Кіріспе

Po' Girl – канадалық халық музыкасы тобы. Топ 2000 жылы The Be Good Tanyas тобының Триш Клейні мен Fear of Drinking тобының Эллисон Рассел арасындағы джем-сессиялар сериясынан пайда болды. Екеуі 2003 жылы қайта кездесіп, өзін По' Герл деп атады. Клейн сол кезде бұл жаңа топтың өзіне жеке әндер жазуға және орындауға мүмкіндік беретінін айтты. Po' Girl 2010 жылы соңғы альбомын жазды, бірақ топ мүшелерінің музыкалық карьерасы жеке орындаушылар ретінде немесе басқа топтарда дамуын жалғастырды. Бұрын Ванкуверде орналасқан Po' Girl қазір Торонто мен Монреаль қалаларына қайта оралды. Қазіргі топ құрамы: Эллисон Расселл (әнші/көп аспапты орындаушы), Авна Тейсейра (әнші/көп аспапты орындаушы), Бенни Сидлинджер (көп аспапты орындаушы) және Майки "Жылдамдық" Август.

Музыкалық стиль

Олардың орындаған музыка стилі "қалалық тамырлар" деп аталады, топтың негізін қалаушы мүшесі Эллисон Расселл оны "қалалық лирикалық мазмұны мен тартымдылығы бар ауылдық музыка, көбінесе ескі заманғы аспаптарда орындалады, алғашқы жылдары негізінен халық және кантри музыкасының ықпалында болды" деп анықтаған. Топтың дыбысы "Be Good Tanyas-қа қарағанда джаз және свинг элементтеріне ие" деп сипатталған, сондай-ақ "Клейн мен Расселдің үйлесімді вокалына негізделген қарапайым орындаушылық шеберлігімен Po' Girl жүректі баяу қозғайтын әдемі, жеңіл музыканы ұсынады". Po' Girl музыкасы The Band, Хейзел Диккенс, Трейси Чэпман, Натали Мерчант, Элизабет Коттен және Нора Джонс музыкаларымен салыстырылады. Онда банджо, кларнет, гармоника, добро, аккордеон және бас-гитара сияқты әртүрлі аспаптардың әуендері орын алады.

Жазбалар

Олар 2003 жылы өздерінің дебюттік альбомын шығарды. Бір сыншы Клейннің «халық таулық жаңасы» сияқты вокалын, Расселдің «ұйқылы кларнетін» және The Cowboy Junkies пен Нора Джонсқа ұқсастығын атап өтті. Бірінші альбомнан кейін көп ұзамай, топқа Диона Дэвис қосылды, ол Клейнге шебер күйші ретінде танымал болған. 2004 жылы олар екінші альбомын жазып, шығарды – Vagabond Lullabies, оған Дэвис (скрипка, фортепиано және вокал), CR Avery (хип-хоп орындаушысы) Tons of Fun University триосынан, Рой Шемеш бас гитарада, ал Джон Рахам мен Шелли Окепнак барабанда орындады. Альбом жағымды қабылданып, Британдық радиокорпорациясының (BBC) Сью Кёгх «Бұл Канаданың қазіргі уақытта ұсына алатын ең жақсы акустикалық музыканттарының кейбіреулерін көрсететін әдемі кішкентай қазына» десе, ал Майк Регенстрейф Sing Out! журналында «Хип-хоп ақыны К.Р. Эйвери бірнеше әнге сөзді тиімді түрде қосыпты» деп жазды. Фрейзи Форд пен Ани ДиФранко Vagabond Lullabies альбомында қонақ ретінде қатысты. Бір сыншы Vagabond Lullabies дебюттік альбомынан «көбірек тереңдік пен жетілгендікке» ие екенін, контрастты вокалдары мен жақсы үйлесімдері бар екенін, бірақ «Po’ Girl-дің толыққанды шынайы дыбысталуына кедерлес болатын сәл Americana-pop өңдеуі бар» деп түсіндірді. 2006 жылы олардың B Side альбомы шықты, оған Сара Хармер, Лютер Райт, Шон Броди, Джейсон Мерсер және Ана Эгге (оның табақтарын тек сахнадан тыс сатып алуға болатын) қатысты. 2007 жылы олардың үшінші альбомы – Home to You жарық көрді, ол «топтың үйден алыс болумен байланысты ащы-ауыр сезімдеріне» бағытталған. Бір сыншы альбомды «америкалық музыканың ең нәрлі бөлігі» деп атады, ол фолк, блюз және альт-роктың үйлесімінен тұрады. Deer in the Night 2009 жылдың мамыр айында шықты, бір рецензент «вокалдық желілерінде джаздың ерекшеліктері, француз шансонының эхосы, жаңа Шотландияның керемет фольклорының ишаралары барлығы да бірігіп, органикалық тұтасқа айналған» деп атап өтті. Кейін Рассел өзінің өгей әкесінің жасөспінім кезінде 10 жыл бойы зорлағанын айтты және ол 2006 жылы түрмеден босатылғаннан кейін «No Shame» әнін жазды. Ол әнді сахнада орындауға топтың басқа мүшелері шақырыпты, ал көрермендердің жауабы – көптеген адамдар өздерінің зорлық-зомбылыққа ұшыраған оқиғаларын айтқан – бұл мәселенің «эндемикалық» екенін растады. Ол өзіне жасалған зорлық туралы үнсіздік сақтамаудың маңызды екенін айтты. 2009 жылдың жазында олар өзінің сүйікті штаттарындағы концерттерде жазылған концерттік альбомды аяқтады. 2010 жылы шыққан Follow Your Bliss студиялық альбомы «күрделі орындалуымен қарапайым көрінетін көптеген шеберлікпен орындалған аспаптармен жетекшілік ететін тыңдау тәжірибесі» деп сипатталды. Джо Брин The Irish Times газетінде альбомдағы музыканың көптеген ықпалдарды көрсеткенін және оны «ешқашан біртектес болумен айыптауға болмайтынын» айтты.

Тікелей өнер көрсетулер

2005 жылы Дэвис топтың өткен жылдың кем дегенде 10 айы гастрольде болғанын бағалады және олардың көптеген шығармаларының жолға шығудан шабыттанғанын мойындады. Топ 2010 жылы Шотландияға алғашқы гастрольдік сапарын жасады, Эдинбург фестивалінде өнер көрсетті, содан кейін Ұлыбритания мен Ирландия айналасында бірнеше концерттер берді. Folk Radio сол кезде былай деп жазды: «Бұл топты шағын, анық шеңберге сығып қою мүмкін емес – олар Камерунның Дуала қаласындағы Massao World Music Festival-де де, Монреальдегі Халықаралық джаз фестивалінде де, Виннипег халық фестивалінде де, Австралиядағы Вудфорд музыка фестивалінде де, тіпті Амстердамдағы Вондель паркінде көңіл көтеру үшін де үйлесімді. Олар 2012 жылы Онтариода өнер көрсетіп, оны «шабыттандыратын» деп тапты. 2011 жылы концерт алдында сұхбат бергенде Расселл топты «қазіргі заманғы көшпелілер труппасы» деп сипаттады, олар кең аумақты аралап гастрольде болып, Po’ Girl тобының болашағына бару үшін олар «құрбандыққа баруға дайын» екенін айтты.

Қатысушылардың музыкалық мансабы

Расселл өзінің музыкалық мансабын жалғастырды, 2012 жылдан бері Birds of Chicago тобының мүшесі және кодиректоры болып табылады, ал 2019 жылдан бастап Our Native Daughters тобымен бірге өнер көрсетіп, әндер жазды. Олардың тұңғыш альбомы, Songs of Our Native Daughters, кеңінен мойындалды. 2021 жылы Рассел өзінің тұңғыш жеке альбомын Outside Child шығарды. 2006 жылдан бері Дэвис E.S.L. тобының мүшесі.

Триш Клейн The Be Good Tanyas тобымен жұмысын жалғастырды, сондай-ақ Фрейзи Форд, Ана Эгге және Билл Борнмен бірге жазбалар жасады. 2012 жылы Авна Тейшейра Where the Darkness Goes атты жеке альбомын шығарды. Осы жазбада Эллисон Рассел де қатысты, ал музыка оның «өміріне, заманына және саяхаттарына» қатысты байқаулар жасаған халық стиліндегі әндерді жасаған көптеген көздерден шабыттанды. 2013 жылы Солт-Лейк-Ситидегі үй жазба студиясында Тейшейра Thunderbird EP альбомына кіретін бес әнді орындап, әндеп, жазды. 2015 жылы Тейшейра Wild One атты толық альбомын шығарды, сыншы Грег Джонсон бұл екінші альбомды «ұсынылған музыкасы көңілді, бірақ қайғылы, әндер мен аспаптардың алуан түрлі палитрасымен толы, құпияға толы туынды» деп сипаттады. Тейшейра: «Мен осы әндерді жаза бастағанда, шамамен екі жыл бұрын, осы шығарылымды психикалық денсаулыққа қатысты хабардарлықты арттыруға пайдалануды шештім. Бұл альбомда менің өмірімдегі психикалық аурумен күресіп жатқан және біз жоғалтқан жақын адамдар туралы әндер бар» деді. Бір әнде Тейшейра отбасындағы психикалық денсаулық мәселелеріне сілтеме жасалғандықтан, тағы бір сыншы альбомды «оңай тыңдауға болатын материал емес» деп атады.