Жаңа Зеландияның көрнекті регби лигасы ойыншысы және жаттықтырушысы Стейси Джонс

Кіріспе

Жаңа Зеландия халықаралық регби лигасының футболшысы және жаттықтырушысы

Стейси Уильям Джонс (7 мамыр 1976 жылы туған) – Жаңа Зеландияның бұрынғы кәсіби регби лигасының футболшысы, Жаңа Зеландия тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі саналады. Қазіргі уақытта Жаңа Зеландия ұлттық құрамасының бас жаттықтырушысы. Ол өзінің көрнекті карьерасында Жаңа Зеландия үшін 46 рет тесттік матчтарда (1995–2006) ойнаған. Стейси Джонс – Жаңа Зеландияның "Уорриорс" клубының тұңғыш және жалғыз өмірлік мүшесі, ол зейнетке шыққан кезде клубтың ең көп ойынға қатысқан, ең көп ұпай салған және ең көп әрекет жасаған ойыншысы болды. Джонстың ойынды көру қабілеті және командасы шабуылға шыққан кезде оны бақылау дағдысы оған "кішкентай генерал" деген лақап ат берді, бұл регби лигасының көптеген ойыншыларымен салыстырғанда оның бойының кішкентай болуына да сілтеме жасады. Джонс алаңның екі жағындағы ойыншыларды жоғары соққымен немесе қарсы келе жатқан ойыншыларға жылдам пас беру арқылы мүмкіндік жасауға беделді болды.

Алғашқы жылдар

Маори тегінен тараған Стейси Джонс 1976 жылдың 7 мамырында Жаңа Зеландияның Окленд қаласында дүниеге келді, ол Жаңа Зеландия регби лигасының көрнекті тұлғасы Маунга Эмеридің немересі. Ол 9 жасқа дейін Понсонби Пониз және Маунт Альберт Лайонз командаларында жасөспірімдер деңгейінде ойнады, содан кейін Пт Чев Пирейтс клубына ауысты. Джонс Оклендтегі Сент-Пол колледжінде білім алды. 1994 жылы ол "Арыстан қызыл кубогы" турнирінде "Окленд Сити Вулканз" командасы сапында өнер көрсетті. 1994 жылдың шілдесінде ол Junior Kiwis командасының капитаны ретінде Австралияға гастрольдік сапарға қатысты. Сол жерде ол сол кезде "Кенгуруз" командасында ойнаған Даррен Локьермен кездесті.

Окленд жауынгерлері

Джонсты жаңа құрылған Окленд Уорриорс франшизасы байқап, ол 1995 жылы Parramatta Eels командасына қарсы өткен ойында бірінші лигаға дебют жасады. 1995 жылғы 23 сәуірде Джонс Сиднейде бірінші лигаға шықты, резервтен шығып, «Уорриорздың» Parramatta Eels командасын 40:4 есебімен жеңген ойынында бір ұпай (три) енгізді. «Уорриорз» командасының жартылай қорғаушысы Грег Александр жарақат салдарынан 10-шы және 11-ші турларда қатыса алмады, нәтижесінде Джонс жартылай қорғаушы позициясын иеленді. Джонс позициясын сақтап қалуға жеткілікті жақсы ойнады және Александр оралғаннан кейін фулбэкке көшуге мәжбүр болды. Ол 1995 жылғы әлем чемпионатында Гари Фрименнің орнына Жаңа Зеландияның ұлттық регби лигасының жартылай қорғаушысы болып, халықаралық аренада өзін көрсетті. Келесі бірнеше жылда Джонс «Уорриорс» және «Кивиз» командаларындағы өзінің орнын нығайтып, алаңдағы және одан тыс жердегі жетістіксіздікке қарамастан «Уорриорс» командасында қалды. 1995 жылдан 1999 жылға дейін ол «Уорриорс» үшін 100-ден астам бірінші лига ойындарына қатысты. 2000 жылдың соңында «Уорриорс» банкротқа ұшырап, тарихында екінші рет сатылды. Джонс жаңа франшизаның иесі Эрик Уотсонмен алғашқы келісімшартқа қол қойды және оның келісімі көптеген басқа ойыншыларды клубпен қайта келісімшарт жасауға көндірді. Жаңа басқару кезінде ол алғаш рет клуб капитаны болды – 2001 жылы Кевин Кампионмен бірге капитандыққа ие болды – және NRL-дегі жартылай қорғаушылардың қатарындағы ең жақсы ойыншылардың бірі саналғанымен, ол сол кездегі лиганың ең үздік жартылай қорғаушыларымен теңесе алатынын көрсетті. 2001-2003 жылдары ол «Уорриорс» командасын үш рет финалға шығарды. 2002 жылы клуб тек қана Кіші Премьер-лиганы жеңіп қана қоймай, сонымен қатар 2002 жылғы NRL-дің ірі финалына дейін жетті. Скрам жартылай қорғаушы ретінде ойнаған Джонс сол кешке жеңілген команданың капитаны болды, бірақ 30 метрден 3 Roosters қорғаушысын жеңіп, жарым жартылайдан ұпай енгізді. Ол 2002 жылы Ұлыбритания мен Францияға Жаңа Зеландия регби лигасының турнесіне қатысты және Ұлыбританияға қарсы сериядағы ең үздік ойыншысы үшін Джордж Смит медалін жеңіп алды. Сондай-ақ 2002 жылы Джонс ең үздік халықаралық регби лигасының ойыншысы үшін «Алтын бут» сыйлығын жеңіп алған екінші жаңа зеландиялық ойыншы болды. Мансабында ол Жаңа Зеландия құрамасынан екі әлем чемпионатында (1995 және 2000), үш «Үш Ұлттар» сериясында (1999, 2005, 2006) өнер көрсетті және Жаңа Зеландия «Кивиз» құрамасы үшін 41 ойын ойнады. 2004 жылы ұлттық құрамадан кетіп, клубтық деңгейде сәтсіз жыл өткізді. Алайда, 2005 жылдың 15 қазанында Стейси 2 жылдық халықаралық зейнеткерліктен кейін «Кивиз» командасының бас жаттықтырушысы Брайан МакКленнаннан SOS алғаннан кейін, «Үш Ұлттар» сериясының Австралазия бөлігінде ғана ойнау ниетімен қайта оралды. Ол содан кейін Англияда Ұлыбританияға қарсы барлық турнірлік ойындарын ойнады. Стейси Джонс Жаңа Зеландияның «Үш Ұлттар» кампаниясының маңызды бөлігі болды. Бірінші ойында ол «Кивиз» командасын 50 жылдан бері Сиднейде алғаш рет жеңіске жеткізді, содан кейін Оклендте Австралияға шабуылға ұшырады. Ол Англиядағы алғашқы матчта 4 ұпай (три) жасады, нәтижесінде «Кивиз» 42:26 есебімен жеңіске жетті. Кейін ол төртінші «Кивиз» ойынын өткізіп, әйелінің ұлының тууына қатысу үшін Жаңа Зеландияға оралды. 2005 жылғы Регби лигасының «Үш Ұлттар» финалында ол Австралия қанаттарына бағытталған «бомбаларды» (көтерілген пас) үнемі лақтырып, «Кивиз» командасының Австралияға қарсы 24:0 есебімен жеңіске жетуіне үш ұпай (три) жасады. Осыған дейін Австралия 27 жыл бойы серияда жеңіліссіз болып келген. Джонс өзінің буынының ең үздік Жаңа Зеландиялық ойыншысы болып саналады. Жаңа Зеландияда оның құрметіне «Стейси Джонстың Регби лигасы» атты видео ойын шығарылды. Ол әлі де ең көп ойын өткізген рекордты (238 NRL ойыны) сақтап тұр және Ману Ватувеиден (99) кейін екінші ең көп ұпай жинаған ойыншы (77).

Jones was spotted by the new Auckland Warriors franchise and made his first grade debut in 1995 against the Parramatta Eels in their inaugural year in what is now the National Rugby League (NRL). On 23 April 1995 Jones made his first grade début in Sydney, coming off bench to score a try in the Warriors' 40–4 win over the Parramatta Eels. The Warriors' halfback Greg Alexander missed Rounds 10 and 11 through injury which resulted in Jones taking over at halfback. Jones played well enough to retain the position and force Alexander to move to fullback upon his return. He also quickly established his place in the international scene, replacing Gary Freeman as the New Zealand national rugby league team halfback during the 1995 World Cup. Over the next several years Jones cemented his spot in both the Warriors and Kiwis, sticking with the Warriors despite the lack of success on and off the field. Between 1995 and 1999 he played over 100 consecutive first grade games for the Warriors. At the end of 2000 the Warriors were bankrupt and were sold for the second time in their short history. Jones was the first signing by the new franchise, with owner Eric Watson, and it was his signing that convinced many other players to re sign with the club. It was under the new management where he first became club captain – in 2001 co captaining with Kevin Campion – and although already considered in the top reaches of halfbacks in the NRL, he started to show he was on an equal par with the games' best halfbacks at the time. In the 3 year period 2001 03 he led the Warriors to 3 successive finals appearances. In 2002 the club not only won the Minor Premiership, but also reached the 2002 NRL grand final against the Sydney Roosters. Playing at scrum half back, Jones captained the losing side that evening but scored a great try in which he beat 3 Roosters defenders from 30 metres out to go over from dummy half. He was then selected to go on the 2002 New Zealand rugby league tour of Great Britain and France and won the George Smith Medal as player of the series against Great Britain. Also in 2002, Jones became only the second New Zealand player to win the Golden Boot Award for the best international rugby league player. In his career, he has also represented New Zealand at two World Cups (1995 and 2000), three Tri Nations series (1999, 2005, 2006), and has played 41 games for the New Zealand Kiwis. He retired from the national team in 2004 while having a disappointing year at club level. However, on 15 October 2005 Stacey ended 2 years of international retirement, answering an SOS from Kiwis coach Brian McClennan intending only to play the Australasian section of the Tri Nations series. He then went on to play the rest of their round robin matches against Great Britain in England. Stacey Jones was an integral part of the New Zealand Tri Nations campaign. In the first match, he guided the Kiwis to their first win in Sydney in 50 years before being part of their narrow loss to Australia in Auckland. He set up 4 tries in the first match in England which the Kiwis won by 42–26. He then missed the fourth Kiwi game, instead returning to New Zealand to be with his wife for the birth of their son. In the 2005 Rugby League Tri Nations Final, he continually kicked Bombs aimed at the Australian wingers that set up three tries in the Kiwis' 24–0 victory over Australia. Until then Australia had not lost a series in 27 years. Jones is widely regarded as the best New Zealand player of his generation. In New Zealand he had a video game named after him, Stacey Jones' Rugby League. He currently still holds the record for most appearances (238 NRL games) and is the second highest try scorer (77) behind Manu Vatuvei (99).

Каталониялықтар

2005 жылдың сәуірінде Стейси Джонс "Уорриорз" клубынан кететінін хабарлады, ол кезде ол Суперлигаға жаңадан қосылған француздық "Каталон Дракондары" клубына өтуі керек еді. Осылайша ол "Уорриорз" клубының негізін қалаушы соңғы ойыншысы болып қалды. 2006 жылғы Регби лигасының үш елдің финалынан кейін Джонс халықаралық карьерасын аяқтайтыны жарияланды, бірақ ол Жаңа Зеландияның ұлттық регби лигасы құрамасының 1907 жылы Англияға алғашқы турнесінің 100 жылдығын мерекелеу үшін "All Golds" құрамасы сапында "Солтүстік Одақ" командасына қарсы соңғы ойынына оралды. Джонс бес гол соғып, "All Golds" командасы Уоррингтон қаласындағы Холливелл Джонс стадионында 25:18 есебімен жеңіске жетті. Джонс "Каталон" клубының 2007 жылғы Челлендж Кубогының финалына жолдауға көмектесті. 2007 жылдың қыркүйегінде ол карьерасын аяқтайтынын мәлімдеді және "Дракондар" клубын тастап кетті.

Жаңа Зеландияға оралу

Стейси Джонс үйге оралып, 2008 жылғы маусымда «Жаңа Зеландиялық жауынгерлер» командасына лақтыру жаттықтырушысы ретінде қайта қосылды. «Драконс» командасынан босатылғаннан кейін, 2008 жылғы маусымда ол басқа клубтарда ойнауға рұқсат алған жоқ. Жаңа Зеландияда 2008 жылғы сайлау кезінде Джонс сол кездегі премьер-министр Хелен Кларкпен бірге ашық түрде пайда болды және Еңбек партиясының сайлау кампаниясын қолдады. 2008 жылдың қараша айында ол Жаңа Плимут қаласында «Жаңа Зеландия маорилері» командасына қарсы «All Golds» командасы үшін қайтадан өнер табанына түсті. Бұл ойын Рубен Уикиге арналған құрмет көрсету және 2008 жылғы Әлем Кубогына дайындық ретінде өткізілді. Осы ойында қатысқаннан кейін Джонс регби лигасымен айналысқысы келетінін түсінді.

Жауынгерлер оралды

2008 жылдың 7 қарашасында Стейси Джонстың 2009 жылға арналған бір жылдық келісімшарт бойынша Жаңа Зеландияның "Уорриорс" клубымен ойыншы ретінде қайтадан келісім шартқа отырғандығы жарияланды. Ол 220 000 доллардан астам сомаға келісім шартқа қол қойғандығы хабарланды. 2009 жылдың наурызында NRL-ге оралған алғашқы ойынында Джонс екі ойынды жасап, командасын Манлиға қарсы 26–24 есебімен жеңіске жеткізді, осылайша "Кішкентай генерал" деген лақап атын нығайтты. 2009 жылы көбінесе қосалқы құрамда ойнауы күтілгенімен, маусым айында бұрынғы жартылай қорғаушы Натан Файннің ерте босатылуы Джонсты "Уорриорс" командасының бастапқы ойыншысы рөліне қайта оралды. Алайда, Джонстың алғашқы жақсы көрсеткіштері жалғаспады және "Уорриорс" турнир кестесінде көңіл көншітпейтін 14-орынға түсті. Қыркүйек айының басында Джонс өзінің қайта оралуының аяқталғанын және 2010 жылғы NRL маусымында ойнамайтынын мәлімдеді.

Жаттықтырушылық мансап

Профессионалды регби лигасынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Джонс Авен Гуттенбейльмен бірге Pt Chev Pirates командасының ойыншы-жаттықтырушысы болды. Кейін ол Окленд регби лигасының даму жөніндегі қызметкері болып жұмыс істеді. Джонс 2013 жылғы маусымда Жаңа Зеландияның жасөспірімдер құрамын жинау және дамыту жөніндегі жаттықтырушы болып тағайындалды. 2014 жылғы маусымда ол Holden Cup турнирінде Junior Warriors командасының бас бапкері болды және дебюттік маусымында Warriors командасы кубокты жеңіп, Брисбен Бронкос командасын 34–32 есебімен жеңді. 2015 жылы Джонс Warriors командасын NSW Cup турнирінде жаттықтырды. Кейін Джонс Эндрю МакФадден, Стивен Керни, Тодд Пейтен және Натан Браун бапкерлердің басшылығымен Warriors клубының түрлі лауазымдарында көмекші бапкер болып жұмыс істеді. 2022 жылдың 7 маусымында Джонс клубқа ұзақ мерзімге бекініп қалмағандықтан Натан Браунның кенеттен кеткенінен кейін Жаңа Зеландия Warriors командасының уақытша бас бапкері болып тағайындалды. Тоху Харрис одан Натан Брауннан гөрі көп күтеді. 2024 жылдың 21 ақпанында Джонс Жаңа Зеландияның ұлттық регби лигасының бас бапкері болып тағайындалды, ол New South Wales командасын жаттықтыру үшін кеткен Майкл Магуайрдың орнын басты.