Кіріспе
Судандағы археологиялық нысандар (Нубия) Фарас (бұрынғы Παχώρας, Pakhôras; Pachoras; Ескі нубия: , Pakhoras) - Төменгі Нубиядағы ірі қала. Қазіргі Египет пен Суданның шекарасындағы Уди-Хальфа соқпағында орналасқан қаланың орны 1960-шы жылдары Насер көлінің су астында қалды және қазір тұрақты түрде су астында қалды. Осы су тасқыны алдында профессор Казимеж Михаловский бастаған поляк археологтар тобы кең көлемде археологиялық жұмыстар жүргізді.
Faras (formerly Παχώρας, Pakhôras; Pachoras; Old Nubian: Ⲡⲁⲭⲱⲣⲁⲥ, Pakhoras) was a major city in Lower Nubia. The site of the city, on the border between modern Egypt and Sudan at Wadi Halfa Salient, was flooded by Lake Nasser in the 1960s and is now permanently underwater. Before this flooding, extensive archaeological work was conducted by a Polish archaeological team led by professor Kazimierz Michałowski.
Тарих
А тобы кезеңінен бастап қала мероиттік кезеңдегі негізгі орталық болды және ол ірі ғибадатхананың орны болды. Ежелгі Мысырдың Нубияны басқару кезеңінде Фарас Мысырдың әкімшілік орталығы болды және Абу-Симбелден өзеннің жоғарғы жағында орналасқан, Мысырдың мәдени ықпалы айқын болды. Қала өзінің биіктігіне христиандық кезеңдегі Нубияда жеткен, ол кезде Фарас Нобадияның Силико базиликосының астанасы болған. Нобатия Макурияға қосылғанда, солтүстіктегі ең көрнекті орталық, Нобадия епархының ордасы болып қала берді.
Археология
1909-1912 жылдары бұл жерде зерттеулер Оксфорд университетінің британдық экспедициясы Ф. Л. Гриффит. Мероиттік және христиандық зираттар, сондай-ақ мысырлық ғибадатханалар ашылды. 1960 жылдардың басында ЮНЕСКО Насер көлінің су басуы тиіс аймақтағы ескерткіштерді сақтау үшін Нубияны құтқару науқанын ұйымдастырды. Фарас қаласында профессор Казимеж Михаловскийге тапсырылған жұмыстарды 1960-1964 жылдары Каирдегі Варшава университетінің Польшаның Жерорта теңізі археология орталығы (қазіргі Варшава университетінің Жерорта теңізі археология Польша орталығы) жүргізді. Миссия қазба жұмыстарын бастаған төбеде керемет қабырға суреттері бар христиан соборы жасырылған екен. Зерттеушілер оның жұмыс істеуінің үш негізгі кезеңін бөліп көрсетті. Соборға 620 жылы епископ Этий негізін қалады, содан кейін екі рет қайтадан тұрғызылды: 8-ші ғасырдың басында Паулос және 10-шы ғасырдың соңында Петро I. Кейінгі ғимараттар осы епископтардың есімімен аталды. Бұл суреттер христиандық нубиялық өнердің ең жақсы сақталған үлгілері болып табылады және бас періштелердің, негізінен Михаилдың, түрлі монархтар мен Фарс епископтарының, христиандық әулиелердің, Мәриям қыздың және бірқатар Киелі кітап көріністерінің портреттерін бейнелейді. Олар 8 - 14 ғасырларға дейінгі бірнеше қабатта құрғақ гипсте темперамен орындалған. 169 суреттің 120-сы қабырғалардан алынып тасталды. Олардың алпыс алтысы Польшаға жеткізілді және бүгінде Варшавадағы Польша ұлттық музейінде және Хартумдағы Судан ұлттық музейінде көрініс тапқан. Сонымен қатар, ірі қыш құмыра жасау шеберханасы да табылды. Фарас епископтарының тізімі табылғандықтан, әр епископты анықтау мүмкін болды, осылайша кейбір қабырға суреттерінің уақытын анықтауға мүмкіндік болды. Христиан Нубиясының соңғы жылдары Фарас құлдырап, әкімшілік орталығы Каср Ибримнің қорғанысы жеңіл аймағына көшірілді.