constitution of 1864, that of November 8, 1864, Thomas Swann was elected as Bradford's successor. He took his oath of office on January 11, 1865, but by a provision of the Constitution, he did not actually become Governor until January 10, 1866. After Bradford's retirement from office, President Andrew Johnson appointed him the Surveyor of the Port of Baltimore, which he served as until April 1869. He became a Democrat about 1872, and he was elected one of the Horace Greeley presidential electors in that year. He retired in 1869, and died in Baltimore on March 1, 1881. Funeral services were held at the Mount Vernon M. E. Church. He was buried in Greenmount Cemetery in Baltimore, Maryland.