Кіріспе

Лазерлік ультрадыбыс лазерлерді ультрадыбыстық толқындарды тудыру және анықтау үшін қолданады. Бұл материалдардың қалыңдығын өлшеу, кемшіліктерді табу және материалдарды зертеу үшін пайдаланылатын тігізбес әдіс. Лазерлік ультрадыбыстық жүйенің негізгі құралымдары – тудыру лазері, анықтау лазері және детектор.

Ультрадыбыстық лазерлік техникамен жұмыс істеу

"Лазерлік ультрадыбыстық" техникасы, өлшеудің жағдайын өзгертпейтін әдістер, яғни "бұзбайтын сынау" (NDT) деп аталатын өлшеу техникаларының бір бөлігі болып табылады. Лазерлік ультрадыбыс – екі лазердің көмегімен ультрадыбыстық толқынды тудыру және өлшеуге негізделген, контактісіз ультрадыбыстық тексеру әдісі. Лазерлік импульс сынаманың бетіне бағытталады, ал бетпен өзара әрекеттесу нәтижесінде материал ішінде тарайтын ультрадыбыстық импульс пайда болады. Ультрадыбыс тудырған дірілдерді өзінен-өзі араластыратын виброметрмен өлшеуге болады: мүшежабдықтың жоғары өнімділігі ультрадыбыстық толқынды дәл өлшеуге және, демек, сынаманың қасиеттерін модельдеуге мүмкіндік береді. Лазер сәулесі материалдың бетіне түскен кезде, оның мінез-құлқы қолданылған лазердің қуатына байланысты өзгеруі мүмкін. Жоғары қуатты жағдайда, лазер мен бет арасындағы түйісу нүктесінде материалдың "абляциясы" немесе "булануы" жүреді: бұл материалдың шағын бөлігінің жоғалуына және бойлық қысылғандықтан туындаған шағын кері күшке әкеледі, ол ультрадыбыстық толқынның бастапқы көзі болып табылады. Бұл бойлық толқын лазер сәулесінің түсу бұрышына қарамастан, материалдың бетіне перпендикуляр бағытта тарайды: бұл толқынның таралу жылдамдығын білгенде, лазердің түсу бұрышына қарамастан материалдың қалыңдығын дәл бағалауға мүмкіндік береді. Материалды буландырумен қатарласатын жоғары қуатты лазерді қолдану, объектіден ультрадыбыстық жауап алудың ең тиімді жолы болып табылады. Алайда, бұзбайтын сынау шеңберінде қалу үшін, осы құбылыстан аулақ болу үшін төмен қуатты лазерлерді қолдану ұсынылады. Бұл жағдайда ультрадыбыс лазердің түсу нүктесін жергілікті қыздыру арқылы туындайды: толқынның пайда болу себебі енді материалдың жылулық кеңеюі болып табылады. Осылайша, бұрынғы жағдайға ұқсас бойлық толқындардың қана емес, материалға байланысты бетке перпендикуляр бағытпен бұрысқан көлденең толқындар да пайда болады. Бірнеше сәттен кейін жылу энергиясы тарап, бетінің зақымдануынсыз күйінде қалады: осылайша өлшеуді шексіз рет қайталауға болады (материалдың жылулық кернеуге жеткілікті төзімділігін ескере отырып) және осы технологияның қолданылу саласының көп бөлігінде қажетті бұзбайтын сипатқа ие болады. Объектінің қозғалысы сигналдың фазасын өзгертеді, оны оптикалық қабылдағыш тікелей анықтай алмайды: осы мақсатта фазалық модуляцияны алдымен амплитудалық модуляцияға (осы жағдайда жарық интенсивтілігінің модуляциясына) түрлендіру қажет. Ультрадыбысты оптикалық түрлендіру және анықтау, В және С скандары деп аталатын ультрадыбыстық кескіндерді жасауға және TOFD (ұшу уақыты дифракциясы) зерттеулеріне арналған сканерлеу әдістерін ұсынады. Композиттердегі кішігірім ақауларды (3 мм x 3 мм дейін) алғаш рет көрсеткендердің бірі 1993 жылы Деухерст пен Шан болды, олар 1994 жылы Американдық бұзбайтын сынау қоғамының үздік мақаласымен марапатталды. Осы кезеңде Канаданың Ұлттық зерттеу кеңесі және басқа да орындарда композиттік материалдарды тексеру саласында маңызды жетістіктерге қол жеткізілді. Әдебиетте осы технологияның көптеген қолданылу салалары сипатталған.