Microsoft шешімдерінің аясы: қағидалар мен модельдер жиынтығы

Кіріспе

Microsoft Solutions Framework (MSF) – Microsoft компаниясының ақпараттық технологиялар қызметтерін жеткізуге арналған принциптер, модельдер, салалар, түсініктер және нұсқаулар жиынтығы. MSF тек қосымшаларды жасаумен ғана шектелмейді, сонымен қатар іске қосу, желілік немесе инфрақұрылымдық жобалар сияқты басқа да ақпараттық технологиялар жобаларына да қолданылады. MSF әзірлеушіні нақты бір әдістеме (мысалы, каскадты модель немесе икемді бағдарламалық жасау) пайдалануға міндеттемейді.

Тарих

MSF алғаш рет 1993 жылы Microsoft компаниясы 1.0 нұсқасы ретінде ұсынды, ал 2.0 нұсқасы 1997 жылы жарияланды. 2002 жылы MSF 3.0 нұсқасы шықты. Ол 2.0 нұсқасын келесідей өзгертті: Бұрынғы бөлек модельдер біріктіріліп, әртүрлі жоба түрлеріне – іске қосу, кәсіпорындық бағдарламалық құралдарды интеграциялау және даму жобаларына қолданылатын бірыңғай Команда және Процесс модельдері құрылды. Қолданбаны әзірлеу және инфрақұрылымды енгізу модельдері бес кезеңнен тұратын жалғыз Процесс моделіне біріктірілді. Жобаны басқару және дайындық басқару салалары қосылды. Тәуекелді басқару саласына өзгерістер енгізілді. MSF және Microsoft Operations Framework (MOF) арасындағы байланыстар орнатылды. MSF жобаларын басқаруға немесе қатысуға дайын мамандарды оқытуға арналған MSF тәжірибелік бағдарламасы енгізілді. MSF 4.0 нұсқасы 2005 жылы жарияланды. Бұл жаңару Процесс моделінің (қазір Басқару моделі) және Команда модельдерінің маңызды жаңартылуы болды. MSF 4.0 екі бөлек әдістемеге арналған техникаларды қамтыды: MSF Agile – шапшаң бағдарламалық құралдарды әзірлеуге арналған (MSF Agile) және MSF4CMMI – CMMI процесін жақсартуға арналған MSF.

Құралымдары

MSF 4.0 – бұл бағдарламалық жасақтама инженериясы процестерінің негізі ретінде қолданылатын метамодель және екі бейімделетін, кеңейтілген бағдарламалық жасақтама инженериясы процесі. MSF метамоделі негізгі қағидалар, команда моделі, циклдар мен қайталаулардан тұрады. MSF 4.0 жоғары деңгейдегі нұсқаулар мен қағидалар жиынтығын ұсынады, оларды әртүрлі талаптарға сай процесс үлгілерімен үйлестіруге болады. Ол сипаттамалық және нұсқаулық әдістемелерді қамтиды. Сипаттамалық бөлігі – MSF 4.0 метамоделі, ол SDLC әдістемелерін жасау үшін SDLC үздік тәжірибелерінің теориялық сипаттамасы болып табылады. Microsoft компаниясы бағдарламалық қамтамасыз етуді әзірлеу кезінде ұйымдардың әртүрлі динамикасы мен қайшы басымдықтары болатынын санайды; кейбір ұйымдарға жауапты және бейімделгіш бағдарламалық жасақтаманы дамыту ортасы қажет, ал басқаларына – стандартталған, қайталанатын және бақыланатын орта қажет. Осы қажеттіліктерді қанағаттандыру үшін Microsoft MSF 4.0 метамоделін екі нұсқаулық үлгіде ұсынады: жедел бағдарламалық жасақтаманы дамытуға арналған (MSF4ASD) және қабілеттілік деңгейін арттыру моделіне арналған (MSF4CMMI), олар нақты процестер бойынша нұсқаулар береді. Бұл бағдарламалық жасақтама инженериясы процестерін ұйым, клиент және жобалық топтың тілегіне қарай өзгертуге және бейімдеуге болады. MSF философиясы барлық жобалар үшін оңтайлы құрылым немесе процесс жоқ екенін көрсетеді. Сондықтан MSF бірнеше процесс тәсілдерін қолдайды, осылайша оны кез келген жобаға, оның көлемі мен күрделілігіне қарамастан, бейімдеуге болады. Бұл икемділік бағдарламалық жасақтама инженериясы процестерін іске асыруда кең ауқымды өзгерістерді қолдауға мүмкіндік береді, сонымен бірге негізгі қағидалар мен ойлау жолдарын сақтайды. MSF процесінің моделі қысқа даму циклдары мен қайталаулар тізбегінен тұрады. Бұл модель бизнес пен мүдделі тараптардың жобасын біртіндеп түсіну арқасында үздіксіз оқыту мен жетілдіруді қамтитын жылдам итеративтік дамуды қолдайды. Қажеттіліктерді анықтау, өнімді әзірлеу және сынау, жобаның құндылығын қамтамасыз ету үшін біртіндеп аяқталумен жүзеге асырылатын қайталаулар арқылы жүзеге асырылады. Әрбір қайталаудың өзіндік мақсаты бар және олардың нәтижесінде жалпы жүйенің тұрақты бөлігі құрылады.

MSF 4.0 is a combination of a metamodel which can be used as a base for prescriptive software engineering processes, and two customizable and scalable software engineering processes. The MSF metamodel consists of foundational principles, a team model and cycles and iterations. MSF 4.0 provides a higher level framework of guidance and principles which can be mapped to a variety of prescriptive process templates. It is structured in both descriptive and prescriptive methodologies. The descriptive component is called the MSF 4.0 metamodel, which is a theoretical description of the SDLC best practices for creating SDLC methodologies. Microsoft is of the opinion that organizations have diverging dynamics and contrary priorities during their software development; some organizations need a responsive and adaptable software development environment, while others need a standardized, repeatable and more controlled environment. To fulfill these needs, Microsoft represents the metamodel of MSF 4.0 in two prescriptive methodology templates that provide specific process guidance, for agile software development (MSF4ASD) and for the Capability Maturity Model (MSF4CMMI). These software engineering processes can be modified and customized to the preferences of organization, customer and project team. The MSF philosophy holds that there is no single structure or process that optimally applies to the requirements and environments for all sorts of projects. Therefore, MSF supports multiple process approaches, so it can be adapted to support any project, regardless of size or complexity. This flexibility means that it can support a wide degree of variation in the implementation of software engineering processes while retaining a set of core principles and mindsets. The MSF process model consists of series of short development cycles and iterations. This model embraces rapid iterative development with continuous learning and refinement, due to progressive understanding of the business and project of the stakeholders. Identifying requirements, product development, and testing occur in overlapping iterations resulting in incremental completion to ensure a flow of value of the project. Each iteration has a different focus and result in a stable portion of the overall system.