Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық кәсіби күрескер (1949 – 2005 ж.)
Canadian professional wrestler (1949 – 2005)
Кәсіби күрес мансабы
Ұлы көлдердегі кемелерде жұмыс істегеннен кейін, Уайт 1972 жылдың 22 мамырында Онтарио штатының Пемброк қаласында промоутер Ларри Касабоски үшін Майкл Гангоға қарсы кәсіби күрестегі дебютін жасады. Канада-АҚШ шекарасында АҚШ-қа қайта кіруге рұқсат берілмегеннен кейін, WWWF оны Стен Хансен, Халк Хоган, Лу Альбано және сержант Слейтер сияқты ауыстырушылармен алмастырды, содан кейін тұрақты ауыстырушы ретінде Мундог Спотты таңдады. Горилла Монсон оның қатысуын түсіндіре отырып, корольді машина шапқанын айтты. WWF-тен кейін ол Жиль Пуассонмен бірге Lutte Internationale үшін Монреальде жұмыс істеді. 1986 жылы күрестен зейнеткерлікке шықты. Содан кейін 1990 жылдың 22 қазанында ол WWF үй шоуына "Морской Мундог Уайт" ретінде оралды, онда Оттава азаматтық орталығында Британдық бульдогқа есе жіберді. 1991 жылы ол World Championship Wrestling үшін бірнеше үй шоуларында Брэд Армстронгқа қарсы күресті. Оның соңғы жекпе-жегі Майк Винтерге қарсы жеңіс болды. Уайт Канаданың Төменгі палатасына екі рет үміткер болды. 2000 жылдың сәуірінде ол Канадалық экстремалды күрес партиясынан Сент-Джонның батысындағы сайлауға қатысты. Оның ұраны "Парламентке Мундог керек" болды. 2004 жылдың 28 шілдесінде Уайт Канаданың Төменгі палатасына Жасыл партиясынан Бонависта-Эксплойтс округінде сайлауға түсті, бірақ Либералдық партияның Скотт Симмске ұтылды. Уайт Симмстің 15 970 дауысына қарсы 367 дауыс алды.
After doing work on Great Lakes boats, White made his professional wrestling debut in Pembroke, Ontario, on May 22, 1972, against Michael Gango for promoter Larry Kasaboski. After he was denied re entry to the United States at the Canada–United States border, the WWWF replaced him with substitutes including Stan Hansen, Hulk Hogan, Lou Albano and Sgt. Slaughter before selecting Moondog Spot as a permanent replacement. Gorilla Monsoon explained his absence stating King had been hit by a car. After the WWF, he worked in Montreal for Lutte Internationale teaming with Gilles Poisson. He retired from wrestling in 1986. Then on October 22, 1990, he returned to a WWF house show as "Sailor Moondog White" where he lost to The British Bulldog at the Ottawa Civic Center. In 1991, he appeared a few appearances for World Championship Wrestling in house shows where he fought against Brad Armstrong. His last match was a victory over Mike Winter. White ran twice for Canada's House of Commons. In April 2000, White in a St. John's West by election for the Canadian Extreme Wrestling Party. His motto was "Parliament Needs a Moondog". On July 28, 2004, White ran for the House of Commons of Canada, representing the Green Party of Canada in Bonavista—Exploits, but lost to Scott Simms of the Liberal Party of Canada. White received 367 votes to Simms's 15,970.
Ауру және өлім
1999 жылы Белл парезінен зардап шекті және сол кезде екі рет жүрек талмасы болды. 2002 жылы оған үш айналмалы коронарлық артерияны шулап жасау операциясы жасалды, ал 2004 жылдың 2 желтоқсанында таксисі апатқа ұшырап, мойнындағы екі сүйек сынды, омыртқа жонындағы жүйкесін қысып қойды. Ол 2005 жылдың 26 тамызында қайтыс болғанға дейін тіршілік сақтау құралдарына қосылып, ауруханада жатты. Уайтты қызы Розлин Мбарки және немерелері Кейган Хьюит, Хадсон, Оуэн, Итан және Квинтон еске алады. Оның өмірбаянын Дейв Эллиот жазды.
He suffered from Bell's palsy in 1999 and had two heart attacks by then. In 2002, he underwent triple bypass surgery and on December 2, 2004, his taxi crashed, breaking two bones in his neck and pinching a nerve in his spinal cord. He remained hospitalized on life support until his death on August 26, 2005. White was survived by his daughter, Rozlynn Mbarki, and grandchildren, Keygan Hewitt, Hudson, Owen, Ethan and Quinton. His biography Sailor White was written by Dave Elliott.