Қазірде жоқ болған трилобиттердің Emuellidae тұқымдасы – Оңтүстік Австралия мен Антарктидадағы кембрий дәуірінде өмір сүрген теңіз жәндіктері. Палеонтологиялық жаңалықтар!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрып кеткен трилобиттер тұқымдасы
Extinct family of trilobites
Emuellidae – трилобиттердің шағын тұқымдасы, құрып кеткен теңіз буынтықайақтылар тобы. Олар Шығыс Гондвана суперконтинентінің соңғы төменгі кембрий (соңғы ботомия) кезеңінде, қазіргі Оңтүстік Австралия және Антарктида аумақтарында мекендеген.
Emuellidae are a small family of trilobites, a group of extinct marine arthropods, that lived during the late Lower Cambrian (late Botomian) of the East Gondwana supercontinent, in what are today South Australia and Antarctica.
Таксономиялық тарихы
Қазіргі кезде Эмуэллидтер тобына жататын қазбаларды алғаш рет 1956 жылы Аделаида университеті Геология кафедрасының докторы Б. Дэйли тапқан. Кейіннен Эмуэллидтер өздерінің суперотбасы (Эмуэллиоидтар) ретінде бөлініп, беттік тігістері жоқ трилобиттердің (яғни Оленеллина) бастапқы тобы екені анықталды. Бұдан кейін Эмуэллидтер Эллипсоцефалоидтар суперотбасына қосылды. Соңғы зерттеулерге сәйкес, Эмуэллидтер Редлихиина субтартибының ертедегі тармағы болып есептеледі, оларға ең жақын туыстар – Bigotina, Abadiella туыстары, сондай-ақ Estaingiidae, Ichangiidae және Ellipsocephalidae отбасыларының тығыз тобы жатады. Холоакияның қуыртпасы (немесе пигидиумы) оның крандиумымен шамалас, жақсы дамыған оське, сегіз осьтік сақинаға, жақсы жетілген плевралық қабырғалар мен ойыстарға және тікенді жиекке ие. Дегенмен, Эмуэлла мен Балкораканияның пигидиялары нашар дифференциацияланған, өте кішкентай және тегіс жиекті. Сондықтан кейінгі ғалымдар Холиоакияны Дорипигидтер отбасының құрамына жатқызды. Warragee мүшесі, Билли Крик формациясы, Флиндерс жотасы; Coads Hill мүшесі, Билли Крик формациясы, Reaphook Hill). Балкоракания sp. Антарктиданың төменгі кембрий қабаттарынан (Шеклтон әктасы, Трансантарктика тауларының орталық бөлігі) табылды. Emuella dalgarnoi Оңтүстік Австралияның соңғы төменгі кембрий (соңғы Ботомия) кезеңінде (Эму шығанағының құрамы, Кенгуру аралы) кездеседі. Emuella polymera Оңтүстік Австралияның (Cape d'Estaing бөлімі, Кенгуру аралы) соңғы төменгі кембрий (Ботомияның соңғы кезеңдері) қабаттарынан табылды.
Fossils now assigned to the Emuellidae were first discovered by Dr. B. Daily, of the Geology Department, University of Adelaide in 1956. Later, the Emuellidae were placed in their own superfamily (Emuelloidea), recognizing that trilobites lacking facial sutures (i. e. the Olenellina) are the stem group. This was followed by the clustering of the Emuellidae in a new superfamily Ellipsocephaloidea. Most recently, the Emuellidae are regarded an early branch of the Redlichiina suborder, the closest relatives being the genera Bigotina, Abadiella, and the close knit group of the families Estaingiidae, Ichangiidae and Ellipsocephalidae. The tailshiel (or pygidium) in Holyoakia is about the same size as its cranidium, with a well defined axis, eight axial rings, well developed pleural ribs and furrows, and a spiny margin. The pygidia of Emuella and Balcoracania however are poorly differentiated, minute, and have a smooth margin. Later scholars therefore placed Holyoakia in the Dorypygidae. Warragee Member, Billy Creek Formation, Flinders Range; Coads Hill Member, Billy Creek Formation, Reaphook Hill). Balcoracania sp. has been collected from the Lower Cambrian of Antarctica (Shackleton Limestone, central Transantarctic Mountains). Emuella dalgarnoi is found in the late Lower Cambrian (late Botomian) of South Australia (Emu Bay Shale, Kangaroo Island). Emuella polymera has been collected from the late Lower Cambrian (late Botomian) of South Australia (Cape d' Estaing section, Kangaroo Island).
Түрдің кілті
1 Кефалон субпентагоналды. Глабелла бас сүйегінің алдыңғы шетімен жанасады. 3-ші көкірек сегментінің осі плевралық аймақтардан әлдеқайда кең. 58-ге дейін кеуде сегменті. → 2 Кефалон жартылай шеңберлі. Глабелла мен бас сүйегінің алдыңғы шеті арасында қысқа қашықтық бар. 3-ші көкірек сегментінің осі плевралық аймақтардың әрқайсысына шамалас кеңдікте. 103-ке дейін кеуде сегменті. Оңтүстік Австралия және Антарктида. → Balcoracania dailyi Pocock, 1970 2 Кефалонның артқы шекарасы орта сызық пен интергендік бұрыш арасында, интергендік бұрыш пен геналь бұрыш арасындағыдан тар. Оңтүстік Австралия. → Emuella polymera Pocock, 1970 Кефалонның артқы шекарасы орта сызық пен интергендік бұрыш арасында, интергендік бұрыш пен геналь бұрыш арасындағыдан кеңірек. Оңтүстік Австралия. → Emuella dalgarnoi Pocock, 1970
1 Cephalon subpentagonal. Glabella contacts the frontal margin of the cephalon. Axis at the 3rd thorax segment much wider than each of the pleural zones. Up to 58 thorax segments. → 2 Cephalon semicircular. There is a short distance between the glabella and the frontal margin of the cephalon. Axis at the 3rd thorax segment almost as wide as each of the pleural zones. Up to 103 thorax segments. South Australia and Antarctica. → Balcoracania dailyi Pocock, 1970 2 Rear border of the cephalon narrower between the midline and the intergenal angle than between the intergenal angle and the genal angle. South Australia. → Emuella polymera Pocock, 1970 Rear border of the cephalon wider between the midline and the intergenal angle than between the intergenal angle and the genal angle. South Australia. → Emuella dalgarnoi Pocock, 1970