Кіріспе
Chrysler компаниясы 1963-1964 жылдары турбиналық қозғалтқышпен қозғалатын автомобиль өндірді. Турбиналық конструкцияны жетілдіргеннен кейін, әсіресе жылу алмасу мәселесін шешу үшін регенераторды жасау арқылы, Chrysler командасының күш-жігері 1954 жылғы Plymouth Belvedere машинасына турбинаны орнатумен алғашқы нәтижеге жетті. Турбиналық қозғалтқышпен автомобильді жобалауда жылу беру, салқындату және шығарындылар – басты инженерлік қиындықтардың бірі болды. Сапар барысында тек екі ұсақ жөндеу қажет болды (олардың екеуі де қозғалтқышқа қатысты емес). Жағалаудан жағалауға жасалған сапардың сәттілігі Chrysler-ді турбиналық бағдарламаның көлемін екі есеге арттыруға және оны Хайленд Парк зауытынан Детройттегі Гринфилд Роудтағы үлкен нысанға көшіруге итерді. Бағдарлама 1957 жылы бірнеше патенттік өтінімдерді тудырды, бұл негізінен металлург Амеди Рой мен инженер Джованни Савонуццидің еңбегінің нәтижесі болды. Chrysler турбиналық қозғалтқышының келесі нұсқасы (екінші буын қозғалтқышы) 1959 жылғы Plymouth машинасына орнатылды, ол Детройттан Вудбриджге (Нью-Джерси штаты) саяхаттады. Бұл көрсеткіш 1956 жылы Нью-Йорк пен Лос-Анджелес арасындағы сапарда бірінші буын турбинасымен алынған көрсеткіштен әлдеқайда жоғары болды. 1961 жылы Chrysler бұрынғы есепші Линн Таунсендті жаңа президент етіп тағайындағаннан кейін, компания 28 ақпанда үшінші буын турбиналық қозғалтқышын таныстырды; CR2A – Chrysler турбиналық қозғалтқыштарының ресми түрде аталған алғашқы үлгісі болды. Бұрынғы, тәжірибелік үлгілерінен айырмашылығы, CR2A шығындар мен өндіріс әдістерін ескере отырып жобаланды. 1960 жылдың мамыр айында қозғалтқыш әзірленген кезде Хьюбнер оның өзінің айналым моментін түрлендіргіш ретінде қолданатынын, үдеуде 1,5 секундтық кешігу болатынын (алдыңғы үлгіде 9 секунд болған), және салыстырмалы өлшемдегі поршенді қозғалтқыштан жеңіл болатынын мәлімдеді. Үшінші буын турбиналары әртүрлі көліктерге орнатылды, соның ішінде 2,5 тонналық 1960 жылғы Dodge жүк көлігі мен Chrysler Turboflite концепт-автомобилі. Жақсартылған CR2A турбиналары 1962 жылғы Dodge Dart және Plymouth Fury машиналарына орнатылды; Dart 1961 жылдың желтоқсанында Нью-Йорктан Лос-Анджелеске дейін жүрді, ал Fury 1962 жылдың қаңтарында Лос-Анджелестен Сан-Францискоға сапар жасады. Хьюбнер Лос-Анджелеске Dart машинасымен келгеннен кейін екі сағат бойы журналистерге турбиналық қозғалтқышпен қозғалған автомобильде тегін сапар ұсынды. 1962 жылдың ақпан айына қарай Chrysler Солтүстік Америка, Еуропа және Мексикадағы дилерлерге турбиналық автомобильдер паркін көрсетті, 90 қалаға барып, 14000-ға жуық адамды мінгізіп, миллиондаған адамның назарына іліктірді. Үшінші буын турбиналық бағдарлама 1962 жылғы Чикаго автосалонында аяқталды, онда компания турбиналық автопаркін көрсетті. Салон ашылғанға дейін Chrysler компаниясы төртінші буын турбиналық қозғалтқышты жариялады, оны 50-75 автомобильдің шектеулі партиясында орнатуды жоспарлады, олар 1963 жылдың соңында халыққа тегін беріледі, бұл шешім негізінен турнеге көрсетілген жұртшылықтың ынтасымен байланысты болды.
After improving their turbine design, most notably by engineering a regenerator to resolve an issue with heat exchange, the Chrysler team's efforts reached early maturity when they mated a turbine to an otherwise stock 1954 Plymouth Belvedere. Heating, cooling, and emissions were among the principal engineering challenges in designing a car around a turbine engine. it only required two minor repairs on the trip (neither of which were engine related). The coast to coast journey's success led Chrysler to double the size of its turbine program and move it from the Highland Park Chrysler Plant to a larger facility on Greenfield Road in Detroit. The program began generating several patent applications in 1957, due mainly to the contributions of metallurgist Amedee Roy and engineer Giovanni Savonuzzi. The next iteration of the Chrysler turbine engine (the second generation engine) was placed into a 1959 Plymouth, which averaged on a trip from Detroit to Woodbridge, New Jersey. This mileage was substantially higher than the achieved with the first generation turbine on the 1956 New York to Los Angeles journey. After Chrysler named former accountant Lynn Townsend its new president in 1961, the company unveiled its next, third generation turbine engine on February 28; the CR2A was the first Chrysler turbine engine to be officially named. Unlike its more experimental predecessors, the CR2A was designed with an eye on costs and production methods. While the engine was under development in May 1960, Huebner said that it would serve as its own torque converter, generate , have an acceleration lag of 1.5 seconds (compared with nine seconds for its predecessor), and weighed less than a comparably sized piston engine. Third generation turbines were mated to a variety of vehicles, including a 2.5 ton 1960 Dodge truck and the Chrysler Turboflite concept car. Refined CR2A turbines were installed into a 1962 Dodge Dart and Plymouth Fury; the Dart was driven from New York City to Los Angeles in December 1961, and the Fury completed a journey from Los Angeles to San Francisco in January 1962. After Huebner arrived in Los Angeles with the Dart, he spent two hours giving journalists rides in the turbine powered car. Chrysler had barnstormed its fleet of turbine cars to dealers across North America, Europe, and Mexico by February 1962, visiting 90 cities, giving rides to almost 14,000 people, and being seen by millions more. The third generation turbine program ended at the 1962 Chicago Auto Show that month, where the company displayed its turbine powered fleet. Shortly before the show, Chrysler announced an upcoming fourth generation turbine engine it planned to install in a limited run of 50–75 cars which would be loaned to the public at no cost in late 1963, a decision primarily due to enthusiastic public response to the barnstorming tour.
Қозғалтқыш
Chrysler Turbine Car-ге Chrysler-дің төртінші буын турбиналық қозғалтқышы A 831 қуат береді. Оның алдыңғы үлгісі CR2A-дан ең басты айырмашылығы – газдандырғыштың екі жағына орнатылған екі регенераторды пайдалануы (біреуі газдандырғыштың әр жағында). Бұл конструкция A 831-дің CR2A-ның салмағынан азайтуына және оны салыстырмалы түрде жеңіл етуіне көмектесті. Құрылысы бойынша қозғалтқыштарға антифриз, салқындату жүйесі, радиатор, поршень білігі немесе коленвал қажет болмады. A 831 дизель отыны, қорғасынсыз бензин, керосин және JP 4 авиациялық отынымен жұмыс істей алады; қорғасынды бензин оған зиян келтірді. Chrysler-дің мәлімдемесіне сәйкес, ол пеш майынан, парфюмерия майынан бастап, жеміс және соя майына дейін әртүрлі ерекше отындарды жағуға қабілетті. A 831 компрессорының қысым коэффициенті 4:1, ал тиімділігі 80% болды; оның жану камерасы 95% тиімділікпен жұмыс істеді. Дәстүрлі поршенді қозғалтқыштармен салыстырғанда, турбиналық қозғалтқыштарға азырақ күтім қажет, олар ұзақ қызмет етеді және суық жағдайда оңай іске қосылады; A 831 температурасы - төмен болғанда да жақсы іске қосылды. A 831 алғаш рет Плимут Фьюри машинасына орнатылды. Ghia компаниясы құрастырған турбиналық машинада қозғалтқыш 0-ден 12 секундқа дейін разгон жасады. Қозғалтқыштарды жасау үшін қажетті экзотикалық материалдар мен қатаң талаптар, сондай-ақ оларды жасау үшін қолданылған инвестициялық құю әдісіне байланысты A 831-ді өндіру өте қымбат болды; Chrysler олардың нақты құнын жарияламады.