Кіріспе

Орталық Калифорния жүк тасымалдау компаниясы

Сан-Хоакин алқабы темір жолы – бірнеше қысқа желілік темір жол компанияларының бірі және Genesee & Wyoming Inc. компаниясының Батыс аймақтық бөлімшесінің құрамына кіреді. Ол негізінен Фресно және Бейкерсфилд маңындағы Калифорнияның Орталық аңғары / Сан-Хоакин аңғарындағы бірнеше желілерде, меншік немесе жалға алынған 371 миль (597 км) теміржол учаскесінде жұмыс істейді. SJVR Фресно, Гошен, Фамосо, Бейкерсфилд және Алгосо арасындағы Юнион-Пасифик (бұрынғы Оңтүстік-Пасифик) темір жолында жол жүру құқығына ие. SJVR сонымен қатар Калвадан Коркоранға және Фамосоға дейін Туляра алқабы темір жолы (TVRR) үшін де жұмыс істеді. SJVR 1992 жылдың 1 қаңтарында құрылды.

Батыс жағындағы желі

Бұл магистральдық бағыт бұрын Оңтүстік Тынық мұхитының "Батыс жағындағы желісі" деп аталатын және бір кезде Трейси, Калифорниядан басталып, Сан-Хоакин алқабының батыс жағымен (I 5 дәлізі) Паттерсон, Густин, Ньюман, Лос-Банос, Оксалис арқылы өтіп, кейін Ингл және Керман арқылы Фресноға дейін шығысқа қарай созылатын. Калифорнияның солтүстік темір жолы қазір Трейси – Лос-Банос арасындағы желінің солтүстік бөлігін басқарады. SJVR Оксалис пен Фресно арасындағы желінің оңтүстік бөлігін басқарады және бұрын Port Railroads, Inc. (PRI; сонымен қатар Кайлдың еншілес компаниясы) иелігінде болды, ал оны SJVR басқарды. 1996 жылдың 24 сәуірінде PRI СЖВР-ге біріктірілді. PRI және SJVR бұған дейін де Kyle Railway еншілес компаниялары болып келген. Лос-Банос пен Оксалис арасындағы учаске 1993 жылы қолданудан шығарылып, көп ұзамай рельстері алынып тасталды. 1891 жылы Southern Pacific компаниясы Трейсиден Ньюманға дейін (37 миль) және Лос-Баностан Армонаға дейін (Фресно жанында) рельс төседі. Southern Pacific-тің түнгі соу жолаушылар пойзы (#57/58) 1965 жылға дейін Сан-Франциско мен Лос-Анджелес арасында осы бағыт бойынша жүріп тұрды.

Эксетер бөлімшесі

2008 жылы Жер үстілік көлік басқармасы Strathmore мен Jovista арасындағы теміржол учаскесін жабуға рұқсат берді. Бұл Strathmore, Porterville, Terra Bella, Ducor және Richgrove елді мекендерін теміржол қызметінен толық айырды. Tulare округі болашақта пайдалану және мүмкін қайта іске қосу үшін сақтау мақсатында осы учаскені SJVR-ден сатып алу туралы келіссөздерді тоқтатты, себебі 2010 жылдың қыркүйегінен бастап SJVR рельстерді алып тастауға кірісті және жұмыс қараша айының ортасында аяқталды. 2015 жылдың наурызына дейін SJVR Эксетердің оңтүстік жағындағы рельстерді пайдаланудан тоқтатты, сондай-ақ оңтүстікке қарайғы кейбір ескерту сигналдары жартылай бөлшектелді. Линдсейге дейін шамамен 8 мильге созылған бұл учаске ресми жабылуды күтіп тұрды, одан кейін STB рұқсатынан кейін рельстер дереу алынып тасталатын болып жоспарланған. Алайда, Cross Valley Corridor жолаушылар пойызы Линдсейге дейінгі рельстерді жаңартуды және Портервиллге дейін қайта құруды жоспарлап отыр.

Кловис Бранч

Бұл негізгі бағыт 1921 жылы Минареттер және Батыс темір жолымен салынды. Ол Фрианттан Вишонға дейін жалғасып, Оңтүстік Тынық мұхитымен байланысты, ол желінің оңтүстік бөлігін бірлескен пайдалану құқығымен басқарды. Минареттер мен Батыс Sugar Pine Lumber компаниясына тиесілі болды және ағаш компаниясы құрылған жылмен бірге орманнан ағаш тасу үшін салынды. 1933 жылы Ұлы депрессия кезінде ағаш компаниясы банкротқа ұшырады. Фрианттың солтүстігіндегі жол қолданыстан шығарылды, ал Пиндейл тармағы Оңтүстік Тынық мұхитымен сатып алынды, кейіннен ол Кловис тармағының Пиндейл шұбыры деп аталды. Оңтүстік Тынық мұхиты кейіннен бұл шұбырды және Кловис тармағын SJVR-ге сатты, ол 1990-шы жылдардың ортасында Солтүстік Сэбр Драйвының үстіндегі жолды тоқтатты. Бүгінде Пиндейл шұбыры Фресно-Кловис теміржол жолы ретінде сақталған.

Визалия ауданы

Визалия ауданы Калифорния штатының Коркоран қаласынан Калифорния штатының Калва қаласына дейін созылған. Бұл желі бастапқыда Сан-Франциско және Сан-Хоакин аңғары темір жолымен салынған, кейіннен Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы сатып алған. ATSF бұл желіні 1992 жылдың 22 желтоқсанында Tulare Valley Railroad компаниясына сатты. TVRR Коркораннан Тулареге және Визалиядан Катлерге дейінгі учаскелерді пайдаланбады. Визалия 1993 жылға дейін, ал Туларе 1994 жылға дейін қызмет көрсетілді. Кейіннен Калва мен Коркоран арасындағы барлық жол 1994 жылға дейін жойылды және алынып тасталды, Лак-Жактағы (Ридли қаласының жанында) қысқа бөлімдері мен Визалия мен Туларе арасындағы 4 мильдік учаскесі (Амблермен Гошен бөлімшесіне қосылысы, қазір Гошен бөлімшесінің бөлігі ретінде жұмыс істейтін Лома өнеркәсіптік жетегі деп аталады) қалды.

Портервилл-Орози ауданы

Портервилл-Ороси ауданы Минклер Оңтүстік темір жолымен салынған, ол Санта-Фе компаниясының барлық акциялық капиталына иелік ету арқылы бақыланатын болды. Бұл жол 1913 және 1914 жылдары салынды. TVRR компаниясы бұл желіні 1992 жылдың 22 желтоқсанында ATSF компаниясынан сатып алды. Желі Минклерден Дукорға дейін созылды; Дукордың оңтүстігінде ATSF компаниясы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының Эксетер тармағы арқылы Фамосоға дейін, ал содан кейін Бейкерсфилдке дейін, Бейкерсфилд бөлімшесіндегі ATSF сарайына бұрылды. Бұл жолдың көп бөлігі қолданыстан шығарылып, демонтаждалды; қалған бөліктері – Эксетер мен Линдсей арасындағы Портервилл бөлімшесі және Бейкерсфилдтегі Ландко бөлімшесі.

Жол қозғалысы

Теміржолдың негізгі тасымал көздері мұнай газы және ауыл шаруашылығы өнімдері болып табылады. 2008 жылы SJVR шамамен 39 000 вагон тасымалданды.

Жылжымалы құрам

Теміржол GP15 1s, GP40 2s, GP28s, GP20s, GP38s, GP38 2s, BL20 2s және SE24Bs локомотивтерін пайдаланады.