118-элементтің изотоптары: Оганессон және оның массалық сандары
Isotopes of oganesson
Оганессон (118Og): синтез, изотоптар, радиоактивтілік. 118 атомдық нөмірлі элементтің 294Og изотопының жартылай ыдырау мерзімі 700 мкс. Зерттеулер тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Атомдық нөмірі 118, бірақ массалық саны әртүрлі нуклидтер
Nuclides with atomic number of 118 but with different mass numbers
Оганессон (118Og) – бөлшектерді жеделдеткіште жасалған синтетикалық элемент, сондықтан оған стандартты атомдық салмақ берілмейді. Барлық синтетикалық элементтер сияқты, оның тұрақты изотоптары жоқ. 2002 және 2005 жылдары синтезделген алғашқы және жалғыз изотоп – 294Og, оның жартылай ыдырау периоды 700 микросекунд құрайды.
Oganesson (118Og) is a synthetic element created in particle accelerators, and thus a standard atomic weight cannot be given. Like all synthetic elements, it has no stable isotopes. The first and only isotope to be synthesized was 294Og in 2002 and 2005; it has a half life of 700 microseconds.
208Pb ((86Kr,xn) 294-xOg)
1999 жылы Лоуренс Беркли ұлттық зертханасында Виктор Нинов басқарған команда осы экспериментті жүргізді, себебі 1998 жылы Роберт Смоланецюктың жасаған есептеулері үміттендірерлік нәтижелерге алып келуі мүмкін еді. Он бір күндік сәулелендіруден кейін, осы реакцияда 293Og және оның альфа-ыдырау өнімдерінің үш жағдайы тіркелді; бұл 118-элементтің және содан кейін белгісіз 116-элементтің алғашқы ашылуы болды. Келесі жылы, басқа зертханалардағы ғалымдар нәтижелерді қайталай алмағандықтан, ал Беркли зертханасы да оларды көшіре алмағандықтан, олар бұл жарияланымды қайтарып алды. 2002 жылдың маусым айында зертхана директоры осы екі элементтің ашылуы туралы алғашқы мәлімдеме басты автор Виктор Нинов жасаған жалған деректерге негізделгенін хабарлады. Жаңа эксперименттік нәтижелер мен теориялық болжамдар, алынған нуклидтің атомдық санының артуымен бірге, қорғасын және висмут мақсаттарындағы қималардың экспоненциалды түрде төмендеуін растады.
In 1999, a team led by Victor Ninov at the Lawrence Berkeley National Laboratory performed this experiment, as a 1998 calculation by Robert Smolańczuk suggested a promising outcome. After eleven days of irradiation, three events of 293Og and its alpha decay products were reported in this reaction; this was the first reported discovery of element 118 and then unknown element 116. The following year, they published a retraction after researchers at other laboratories were unable to duplicate the results and the Berkeley lab could not duplicate them either. In June 2002, the director of the lab announced that the original claim of the discovery of these two elements had been based on data fabricated by principal author Victor Ninov. Newer experimental results and theoretical predictions have confirmed the exponential decrease in cross sections with lead and bismuth targets as the atomic number of the resulting nuclide increases.
249Cf ((48Ca,xn) 297-xOg (x=3)
Кальций-48 снарядтары мен актинид нысаналарын 114 және 116 элементтерін жасау үшін сәтті эксперименттерден кейін, 118-ші элементті іздеу 2002 жылы Ядролық зерттеулер жөніндегі бірлескен институтта (JINR) алғаш рет жүргізілді. 2002 жылғы экспериментте 294Og-ның бір немесе екі атомы, ал 2005 жылғы растау кезеңінде тағы екі атомы жасалды. 118-ші элементтің табылуы 2006 жылы жарияланды. Дегенмен, зерттеушілер нәтижелердің қателік емес екеніне жоғары сенімді болды; олардың кездейсоқ оқиғалар болу ықтималдығы 100 000-нан бір бөліктен де аз деп бағаланды. 2012 жылы теннессиннің болуын растауға бағытталған экспериментте бір альфа-ыдырау тізбегі 294Og-ға жатқызылды. Бұл синтез оқиғасы нысанадағы 249Cf популяциясының 249Bk нысанасының ыдырауынан (жартылай өмір сүру мерзімі 330 күн) пайда болуының нәтижесі болды; қимасы және ыдыраулар бұрын хабарланған 294Og байқауларымен сәйкес келді.
Following successful experiments utilizing calcium 48 projectiles and actinide targets to generate elements 114 and 116, the search for element 118 was first performed at the Joint Institute for Nuclear Research (JINR) in 2002. One or two atoms of 294Og were produced in the 2002 experiment, and two more atoms were produced in a 2005 confirmation run. The discovery of element 118 was announced in 2006. Nevertheless, researchers were highly confident that the results were not a false positive; the chance that they were random events was estimated to be less than one part in 100,000. In a 2012 experiment aimed at the confirmation of tennessine, one alpha decay chain was attributed to 294Og. This synthesis event resulted from the population of 249Cf in the target as the decay product of the 249Bk target (half life 330 days); the cross section and decays were consistent with previously reported observations of 294Og.
248Cm ((50Ti,xn) 298-xOg)
Бұл реакцияны бастапқыда 2017–2018 жылдары JINR және RIKEN-де сынап көру жоспарланған болатын, себебі ол 119 және 120 элементтерін ашуға бағытталған жоспарланған эксперименттерде қолданылатын 50Ti снарядын пайдаланады. 2016 жылдың жазында RIKEN-де осы реакцияның 3n арнасында 295Og іздеу нәтижесіз аяқталды, алайда зерттеуді жаңарту жоспарлануда; толыққанды талдау және көлденең қиманың шегі ұсынылмады.
This reaction was originally planned to be tested at the JINR and RIKEN in 2017–2018, as it uses the same 50Ti projectile as planned experiments leading to elements 119 and 120. A search beginning in summer 2016 at RIKEN for 295Og in the 3n channel of this reaction was unsuccessful, though the study is planned to resume; a detailed analysis and cross section limit were not provided.
Теориялық есептеулер
Басқа изотоптардың синтез жолдары және жартылай ыдырау мерзімі бойынша жасалған теориялық есептеулер, кейбір изотоптардың синтезделген 294Og-дан сәл тұрақты болуы мүмкін екенін көрсетті, ең алдымен 293Og, 295Og, 296Og, 297Og, 298Og, 300Og және 302Og. Олардың ішінде 297Og ұзақ өмір сүретін ядроларды алуға ең жақсы мүмкіндіктер береді.
Theoretical calculations done on the synthetic pathways for, and the half life of, other isotopes have shown that some could be slightly more stable than the synthesized isotope 294Og, most likely 293Og, 295Og, 296Og, 297Og, 298Og, 300Og and 302Og. Of these, 297Og might provide the best chances for obtaining longer lived nuclei,