Кіріспе

Үндістандық крикетші

Падманабх Говинд "Нана" Джоши (7 қазан 1926 – 8 қаңтар 1987) – 1951 және 1960 жылдар аралығында 12 тестілік матчта Үндістан құрамасы үшін қақпашы болған үнді крикетшісі.

Жеке өмір

Джоши 1926 жылы Үндістанның Гуджарат штатындағы Барода қаласында дүниеге келген. Ол сегіз жасында әкесінен айырылды. Анасы оны және оның інісін Пунаға алып келіп, қиын жағдайда тәрбиеледі. Ол тігін тігіп, студенттерге тамақ дайындау арқылы отбасын асырады, ал Джоши ыдыс-аяқ жуып, тамақ беріп көмектесетін. Анасы Джоши колледжді бітіріп, жұмысқа орналасқанға дейін оны қолдады. Джоши Бхаве мектебінде оқыды, содан кейін Пунадағы С. П. Бхау колледжі мен Вадия колледжіне түсіп, бакалавр дәрежесін алды. 1987 жылы бауыр қатерінен қайтыс болғанға дейін Пунадағы Standard Vacuum және Hindustan Petroleum компанияларында жұмыс істеді.

Крикет мансабы

Жоши 1949-50 жылдары Орталық провинция губернаторының XI командасымен аймақтық Комонвелл XI командасына қарсы ойында 100 ұпайдан асып, 6 ойыншыны алаңнан шығарғанда крикетші ретінде алғаш рет көзге түсті. Бұл оған осы командаға қарсы екі ресми емес сынаққа қатысу мүмкіндігін берді. Жоши сол кезде Үндістанда бірдей деңгейдегі үш-төрт қақпашы болған кезде крикет ойнады. Шамамен он жылдық мансабында ол бар болғаны 12 сынақ матчында ғана ойнады. 1951-52 жылдары Делиде өткен алғашқы сынақ матчында Англияға қарсы тұңғыш рет сынаққа қатысты. Бірінші иннингте ол екі ойыншыны қабылдап, тағы екеуін керемет түрде соқты, бірақ екінші иннингтегі қателіктері Англияға матчты теңдетуге көмектесті. Жошидің орнына екінші сынақ матчында Мадхав Мантри, ал үшіншіде Пробир Сен ойнады. Жоши төртінші матчқа шақырылды, бірақ соңғысына Сен артықшылық берді. Осы матчта Сен бес ойыншыны соқты, ал Жоши 1952 жылы Англияға сапар шегуге ілікпеді. 1985 жылы Н.С. Рамасвами Жошидің «шағын да әдемі ойыншы ретінде әсер қалдырғанын» еске алды. Ол иннинг арасында викеттен викетке белгілі бір сергектікпен жүрді. Оның қолғаптарын әдемі кештің биінде киген әйелдей кигендей көрінеді. Бірақ оның пікірінше, Жоши сол кездегі қақпашылардың арасында төменгі сатыда болды. Сен мен Мантри көшбасшылықты иеленді, Нарен Таманхе екінші орында, ал Жоши олардан кейін келді. Жоши 1952-53 жылдары Батыс Индияға сапарында үш сынақ матчында және 1959 жылы Англияда үш сынақ матчында ойнады. 1957-58 жылдары Пуна жазғы лигасында өткен матчта ол 68 ұпай жинап, 117 ұпайдан құралған команданың барлық 10 ойыншысын алаңнан шығарды. Ол 1960-61 жылдары Бомбейдегі Пәкістанға қарсы сынақ матчына Үндістан құрамасына қайтадан шақырылды. Осы матчта оның мансабы күрт аяқталды. Бірінші күнінің бесінші оверінде ол Рамакант Десаидан 12 ұпайлы Ханиф Мохаммадты қабылдамады, «оңай қабылдау» болды. Ханиф 160 ұпай жинады. «Егер бір қабылдау серияны бұзған немесе жасаған болса, онда ол қабылдау болды», - деп жазды Виджай Хазаре. Матчтың соңында ол өзінің мансабындағы ең жоғары көрсеткішін – 52 ұпайдан асып, Рамакант Десаимен тоғызыншы викетке 149 ұпай қосты, бұл сол кездегі әлемдік рекордтан бес ұпайға кем және әлі де Үндістанның тоғызыншы викеті бойынша рекордты көрсеткіш. Бірақ ол тағы бір сынақ матчына қатыспады. Жоши 1959-60 жылдары Гуджаратқа қарсы 9 ойыншыны алаңнан шығарды, сол кездегі Үндістан рекордын теңестірді. 1960-61 және 1962-63 жылдары Махараштра командасының капитаны болды. Сондай-ақ ол Махараштра крикеті іріктеу комиссиясының мүшесі болды. 1974 жылы Санглиде өткен қайырымдылық матчы оған 1,25,000 рупий табыс әкелді.