Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хосе де ла Паз Эррера Уклес, көбінесе Челато Уклес (21 қараша 1940 – 28 сәуір 2021) – гондурастық футболшы және жаттықтырушы.
Honduran footballer and coach (1940–2021)
José de la Paz Herrera Uclés, commonly known as Chelato Uclés, (21 November 1940 – 28 April 2021) was a Honduran footballer and coach.
Алғашқы жылдар
Ол Гондурастағы Соледад қаласында, Эль-Парасо муниципалитетіне қарасты, өте кедей шағын қалада өсті. Соледадтан оның отбасы Комаягуэлаға көшіп барды, сол жерде ол футболмен танысты. Ол өмірін футболға арнады, Гондураста бейсболдың аса танымал болған кезінде де оны бейсболдан жоғары қойды. Ол 1965–66 маусымында ұлттық лигада "Атлетико Эспаньол" клубы үшін ойнады. Геррераның лақап атын оған Дониери Флорес берді, ол Челатоға "Данилерато" деп лақап тағуға тырысқан еді; Флорес "Челато" деп жауап берді, және содан бері ол оның лақап аты болып қалыптасқан.
He grew up in Soledad, Honduras, a small town of the municipality of El Paraíso in extreme poverty. From Soledad, his family moved to Comayagüela, where he was introduced to football. He dedicated his life to football, choosing it over baseball in a time when baseball was very popular in Honduras. He played the 1965–66 season in the national league for Atlético Español. Herrera's nickname was given to him by a friend, Danieri Flores, to whom Chelato tried to nickname "Danilerato"; Flores responded with "Chelato", which has since stuck as his nickname.
Басқарушылық мансап
1969 жылдың 14 желтоқсанында ол "Мотагуа" клубының бас жаттықтырушысы лауазымына тағайындалып, "Попо" Годойды алмастырды, осылайша бас жаттықтырушы ретінде алғашқы ойынын өткізді.
He made his debut as manager on 14 December 1969, when he replaced "Popo" Godoy as manager of Motagua.
Гондурас ұлттық лигасы
Жозе Ұлттық лига командаларының техникалық директоры ретінде үш түрлі клубпен тарихқа енді. Дегенмен, ол бірнеше шағын команданы чемпиондыққа жеткізуге тырысып, сәтсіз аяқтады. Шелатоның Ұлттық лигадағы тарихының бастауы 1974 жылға дейін жетеді, ол C. D. España құрамында алғашқы титулын жеңіп алғанда. Осы арқада, Шелато Сан-Педро-Сула қаласына алғашқы чемпиондығын сыйлады, Тегусигалпа қаласының F. C. Motagua командасын соңғы ойында 1–0 есебімен жеңіп. 1992 жылы ол C. D. Olimpia командасын чемпиондық титулына жеткізді. Кейіннен, ол Olimpia құрамында 1996–97 және 2003–04 жылдары тағы екі чемпиондық жеңіске қол жеткізді. 2001 жылы "Челато" C. D. Marathón командасын қабылдады. Ол келген кезде "Марафоннан чемпион болып кетуі жақсы болар еді" деді. Бұл сол кезде қиын жағдайға тап болған және екінші дивизионға түсіп қалмас үшін күресіп жатқан команда үшін өте оптимистік сөздер еді. Алайда, маусым соңында "Челато" уәдесін орындады және команда Гондурас Ұлттық лигасының жаңа чемпионы атанды. Ірі командалармен жеткен барлық табысқа қарамастан, Челато ешқашан шағын команданы чемпиондыққа жеткізе алмады. 1983 жылы ол Club Universidad командасын титулдың алдында қалдырды. Ал кейін, 1990 жылдары Platense үшін бұл көңіл көншітпейтін жағдай болды. Эррера Гондурас футболы тарихында бұрын-соңды көрілмеген тәжірибелі жаттықтырушы ретінде де танымал. Ол (Чолутеканың Broncos) командасын Гондурас Ұлттық футбол құрамасы ретінде жасырып, толық турнир ойнады. Ақырында, бұл тәжірибе оған да, ойыншыларға да оң әсер етті. Эррераның Гондурас Ұлттық лигасының табыстары көп болғаны айқын. Бапкер ретіндегі кең қатысуы оған 5 чемпиондық жеңіске және 6 турнирде күресуге мүмкіндік берді. Оның көрсеткіштерін Гондурас Ұлттық лигасының "қарт түлкісі" Карлос Падилла Веласкес ғана басып өте алады.
During José's career as technical director of National League teams, he made history with three different clubs. However, he failed in his attempt at taking a couple of small teams to win the championship. The first part of Chelato's history in National League begins in 1974, when he won his first title with C. D. España. With it, Chelato also delivered to the city of San Pedro Sula their first championship ever, after defeating F. C. Motagua of Tegucigalpa by the score of 1–0 in their final match. He took C. D. Olimpia, to win the championship title in 1992. Later, he added two more championships with Olimpia, in 1996–97 and 2003–04. By 2001, "Chelato" took charge of C. D. Marathón. At the moment of his arrival he declared that "It would be pretty to leave Marathón being a champion." Those were very optimistic words for team that at that moment was going through a very difficult stretch; fighting to not being relegated to second division. Nevertheless, at the end of the season, "Chelato" kept his word, and the team became the new champs of the Honduran National League. In spite of all the triumphs obtained with big teams, Chelato never could carry a small team to win a championship title. In 1983, he left Club Universidad at the doorstep of the title. And later, in the 1990s the disappointment was for Platense. Herrera is also known for a wild experiment that was never seen before in the history of Honduran football. He disguised a team (Broncos of Choluteca), as the Honduras national football team and played a full tournament. At the end; the whole experience was as positive for him as it was for the players. Clearly, Herrera had a lot of success in the Honduran national league. His extensive participation as coach, took him to win a total of 5 championships and to have a fighting chance in six tournaments. His record is only surpassed by the "old fox" of the Honduran National League, Carlos Padilla Velásquez.
1982 жылғы әлем чемпионаты
1981 жылы Эррера Гондурас құрамасын әлем чемпионатына жеткізген жалғыз гондурастық жаттықтырушы болды. Бұл міндетті орындау үшін Челато және оның ойыншылары іріктеу турнирінде екі кезеңнен өтуі керек болды. Алдын ала кезең ұзақ және қиын болды. Екінші және соңғы кезең салыстырмалы түрде оңай болды, ал әлем чемпионатына іліккен Гондурас жақсы өнер көрсетті. Әлем чемпионатына дейінгі турнирлерде Челато негіз ретінде «Реал Эспанья» клубының ойыншыларын және 1977 жылғы жастар әлем чемпионатында Тунис қаласында ойнаған құрама мүшелерін пайдаланды. Олардың арасында: Хайме Виллегас, Энтони Костли, Хулио Сесар Арзу және тағы да басқалары болды. Алдын ала іріктеу кезеңінде Гондурас келесі командалармен кездесті: Сальвадор, Гватемала, Панама және Коста-Рика, ойындар қарымта тәртібімен өтті. «Гватемаламен» өткен матч гондурастықтарға соңғы кезеңге өтуге мүмкіндік берген маңызды ойын болды. Бұл ойын 1:0 есебімен жеңіліп алынды, голды Джимми Бейли соқты, ал қақпашы Джимми Стюард керемет ойын көрсетті. Турнир соңында Гондурас 15 гол соқтырып, 5 гол жіберді. Коста-Рика және Гватемаламен тең түсті, Сальвадор құрамасына есе жіберді және қалған ойындарда жеңіске жетті. Алдын ала кезең аяқталғаннан кейін Гондурас финалдық кезеңде үй алаңында ойнау артықшылығына ие болды. Бұл шара «Национал де Тегусигальпа» стадионында өтті. Бұл турнирде Гондурас келесі командалармен күш сынасты: Мексика, Сальвадор, Гаити, Куба және Канада. Гаитиге қарсы өткен алғашқы матчта Гондурас 4:0 есебімен жеңіске жетті, содан кейін кубалықтарды 2:0, ал канадалықтарды 2:1 есебімен жеңді. Гондурас құрамасы Сальвадормен тең ойнап (0:0), әлем чемпионатына қатысу құқығын алды. Финалдық матчта Гондурас Мексикамен 0:0 есебімен тең түсті. Бұл 1982 жылғы ФИФА әлем чемпионатынан мексикалықтардың шығарылуын білдірді, ал Сальвадор Гондурасқа Испанияға бірге баратын болды. Әлем чемпионатына қатысу үшін Челато штабқа соңғы іріктеу кезеңіне қатыспаған екі маңызды ойыншыны қосты: сол кезде Испанияда ойнаған Гилберто Йервуд және ауыр жарақат алған Джимми Джеймс Бейлидің орнына көп гол соққан Порфирио Бетанкорт. Сальвадор құрамасының Венгриямен өткен ойында 1:10 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін көптеген сарапшылар Конкакаф аймағының екінші өкілі (Гондурас құрамасы) қабілетіне күмәнданады. Бірақ бұл күмәндану ұзаққа созылмады, өйткені 16 маусымда Валенсия қаласындағы Луис Касанова стадионында өткен алғашқы ойында Гондурас Испанияға қарсы керемет шеберлік танытты. Команда бастапқы минуттардан бастап қарсыласын қысымға алды. Бірінші таймда Гектор Зелая соққан гол испандықтарды шабуылға көштірді. Ойын соңында испандықтар пенальти соққысы арқылы теңдікке қол жеткізді, пенальтиді аргентиналық төреші Артуро Андрес Итуральде Гондурасқа қарсы тағайындады. Ойын 1:1 есебімен аяқталды. 21 маусымда Гондурас өзінің екінші матчын Сарагоса қаласындағы Ромареда стадионында Солтүстік Ирландияға қарсы өткізді. Есеп тақтасында кейбір уақыт көшбасшылықты жоғалтқаннан кейін, Челато Уклес бұрыштан соққы алдында алаңға Тони Лэйнгті шығарды. Лэйнг алаңға шығып, басымен гол соқты, ирландиялық командаға қарсы теңдікке қол жеткізіп, соңғы есепті белгіледі. Бірінші екі матчта Челато командасы жақсы өнер көрсеткенімен, бұл кейінірек югославтарға қарсы өткен финалдық матчта әсер етті. Гондурасқа қарсы чилилік төреші Гастон Эдмундо белгілеген күмәнді пенальти соққысы Югославияның пайдасына (0:1) есептің өзгеруіне әкеп соқты. Бұл Гондурас құрамасының турнирден шығарылуын білдірді. Соңғы ойынның нәтижесіне қарамастан, гондурастықтар Челато Уклес және оның командасының жақсы жұмысын мойындады. Испаниядағы тәжірибеден кейін Челато Уклестің Гондурас құрамасын әлем чемпионатына қайтаруға жасаған тырашанысы сәтсіз аяқталды. Біріншісі 1986 жылы Мексикада болды, онда Челато командасы Канада құрамасынан жеңіліске ұшырады. Гондурас командасы Челато басшылығымен 1990 жылы Италия чемпионатына іріктеу кезеңінде де жеңіліске ұшырады. Бұл жолы Гондурасты Тринидад пен Тобаго құрамасы жеңіп шықты. Гондурас командасы Челато жаттықтырушы болған соңғы рет 2006 жылы Германия чемпионатына іріктеуден өткен болатын.
In 1981 Herrera became the only Honduran coach to carry Honduras to the World Cup. For that task, Chelato and his players had to overcome two different phases in the qualifying rounds. The preliminary phase was long and grueling. The second and last was relatively easy; once in the World Cup, Honduras had an acceptable tournament. For the pre World Cup tournaments Chelato used as his base; the players from Real C. D. España, and the members from the 1977 Youth World Cup played in Tunisia. Among them were: Jaime Villegas, Anthony Costly, and Julio Cesar Arzu among many others. In the pre qualifying round Honduras faced: El Salvador, Guatemala, Panama and Costa Rica in round trip games; being the match against the 'Guatemala,' the key game that gave the Hondurans the classification to the final round. This game was won by the scoreboard of 1–0, with goal of Jimmy Bailey and a stupendous participation of the goalkeeper: Jimmy Steward. At the end of the tournament, Honduras netted 15 goals and received 5. Drew games against: Costa Rica, and Guatemala, lost against El Salvador national team and won the remaining encounters. Once the preliminary phase was finished, Honduras received the home field advantage of the Final Round. This event took place at stadium Nacional de Tegucigalpa. In this tournament Honduras had as its rivals the following teams: Mexico, El Salvador, Haiti, Cuba and Canada. In the inaugural match against Haiti, Honduras won by the score of 4–0, then beat the Cubans for 2–0, as well as the Canadians for 2–1. Honduras assured its classification to the World Cup with a tie (0 0) to El Salvador. In the final match, Honduras tied against Mexico 0 0. This signified the elimination of the Mexicans from the 1982 FIFA World Cup, and El Salvador would accompany Honduras to Spain. For the World Cup, Chelato included in the staff two important players who did not participate in the final qualifying round: Gilberto Yearwood who at the time was playing in Spain, and high scoring player: Porfirio Betancourt in substitution of Jimmy James Bailey who suffered a severe injury. After the disastrous fall of El Salvador national team in their presentation before Hungary for 1–10, many experts doubted the capacity of the other representative of CONCACAF (The Honduras National Team). But this did not last long, because on June 16 in its first game, played at stadium Luís Casanova of Valencia; Honduras showed great skills against Spain. From the very beginning the team put the host country up against the wall. – A goal by Hector Zelaya in the first half, forced the Spanish team to be in the attack. In the end; the tie was achieved by the Spaniards through a penalty kick; charged by the Argentine referee Arturo Andrés Iturralde against Honduras. The match ended up in a tie (1 1). On June 21 Honduras played its second match at stadium The Romareda of Zaragoza, against Northern Ireland. After being down in the scoreboard for a while, Chelato Uclés sent substitute player Tony Laing to the field, at a moment when a corner kick was going to be forwarded. Laing came in; and just headed the ball into the net, to establish the tie and final score against the Irish Team. In spite of the good presentation of Chelato's team in the first two matches, this was later affected in the final game against the Yugoslavs. A doubtful penalty kick marked by the Chilean referee Gastón Edmundo, against Honduras; determined the scoreboard in favor of Yugoslavia (0 1). This marked the elimination of Honduras from the tournament. Despite what happened in the last game, the Honduran people recognized the good work of Chelato Uclés and his team. After the Spanish experience, the efforts of Chelato Uclés, for returning to a World Cup with the Honduras national team ended in failures. The first one of these; was for Mexico 1986; where Chelato's team was eliminated by Canada national team. The following elimination of Honduras with Chelato in command was in the qualifying rounds of Italy 1990. In that opportunity, was Trinidad and Tobago who knocked out Honduras. The last elimination of Honduras with Chelato as coach was in the qualifiers for Germany 2006.
2006 жылғы әлем чемпионаты
2006 жылы Германия процесінде Жозе де Ла-Паз Эррера тікелей және жанама түрде қатысты. Оның көп бөлігі Гондурас футболының мүдделеріне үлкен зиян келтірді. Бұл процесс Гондурас футбол федерациясының президенті Рафаэль Леонардо Каллехасқа спорт баспасөздерінің Челатоны жұмысқа алуға қысым көрсетуімен басталды, себебі ол "жақсы және арзан жаттықтырушы" деп есептелді. Нәтижесінде Каллехас олардың талабына көнді. Челато үшін осы жаңа процестегі алғашқы сынақ 2003 жылы Панамада өткен UNCAF кубогы болды. Бұл турнир сонымен қатар 2003 жылғы Алтын кубокқа іріктеу турнирі еді. Бірақ Уклестің ұлттық құрамамен жаңа процесі жақсы басталған жоқ, Гондурас турнирде өткізген 5 ойынның 3-інде жеңіліп, төртінші орынға табан тіреді. Бұл команданы Тринидад және Тобаго және Мартиникамен өтемақы ойындарына қатысуға мәжбүр етті. Егер команда алдағы Алтын кубокке қатысуы керек болса, осы екі ойында жеңіске жеткені жөн еді. Осы сәтсіздіктен кейін Гондурас баспасөздері Челатоны қатты сынады, сол себепті ол 22 ақпанда "басынан бастап бәрі жоғалды" деді. Өйткені ойыншылар оның берген тапсырмаларын орындаған жоқ. Кейін Челато, егер федерация талап етсе, Гондурас ұлттық футбол құрамасының бас жаттықтырушысы лауазымынан кетуге дайын екенін мәлімдеді.
The process of Germany 2006 had the direct and indirect participation, of Jose de La Paz Herrera. Most of which was to a large extent negative, for the interests of the Honduran football. The process started when, the sports press put pressure on the president of the Honduran football federation; Rafael Leonardo Callejas to hire Chelato, because he was considered to be a "good and cheap coach." In the end Callejas caved in. The first test for Chelato in this new process was Copa UNCAF of Panama in 2003. This was also a qualifier tournament for the 2003 Gold Cup. But Ucles’ new process with the national team did not start well, Honduras lost 3 out of 5 matches in the tournament, finishing fourth. This forced the team to play off games against Trinidad & Tobago and Martinique. The team was supposed to win these two matches, if it were to participate in the upcoming Gold Cup. After this setback, Chelato was criticized harshly by the Honduran press, reason why on February 22, he said "from the beginning everything was lost". Because the players never did what he commanded them to do. Later on, Chelato said that he was ready to leave his post as the Honduras national football team coach, if the federation asked him to do so.
Челато мен Бора
Ұлттық құрама Панамадан Гондурасқа оралғанда, Каллехастың бақылауындағы федерация директорын бұқаралық ақпарат құралдарының бір бөлігі тағы да Челатоны қызметтен босатуға басымдық етті. Каллехас солай жасады және оның орнына уақытша бапкер ретінде Эдвин Павонды тағайындады. Павон ұлттық құраманы басқаруды қолға алып, Тринидад және Тобаго мен Мартиникаға қарсы жағымды нәтижелер алып, Алтын кубокқа жолдама алды. Павонның Мексикадағы Алтын кубоктағы қатысынан кейін федерация директориясы Бора Милутиновичті Гондурас құрамасының жаңа бапкері етіп тағайындады. Милутиновичтің тағайындалуы Челатоның жанкүйерлері мен бапкердің өзінде үлкен наразылық тудырды. Екеуі де (Челато және спорт баспасөз) серб бапкеріне ашық қарсылық көрсетті. Олар Милутиновичтің жұмысын қиындату үшін түрлі тактикаларды пайдаланды. Бірақ Милутинович Гондурасты келесі кезеңге өткізіп жіберді. Дегенмен, ол кейінгі жеке шабуылдарға төтеп бере алмады және әдепкі жолмен елден шығып кетті. Гондураста ешкім оның Мексикадағы резиденциясына келгенін байқамады. Милутиновичке Рафаэль Леонардо Кальехас өзінің резиденциясында хабарласқанда, ол Гондурас ұлттық футбол құрамасын басқаруға Рауль Мартинес Самбуланы және Хуан Карлос Эспинозаны ұсынды. Осы екі бапкердің басшылығымен Гондурас іріктеу турнирін салыстырмалы түрде жақсы бастады. Олар өз алаңында Коста-Риканы 5:2 есебімен жеңді. Бірақ алғашқы жеңістен кейін жаңа бапкерлер үшін нәтижелер жағымсыз болды.
When the national team returned to Honduras from Panama, the directory of the federation under Callejas' control once again was pressed by a sector of the media, to force Chelato out. Callejas did so, and replaced him with interim Coach: Edwin Pavón. Pavon took control of the national team and qualified it, to the Gold Cup, by getting positive results against Trinidad and Tobago and Martinique. After the participation of Pavón in the Mexico's Gold Cup, the directory of the Federation named Bora Milutinović as the new Honduran coach. The election of Milutinović caused a tremendous malaise, among Chelato's followers and the coach himself. Both, (Chelato and the sports press) would then be allies; in open opposition against the Serbian coach. They used all kind of tactics to make Milutinović's job difficult. But Milutinović qualified Honduras to the next round nonetheless. However, he did not resist the subsequent personal attacks, and literally left the country through the "back door." No one in Honduras noticed, until he was already, in his residence in Mexico. When Milutinović was contacted in his residence by Rafael Leonardo Callejas; he recommended Raúl Martínez Sambulá and Juan Carlos Espinoza, to take over the Honduras national football team. With these two coaches in command, Honduras started the elimination round relatively well. They beat Costa Rica at home by score of 5–2. But the results after that first win were negative for the new coaches.
Қайта оралу
Гондурас Гватемаладан жеңілгеннен кейін (0:1): Спорт баспасөз, федерация және футбол жанкүйерлері қорқынышқа ұшырады, олар тағы бір сәтсіздікті көріп тұрғандай болды. Челато Уклес қайта келді. Рафаэль Леонардо Каллехас оған тағы да бас жаттықтырушы лауазымын ұсынды, ал Челато оны қабылдады. Оған ұлттық құрама Коста-Рикаға қарсы ойында жеңіліп, іріктеуден шығуы мүмкін жағдайды түзетуге бола ма деген сұрақ қойылды. Челато: "33 күнде көп нәрсе жасауға болады" деп жауап берді. Сондай-ақ, "Коста-Рикаға қарсы жеңіске жету мүмкін емес" деді. Егер Гондурас келесі кезеңге өтетін болса, президенттікке сайланатынын да қосты. Бас жаттықтырушы лауазымын қабылдағаннан кейін Челато команданы Майамиде дайындады. Ол бірнеше құрамдық өзгерістер жасады, Гаитиге қарсы дайындық ойыны өткізді, содан кейін Сан-Педро-Сулаға "Тикос" командасына қарсы ойынға бет бұрды. Ақырында, Челато Уклес пен оның командасы үшін жағдай жақсы болған жоқ. Олар финалдық матчта Коста-Рикадан жеңіліп, іріктеуден шығарылды. Баспасөз Челатоны маңызды матчқа 33 күн қалғанда команданы ыдыратып жібергені үшін кінәлады. Челато болса, федерацияны және Бора Милутиновичті кінәлады, ал федерация баспасөзді кінәлады. 2006 жылы Германияға іріктеуден шығарылғаннан кейін Челато Гондурас құрамасын басқаруын жалғастырды. Ел футболға қатысуды қаламайтын болды, көптеген көңілсіздіктерден кейін жанкүйерлер стадиондардан кетуге мәжбүр болды. Челато бұл жағдайды байқап, келесі турнирге (UNCAF Кубогы - 2005) команданы тыныш дайындады. Бұл жарысқа Уклес жас және тәжірибелі ойыншыларды шақырды: Вильмер Веласкес, Милтон Нунес, сондай-ақ Карлос Моран және Марвин Чавес сияқтыларды. Бұл турнирде Челато алдыңғысына қарағанда жақсы нәтижелер көрсетті, Гондурасты Коста-Рикаға қарсы чемпионаттың финалына жеткізді. Ол пенальтилер сериясінде жеңіліп қалды, бірақ 2005 жылғы Алтын кубокқа қатысу құқығын алды. 2005 жылғы Алтын кубок турнирінде (АҚШ-та) Гондурас Колумбия, Панама және Коста-Рика сияқты командаларды жеңіп, жартылай финалға өтті. Дегенмен, "Катрахос" АҚШ-тан 2:1 есебімен жеңіліп, турнирде үшінші орынды иеленді. Бұл Челато Уклестің соңғы жарысы болды. Ол кейін зейнеткерлікке шығып, саясатпен айналысты. 2007 жылы ол қайтадан "Маратон" клубына шақырылды. 2010 жылы Челато Уклес Белиз құрамасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, мақсаты – Бразилия 2014 іріктеу турниріне қатысу. 2012 жылдың мамырында ол екінші рет "Реал Эспанья" клубының техникалық директоры болды, бірақ 2012 жылдың қыркүйек айының соңында ішкі проблемалар мен нашар нәтижелерге байланысты отставкаға кетті.
After the defeat suffered by Honduras at the hands of Guatemala (0 1): The sport press, the federation, and football fans panicked, they saw another failure on the horizon. Chelato Ucles returned. Rafael Leonardo Callejas offered him the coaching position once more, and Chelato accepted. He was asked if the situation could be restored with the national team facing elimination against Costa Rica. To what Chelato responded "In 33 days much can be done." And that "Is not impossible to win against to Costa Rica." He also added that if he qualified Honduras to the next round, he would be elected president. After having accepted the coaching position, Chelato prepared the team in Miami. He made a series of line up changes, and played a preparation game against Haiti, then headed for San Pedro Sula to face the ‘Ticos.’—In the end; things did not go well for Chelato Ucles and his team. They were eliminated by Costa Rica in the final match. The press blamed Chelato, for dismantling the team with only 33 days left for a crucial match. Chelato on the other hand, blamed the federation and Bora Milutinovic, and the federation blamed the press. After the elimination of Honduras from Germany 2006; Chelato stayed in control of the Honduras. The country did not want to know nothing about football, after so much frustration the people retired from the stadiums. Chelato noticed that and quietly prepared the team for next tournament; (Copa UNCAF 2005). For this competition Ucles called a mixture of young and experienced players like: Wilmer Velásquez, and Milton Núñez, as well as; Carlos Moran and Marvin Chávez among others. In this tournament Chelato did a lot better than in the previous one; taking Honduras to the championship game against Costa Rica. He lost the final through penalty kicks, but qualified to the Gold Cup 2005 nonetheless. In the 2005 Gold Cup played in the United States, Honduras beat teams like: Colombia, Panama, and Costa Rica, arriving at semifinal instances. Nevertheless, the Catrachos were defeated by the United States by score of 2–1, finishing in third place of the tournament. This was the last competition for Chelato Uclès. Then he retired and dedicated himself to politics. In 2007, he was signed by Marathón again. In 2010, Chelato Uclés was appointed national team manager of Belize in a bid to qualify for Brazil 2014. In May 2012, he was made technical director of Real España for a second time, only to resign at the end of September 2012 citing internal problems and bad results.
Денсаулық
2015 жылдың тамызында қант диабетімен ауыратын Челато Уклес аяқ операциясы жасау үшін ауруханаға жатты. Ол ауруымен және қаржылық мәселелерімен күресу үшін Гондурас Конгресінен ай сайын 2200 доллар көлемінде зейнетақы алды. Ол 2006 жылдан 2010 жылға дейін Конгресс депутаты болған. 2021 жылдың 28 сәуірінде 80 жасында қайтыс болды.
In August 2015 Chelato Uclés, who was suffering from diabetes, was hospitalized to undergo a foot operation. He was granted a monthly 2200 dollar pension by Honduran Congress to challenge his disease and financial problems. He had been a member of Congress from 2006 to 2010. He died on April 28, 2021, at the age of 80.
Өлім
"Челато Уклес" 2021 жылғы 28 сәуірде диабетке қарсы күресте қайтыс болды. Оның ұлы осы туралы хабарлады.
"Chelato Uclés" died on April 28, 2021, fighting diabetes. Death was confirmed by his son.