Рэнди Мамола: Мотоспорт шеберінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық мотоцикл жарыскері Рэнди Мамола (1959 жылдың 10 қарашасында туған) – американдық бұрынғы кәсіби мотоцикл жарыскері және телеарнадағы спорттық бағдарламалар жүргізушісі. Ол Grand Prix мотоцикл жарыстарында өнер көрсетті және Премьер-класс жарыстарында 13 рет жеңіске жетті. Мамола өзінің буынындағы ең харизматикалық Grand Prix жол жарыскерлерінің бірі болды, жарыс жолында да, одан тыс жерлерде де жанкүйерлермен әрекеттесуінің арқасында көптеген жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды, сондай-ақ оның шабуылдаушы және жігерлі мінезі де ықпал етті. Он үш жылдық 500cc әлем чемпионатындағы жол жарыстарының барысында Мамола 1987, 1988, 1990 және 1991 жылдары төрт рет чемпионатта екінші орынды иеленді. Мамоланың Премьер-класс тағылымдарындағы 13 жеңісі және 54 тұғыры оны 500cc әлем чемпионатында жеңіске жетпеген, бірақ ең табысты жарыскерлердің біріне айналдырды. 2000 жылы AMA Мотоциклдердің Даңқ залына енгізілді. 2018 жылы Мамола FIM-нің MotoGP Legends Hall of Fame-ге қабылданды. Жарыс мансабынан кейін ол қайырымдылыққа белсенді қатысып, Riders for Health қайырымдылық ұйымын және соңғы кезде Two Wheels for Life ұйымын құруға көмектесті. Қазіргі уақытта Мамола телеарнада спорт комментаторы болып жұмыс істейді.

Мотоцикл жарысы мансабы

Сан-Хосе қаласында туған Мамола 10 жасында музыкант болуға қызығып, топта ойнаған. 1977 жылы Грант оны Жаңа Зеландияның Марлборо сериясына қатысуға алып кеткенде, ол халықаралық аренада таныла бастады, Мамола жағымды әсер қалдырды. 1977 жылы Мамола орта мектепті бітіріп, AMA 250cc жол жарысы чемпионатында кәсіби деңгейде жарыса бастады, соңғы нәтиже бойынша Дэвид Эмдеден кейін екінші орын алды. Екінші жылы, 1978 жылы, ол AMA 250cc жол жарысының чемпионы атанды және Кенни Робертске ұқсастығымен көзге түсе бастады, соның салдарынан "Бейби Кенни" деген лақап атын алды. Мамола 1979 жылы 250cc Гран-при жол жарысы әлем чемпионатына Yamaha қозғалтқышты Bimota жарыс мотоциклімен қатысты, бірақ итальяндық демеушілерімен келіспеушілік туғаннан кейін Серж Заго демеушілігімен Yamaha TZ 250-ге ауысты. Zago-ның 500cc жүргізушісі Майк Болдуин жарақат алғанда, Мамола маусымның ортасында команданың Suzuki RG 500 мотоциклін басқарды. Оның көрсеткіштерін 1982 жылы Фредди Спенсер (20 жыл, 196 күн) жаңартты. 1981 жылы ол маусымды екі жеңіс және екі екінші орынмен бастап, чемпионатта көшбасшы болды, бірақ содан кейін Марко Лучинелли келесі бес жарыста төрт жеңіс алып, әлем чемпионатын жеңіп алды. Мамола тағы да екінші орынға ие болды, алайда ол 21 жаста ғана болды және көптеген сарапшылар оның әлем чемпионатын жеңіп алуы тек уақыт мәселесі деп есептеді. 1983 жылғы маусымды Honda-дан Фредди Спенсер және Yamaha-дан Кенни Робертс басып озды. NSR500 моделінің бірінші жылы нашар басқарылуымен сынға ұшырады, бұл тек жарыс кезінде отын мөлшері азайғанда және шасси салмағының таралуын бұзғанда байқалды. Мамола 1987 жылғы маусымды Жапон Гран-присінде жеңіспен бастады, бірақ содан кейін Гарднер келесі бес жарыстың төртеуінде жеңіске жетіп, чемпионатта көшбасшылықты өз қолына алды. Ұйым сонымен қатар медициналық көмек көрсетуді қамтамасыз ету үшін көлік құралдарын жөндеу бойынша оқыту курстарын ұйымдастырады. Мамола бүкіл әлемдегі мотоспорт жарыстарында қайырымдылық ұйымының бетке айналды, ол MotoGP жүргізушілерінен каска, қолғап және басқа да заттарды аукционға салу үшін қайырымдылық жинауға көмектеседі. Оның қайырымдылық әрекеттеріне жолаушыларға Ducati MotoGP-нің екі орындық арнайы мотоциклімен жарыс трассасының жылдам айналымын сезіну мүмкіндігі де кіреді.

Born in San Jose, California, Mamola grew up interested in a career as a musician, playing in a band at the age of 10. He gained his first international exposure in 1977 when Grant took him to compete in the New Zealand Marlboro Series where, Mamola made a positive impression. In 1977, Mamola graduated from high school and began competing professionally in the AMA 250cc road racing championship, finishing as runner up to David Emde in the final standings. In his second year, he won the 1978 AMA 250cc road racing title and began drawing similarities to Kenny Roberts, earning the nickname, "Baby Kenny". Mamola entered the 1979 250cc Grand Prix road racing world championships competing on a Yamaha powered Bimota race bike but, after having a difference of opinion with his Italian sponsors, he switched to a Yamaha TZ 250 sponsored by Serge Zago. When Zago's 500cc rider, Mike Baldwin became injured, Mamola took over the team's Suzuki RG 500 at mid season. His record would be broken in 1982 by Freddie Spencer (20 years, 196 days). In 1981 he started the season strongly with two victories and two second place finishes to take the lead in the championship but then, Marco Lucchinelli took command with four victories in the next five races to claim the world championship. Mamola finished in second place once again however, he was only 21 years old and many observers felt that it was only a matter of time before he would win a world championship. The 1983 season was dominated by Honda's Freddie Spencer and Yamaha's Kenny Roberts. The first year NSR500 was maligned for its poor handling characteristics, which became apparent only after the fuel load decreased during races, upsetting the chassis weight distribution. Mamola began the 1987 season with a victory at the Japanese Grand Prix but then Gardner went on a streak, winning four of the next five races to take command of the championship. The organization also provides training in vehicle maintenance to help insure the delivery of medical assistance. Mamola is the figurehead for the charity at motorsports events across the globe, helping raise money by soliciting donations from MotoGP racers of items such as helmets, gloves and other items to be auctioned off. His fund raising activities also include providing passengers an opportunity to experience a fast lap of a race track aboard a special two seater Ducati MotoGP bike.