Кіріспе

Ауадан жер семирткіштерді қолдану - ауыл шаруашылығы ұшақтарын пайдалану арқылы ауыл шаруашылығы жерлерін ауадан өңдеу. Бұл әдіс 1940 жылдары Жаңа Зеландияда пайда болып, 1950 жылдары басқа елдерде де кеңінен қолданылды.

Бұрынғы әуедегі қолданулар

Ауыл шаруашылығы материалдарын әуеден қолданған алғашқы адам Джон Чейтор болды. Ол 1906 жылы Уайроадағы (Жаңа Зеландия) сулы аңғардың үстінде тұқымдарды жылжымалы тіректері бар ыстық ауа шары арқылы жайып жіберді. Әуеде ауадан ауыр машинаны алғаш рет 1921 жылы 3 тамызда пайдаланған, ол кезде доктор Кодтың үгіт-насихаттары нәтижесінде Джон А. Макриди ұшқан USAAC Curtiss JN4 Джени ұшағы Катальпа сфинкс күкіртілерін өлтіру үшін қорғасын арсенатын таратуға пайдаланылды. Бірінші коммерциялық операциялар АҚШ-та 1924 жылы болды және егінді шаңдау үшін инсектицидтер мен фунгицидтерді қолдану Америкада және басқа да елдерде баяу таралды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ пен Еуропада егінді шаңдаушы улар кеңінен таралған, бірақ 1963 жылы Рейчел Карсонның "Сыбыр көктем" кітабы жарық көргеннен кейін олардың қоршаған ортаға әсері танылды. Жаңа Зеландияда өсімдіктерді шаңмен тазарту тек үстіне жабыстыру жақсы қалыптасқаннан кейін ғана қабылданған.

Алғашқы әрекеттері

Жаңа Зеландияға алғашқы қызығушылық тұқым себуге шоғырланды, бірақ Жаңа Зеландияның Солтүстік аралының орталық бөлігінің көп бөлігі, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайтып келген әскери қызметшілерге берілген, кобальт, мыс және селен сияқты микроэлементтер жетіспейтіндігі дәлелденді, бұл қиын жерді қолмен өңдеуге мәжбүр етті. Көп ұзамай ұшақтарды пайдалану мүмкіндігі зерттелді. Суперфосфатты ауыл шаруашылығы ұшақтарымен таратуды 1926 жылы жаңа зеландиялық Джон Ламберт және Лен Дэниелл ұсынды. 1936 жылы Хоукс-Бей фермеры Харольд Макхарди өзінің жеріне де Хавилленд циган шыбын-шіркейін қолданып, кловер тұқымын сеуіп, ол туралы көпшілікке мәлім болды. Бұл топырақ қорғау және өзендерді бақылау кеңесін 1937 жылы эрозияның алдын алу үшін әуеден себу мен төбеге кию сынақтарын қаржыландыруға шешім қабылдауға мәжбүр етті, бірақ Дуг Кэмпбеллдің күшті қолдауына қарамастан, аз жетістікке қол жеткізілді. Сол кезде әуе кемесінен кез келген затты түсіру заңсыз болды, бұл тәжірибелерді бастамас бұрын заңға өзгеріс енгізу қажет деп санаған бірнеше қорғаушыларды көндірді.

Алан Причард

Тұқым тарату идеясы Жаңа Зеландияның қоғамдық жұмыстар департаментінің ұшқышы Алан Причардқа да келді, ол де Хавилленд Моттасында Жұмыс министрлігінің Э. Мадденін ұшып жүріп, жүзімді бөлісіп, тұқымдарды ашық кабиналардан лақтырып жіберді. Бірнеше айдан кейін Причардқа Нортлендте әуеден зерттеу жүргізу тапсырылды. Зерттеуді Министрліктің Майлз Уитни Тікелей, ZK AFH, ауа райының нашарлауымен тоқтатты. Ж. Л. Харрисон деген жетекші Причардтың лупин тұқымын себуге қажетті адамдарды ұстап тұрғанына наразылық білдірді. Жүзім тұқымын еске түсіріп, Пришар тұқымды ауамен себуді ұсынды. Осылайша, Харрисон мен Причард кешке дейін шашырату әдістерін сынап, содан кейін құю құбырларының бір бөлігіне қап тігуді шешті. Келесі күні таңертең, 1939 жылдың 8 наурызында Причард Тоқсан Мильді жағажайдан ұшып өтті, ал Харрисон өзінің белгісі бойынша төменгі құбырды терезеден ұстап, қаптаманы босатты. Олар жерге түсіп, тұқымдардың таралуын тексерді. Бұл 100-150 фут (46 м) биіктіктен шаршы футқа 1 тұқымның таралуы анықталды. 10 наурызда олар қолмен себу кезінде 5 кг/км2 емес, 2 кг/акр (224 кг/км2) тұқым септі. Екі зерттеуші 2 апта, 1 ай және 2 жылдан кейін жерді қайтадан қарап шықты, ал барлық жерде әуеде егілген жер қолмен егілген жерден ажыратылмады. Причард эксперимент туралы NZ Journal of Agriculture журналында жазды (70-том, 117 120-бет). Бұл туралы министр Боб Семплдің назарына түсті, оны Причард кейде VIP ретінде ұшатын. Семпл Причардқа қалай рұқсат алғанын сұрады. Причард мұны мойындамады және басқа ұшулардың уақытын ұзарту арқылы ZK AFH журналдарында уақытты "қайтарып алды". Сэмпл Причардты жалғастыруға шақырып: "Сені ешкімге ұстап алмасын, егер ұстап алса, маған жібер". Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, ол ZK AFH пайдалануды сақтап қалудың бақытына ие болды, өйткені көптеген ұшақтар соғыс қызметіне тартылған. Причард 1939 және 1943 жылдар аралығында тұқымдарға тыңайтқыш қосу арқылы әртүрлі сынақтар жүргізді, бұл өсімді айтарлықтай жақсартқанын анықтады. Аңтитын тыңайтқыштың табыстылығы соншалық болды, оның сынақтары осы жағына және оны ондағы жайылымдарға қолдану мүмкіндігіне назар аударды. Причардтың тәжірибелерінің нәтижесінде 1945 жылы Ауыл шаруашылығы министрлігі әуедегі төбе-басты өңдеуге тыңайтқыш тоннасына шамамен 4 фунт (акр үшін 2 кВт) шығын кетеді деп есептеген, бұл экономикалық еді (әрине, бұл баға айтарлықтай асыра бағаланған болып шықты). Причард енді келесі сот процестерін ресми түрде санкциялайтын одақтас тапты.

Даг Кэмпбелл

Даг Кэмпбелл - топырақ эрозиясына алаңдайтын ауыл шаруашылығы академигі. Ол эрозияны бақылау үшін тұқым мен тыңайтқыштарды таратуды және микроэлементтерді әуеден таратуды 1930 жылдан бері ұсынған, бірақ Причардпен кездескенше сынақтар жүргізбеген. Кемпбелл Причардтың жұмысына ресми қолдау мен академиялық жауапкершілік әкелді. Соғыстан кейін ол ZK AFH үшін көк тас кристалдарының таралуын сынау үшін металл табақтарды салуға рұқсат алды. 1946 жылы тұңғыш рет таза ұшқыштар тұқымсыз ұшырылды. Амуалық сульфат, көміртек және көміртекті қараған әктас кристаллдардың қоспалары қолданылды. Құйманың қақпағы болмағандықтан, әуе кемесінде турбуленттік шаң таралады: суық және ылғалды жағдайда тыңайтқыштың қатуын болдырмау үшін құйманы қыздыру қажет болды, ал құрғақ жағдайда ұнтақ жерге жетуден бұрын желмен шашылып кетеді. Дегенмен, шілде айында Кэмпбелл ZK AFH-ге мыс жетіспейтін ферманың 1,100 акр жерін (4.5 км2) тазартуды тапсырды. 1947 жылдың тамызында Таумарунуидің маңында К. М. Хиксонның фермасында сұйық түрдегі кобальт сульфатымен сынақтар жүргізілді. Көп ұзамай кобальтталған суперфосфатты тарату оңай болады деп болжалды, бірақ бұл үшін арнайы ұшақ қажет деп саналды. Кемпбелл өзінің зерттеулерін 1948 жылы "Жаңа Зеландияның ғылым және технология журналында" жариялады. Сынақтардан сенімді болған Кемпбелл қоғамдық жұмыстар министрлігінің, ауыл шаруашылығы департаментінің, әуе департаментінің, DSIR және топырақ қорғау кеңесінің өкілдерімен әуедегі төбе киімді үйлестіру және кеңес беру комитетін құрды. 1947 жылы 27 қарашада өткен алғашқы отырысында комитет Жаңа Зеландияның Корольдік әуе күшінен көмек сұрауға шешім қабылдады.

RNZAF сынақтары

Екінші дүниежүзілік соғыс пен суық соғыс аралығында RNZAF үлкен және құзыретті ұйым болды, оған көп жұмыс істеуге болмайды. Ол Кемпбеллдің ұсынысына құлшыныспен жауап берді, бастапқыда Tiger Moth және DC 3 ұшақтарын пайдалануды ұсынды, бірақ коррозия туралы алаңдаушылық оларды "жөнсіз" соғыс артықшылығы Grumman Avengers пайдалануына әкелді. 1948 жылы 5 қыркүйекте эксперименттер Майлз Уитни Стрейт пен үш Грумман Авенгерлерді қолдана отырып қайта басталды; RNZAF суперфосфатты Авенгер NZ2504 ұшағының ұзақ қашықтықтағы отын резервуарына салып, Огакиядағы бетонды ұшу-қону жолағына тастады. (NZ2504 қазір Жаңа Зеландияның Корольдік әуе күштері мұражайында сақталған). Суперфосфат өте ұнтақты, бірақ 16 қыркүйекте ауа арқылы таралудың таралу үлгісін өлшейтін соңғы сынақтардан бұрын көбірек түйіршікті форма табылды. Нәтижелер өте уәдегерлік деп танылды. Сынақтар Раглан маңындағы Те Матадағы төбелі аймаққа жалғасты, және тағы үш жерге дейін кеңейтілді. 1949 жылы Стэн Квиллдің басшылығымен үш "Авенджер" және "Дугас DC 3" ұшақтарымен жабдықталған ҒЗҰ құрылды, ал Англияға бір тонналық хопперлерді тасымалдауға арналған RNZAF Miles Aerovans-тың 2 ұшағын өзгерту туралы нұсқаулар жіберілді. Оларды автокөлік, автокөлік, бір тонналық жүк көлігі, джип, жанармай құюшы және радио жүк көлігімен жер асты конвойы қолдады. 1948 жылы отын резервуары суперфосфатты босату үшін діріл беретін таяқшасы бар 60° бұрышты жақтары бар сорғымен ауыстырылды. Үлкен масштабтағы топ-дерессинг 1949 жылы 14 наурызда басталып, кловер супер-араласқан. "Topdress III" сынақтары 1949 жылы 21 мамырда Мастертонға жақын 11 түрлі нысанда көптеген фермерлер мен баспасөз алдында демонстрациялық құлаумен аяқталды. Бұл сынақтар 2,5 кВт/акр (31 000 кг/км2) көлемінде, 4047 м2 жерге 15 шиллинг (1,5 доллар) шығынға төкті, бұл орынсыз түрде күшті ұшақтарды пайдалануына қарамастан. 30 тамызда Джонсонвилл қаласында, 9 қыркүйекте Огакеа қаласында және 17 қыркүйекте Әуе күштерінің күні әуе шоуында министрлерге қосымша қоғамдық көріністер берілді. Бұл сынақтар сәтті өткендіктен, "Аэрован" кемелеріне қоса, сол кездегі "Бристоль" жүк тасушы 12 кемесі суреттегі суреттерге суреттермен жабдықталған. Осы табысты сынақтардың нәтижесінде 1950 жылы фермерлер тобы үкіметке RNZAF-тың Бристоль жүк кемелеріне субсидиялық киім кигізуді қамтамасыз етуі үшін үгіт-насихат жасады, тіпті үлкен Хэндли Пейдж Хейстингтерді пайдалануды ұсынды. Бірақ бұл уақытта үкіметтік жұмысты жеке кәсіпкерлік басып алды, себебі бұрынғы әуе күштері ұшқыштары Жаңа Зеландияда De Havilland Tiger Moth екі ұшағын арзан сатып алды, алдыңғы орындыққа құйманы орналастырды және бизнеспен айналысты, кез келген фермердің төлегі бар падоктардан ұшып жүрді. Үкімет коммерциялық операторлардың санының өсуіне араласуға ақша жұмсаудан бас тартты.

Австралия

Австралияда алғашқы эксперименттік топ-дересін 1948 жылы жекеменшік "Тайгер моты" жасаған.

Ұлыбритания

Ұшақтарды шағын британдық фермалардан пайдаланудың әлдеқайда қиындықтарымен бетпе-бет келген британ үкіметі ұшақтарды әдеттегі ұшу-қону жолағынан пайдалану керек деп ұйғарды. Кейін масштабтық экономдық жағдай үлкен ұшақтарды пайдалануды талап етті, олар өз кезегінде жоғары ұшып кетуі керек еді. Осыған сәйкес 1950 жылы RAF шотландтық ауыл шаруашылығы жерлерінде сынақ жүргізді. Avro Lincoln және Avro Lancaster бомбалаушылары 5 тонна суперфосфат салынған кенеп табалар мен соққы кезінде жарылуға арналған қағаз пакеттерді алып жүрді. Бұл сынақтар қаптардан алынған нашар таралудың салдарынан сәтсіз аяқталды. Бристоль әуе кемелері компаниясы сол жылы Бристоль жүк кемелеріне орнатылған Жаңа Зеландиялық шүмектердің масштабталған нұсқаларымен жеке сынақтарды өткізді. Бұл сынақтардың табыстылығы Farmers' Weekly журналы арқылы кеңінен жарияланды. Хоппердің конверсиясы Фрейтер мен одан да үлкен Хэндли Пейдж Хейстингс үшін сатылды. Алайда, бастапқы шығындар үшін капиталдың төмендігі және ірі көліктердегі төменгі деңгейдегі жұмыс істеу қиындықтары британдық жеке өнеркәсіпті фермалардан тікелей жұмыс істей алмағанына қарамастан, кіші машиналарды пайдалануға мәжбүр етті.

Ауамен жұмыс (NZ)

1947 жылдан бастап Airwork (NZ) Limited компаниясы Кантербериде уланған көкөністерді таратып, қоян өлтіру үшін жолбарыстақтарды қолданды. 1949 жылдың мамыр айының басында Чарльз Бразиер ZK ASO-ны әк тарату үшін қолданды. Аэромонтаж Фред "Попей" Лукастың әуеден себуді, сондай-ақ қоянды уландыруды жүргізгенін білетін және тұқым мен тұқым саудагері Цес Ворреллмен тыңайтқышпен тұқым тастау мүмкіндігін (Причард істегендей) талқылаған. Ол суперфосфатты тарату ғана тиімдірек болады деп ойлады (бұл ұсынысты ол өзіне қалдырған болса, жақсы болар еді) келесі жылы Уоррелл бәсекелес фирманы - Аэрофосфатты себуді бастады). Ворралдың ұсынысы бойынша, Airwork 1949 жылы 27 мамырда Крайстчерчтен оңтүстікке қарай Тай Тапудағы сэр Хитон Родстың меншігінде қоғамдық демонстрация ұйымдастырды. Олар суперфосфатты тоннасына 5 фунт стерлингке таратуды жарнамалады, және көрермендерден бірнеше тапсырыс келді. Аэропорттың жұмысы фермердің жеріне қонуды, ұшақты 3-4 минут ішінде тиеп, айналдыруды жүзеге асырды. Уақытты үнемдеу үшін, жүкті ыдысқа құюдың орнына, көлікпен жүк тиеуді бастады. Бірінші түсіру үшін тез арада қайтадан жасалған Hupmobile пайдаланылды, бірақ ол тез арада бұзылып, оның орнына гидравликалық қолдары бар Land Rover шассисі енгізілді. Бұл инвестиция Пайн Гулд Гиннес 1949 жылы Рождествода алғашқы ірі келісімшарт жасағанда ақталды. Аэрофугация Флетчер ұшағының дамуында маңызды рөл атқарады.

Фильдерлік ауа

Лоусон Филд (18961981), фермер және ұшқыш, Гисборн Аэро Клубының де Гавиленд Тайгер Мотттарының бірі Барбара II-ді өзгертті, сондықтан Кен Янг апта бойы суперфосфатты түсіре алды, ал клуб ұшақты демалыс күндері ұша алды. Бұл жүйе барлық ертедегі фирмалар қолданатын жүйеге тән болды; Тайгер Мотттың алдыңғы орындығына тік жақты соқпақ орнатылған, оны ұшқыш, рычагты тарту арқылы, жүк түсіру үшін төменгі жағындағы желдеткішті ашты. Клуб жолаушы орындығынан конструкциялық зақымдануға әкелместен, суға төсеуді алып тастауға болмайтынын айтып шағымданғаннан кейін, Филд Барбара II сатып алып, 1949 жылы 2 тамызда Гисборн әуелік топ-дерес компаниясын бастады. Ол өзінің алғашқы тапсырысын 2,10 фунт стерлингке есептеп шығарды. Ол фермерлерден тоннасына 5 фунт стерлинг алатын. 1949 жылы қыркүйекте ол Жаңа Зеландияның әуе жұмыстарының операторлары қауымдастығының, кейіннен Жаңа Зеландияның авиациялық индустрия қауымдастығының құрылтайшы президенті болды. 1951 жылы ол компанияны Fieldair Limited деп атады және заманауи De Havilland Canada DHC 2 Beavers, ал 1955 жылы Lockheed Lodestars және DC 3s әкелді. Фильдеир тракторға орнатылған сорғы жүктіретін машинаны әзірледі, оны бүкіл салада қабылдады және 1981 жылы Филд қайтыс болған кезде елдегі ең ірі топ-дерессерлік фирмаға айналды. Фильдердінің логотипі - бауланған қаз. Аңыз бойынша, Fieldair ұшқышы әуежайлар арасында ұшып бара жатып, тамақ іспетті бір ғана қазды көрді. Оның біршама үмітті әдісі құстың қасына жүгіріп, оған бір жағынан құлап, ұстап тұру болды. Алғашқы бірнеше әрекеті сәтсіз аяқталып, қаз ақылды болып кетті. Бір-бірімен шайқасып, екі ұшқыш та биіктіктен ұшып кетті. Бір бұлақтан жүз метр биіктіктегі қаз ұшаққа қарай ұшып, оны сындырып, тірекке соқты. Ұшқыш күш жерге түсіп, құс соққысының орынды әңгімесін ойлап тапты, бірақ фермер компанияның қызметтерін сұрағанда, өкінішке орай, бұзылды, өйткені "Сіздердің жігіттеріңізде елдегі ең жақсы ұшқыштар болуы керек. Ол менің үйімдегі барлық ағаштардан сәл ғана қашып кеткен болуы керек. Оның үстіне, бұл жігіт қазды өлтіріп, оны алуға ұмтылды". (Ewing & MacPherson, 182-бет).

Вангуи аэроөнеркәсіптік құрылысы

Уоли Хардинг, Вайорудағы фермер, 1949 жылы өзінің Тайгер Мотығын өзінің өнімді емес биік стансасында пайдалану үшін жоғары киімді шкафқа айналдырды. Келесі жылы ол "Вангануи Аэро Уорк" ЖШС-ін құрды. 1954 жылы компания өзінің бес "Тигр Мотт" ұшағына алғашқы PAC Флетчерді қосты. Ол сондай-ақ Beavers, Ceres, Cessna 180/185, Piper PA 25 Pawnees, Piper Cubs және Cessna AGwagons ұшақтарын жұмыс істеді, бірақ ақыр соңында олардың паркі үшін Fletcher-ге стандартталды, олар енгізілген кезде сегіз PAC Cresco сатып алды. 2004 жылы отбасылық бизнесті Ravensdown Fertiliser Cooperative сатып алды, бірақ Уоллидің екі немересі компанияда қалды: Брюс, бас ұшқыш және Рик, операциялар менеджері. Әскери паркі қазіргі уақытта сегіз Cresco, екі Fletcher және бір-бір Robinson R44, Bell 206B, Aerospatiale AS350, Hughes 369C және McDonnell Douglas MD520N тікұшақтарынан тұрады. 2013 жылы Вангани Аэро Жұмыс орны өзінің атақты қызыл және ақ таңбаларынан Равенсдаунның сатып алуы нәтижесінде таза, ақ бояуларға ауысты.

Джеймс Авиация

Осси Джеймс - 1948 жылы су тасқынынан құтқарылған "Тайгер моты" ұшағынан бастаған және елдегі ең үлкен "Флетчер" флотына ие болған басқа ұшқыш және фермер. Джеймс авиация Дуглас DC 3 және Локхид Model 18 Lodestars, сондай-ақ Флетчерлер ұшақтарын ұшырды. Джеймс Жаңа Зеландияның халықаралық далалық күндері, Құтқару армиясы және Вайкато аэроклубында белсенді болды. 2004 жылы Осси Джеймс Жаңа Зеландияның Ардагерлік орденінің Құрметті серігі атанды.

Ұшақ

1952 жылы Жаңа Зеландияда 38 компания жұмыс істеп, 149 ұшақпен жұмыс істеді, оның 138-і Tiger Moths болды. Жоғары қуатты де Хавиланд Канада DHC 2 Beaver-дің бірнешеуі қазіргі заманғы типтер болды. 1956 жылы 182 әуедегі Tiger Moth болды, бірақ жеңіл Tiger Moths-ты ауыстыру керек екені анық болды. 1950 жылдардың басында Екінші дүниежүзілік соғыстан қалған жаттықтырушылардың көбеюіне байланысты тіпті егін шаңдау үшін арнайы жобалар болған жоқ. Бірақ, ең бастысы, үлкен және мықты нәрсе қажет болды.

Соғыс үлесінің артығы

Екінші дүниежүзілік соғыстың күшті ұшақтарының қайта жасалуы басталды. 1954 жылы RNZAF Мастертон қаласында 2 тонналық үш сорғышы бар Бристоль жүк кемесі арқылы тағы да бірнеше сынақ жүргізді. Жоғары мемлекеттік басқаруды қанағаттандыру үшін ұшаққа азаматтық тіркеу берілді, ZK BEV, және "Industrial Flying Limited" жеке компаниясына жалдалды. Бұл сынақтар Дуглас DC 3 және Локхид Лодестар сияқты ауыр қос қозғалтқыш үлгілерінің көп санын жоғары киім киюге айналдырды. Гарвард және оның австралиялық аналогы CAC Wirraway қайта құру арқылы бейімделген, Wirraway CAC Ceres-ке айналды. Гарвардтың бөлшектерін Луиджи Пелерини PL 11 Airtruck қозғалтқышының үстіндегі екі құйрықты пилот кабинасының көп бөлігін жасауға қолданды. 1950 жылы Те Куитиде ұшу сынағы өткізілген бұл ұшақ ұзақ және табысты мансапқа ие болды, сонымен қатар Австралияда Transavia PL 12 Airtruk өндірісіне енгізілді (жаңа салынған ұшақ ретінде), ол Mad Max фильмдерінің бірінде де пайда болды.

Қолданыстағы үлгілер

DHC Beaver көптеп сатып алынды және оны Жаңа Зеландияда лицензия бойынша салу жоспарлары болды, бірақ оның биік қанаты мен көлемді кабинасы рөлге сәйкес келмеді. Ұлыбританияда Miles Aerovans жеткіліксіз болды. Шығыс блогында экономиканың маңызы аз болғандықтан, Антонов Ан-2 осы рөлге пайдаланылды.

Мамандандырылған машиналарды әзірлеу

Австралияда жаңа жобалар қажет болды. Британияда Auster компаниясы Auster Agricola және Percival компаниясы Percival EP 9 машиналарын Жаңа Зеландия нарығы үшін шығарды. Екі ұшақ та берік, бірақ бастапқы матамен жабылған. Австралияда шағын, бірақ озық Yeoman Cropmaster жасалды. АҚШ-та Fletcher Aviation Corporation компаниясын жаңа Зеландиялық делегация Жаңа Зеландия нарығына арналған ұшақ әзірлеуге көндірді және Джим Торп FD 25 Defender жеңіл шабуыл ұшағының дизайнын Fletcher Fu24 -ке бейімдеді, бұл жоғары көтергіш қанаты бар моноплан. Оның жүк тасымалдауға қабілеттілігі Tiger Moth-тан үш есе артық, ал пилоттық кабинасы алға, кабинаның алдында орналасқан, бұл пилоттың барлық шеңберін көруге мүмкіндік береді. Бұл - жабық пилот кабинасы сияқты бірнеше өзгерістермен - жеңімпаз формула болып шықты және тапсырыстар көп ұзамай үш санды құрады. Cable Price Corporation компаниясы екі прототипті қаржыландырып, Жаңа Зеландияның ет өндірушілер кеңесі қаржылық кепілгер ретінде әрекет етті. Гибсон прототипті жасауға қарсылық білдірген Флетчер кеңесіне қарсылық білдірді. Аэропарт американдық жиынтықтарды құрастыру үшін құрылды. Бірінші үлгі 1954 жылы маусымда Америкада, екіншісі 1954 жылдың қыркүйегінде Жаңа Зеландияда ұшырылды және 1955 жылдың мамырында үлгілік мақұлдау алды. Сол жылы Жаңа Зеландияға жүз Флетчер жинағы жеткізілді. Airparts компаниясы құқықтарды сатып алып, жергілікті деңгейде дамуды жалғастырды. 1950 жылдардың ортасында Америкада Швейцар Агкат сияқты арнайы өсімдіктер шаңдаушылары пайда болды, олар орташа батысқа арналған. Бұл ұшақтар әдетте Fletcher-ге қарағанда нашар көрінетін және салмаққа қарағанда төмен жүктемеге ие болды, бірақ жаңа Зеландия нарығында басымдықты жалғастырды. Алайда, әуе кемелерінде негізінен инсектицидті тастау үшін пайдаланылған жерлерде бұл американдық жобалар басым болды.

Тынық мұхит әуе кеңістігі

Флетчер Жаңа Зеландияның ұшақ жасау саласын бастаған. Air Parts және AESL компаниясын басып алған Pacific Aerospace PAC Fletcher және ұқсас, бірақ үлкен және турбовинті PAC Cresco, сондай-ақ PAC 750XL және PAC CT/4 Airtrainer өндірушісі болып табылады. Гамильтонның Pacific Aerospace компаниясы Жаңа Зеландияның ең ірі ұшақ өндірушісі болып табылады. Флетчерлер мен Кресколар Австралияға, Африкаға, Таяу Шығыс пен Оңтүстік Америкаға экспортталды. Америка және Еуропа нарықтарының сұранысының айырмашылығы, сондай-ақ кіру кедергілері, Antipodean стиліне сәйкес келетін топ-дерессер американдық өндірушілердің кабина дизайнымен бәсекелеспейді.

Жетілді өнеркәсіп

Әуедегі төбелі баулауда қолданылатын тыңайтқыштың мөлшері 1950 жылы мүлдем болмастан 1955 жылы 250 000 тоннадан, 1960 жылы 450 000 тоннадан, 1965 жылы 900 000 тоннадан жоғары болды.