Жақсы Қорғаушы: Ойластырушылар Тарихы

Кіріспе

2006 жылы Роберт Де Ниро режиссерлік еткен тыңшылық фильмі.

"Жақсы бағушы" – 2006 жылғы американдық тыңшылық фильмі, Роберт Де Нироның туындысы және Мэтт Дэймон, Анджелина Джоли мен Де Нироның басты рөлдерде ойнауымен көзге түседі, сонымен қатар актерлік құрамы өте кең. Бұл фильм құмарлық тудырғанмен, Джеймс Джесус Энглтонның өмірінен алынған оқиғаларға негізделген, Орталық барлау агенттігінде (ЦРУ) қарсы барлаудың қалыптасу тарихын баяндайды деп жарнамаланады. Эдвард Уилсон (Дэймон сомдайды), ЦРУ-дың жоғары шенді офицері, 1961 жылы «Шошқалар шығанағы» операциясының сәтсіз аяқталуынан кейін өз бөлімінде тыңшыны анықтайды. Фильм Уилсонның күрделі өмірін суреттейді, 1939 жылы Йель университетіндегі студенттік жылдарынан бастап, «Бас сүйек және сүйектер» (Skull and Bones) құпия қоғамына қабылдануынан және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде барлау қызметіне қабылдануына дейін. Оның жеке өмірі Маргарет «Кловер» Расселлмен (Джоли сомдайды) қиын қарым-қатынаспен және тыңшылық жұмысының құрбандықтары мен моральдық таңдауларын көрсететін қарым-қатынастармен сипатталады. Оқиға ағымы қазіргі оқиғалар мен кері көрістердің араласуы арқылы жүзеге асырылады, ЦРУ-ның пайда болуы, Уилсонның маңызды тарихи оқиғаларға қатысуы және құпиялылық пен барлауға арналған өмірінің жеке трагедиялары зерттеледі. Фильмде Алек Болдуин, Уильям Херт, Джо Песчи және Джон Туртурро сияқты актерлер де ойнайды. "Жақсы бағушы" – ЦРУ-ның алғашқы жылдары туралы көркемделіп айтылған оқиға, тарихи фактілерді драмалық элементтермен үйлестіріп, барлау жұмысының күрделілігін және оның жеке өмірге тигізетін әсерін зерттейді. Фильм 2006 жылдың 22 желтоқсанында көрсетілімге шықты және аралас пікірлерге ие болды. 80 миллион долларлық бюджетке қарсы 100 миллион долларлық табыс әкелді.

Сюжет

1961 жылы Шошқалар шығанағына жасалған шабуыл апатқа ұшырады. ЦРУ-дың жоғары дәрежелі қызметкері Эдвард Уилсон өз бөлімінде «тыңшы» бар деген күдік туғаны туралы ескертілді. Үйге келгенде ол төсекте жатқан ер адам мен әйелдің суретін, сондай-ақ бұрмаланған аудиотаспаларды табады, олардың кейбір бөліктері түсініксіз. 1939 жылы Уилсон Йель университетінде оқиды және «Бас сүйек және сүйектер» (Skull and Bones) студенттік клубына шақырылады. Кірісу рәсімінде ол әкесі Томас қалдырған өлім хатын тапқанын, бірақ оны ешқашан оқымағанын айтады. Әкесі әскери-теңіз күштерінің хатшысы болуға дайын тұрған адмирал болған, бірақ оның адалдығына күмән туған. ФБР агенты Сэм Мурах Уилсонды поэзия профессоры Фредериктің нацистік көзқарастармен байланысын тергеуге шақырады. Фредериктің байланысы анықталғаннан кейін ол отставкаға кетеді. Уилсон Йельдегі саңырау студент Лорамен танысады. Еуропада Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаны туралы жаңалық келгеннен кейін Лора Эдвардтан онымен жақын болуын сұрайды, бірақ соңғы сәтте тоқтайды. 1940 жылы Уилсон бір кешке қатысып, Маргарет «Кловер» Расселлмен, Джонның «Бас сүйек және сүйектер» клубындағы әпкесімен танысады. Ол сондай-ақ генерал Билл Салливанмен танысады, ол АҚШ жақын арада соғысқа қатысуға мәжбүр болады деп айтады және Эдвардқа шетелдік барлау қызметінде жұмыс ұсынады. Кловердің әкесі сенатор және «Америка үшін бірінші» изоляционистік комитетінің төрағасы болғандықтан, ол Эдвардқа қызығушылық танытады, ал ол Кловердің агрессивті әрекеттеріне көнеді. Лорамен жағажайда серуендеп жүргенде Эдвардқа Джон жақындап, Кловер жүкті екенін және Эдвард оған үйленуге міндетті екенін айтады. Лора олардың ерін қозғалысын оқып, кетеді. Эдвард пен Кловердің тойында оған Лондонға аттану туралы бұйрық беріледі. Ол жерде ол доктор Фредерикспен қайта кездеседі, ол шын мәнінде Эдвардты қарсы тыңшылыққа дайындыққа ұсынған британдық барлау қызметінің оперативтігі екенін біледі. Арнайы операциялар офицері Арч Каммингс Эдвардқа Фредериктің абайсыз байланыстары қауіпсіздікке қауіп төндіретінін ескертеді. Фредерикс тыныш зейнетке шығудан бас тартады және өлтіріледі. Соғыстан кейінгі Берлинде Эдвард тұтқынға алынған ғалымдарды алмасуда кеңестік әріптесі «Улисспен» бірлесіп жұмыс істейді. Үйге қоңырау шалғанда, оның ұлы Эдвард кіші Кловердің басқа әйелмен қарым-қатынаста екенін әдейілеп айтып береді. Эдвард кеңсесінің аудармашысы Ханна Шиллермен жақын болады, бірақ ол кеңестік оперативші екенін біледі. Бұл оның өліміне әкеледі. 1946 жылы Эдвард үйіне және Вашингтонға, Маргарет деген туған атын қайта қолдана бастаған Кловерге оралады. Екеуі де басқалармен қарым-қатынаста болғанын мойындайды. Ол өзінің інісі Джон соғыста қаза тапқанын айтады. Эдвардқа тағы да генерал Салливан келіп, бұл жолы Ричард Хейспен бірге ЦРУ құруға көмектеседі, директорлық қызметке Филипп Аллен тағайындалады. Эдвард ұлына деген шынайы сезімін сақтайды, бірақ Маргарет оның жұмысына отбасынан гөрі көбірек көңіл бөлгеніне наразы болады. Әлемдегі шиеленіс қайтадан күшейеді. Орталық Америкадағы кеңестік қызметін бақылап жүргенде Эдвард агенттің кесілген саусағын алады. Бұл ЦРУ-дың кеңестік компанияға шегіртке тастағаны үшін жасалған жаза. Жоғары дәрежелі КГБ дезертирі Валентин Миронов «Улисс» туралы ақпарат ұсынады және Эдвардқа өзін баспана сұрайтын басқа адамдар күтетінін ескертеді. Мироновпен бірге спектакльге барғанда Эдвард көп жылдан кейін Лорамен кездеседі. Олар роман бастайды, бірақ Маргарет олардың суреттерін алып, Эдвардты ашық сөккеннен кейін оны тоқтатады. Тағы бір кеңестік дезертир өзінің Миронов екенін айтып, біріншісін Юрий Модин есімді қос агент деп айыптайды. Ол азапталып, сұйық ЛСД берілгеннен кейін тергеушілерді мазақтап, терезенің ішіндегілерге лақтырылады. Бірінші Миронов өзінің таза екенін дәлелдеу үшін ЛСД қабылдауға келіседі, бірақ Эдвард бас тартады. Эдвард кіші әкесінің жолын қуып, Йель университетіне түсіп, «Бас сүйек және сүйектер» клубына қосылады. Егде аға Эдвардтың таңғалуына орай, ұлы ЦРУ-да жұмыс істеуге қызығушылық танытады. Осы мәселе бойынша дауласу кезінде Эдвард Маргаретті сүймейтінін және жүкті болғандықтан ғана үйленгенін мойындайды. Маргарет оны ұлын қорғауға шақырады, ол осы уәдені орындайды. АҚШ-тың Кубамен қарым-қатынасы коммунистік Фидель Кастро билікке келгеннен кейін нашарлайды. Келесі кеште Эдвард кіші әкесінің, Хейстің және Алленнің алдағы Шошқалар шығанағына шабуыл туралы әңгімелесіп жатқанын естіп алады. Эдвард ұлының естігенін түсінеді және оған үнсіздікті сақтаудың маңыздылығын еске салады. Маргарет Эдвардқа оны тастап кетіп бара жатқанын айтады. 1961 жылы ЦРУ Шошқалар шығанағына жасалған шабуылдан кейін Уилсон алған таспаның терең талдауын жүргізеді; сарапшылар оның алған суреті Конгоның Леопольдвиль қаласында түсірілгенін күдіктенеді. Оны тергеу үшін ол сол жерге сапарлайды, сонда ұлының пәтер жалдағанын және таспадағы дауыс оныкі екенін біледі. «Улисс» пайда болып, Эдвард кішінің Куба операциясы туралы сүйіктісі Мириамға айтқан өңделмеген жазбаны ойнатады. Ол кеңестік оперативші екені анықталғаннан кейін «Улисс» Эдвард кішіні әкесі Эдвард қос агент болса қорғауға уәде береді. Эдвард ұлымен бетпе-бет кездеседі, ол Мириамның тыңшы екеніне сенбейді және онымен үйленуге ұсыныс жасаған. Эдвард Мироновтың қос агент екенін және Арч Каммингстің оның серігі екенін анықтайды. Каммингс Мәскеуге қашып кетеді, ал «Миронов» ФБР-мен ұсталып, КСРО-ға депортацияланады, онда оның өліміне әкелуі мүмкін. Эдвард «Улисспен» соңғы рет кездеседі және оның ұсынысын қабылдамайды. Бірақ ол Мириамның Эдвард кішіге деген шынайы махаббатына қарамастан, екі тарапқа да қауіпті екенін жасырын түрде мойындайды. Мириам үйінен шіркеуге бара жатқанда ұшақтан лақтырылады. Эдвард ұлына Мириамның өлімі туралы хабарлайды және ешқандай жауапкершілік алмайды. Ол Мириамның жүкті болғанын білгенде дүрсінеді. Эдвард Хейспен ЦРУ-дың жаңа штаб-пәтерінде кездеседі, онда ол кіреберістегі Библиялық жазуды байқайды: «Және сіз шындықты білесіз, ал шындық сізді босатады (Жохан 8:32)». Филипп Аллен, Мурахтың жылдар бойы ақша жымқырып келгенін анықтағаннан кейін, қызметтен толығымен кетіп қалады. Президент Хейсті жаңа директор етіп тағайындайды. Хейс Эдвардты қарсы тыңшылықтың бірінші басшысы етіп тағайындайды. Уилсон әкесінің өлім хатын оқып көруге шешім қабылдайды. Ол өзінің сатқын екенін мойындайды, отбасынан кешірім сұрайды және ұлын ізгілік пен шындықпен өмір сүруге шақырады. Уилсон хатты өртеді және қарсы тыңшылықтың жаңа бөліміне көшуге дайындалады.

In 1961, the Bay of Pigs invasion ends disastrously. Senior CIA officer Edward Wilson is warned there are suspicions of a "mole" in his department. Returning home, he finds a photograph of a man and woman in bed, and audio tapes that have been tampered with, leaving certain details unclear. In a flashback to 1939, Wilson is attending Yale University, and is invited to join the Skull and Bones fraternity. During his initiation, he reveals that he discovered but never read the suicide note left by his father Thomas. He was an admiral who had been pegged to serve as Secretary of the Navy until his loyalties were questioned. FBI agent Sam Murach recruits Wilson to investigate his poetry professor Frederick's ties as a Nazi sympathizer. Once exposed, Frederick resigns. Wilson begins dating Laura, a fellow Yale student who is deaf. After an announcement that World War II has begun in Europe, Laura asks Edward to sleep with her, but stops at the last moment. In 1940, Wilson attends a party and meets Margaret “Clover” Russell, sister of fellow Bonesman John. He is also introduced to General Bill Sullivan, who tells him the US will soon be compelled to enter the war and offers Edward a job in foreign intelligence. Clover, whose father is a Senator and head of the isolationist America First Committee, is attracted to Edward and he eventually succumbs to Clover's aggressive advances. While on a date with Laura at the beach, Edward is approached by John, who tells him Clover is pregnant and implies that Edward is obligated to marry her. Laura, reading their lips, walks away. On Edward and Clover's wedding day, he is presented with orders to leave for London. There he is reunited with Dr. Fredericks, in reality a British intelligence operative who had recommended Edward for counter espionage training. Special Operations Executive officer Arch Cummings informs Edward that Fredericks' indiscreet liaisons pose a security risk. Fredericks refuses to retire quietly and is killed. In post war Berlin, Edward collaborates with Soviet counterpart "Ulysses" in the exchange of captured scientists. During a call home, his son Edward Jr. inadvertently reveals that Clover is having an affair. Edward impulsively sleeps with his office's interpreter Hanna Schiller, but discovers she is a Soviet operative. This results in her murder. In 1946, Edward returns home and to Washington, DC to a distant Clover, who has resumed use of her birth name Margaret. The two each admit to having had affairs. She says that her brother John was killed in the war. Edward is again approached by General Sullivan, this time to help create the CIA with colleague Richard Hayes, with Phillip Allen as director. While Edward feels genuine affection for his son, Margaret grows increasingly disenchanted as he continually prioritizes work over family. World tensions are heating up again. While monitoring Soviet activity in Central America, Edward receives an agent’s severed finger. It is apparent retaliation for the CIA having dumped locusts at a Soviet fronted coffee company. Valentin Mironov, a high ranking KGB defector, presents information about "Ulysses" and warns Edward that he expects other men claiming to be him to seek asylum. While attending a play with Mironov, Edward encounters Laura after many years. They begin an affair, but they end it after Margaret receives compromising photographs of them and publicly berates Edward. Another Soviet defector claims to be the real Mironov, accusing the first defector of being a double agent named Yuri Modin. Tortured and administered liquid LSD, he ridicules his interrogators before hurling himself out a window. The first Mironov offers to take LSD to prove his innocence, but Edward declines. Edward Jr. follows his father's footsteps in attending Yale and joining Skull and Bones. To the senior Edward's surprise, the son expresses interest in working for the CIA. During an argument about this, Edward admits that he does not love Margaret and married her only because she was pregnant. Margaret begs him to protect their son, which he promises to do. US relations with Cuba worsen as communist Fidel Castro comes to power. During another party, Edward Jr. overhears his father, Hayes, and Allen discussing the upcoming Bay of Pigs invasion. Edward realizes his son has heard and reminds him of the extreme importance to remain silent. Margaret tells Edward she is leaving him. In 1961, the CIA conducts deep analysis of the tape recording that Wilson received after the failure of the Bay of Pigs invasion; analysts suspect the photograph he also received was taken in Léopoldville, Congo. Traveling there to investigate, Edward learns that his son is renting an apartment and realizes he is the man speaking on the tape. "Ulysses" appears and plays an un edited recording in which Edward Jr. reveals the Cuban operation to his lover Miriam. After she is identified as a Soviet operative, "Ulysses" offers to protect Edward Jr. if the father Edward will become a double agent. Edward confronts his son, who refuses to believe Miriam is a spy and has asked her to marry him. Edward discovers evidence that Mironov is a double agent, and Arch Cummings his co conspirator. Cummings flees to Moscow, while "Mironov" is arrested by the FBI and deported to the Soviet Union, to almost certain death. Edward meets with "Ulysses" a final time and declines his offer. But he implicitly agrees that Miriam, although she genuinely loves Edward Jr., is a threat to both sides. While flying from her hometown to the church for the wedding, Miriam is thrown from the plane. Edward informs his son of Miriam's death and denies any responsibility. He is shaken to learn that Miriam was pregnant. Edward meets Hayes at the new CIA headquarters, where he notes the Biblical inscription in the lobby: "And ye shall know the truth, and the truth shall make you free (John 8:32)." Philip Allen, whom Murach discovered has been embezzling money for years, is resigning in disgrace. The President has named Hayes as the new Director. Hayes appoints Edward to be the First Head of counter intelligence. Wilson decides finally to read the suicide note of his father. He admitted to being a traitor, begged his family's forgiveness, and urged his son to live with decency and truth. Wilson burns the note and prepares to move into his offices in the new counter intelligence wing.

Актерлік құрам

Мэтт Дэймон Эдвард Уилсон аға рөлінде. Ол фильмнің басты кейіпкері. Ол Джеймс Джесус Энглтон және құпия операциялар маманы Ричард Бисселлдің кейіптеріне негізделген. Джо Песчи Джозеф Палми рөлінде, ішінара Сэм Джанкана және Санто Трафиканте-младшийге негізделген. "Жақсы бағушы" Джо Пессидің сегіз жылдан кейін актерлік өнерге оралуын белгіледі. Джон Туртурро – Рей Броко, Англтонның орынбасары Реймонд Рокканың кейіпкері. Билли Крудап Арчибальд "Арч" Каммингс рөлінде, британдық агент Ким Филбиге негізделген. Кейіпкердің есімі ақын Э. Э. Каммингстің есімімен аталған, ол шын мәнінде Англтонның сенімді адамы болған. Коппола, ақырында, негізгі кейіпкерлерге эмоция жетіспеуіне байланысты олармен байланыс жасай алмағанын айтып, жобадан бас тартты, бірақ атқарушы продюсер ретінде есептеледі. Бірақ бұл серіктестік те, жоба да студиядағы тағы бір үлкен өзгерістен аман қалмады. Жаңа студия басшысы экшн жанрынан тыс шпиондық фильм түсіргісі келмегендіктен, өндіріс тоқтатылды. Жоба Джон Франкенхаймер MGM-мен фильмді түсіруге келісімшарт жасасқанға дейін тоқтап тұрды. Ол Роберт Де Нироның басты рөлге түсуін қалады, өйткені олар "Ронин" фильмінде жақсы жұмыс істеген. Де Ниро 1989 жылы Берлин қабырғасының құлауына дейін Шошқалар шығанағы шабуылынан кейінгі кезден бастап ЦРУ туралы өзінің тыңшы оқиғасын жасап келді және фильмде түсуге келісті. Де Ниро мен Рот келісімге келді: егер актер Роттың бар сценарийін түсірсе, Рот Де Нироның идеясын сценарий ретінде дамытады. Егер "Жақсы бағушы" коммерциялық табысқа қол жеткізсе, олардың келесі жобасы Де Нироның 1960 жылдан 1989 жылға дейінгі идеясы болар еді. Осы кезде Кинг және оның демеушілері жобадан бас тартты. Де Ниро "Қорышталғандар" фильміне де қатысып жүрген Мэтт Дэймонға жүгінді, ол Ди Каприодан бұрын түсірілімін аяқтарған болар еді. Де Нироға онымен бірге фильм түсіру үшін тек алты ай күтуге тура келді. Ол сондай-ақ зейнеткер ЦРУ офицері Милтон Бирдэнді фильмге техникалық кеңесші ретінде шақырды. Олар алғаш рет "Ата-анамен таныс" фильмінде бірге жұмыс істеді, онда Де Ниро зейнеткер ЦРУ офицерінің рөлін ойнады. Бирдэн Де Нироны Ауғанстан арқылы Пакистанның солтүстік-батыс шекарасына және Мәскеуге алып барып, барлау жұмыстарын жүргізуге келісті. Дэймон да Бирдэнмен уақыт өткізді, фильмде бейнеленген бірнеше орынды көрді және ЦРУ туралы бірнеше кітап оқыды. Бирдэн тарихи аспектілердің дұрыс екеніне көз жеткізді, тіпті олар қиялмен жасырылған болса да. Бірақ скрипкалық соло – Чайковскийдің "Скрипкалық концерті" Д диезінде. Саундтрек CD-сінде бұл соло қате түрде Марсело Зарвоске жатқызылған.

Matt Damon as Edward Wilson Sr. He is the film's main character. He is based on aspects of James Jesus Angleton and covert operations specialist Richard Bissell. Joe Pesci as Joseph Palmi, based partly on Sam Giancana and Santo Trafficante Jr. The Good Shepherd marked Joe Pesci's return to acting after eight years. John Turturro as Ray Brocco, based on Angleton deputy Raymond Rocca. Billy Crudup as Archibald "Arch" Cummings, based on British agent Kim Philby. The character was named for poet E. E. Cummings, who was in fact a confidant of Angleton. Coppola ultimately departed from the project, citing his inability to relate to the main characters due to their lack of emotion, but is credited as Co Executive Producer. But, neither this partnership nor the project as conceived survived another dramatic shake up at the studio. The new studio head halted production as he did not want to make a spy film outside the action genre. The project languished until John Frankenheimer signed on to make the film with MGM agreeing to purchase the rights. He wanted Robert De Niro to star, as they had just worked well together on Ronin. De Niro had been developing his own spy story about the CIA from the time after the Bay of Pigs Invasion to the fall of the Berlin Wall in 1989, and agreed to appear in the film. De Niro and Roth had made a deal: if the actor would direct Roth's existing script, Roth would develop De Niro's concept as a screenplay. If The Good Shepherd was commercially successful, their follow up would be De Niro's 1960s to 1989 pitch. At this point, King and his backers left the project. De Niro approached Matt Damon, who was also appearing in The Departed but would be done earlier than DiCaprio. De Niro would have to wait only six months to do the film with him. He also hired retired CIA officer Milton Bearden to serve as a technical adviser on the film. They had first worked together on Meet the Parents, in which De Niro played a retired CIA officer. Bearden agreed to take De Niro through Afghanistan to the north west frontier of Pakistan and into Moscow for a guided tour of intelligence gathering. Damon also spent time with Bearden, visited several of the locations depicted in the film, and read several books on the CIA. Bearden ensured that the historical aspects were correct even as they were hidden by a fictional approach. But the violin solo is an excerpt from Tchaikovsky's Violin Concerto In D. The soundtrack CD mistakenly attributes this solo to Marcelo Zarvos.

Кассалық жинақ

"Жақсы бағушы" 2006 жылғы 22 желтоқсанда 2215 кинотеатрда шығып, тұңғыш апта соңында 9,9 миллион доллар табыс тапты. Жалпы әлемдік кассасы 100 266 865 долларды құрады.

Сыни жауап

Rotten Tomatoes сайтында фильмнің рейтингі 171 пікірге сүйене отырып, 55% құрайды, орташа бағасы 6,14/10. Сайттың сыншыларының пікірінде: "Роберт Де Нироның амбициялық және сенімді режиссерлік жұмысына қарамастан, "Жақсы бағушы" көңілсіз, көп жаңалық сыймайтын драмаға айналып, өзін-өзі мақтан етуге бейім". Metacritic-те фильмнің салмақты орташа есебі 100 балдық жүйе бойынша 61 балға жетеді, бұл 33 сыншының пікіріне негізделген, "жалпы алғанда жағымды пікірлер" көрсетіледі. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша фильмге A+ мен F шкаласы бойынша орташа баға "B−" берілді. "Нью-Йорк Таймс" газетінде Манола Даргис: "Жақсы бағушы" – ЦРУ туралы түпнұсқалық әңгіме, ал фильм жасаушылар үшін бұл оқиға әкелері ұлдарын аяқтандырған туралы, күдікті метафора, бұл жерде тым әдемілеп айтылған". Ол Де Нироның режиссерлігін жоғары бағалады: "Фильмнің ең жарқын визуальдық элементтерінің бірі – Уилсонның басқа да ұқсас киінген адамдармен бірге астанада жұмысқа баруы, портфельдерді ұстап, үнсіз жеңіске қарай беттейтін көлеңкелі армия". Кеннет Туран Los Angeles Times газетінде Мэтт Дэймонның рөлін мақтап: "Дэймон, жылдың екінші маңызды рөлінде ("The Departed" фильмінен кейін) эмоционалдық резервтерді жеткізу қабілетін тағы да көрсетіп, кейіпкерді іштен жандандырып, ішкі өміріне толы адамды жасайды". Time журналының Ричард Корлис те Дэймонға оң баға берді: "Дэймон рөлде керемет, сезімін ашық білдірмейді. Шындығында, бұл күрделі, сырттай қарапайым, бірақ ақырында құрып бара жатқан оқиғадағы барлық адамдар сияқты, құпиялар, олар қалай нашарласа, ауруға айналуы мүмкін, оларды сақтағандарға қауіпті, тіпті оларға сүйенген елдерге де қауіпті". "Нью-Йорк обсерваторында" Эндрю Саррис: "Дегенмен, бұрынғы американдық фильмдердің ешқайсысы осы әлі толыққанды зерттелмеген аумаққа осындай беделділік пен эмоционалдық бейтараптықпен енбеген. Осы себепті ғана "Жақсы бағушыны" көруге тиіс". USA Today фильмге төрт жұлдыздың үшеуін берді және "Оқиғаны осылай күшті ететін нәрсе – көп өлшемді тұлғаға, яғни Уилсонға назар аудару, осылайша жасырын үкіметтік агенттіктің ішкі жұмысы туралы қозғаушы жеке әңгіме жасау" деді. Entertainment Weekly фильмге "B" бағасын берді, ал Лиза Шварцбаум Де Нироның режиссерлік және Дэймонның актерлік шеберлігін атап өтіп, оның өнерін мақтады. "Newsweek" журналының Дэвид Ансен: "Фильмнің алғашқы 50 минутында Де Ниро тыңшылар туралы фильмдердің "Құдасы" бола алады деп ойладым. Алайда, "Ролинг Стоун" журналының Питер Траверс: "Жансыз фильмді көру қиын". Чикаго Сан Таймс газетінде Джим Эмерсон: "Егер Джордж Тенеттің Орталық барлау агенттігі апат екенін ойласаңыз, Роберт Де Нироның агенттіктің тарихы туралы әсерсіз, жайсыз фильмін көретінше күте тұрыңыз". Питер Брэдшоу The Guardian газетінде фильмге бес жұлдыздың екеуін берді және Дэймонның рөлін сынады: "Неге Дэймонға осындай бос, жайсыз түрде ойнауға рұқсат етілді? Әдеттегідей, ол өзінің жанындағы ойдан шығарылған Бэтменге Робин рөлін ойнайтын сияқты, Джимми Стюарт пен оның көзге көрінбейтін қоянындай. Оның мұрындық, кіршіксіз дауысы әр сөзді бірдей естітеді".

On review aggregation website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 55% based on 171 reviews, with an average rating of 6.14/10. The site's critics consensus states: "Though ambitious and confidently directed by Robert De Niro, The Good Shepherd is ultimately a tedious drama that holds few surprises and succumbs to self seriousness." At Metacritic the film has a weighted average score of 61 out of 100, based on 33 critics, indicating "generally favorable reviews". Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "B−" on an A+ to F scale. In her review for The New York Times, Manohla Dargis wrote, "The Good Shepherd is an original story about the C. I. A., and for the filmmakers that story boils down to fathers who fail their sons, a suspect metaphor that here becomes all too ploddingly literal". She praised De Niro's direction: "Among the film's most striking visual tropes is the image of Wilson simply going to work in the capital alongside other similarly dressed men, a spectral army clutching briefcases and silently marching to uncertain victory". Kenneth Turan, in his review for the Los Angeles Times, praised Matt Damon's performance: "Damon, in his second major role of the year (after The Departed) once again demonstrates his ability to convey emotional reserves, to animate a character from the inside out and create a man we can sense has more of an interior life than he is willing to let on". Time magazine's Richard Corliss also gave Damon positive notice: "Damon is terrific in the role all knowing, never overtly expressing a feeling. Indeed, so is everyone else in this intricate, understated but ultimately devastating account of how secrets, when they are left to fester, can become an illness, dangerous to those who keep them, more so to nations that base their policies on them". In his review for The New York Observer, Andrew Sarris wrote, "Still, no previous American film has ventured into this still largely unknown territory with such authority and emotional detachment. For this reason alone, The Good Shepherd is must see viewing". USA Today gave the film three out of four stars and wrote, "What makes the story work so powerfully is his focus on a multidimensional individual—Wilson—thereby creating a stirring personal tale about the inner workings of the clandestine government agency". Entertainment Weekly gave the film a "B" rating and Lisa Schwarzbaum praised De Niro's direction and Damon's performance, noting the latter's maturation as an actor. Newsweek magazine's David Ansen wrote, "For the film's mesmerizing first 50 minutes I thought De Niro might pull off the Godfather of spy movies Still, even if the movie's vast reach exceeds its grasp, it's a spellbinding history lesson". However, Peter Travers of Rolling Stone magazine observed that, "It's tough to slog through a movie that has no pulse". In his review for the Chicago Sun Times, Jim Emerson wrote, "If you think George Tenet's Central Intelligence Agency was a disaster, wait until you see Robert De Niro's torpid, ineffectual movie about the history of the agency". Peter Bradshaw in The Guardian gave the film two out of five stars and criticized Damon's performance: "And why is Damon allowed to act in such a callow, boring way? As ever, he looks like he is playing Robin to some imaginary Batman at his side, like Jimmy Stewart and his invisible rabbit. His nasal, unobtrusive voice makes every line sound the same".

Тарихи дәлдігі туралы пікірталас

ЦРУ тарих бөлімінің қызметкерлері фильмде бейнеленген тарихи атмосфераны сынады. 2007 жылдың мамыр айында ЦРУ-ның тарих тобы – Ақпаратты зерттеу орталығы (Center for the Study of Intelligence) фильмді талқылау үшін бірнеше штаттық тарихшылармен дөңгелек үстел өткізді. Талқылау қоғамға жария етілген мақала түрінде жарық көрді; онда фильмдегі ОСС және ЦРУ бейнеленуі, фильмдегі оқиғалар мен дәуірдің атмосферасының дәлдігі, сондай-ақ фильмдегі кейіпкерлердің прототиптері болған нақты тұлғаларға қатысты фактілер талқыланды. Мақалада айтылғандай, фильм ұсақ бөлшектерді (әсіресе артефакттарды) дәл көрсетуге ұқыпты қараған, бірақ сол кездегі атмосфера мен мотивациялардың жалпы суреті бұрмаланған. Николас Дюймович былай деді: «Фильм қатаң түрде деректі фильмге негізделуі мүмкін. Егер осы стандарт сақталса, тарихи сезімі бар кез келген адам "Жақсы бақташы" фильмінің еркіндігіне наразы болады. Егер фильмді өнер туындысы ретінде қарасақ, онда оның шындықты бейнелеуіне сұрақ қою керек. Ол сол заманның рухын, ынтасын, үнін, қиындықтарын жеткізе ме? Менің ойымша, бәріміз фильмнің бұл сынақтан да өтпейтініне келісеміз. Ол сәтсіздікке ұшырайды, себебі ол зерттеулерімізден белгілі болғандай, сол кезеңде болмаған тақырыптарды енгізеді: үстемдік экономикалық мүдделер, WASP мафиясының билігі, цинизм, қараңғы көзқарас. Шындығында, Суық соғыс кезінде тәуекелдер өте жоғары болды; кеңестіктер қарқынды жылдамдықпен алға жылжып, өте қауіпті болып көрінді. Бұл өте маңызды мәселе болды және көптеген жеке құрбандықтар жасалды. Дегенмен, ЦРУ-дың көптеген қызметкерлері өз жұмысынан ләззат алды, оны ауызша тарихтар мен естеліктер растайды. Фильмді дөңгелек үстелде талқылаған ЦРУ тарихшыларының бірі ақпараттың маңыздылығына қатысты келіспей, былай деді: «Егер операция бастапқыда сәтті болған болса да, бұл жарымәскери батальонның жартастар мен тауларға сіңіп, Кастроға қарсы жалпы көтеріліс тудырады деген ой ақылға сыймайды. ЦРУ-дың өз сарапшылары Кастроның халықтан күшті қолдауға ие екенін және ол армия мен қауіпсіздік қызметін бақылайтынын көрсетті. Тіпті топ жағажайды басып алған болса да, оның мүшелері соңынан ұсталған болар еді. Бұл ақпараттың тарихи шындықпен еш қатысы жоқ. Сондай-ақ, фильм 79-шы «Оскар» сыйлықтарында «Үздік көркемдік безендіру» (Женнин Оппевалл, Гретхен Рау және Лесли Э. Роллинс) номинациясына ие болды.

Members of the CIA's History Staff criticized the historical atmosphere depicted by the film. In May 2007, the Center for the Study of Intelligence (Center for the Study of Intelligence), a history group of the CIA, held a round table with a number of on staff historians to discuss the film. The discussion was publicly released as an article; it covered the film's depiction of the OSS and CIA, the accuracy of the film's depiction of both the events and atmosphere of the period, and discussed factual details related to the actual persons on whom some of the film's characters were based. According to the article, the film was meticulous in getting small details (especially artifacts) correct, but the overall depiction of the atmosphere and motivations of the time was flawed. Nicholas Dujmovic said:A film can take a strictly documentary approach If that's the standard, then anyone with historical sense is going to dislike the liberties The Good Shepherd takes. If one approaches the film as a work of art, one must still ask if there is truth in the story telling. Does it convey the sense of the time: the atmosphere, the motivations, the tone, and the challenges? I think we all agree that the film fails that test as well. It fails because it inserts themes we know from our studies of the period were not there: the overarching economic interest, the WASP mafia dominance, the cynicism, the dark perspective. In reality, the stakes were high during the Cold War; the Soviets were seen to be on the march and very dangerous. It was serious business, and there were many personal costs. And yet, most CIA people were enjoying their work at the same time, as any number of oral history interviews and memoirs will attest. One of the panel of CIA historians who discussed the movie in a round table strongly disagreed that the leak was crucial, saying:<blockquote>Even if the operation had initially succeeded, the idea that this paramilitary battalion would have melted into the jungles and mountains to spawn a general uprising against Castro is fatuous. CIA's own analysts judged that Castro's popular support was strong and that he controlled the army and the security services. Even if the group had secured the beachhead, its members eventually would have been hunted down. The supposed leak had nothing to do with historical reality. It was also nominated at the 79th Academy Awards in the category of Best Art Direction (Jeannine Oppewall, Gretchen Rau and Leslie E. Rollins).

Мүмкін жалғасы

Де Ниро "Жақсы бағушы" фильмінің екі жалғасын түсіргісі келетінін айтты, біреуі 1961 жылдан 1989 жылға дейінгі кезеңді және Берлин қабырғасының құлауын қамтыса, екіншісі басты кейіпкер Эдвард Уилсонның қазіргі күнге дейінгі өмірін көрсетуі тиіс еді. 2012 жылдың қыркүйегінде Showtime телеарнасы осы фильмнің жалғасын телесериал ретінде дамытып жатқанын хабарлады, онда Рот атқарушы продюсер және сценарист, ал Де Ниро пилоттық бөлімді режиссерлікке алып, жұмыс істемек. 2021 жылдың шілде айына дейін бұл жоба іске аспады. 2020 жылдың қазан айындағы сұхбатында Де Ниро Эрик Ротпен бірге жалғастыру жобасымен жұмыс істегенін, бірақ ол "ешқашан іске аспағанын" айтты. Дегенмен, егер біреу оған жалғастыруға қаржы бөлсе, ол оны даярлайтынын мәлімдеді.