Кіріспе

Американдық судья Леандер Генри Перес аға (16 шілде 1891 – 19 наурыз 1969) – 20 ғасырдың ортаңғы үштен бірінде Оңтүстік-Шығыс Луизиана штатындағы Плакеминс және Сент-Бернард округтеріндегі Америка Демократиялық партиясының саяси көшбасшысы. Ресми түрде ол аудандық судья, кейін аудандық прокурор, ал Плакеминс округі комиссиясы кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. Ол сегрегацияны күшпен сақтау және оны қолдануға бағытталған күш-жігерімен белгілі болды.

Ерте өмір және білім

Перес Плэкеминс округінің шығыс жағалауындағы Далкур қауымында Розелиус Э. "Файс" Перес (1939 жылы қайтыс болған) және бұрынғы Гертруда Солис (1944 жылы қайтыс болған) отбасында дүниеге келген. Перес және Солис отбасылары – Испанияның Канар аралдарынан келген қоныс аударғандардың ұрпақтары, яғни Isleños этностық тобының өкілдері. Перес орта білімін алу үшін Нью-Орлеандағы Holy Cross мектебінде оқыды, бірақ мектепті бітірген жоқ. Кейін ол Батон-Руж қаласындағы Луизиана мемлекеттік университетіне бірінші курсқа түсіп, 1912 жылы университетті бітірді. Перес өзінің билігі шегінде афроамерикандықтардың дауыс беруіне кедергі келтіруге тырысты, бірақ олардың көпшілігі ғасыр басында қабылданған штат конституциясының салдарынан бұрын-ақ дауыс беру құқығынан айырылған еді. Бұл конституция дауыс беру үшін сайлау салығын төлеу және сауаттылықты тексеру талаптарын енгізді. Ақ тіркеушілердің субъективті және кемсітушілік қарым-қатынасы қара нәсілділердің көпшілігіне тіркелуге мүмкіндік бермеді.

Заңсыз мұнай саудасы

1936 жылдан бастап Перес заңсыз жер мәмілелері арқылы үкімет қаражатынан миллиондаған долларды жымқыра бастады. Ол округ прокуроры қызметін атқарган кезде Плакеминс бөгеті кеңесінің заң кеңесшісі болды. Ол бұл қызметін пайдаланып, өзі құрған компаниялар мен бөгет жерлерін бұрғылауға жалға алған ірі мұнай компаниялары арасында пара алу келісімдерін жүргізді. "Кешіктірмей 1941 жылы Перестің кірісті қазбаларды жалға алумен айналысатын компаниялармен байланысы тергеуге алынды. 1983 жылы Переске жасырын түрде тиесілі болған Delta Development Co. компаниясына 80 миллион доллар мұнай роялтисі төленгені анықталды. Перес қайтыс болғаннан кейін, округ әкімшілігі оның мұрагерлерін сотқа беріп, 82 миллион доллар мемлекеттік қаражатты өтеуді талап етті. 1987 жылы сот ісі 12 миллион долларға бітірілді.

Сегрегациялық

1950 және 1960 жылдары Перес ұлттық деңгейде сегрегацияға қарсы күрескен жетекші тұлға ретінде танылды, оңтүстіктегі өзгерістерге қарсылық көрсетуде маңызды рөл атқарды. Әсіресе 1954 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының «Браун против Білім беру кеңесі» ісі бойынша шешімінен кейін, онда мемлекеттік мектептердегі сегрегация конституцияға қайшы екені жарияланды. Перес «Ку-клукс-кланның жасырын ұйымдары» саналатын ақ нәсілшілдердің «Азаматтар кеңесін» құруға көмектесті, соның ішінде Үлкен Нью-Орлеан Азаматтар кеңесі де болды. Перес Луизиана штатының Сегрегация мәселелері жөніндегі Бірлескен заңнамалық комитеті ұсынған көптеген заңдарды зерттеп, жазды. Перес азаматтық құқық қозғалысының белсенділерінің қызметін бақылауға тырысты, Плэкеминс округіне кіруге тыйым салды, себебі олар байу арқылы өтетін паромдармен ғана округке келуге мүмкіндік алатын. 1960 жылы Нью-Орлеандағы мемлекеттік мектептердегі сегрегацияға қарсы митингте Перес қатысқанда, оның сөзі 2000-ға жуық ақ нәсілді ер адамнан құралған наразылық толқынына себепкер болды. Полиция өрт сөндіру шлангтарын қолданып, наразыларды таратып жіберді. Толқын қала көшелерінде жүріп, афроамерикандықтарға шабуыл жасады. Мектептер қайта ашылғаннан кейін Перес ақ нәсілді тұрғындардың бойкотын ұйымдастырды. Оның тобы сегрегацияланған мектептерге балаларын жіберген ақ нәсілділерге қорқыту білдірді. Перес кедей ақ нәсілділерге жекеменшік сегрегацияланған мектептерге тегін оқуға мүмкіндік жасады және Нью-Орлеанда жаңа ақ нәсілділерге арналған жекеменшік мектеп ашуға көмектесті. Рим-католик шіркеуі сегрегацияны жоюды қолдады және өзінің шіркеулік мектептерін біріктірді. Нью-Орлеан архиепископы Джозеф Руммель, Пересті шіркеу іліміне қарсы шыққаны үшін қауымнан шығарды. Оның заң шығарушы әріптесі, Pointe à la Hache округының Э.В. Граволе, сегрегациядан қашу үшін құрылған жеке мектептерге мемлекеттік көмек көрсету мақсатындағы заң жобаларын қабылдауға тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. Азаматтық құқық қозғалысының белсенділері афроамерикандық сайлаушыларды тіркеу және оларға дауыс беруге мүмкіндік беру үшін кедергілерді жолуға тырысты. 1963 жылдың жазында, шілде мен тамыз айлары аралығында, Нәсілдік теңдік үшін күрес (CORE) ұйымының белсенділері Плакеминс округіне афроамерикандықтарды сайлауға тіркеу науқанын жүргізу үшін келді. Округке 45-ке жуық қара және ақ нәсілді мүшелер келіп, жергілікті тұрғындарды сайлаушыларға тіркеу сабақтарына, бейбіт шерулерге және дауыс беру науқандарына ұйымдастырды. Ұзақ уақыт өтпей, 300-ге жуық CORE белсендісі мен жергілікті тұрғындар бейбіт наразылықтары үшін тұтқындалды, бірақ CORE жетекшілері жергілікті шериф пен мэрмен келіссөздер жүргізіп, кейбір шараларға рұқсат алды. Оқудан және бірлескен әрекеттерден кейін, жергілікті афроамерикандықтардың бірқатары дауыс беруге тіркелуге жетті, бірақ көптеген адамдардың тіркелуіне мемлекеттік конституция туралы сұрақтарға жауап бермегендеріне байланысты негізсіз себептермен тыйым салынды. Бұл қозғалыс сонымен қатар Сеймурвилл және Дюпонт Аннексин қала шекарасына қосу үшін жұмыс істеді, себебі қала комиссиясының сайлауында қара дауыстардың саналуына жол бермеу үшін осы афроамерикандықтар көп шоғырланған аудандарды қала құрамына қоспауға тырысты. Дауыс беру құқығы бойынша жұмыстар басқа жақын маңдағы округтарда да жүргізілді, қазан айында афроамерикандық ер адам Батыс Фелисиана округінде сайлау құқығынан айырылғаннан кейінгі жылдардан бері алғаш рет дауыс беруге тіркелді. 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заң заңдық сегрегацияны тоқтатты, ал 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заң халықтың белгілі бір бөліктері тарихи түрде жеткіліксіз өкілдік етілген аумақтарда сайлаушылардың тіркелуін және сайлауды федералдық деңгейде бақылауға және жүзеге асыруға рұқсат берді. Дауыс берушілерді тіркеу науқандары кеңейтілді және 1965 жылдан кейін Луизианадағы афроамерикандықтар қайтадан саяси жүйеге қатысып, өздерінің конституциялық құқықтарын пайдалана бастады.

Қауымнан шығару

1962 жылы Нью-Орлеан архиепископиясы 1962–1963 оқу жылында Нью-Орлеан приходтық мектептер жүйесін интеграциялау жоспарын жариялады. Перес бизнеске қысым көрсету қозғалысын ұйымдастырып, балаларын жаңадан интеграцияланған католик мектептеріне жіберген ақ адамдарды жұмыстан босатуға мәжбүрледі. Сент-Бернард округіндегі католиктер бір мектепті бойкоттап, архиепископ оны төрт ай бойы оқушысыз ашық ұстады; кейіннен ол өртке түсті, бұл өрт сөндіруге қатысты күдік тудырды. Жауап ретінде архиепископ Руммель 1962 жылдың 16 сәуірінде Перес пен интеграцияға қарсы болған тағы екі адамды шіркеуден шығарды. Перес бір кезде өзін "католик, бірақ архиепископтың католик емес" деп сипаттады. Кейін ол католик шіркеуімен келісіп, қайтыс болғанға дейін қайта қабылданды, өзінің мәлімдемесін қайтарып алды және демократ сенатор Джеймс Истлендтің саяси ықпалы арқасында бұл мүмкін болды. Перес Нью-Орлеандағы Лойола университетіндегі Иса Мәсіх атындағы шіркеуде реквием қызметін өткізді.

Жеке өмір

1917 жылы Перес Агнес Октав Чалинге үйленді. Олардың төрт баласы болды: екі ұл және екі қыз.

Мұра мен құрмет

1966 жылы Боб Линдтің "What Color Are You" атты халық әні "През және оған ұқсас адамдарға" арналып жазылған, бұл ән Прездің нәсілшілдік идеологиясын сынаған. 1970 жылы Сент-Бернард округіндегі маңызды көлік артериясы (бұрынғы Goodchildren Drive) оның атымен аталды. 1999 жылы жол қайта ашылып, Сент-Бернард округінде ұзақ жылдар судья болып қызмет еткен марқұм Мелвин Перезді құрметтеу үшін сол атпен қайта арналды. (Лиандер Перездің қайтысынан тоғыз жыл өткен соң, 1978 жылы Луизиана заң шығарушы органы Сент-Бернард округін жеке сот округі деп белгіледі. Мелвин Перез сол жерде қызмет етті.)