Америкалық джаз-блюграсс тобы: Бела Флек және Флектондар

Кіріспе

Béla Fleck and the Flecktones – американдық джаз бен блюграсс музыкасын үйлестіретін американдық топ. The Flecktones тобы 1988 жылы Бела Флек PBS телеарнасының "The Lonesome Pine Specials" атты бағдарламасына шақырылғанда құрылды. Алғашқы құрамына банджода Флек, бас-гитарада Виктор Вутен, оның інісі Рой Вутен Drumitar-да, ал Говард Леви гармоника мен клавишатурада орындады. 1992 жылы Леви топтан кеткен соң, бірнеше жыл бойы трио ретінде жұмыс істеді, кейін 1997 жылы Джефф Коффин саксофоншы ретінде қабылданды. Коффин 2010 жылы топтан кетіп, Леви 2011 жылы қайтадан қосылды.

Құрылу

New Grass Revival тобымен бірге болған уақытының соңында Флек 1988 жылы PBS телеарнасындағы Lonesome Pine Special бағдарламасына шақырылды және оған көмектесу үшін музыканттар тобын жинады. Ол Говард Левимен бір жыл бұрын Виннипег фольклорлық фестивалінде танысқан еді. Виктор Вутен телефон арқылы кастингтен өтіп, өзінің інісі Ройді мүмкін мүше ретінде ұсынды. PBS-тегі өнер көрсетілісінен кейін Флек топты сақтап, оны Bela Fleck and the Flecktones деп атады. Оның шығармалары күрделене түсті. The Flecktones көк шөп пен джазды біріктірді, бұл рекорд дүкендерінің иелеріне мультфильмдермен безендірілген альбомдарын қай жанрға қою керектігін анықтауда қиындық тудырды. Лидер электр банжода ойнады және Кентукки bluegrass-ының Earl Scruggs пен "The Ballad of Jed Clampett" әсеріне ішкі тілек білдірді. Виктор Вутен джаз бас сололарын орындады. Рой Вутен өзін "Болашақ Адам" деп атады және өзі жасаған домбырасында ойнады. Мелодияларды көбінесе Говард Леви орындады. Олардың алғашқы видеоклипі "Sinister Minister" VH 1, поп және ересектерге арналған музыка ойнайтын арнада, BET, қара халықтың ойын-сауық арнасында және Country Music Television телеарнасында көрсетілді. Олар джаз фестивальдерінде соул әншісі Стиви Уондермен, блюз гитарисі Бонни Райтпен және христиандық а капелла тобы Take 6-пен бірге өнер көрсетті. Grateful Dead тобының жанкүйерлері де бұл туралы білді. Флек пен Вутен ағайындыларынан құралған қалған трио төртінші альбомын жазды – "Three Flew Over the Cuckoo's Nest". "Біз репетицияны бастағаннан кейін бәрі жақсы болды", – деді Флек. "Біз жақсы дыбыс шығарудың жолдарын таптық, бұл өте қызықты болды". Левисіз, Flecktones әдеттегідей 1993 жылдың көп бөлігін гастрольде өткізіп, сол жылдың қыркүйек айында "Three Flew Over the Cuckoo's Nest" альбомын шығарды. Шілдеде Flecktones Еуропаны аралап, Франциядағы Лион қаласында Phish тобының екінші бөлімінде ойнады. Бұл Flecktones пен Phish тобының бірлескен соңғы өнері болды. 1998 жылдың маусым айында Flecktones өзінің алтыншы және бесінші студиялық альбомын – "Left of Cool" шығарды. Бұл Flecktones-тың бұрынғы альбомдарынан өзгеше болды, өйткені сыншы Терри Хорактың айтуынша, топ "тірі орындалатын аспаптарда қайта жазуға болатын нәрсені ғана жазу туралы өздері қойған шектеуді бұзды". 2000 жылдың шілдесінде Flecktones өзінің жетінші альбомын – "Outbound" шығарды. Flecktones-тың философиясы осы альбомда бұрынғыдан мүлдем өзгеше нәрсе жасау болды. "Outbound" альбомын ерекше ететін нәрсе – Flecktones оны жазу тәсілі. Төрттік альбомдағы әр тректі жазды, содан кейін қонақ музыканттарды вокал немесе аспаптық бөлімдерді қосуға шақырды. "Outbound" альбомына "Yes" тобының Джон Андерсон, Шон Колвин және Medeski, Martin and Wood тобының Джон Медески және тағы басқалар қатысты. 2006 жылдың ақпан айында топ өзінің оныншы альбомын – "The Hidden Land" шығарды. Flecktones-тың әр альбомындағыдай, олар соңғы альбомынан бір нәрсені өзгертуге тырысты. "The Hidden Land" үшін Flecktones қонақ музыканттарды шақыруды қаламады. "Шындығында, соңғы бірнеше жазбалар біздің нағыз бейнеміз емес", – деді Флек. "Әрине, бізге сол музыканттармен ойнау ұнады, бірақ осылай істей берсеңіз, сіз өзінің ерекшелігі бар топқа емес, жиналатын орынға айналып қаласыз". Flecktones алға жылжу үшін олардың музыкасы төрттіктің бастауына оралуы керек деп ойлады.

Near the end of his time with the New Grass Revival band, Fleck was invited to play for the Lonesome Pine Special on PBS in 1988, and he gathered a group of musicians to assist him. He had met Howard Levy the year before at the Winnipeg Folk Festival. Victor Wooten auditioned over the phone and volunteered his brother Roy as a potential member. After the PBS performance, Fleck decided to keep the group together, calling it Bela Fleck and the Flecktones. His compositions became more complex. The Flecktones merged bluegrass with jazz, presenting record store owners with the problem of selecting a genre under which to stock their whimsically titled albums, whose covers bore cartoons. The leader played electric banjo and was influenced by the Kentucky bluegrass of Earl Scruggs and "The Ballad of Jed Clampett". Victor Wooten broke into jazz bass solos. Roy Wooten called himself "Future Man" and played drumitar, an instrument of his own creation. Melodies were usually taken by Howard Levy. Their first video, "Sinister Minister", was in rotation at the networks VH 1, which played pop and adult contemporary music; BET, the Black Entertainment channel; and Country Music Television. They performed at jazz festivals with soul singer Stevie Wonder, blues guitarist Bonnie Raitt, and the Christian a cappella group Take 6. Followers of the Grateful Dead took note. The remaining trio, consisting of Fleck and the Wooten brothers, recorded their fourth album, Three Flew Over the Cuckoo's Nest. "'Once we started rehearsing, everything was fine,' said Fleck. 'We started finding ways to sound good, and it was real exciting.'" Without Levy, the Flecktones as usual spent most of 1993 on the road and released Three Flew Over the Cuckoo's Nest in September of that year. In July the Flecktones toured Europe and sat in on the second set of a Phish show in Lyon, France. This marked the second and final time that the Flecktones played with Phish. In June 1998, the Flecktones released their sixth album, and fifth studio album, Left of Cool. It represented a switch from previous Flecktones albums, as the band, according to critic Terri Horak, "jettisoned their self imposed rule to only record what could be duplicated on live instruments." In July 2000, the Flecktones released their seventh album, Outbound, another studio album. The Flecktones' philosophy with this album was to do something different from everything they had done before. What makes Outbound unique is the way in which the Flecktones recorded the album. The quartet recorded each track on the album, then invited guest musicians to overdub vocals or instrumentation. Outbound guests include Jon Anderson from Yes, Shawn Colvin, and John Medeski, of Medeski, Martin and Wood, to name a few. In February 2006, the band released their tenth album, The Hidden Land. As with every Flecktones album, they needed to change something from their last album. For The Hidden Land, the Flecktones didn't want any guest musicians. "'The truth is, the last few records are not what we are,' Fleck said. 'Obviously, we loved playing with those musicians, but if you keep on doing it, you become a gathering point rather than a group with its own identity.'" For the Flecktones to keep moving forward, they felt their music had to get back to the roots of the quartet.

Реюнион

2012 жылдың маусым айында тағы бір жазғы турнеден кейін Flecktones тобы үзіліс жариялады. 2016 жылдың қаңтар айында Flecktones 2016 жылдың маусымында өтетін қысқа қайта қосылу турын жариялады және 2016 жылдың 16 маусымында Telluride Bluegrass фестивалінде өнер көрсететінін растады. 2017 жылы топ 2017 жылдың маусым-тамыз айларында концерттер өткізетінін хабарлады, сондай-ақ 2017 жылдың тамызында Chick Corea Elektric Band тобымен бірлескен гастрольдік турне өткізетінін мәлімдеді.

Сыни қабылдау

Том Джурек AllMusic.com сайтында Flecktones музыкасын «жаз, прогрессивті блюграсс, рок, классикалық, фанк және әлемдік музыка дәстүрлерінің бірегей үйлесімі» деп атады, бұл стиль кейде «блю боп» деп те аталады. Квартет музыкалық инновациялары мен жаңалықтары үшін назар аударды, соның ішінде музыка сыншысы Билл Колхаазе оларды жоғары бағалады. Дегенмен, ол топтың барабан жиынтығының болмауына сын көзбен қарады, Вутэннің «электрондық ритмі нағыз барабанға қарағанда сәл бұлыңғыр естілді» деді. Cosmic Hippo альбомы жақсы қабылдады. Хаймс олардың үлкен импровизациялық қабілеттерін мақтады. The Gazette газетінің Джон Гриффині де топтың «стиль туралы түсінік жоғалып кететіндей» ерекше стильді құру қабілетін жоғары бағалады. The Washington Post газетінің Майк Джойсы Flecktones-тің өзгеше үн сақтай білуіне таң қалды. Джойс Flecktones концертін «музыкалық еркіндікке толы кеш, топтың жазылған материалдарын қамтитын және белгісіздікке бой алдыратын шара» деп сипаттады. The Buffalo News басылымының Джим Сантелла тобының стильдерді меңгеруін және күрделі туындыларды үйлестіре білуін мақтады. Сантелла Флектің ойнауын «Бахтың миниатюралық канонымен» салыстырды. Джеффри Хаймс Left of Cool альбомының тым әдеттегідей естілетінін айтты. Ол теріс пікірінде «Өкінішке орай, Flecktones-тің бес жылдан кейінгі алғашқы студиялық альбомы олардың қарапайым топқа айналғанын көрсетеді» деп жазды. Хаймс былай деді: «Төрт Flecktones-тің барлығы да керемет музыканттар, олар жаңа альбомның 15 трегі үшін шығармашылық идеялар ұсынады. Алайда, жалпы тұжырымдама оңай сіңірілетін поп-джазға дейін төмендеді, мұндай музыканың қазірдің өзінде көптеп табылуы мүмкін». Billboard журналының Дэн Уэлетти Hidden Land альбомын «олардың ең жақсы альбомы» деп атады. Ол квартеттің репертуарының кең диапазонына ерекше назар аударды. Jingle All the Way альбомы да жақсы қабылдады. Джеффри Хаймс Flecktones-тің күрделі дыбысын ымыраға келмей, оңай сіңірілетін мерекелік альбомға сыйғыза білгені үшін мақтады. Jazz Times журналының Джефф Келман Rocket Science және Левидің Flecktones-ке оралуы туралы жағымды пікір білдірді: «Rocket Science Flecktones-ті алғашқы бес жылда жаңа, инновациялық және маңызды еткеннің барлығын қайта жаңғыртады». Келман әсіресе альбомның мәтіні мен Леви мен Флектің өзара әрекеттесуін жоғары бағалады. AllMusic сыншысы Том Джурек Rocket Science альбомын да жоғары бағалады: «Rocket Science барлық мүмкіндіктерін пайдаланып, жаңадан жанданған Flecktones-ке жаңа және қызықты қайта кіріспе ретінде ұсынылады».

Thom Jurek of AllMusic. com called the Flecktones's music an "unclassifiable meld of jazz, progressive bluegrass, rock, classical, funk, and world music traditions," a style sometimes dubbed "blu bop". The quartet received attention for their musical innovations and invention, including praise from music critic Bill Kolhaase. However, he was critical of the band's lack of a drum kit, claiming that Wooten's "electronic beat seemed a bit muddy compared to the real thing". Cosmic Hippo was received favorably. Himes applauded their prodigious improvisatory ability. John Griffin of The Gazette also praised the group's ability to create such an individual style that "the whole of idea of style disappears." Mike Joyce, of The Washington Post was impressed by the Flecktones' ability to maintain a distinct voice. Joyce called a Flecktones show a "musical free for all, embracing the band's recorded material and venturing off into the great unknown." Jim Santella of The Buffalo News praised the band's mastery of styles and their ability to weave together complicated pieces. Santella even compared Fleck's playing to a "miniature Bach canon." Geoffrey Himes remarked that Left of Cool sounded too ordinary. In his negative review he wrote, "Unfortunately the Flecktones' first studio album in five years reveals that they've become a very ordinary band." Himes adds, "The four Flecktones are all marvelous musicians, and they come up with imaginative parts for the new album's 15 cuts. The overall concept, however has diminished into easy to digest pop jazz, for which there is too much already." Dan Ouelette of Billboard found Hidden Land to be "by far their best album." Ouelette was particularly impressed by the quartet's range of repertoire in this album. Jingle All the Way was well received. Geoffrey Himes praised the band for being able to package the Flecktones' complex sound into an easily digestible holiday album without having to compromise. Jeff Kelman of Jazz Times writes favorably about Rocket Science and Levy's reunion with the Flecktones, "Rocket Science recaptures everything that made the Flecktones so fresh, so innovative, so important during its first five years." Kelman particularly praised the album's writing and the interactions between Levy and Fleck. AllMusic critic Thom Jurek also gave Rocket Science a rave review, "Rocket Science fires on all cylinders and comes off as a fresh and exciting reintroduction to a newly energized Flecktones."