Кіріспе
Бұрынғы NASCAR командасы Бобби Хамильтон Ресинг Вирджиния – таратылған NASCAR жарыс командасы. Ол төрт мәрте «Уинстон Кубогының» жеңімпазы және 2004 жылғы NASCAR Craftsman Truck Series чемпионы Бобби Хамильтонның 2007 жылдың 7 қаңтарында қайтыс болғанға дейін меншігінде болды. Бобби Хамильтонның ұлына әкесі қайтыс болғаннан кейін меншік құқығы берілді, бірақ ол компаниямен байланысын жоққа шығарды. Компанияны соңғы рет Бобби Хамильтонның жесірі Лори Хамильтон басқарды. Бұрын Теннесси штатының Маунт-Джульет қаласында орналасқан компания, 2007 жылдың желтоқсанында «Аррингтон Manufacturing» компаниясымен серіктестік құрғанын жариялағаннан кейін Вирджиния штатының Мартинсвилл қаласына көшуді жоспарлады, себебі жаңа иелері Вирджиния аймағында тұратын болды, ал Мак Бейли, Стейси Комптон, Клей Кэмпбелл және Джои Аррингтон – Вирджиниялықтар.
Bobby Hamilton Racing Virginia is a disbanded NASCAR racing team. It was owned by four time Winston Cup winner and 2004 NASCAR Craftsman Truck Series champion Bobby Hamilton until his death on January 7, 2007. Bobby Hamilton Jr. was given ownership after the death of his father, but the younger Hamilton disavowed his relationship with the company. The company was last run by Bobby Hamilton, Sr's widow, Lori Hamilton. The company, formerly based in Mt. Juliet, Tennessee made plans to move to Martinsville, Virginia after announcing a partnership with Arrington Manufacturing in December 2007 as its new owners were based in the Virginia area, with Mac Bailey, Stacy Compton, Clay Campbell, and Joey Arrington all being Virginians.
Тарих
BHR бастапқыда 1996 жылы Гамильтон мен досының Truck Series-тегі жаңадан құрылған кезеңінде, Гамильтонның жұмыстан кейінгі жобасы ретінде және Бобби Гамильтонның кішісі үшін даму бағдарламасы ретінде құрылған. Ересек Гамильтон команданы 1997 жылы Heartland Park Topeka-да Southern Pride Trucking демеушілігімен No. 1 Chevrolet ретінде таныстырды. Ол 16-шы орынға ілікті және 6-шы орынды жеңіп алды. Сол жылы ол Мартинсвилл спидвейінде No. 51 нөмірімен тағы бір жарысқа қатысты, онда 5-ші орынды иеленді. Гамильтон келесі жылы үш жарысқа қатысты, бірақ олардың барлығында техникалық бұзылуларға тап болды. Ал осы уақытта команданың бастапқы мақсаты болған Бобби Гамильтон кіші ARCA сериясында сәтті мансап құрып, кейін Busch сериясында Sadler Brothers Racing командасымен келісім шарт жасасты.
Кубок сериясы
Команда Кубок сериясында алғаш рет 2000 жылы Pennzoil 400 жарысында No. 57 Chevrolet ретінде қатысты. Боби Хамильтон кішісі отызыншы орыннан старт алып, отыз үшінші орында аяқтады, көшбасшыдан алты айналым қалып қойды. BHR 2005 жылға дейін Кубок сериясында қайта қатыспады, содан кейін No. 04 Dodge екі жарысқа шықты. Хамильтон ағасы Allstate 400 жарысында 27-ші орынды жеңіп алды.
No 04 жүк көлігі тарихы
№04 жүк көлігі 2004 жылы жаңа команда ретінде алғашқы рет жарысқа шықты. Боби Хамильтон кіші жүргізуші болды және Нэшвилл суперспидвейінде поулді жеңіп алды. Hyde Park Electronics компаниясының қолдауымен Хамильтон кіші поулді жеңіп, 4-орынды иеленді. 2005 жылы Хамильтон үлкен толық уақытты жүргізуші болды, сол маусымда барлығы екі жарыста жеңіске жетіп, ұпалдар кестесінде 6-орынды алды. Хамильтон 2006 жылы №18 көлікке ауысты, ал жаңадан келген Скотт Лагасс кіші Dodge Hemi демеушісі ретінде оның орнын басты. Лагасс барлығы он жарысқа қатысты, бірақ 18-орыннан жоғары көтеріле алмады. Сэмми Сандерс, Дэвид Стремм және Тимоти Петерс қосымша бір жарыста жүк көлігін жүргізді. Команда 2007 жылдың бірінші жартысын жарыссыз өткізді, екі жарыста Джо Раттман жүргізіп, ең жақсы нәтижесі 33-орын болды. Патрик Карпентье 2008 жылы Бристольде бір жарысқа қатысты. Кейінірек болған апаттан кейін ол 26-орынды иеленді.
No 4 жүк көлігі тарихы
Гамильтон 1999 жылы Dana Holding Corporation компаниясының демеушілігімен No. 4 нөмірімен жарысқа қатыса бастады. Бес жарыста өнер көрсетіп, Гамильтон Ричмонд халықаралық жарыс жолында поулды жеңіп алды және ең жақсы нәтижесі төртінші орын болды. Оливье Беретта Heartland Park Topeka трассасында бір жарыста жүк көлігін басқарды, нәтижесі 17-орын. 2000 жылы Гамильтон тағы бес жарысқа қатысып, Мартинсвилл спидвейінде жеңіске жетті. Дони Морелок сол жылы тағы төрт рет жарысқа шықты, ең жақсы көрсеткіші Мичиган халықаралық жылдамдық трассасында 19-орын. 2001 жылы Гамильтон Дарлингтон Raceway трассасында тағы бір жеңіске қол жеткізді, ал Hamilton Jr. The Milwaukee Mile трассасында Truck Series дебютін жасады, 33-орынды иеленді. 2002 жылы No. 4 команда Брайан Роузді жүргізуші ретінде толық уақытқа көшті. Маусымды Perry Construction жүк көлігімен төрт үздік ондықпен бастады, бірақ маусым ортасында босатылды. Гамильтон, Хамильтон-младший, Джо Раттман, Рик Богарт және Райан Хемфилл маусымды жүк көлігінде аяқтады, бұл командаға турнир кестесінде 17-орынды алуға мүмкіндік берді. 2003 жылы Гамильтон аға Энди Петри Racing Winston Cup командасынан Square D демеушілігімен No. 4 жүк көлігін толық уақыт басқаруға көшті. Екі жеңіске қол жеткізіп, ұпалдар кестесінде 6-орынды иеленді. Келесі маусымда ол тағы төрт жарыста жеңіске жетті (оның ішінде өзінің "үй трассасы" Нэшвилл суперспидвейінде) және Craftsman Truck Series чемпионы атанды. 2005 жылы Гамильтон No. 04 командасына ауысты. Кейси Атвуд No. 4 Baileys жүк көлігін үш жарыста басқаруға келісім жасады, Атланта мотордромда 11-орынды иеленді. Дамушы жүргізуші Тимоти Петерс 17 жарыста басқарды, екі рет үздік ондыққа еніп, Тодд Клюверден кейінгі "Жыл жаңағы" аталымы үшін күміс жүлдегер атанды. Крис Фонтейн, Эрин Кроккер және Джон Микел маусым соңында басқа жарыстарда өнер көрсетті. Петерс 2006 жылы команданың толық уақытты жүргізушісі болып тағайындалды және жүк көлігімен он алты жарысқа қатысты (Мичиганда Боби Лабонте No. 4-ті басқарғанда No. 04-ті басқарды), "Милвоки Майл" жарысында 6-орынды иеленді. Ричард Чайлдресс Racing компаниясымен келісімшартқа қол қойғаннан кейін Петерс жарыстан шеттетіліп, Dodge жүргізушісі Чейс Миллермен алмастырылды. Ең жақсы нәтижесі 10-орын болды, бірақ 2007 жылғы Quaker Steak and Lube 200 жарысынан бұрын босатылды. 2002 жылғы Truck Series чемпионы Майк Блис 2007 жылғы маусымның соңғы 14 жарысының 11-інде No. 4-ті басқарды, Кевин Хамлин кестедегі қалған жарыстарды толықтырды. Раттман Техас трассасында 4-ші орынды иеленді, апаттан кейін 27-орынға түсті. Жаңа серіктес Стейси Комптон 2008 жылы АҚШ-тағы түрлі Dodge дилерлерінің демеушілігімен No. 4 жүк көлігін толық уақыт басқарды. Бристольдегі күзгі жарыстан кейін No. 4 команда қаржы тапшылығына байланысты жабылды.
No 8 жүк көлігінің тарихы
No. 8 жүк көлігі 2001 жылы Вилли Т. Риббс жүргізушісімен дебют жасады. Жаңа маусымында Риббс 23 жарысқа қатысып, үш рет топ-20-ға кірді, ұпайлар бойынша 16-шы орынды иеленді, бірақ 2002 жылы оны Билл Лестер ауыстырды. Лестер ұпайлар бойынша 17-ші орынды иеленді және маусымды үш қатарынан топ-10 іліккен квалификациямен аяқтады. Келесі маусымда Лестер Лоу моторлы тректе өзінің алғашқы карьералық полюлін жеңіп алды және Канзас трегінде алғашқы топ-10-ға кірді. Лестер жыл соңында Билл Дэвис Ресинг командасына өтті. Чейз Монтгомери 2004 жылы No. 8 жүк көлігін жүргізуге шақырылды, ол енді BHR2 деген атпен жұмыс істеді, себебі Монтгомеридің әкесі Рей команданың үлесін сатып алған болатын. Монтгомери сол маусымда топ-10-ға кіре алмады және ұпайлар бойынша 21-ші орынды иеленді. Ол No. 18 жүк көлігіне ауыстырылды, ал оның орнына Дебора Реншоу келді, ол Easy Care компаниясының демеушілігін әкелді. Оның ең жақсы нәтижесі 12-ші орын болды және ұпайлар бойынша 24-ші орынды иеленді. Демеушілік болмағандықтан оның орнына басқа жүргізуші келді. Монтгомери Дейтонада 8-ші нөмірлі көлікті жүргізіп, 19-шы орынды иеленді. Содан кейін команда Джулиус Карриге сатылды, және Монтгомеримен Атлантадағы көктемгі жарысқа қатысуға тырысты, бірақ іріктеуден өте алмады.
No 18 жүк көлігі тарихы
18 жүк көлігі команданың жүк көлігі сериясына толық уақытты қатысуының біріншісі болды. 1999 жылы Буч Миллер Дана демеушілігімен толық уақыт жүргізу үшін шақырылды. Миллер Буш сериясында жүргізуші болып тағайындалған кезде төрт үздік ондық көрсеткен болатын. Джо Раттман команданы қабылдап, маусымның қалған он алты жарысында тоғыз үздік ондыққа енді. 2000 жылғы маусымды үш тізбекті поулмен және жеңіспен ашып, ұпалдар кестесінде алтыншы орынды иеленді. 2001 жылы ол тағы екі жарыста жеңіске жетіп, маусымды үшінші орында аяқтады. Раттман 2001 жылдың соңында Данамен бірге кетіп, Роберт Пресли оның орнын басты және Дейтонадағы дебюттік жарысында жеңіске жетті. Ол Мичиганда тағы бір жеңіске жетіп, ұпалдар кестесінде жетінші орынды иеленді. Ол HT Motorsports командасына өтті, ал оның орнына Чад Чаффин келді. Дикидің демеушілігімен Чаффин екі поул жеңіп, ұпалдар кестесінде ондық орынға ие болды. 2004 жылы ол Довер халықаралық трегінде және Индианаполис жарыс алаңында жеңіске жетіп, ұпалдар кестесінде тағы да ондық орынды иеленді. Чейз Монтгомери 2005 жылы №18 жүк көлігін қабылдады, бірақ үздік ондыққа енбеді және рейтингте 23-орынға түсті. 2006 жылы Fastenal команданың негізгі демеушісі болды және Гамильтон оны жүргізуге жоспарланған. Үш жарыстан кейін Гамильтонға мойын қатерлі ісігі диагнозы қойылды және ол жарыстан шығуға мәжбүр болды. Оның орнын ұлы Боби Гамильтон кіші басты. Гамильтон кіші алғашқы стартында Мартинсвиллде поул жеңіп алды және бес үздік ондыққа еніп, ұпалдар кестесінде он алтыншы орынды иеленді. Кен Шредер 2007 жылғы маусымда жүк көлігінің жүргізушісі болып жарияланды және екі үздік бестікке енді. Раттман Шредердің орнын толтырып, 18-жүк көлігімен бір жарысқа қатысты, ал маусым соңында Деннис Сетцер жүк көлігін қабылдады. Деннис 2008 жылы №18 жүк көлігін толық уақыт жүргізіп, Dodge және Tahoe Smokeless демеушілігімен жарысты. Сетцер сол жылы Kroger 250 жарысында BHR VA үшін соңғы жеңіске жетіп, бес үздік бестік және сегіз үздік ондықпен ұпалдар кестесінде сегізінші орынды иеленді.
Өлім
2008 жылғы маусымның соңында Dodge және Tahoe нашарлаған экономикалық жағдайға байланысты BHR VA-ны қаржыландыруды тоқтатуға шешім қабылдады. Speed телеарнасының Ford 200 жарысының пит-репортері Рей Данлап, Сетцердің 2009 жылға команда іздеп жатқанын хабарлады. Лори Хамильтон 24 қарашада BHR VA апта соңында қызметін тоқтататынын мәлімдеді.