Кіріспе

Джон Гилберт Уайнант (23 ақпан 1889 - 3 қараша 1947) – американдық республикалық саясаткер және дипломат. Джон Уайнант Нью-Гэмпширде мұғалім қызметінен кейін, республикалық партияда саяси және дипломаттық қызметтер атқарды. Ол 1925 жылдан 1927 жылға дейін және 1931 жылдан 1935 жылға дейін Нью-Гэмпширдің 60-шы губернаторы болды. Уайнант Екінші дүниежүзілік соғыстың басым бөлігінде АҚШ-тың Ұлыбританиядағы елшісі қызметін де атқарды. Мансаптық сәтсіздіктерге, жеке өміріндегі қиындықтар мен үлкен қарыздарға байланысты, ол 1947 жылы өз өмірін өз қолымен аяқтады.

Ерте өмір

Винант Нью-Йорк қаласының Ист-Сайд ауданында Фредерик пен Жаннет Винанттың ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі өте табысты жылжымайтын мүлік компаниясының серіктесі болған. Винант Конкордтағы Сент-Полс мектебінде оқыды, содан кейін Принстон университетіне түсті, бірақ жақсы оқушы болмады және бітірмей кетіп қалды. 1913 жылы ол Сент-Полс мектебінде тарих сабағын оқытушы болып тағайындалды және 1917 жылға дейін сол қызметте болды. 1916 жылы Нью-Гэмпшир штатының Өкілдер палатасына сайланды. 1917 жылы ол АҚШ Әуе күштеріне қосылып, ұшқыш болып дайындалды және Францияда 8-ші аэроэскадрильяның (бақылау) командирі болды, капитан шенімен.

Әлеуметтік қамсыздандыру комитеті

Кейіннен президент Франклин Д. Рузвельт 1935 жылы Винантты Әлеуметтік қамсыздандыру кеңесінің бірінші басшысы етіп тағайындады, ол 1937 жылға дейін осы лауазымда болды. Бұл сөздер Ұлыбритания шайқасынан өткен және "Блиц" ортасындағы елге қуаныш сыйлады, және келесі күні британдық газеттердің көпшілігінің алдыңғы беттерінде жарияланды. Сол кезде Уинант Черчилльдің екінші қызы Сара Черчилльмен романда болды. Әлеуметтік өмірге ұмтылатын әйелінен алыс және үлкен қарызға батқандықтан, ол терең күйзеліске түсті. Олардың Констанс Рассел Уайнант (1921–1978), Джон Гилберт Уайнант кіші (1922–1993) және Ривингтон Рассел Уайнант (1925–2011) атты қызы мен екі ұлы болды. Кіші Констанс 1941 жылы перулік ғалым Карлос Валандоға тұрмысқа шықты. Джон Уайнант кіші екінші дүниежүзілік соғыста бомбалаушы ұшқышы болып қызмет етті және немістерге тұтқынға алынды. Ривингтон Уайнант та екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті, кейін Біріккен Ұлттар Ұйымының қазынашысы болды.

Өзін-өзі өлтіру

Уайнант 1947 жылғы 3 қарашада, оның "Гроссвенор скверінен хат" кітабы жарық көрген күні, Конкордтағы үйінде өзін атып өлтірді. "Лондон азаматтары" кітабында Рузвельт қайтыс болғаннан кейін, Уайнант Республикалық партиясының базасынан алыстағаннан кейін, "Ол жаңа БҰҰ-ның бас хатшысы болуға үміттенеді. Оған қоса, оның Сара Черчилльмен болған қарым-қатынасы да жаман аяқталды. Соғыстан кейін ол шаршаған, ауырған адам еді" деді автор Олсон NPR сұхбатында. Уинстон Черчилль Уайнанттың жерлеу рәсіміне төрт ондаған сары роза жіберді, ал британдық король мен королева жеделхат арқылы көңіл айтуын білдірді. Уайнант Конкордтағы Блоссом Хилл зиратына жерленді; оның Санкт-Пол мектебінің қасиетті зиратында жерлену тілегі епископальдық пастор өз-өзіне қол жұмсау – күнә деп есептегендіктен қабылданбады. Алайда, 1968 жылы оның мәйіті Санкт-Пол шіркеуіне қайта жерленді. Оның ескерткішінде 1946 жылы айтқан сөзі жазылған:

"Күнделікті жұмысты күннен күнге істеу, аздап жасау, аздап қосу, біздің негізімізді кеңейту, тек өзіміз үшін ғана емес, сонымен қатар басқалар үшін де, барлық жердегі адамдарға әділ мүмкіндік тілеу. Мәңгілік алға жылжу, әрқашан рухани нәрселердің соңында жеңіп шығатынын есімізде ұстау. Қамқорлықтың маңызы бар және көрініс болмаса, халық құрып кетеді. Үміт пен сенім маңызды және қайырымдылықсыз жақсылықтың болуы мүмкін емес. Қауіпті өмір сүруге батылдық танытып, адамның жақсылығына сенсек, біз белгісіздікке қарай үлкен сеніммен қадам баса аламыз."

Құрметтер

1947 жылы Уайнт генерал Дуайт Эйзенхауэрден кейін британдық "Еңбек орденінің" құрметті мүшесі атанған екінші (және соңғы) американдық азамат болды. 1943 жылы ол Абердин қаласының құрметті азаматы атағын алды.

Жалпы әдебиеттер

Беллуш, Бернард. Ол жалғыз басып өтті: Джон Гилберт Уайннт өмірбаяны. Гаага: Мутон, 1968 жыл. Уайннт, Джон Гилберт. Гросвенор алаңынан хат: қызметкерлік туралы есеп. Ходдер және Стаутон, 1947 жыл.