Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Г мажордағы №14 скрипкалық квартет, К. 387, "Көктем" квартеті деген атпен танымал, Вольфганг Амадей Моцарт 1782 жылы Венада болғанда жазған. Композитордың қолжазба партитурасының титул бетінде былай деп жазылған: "li 31 di decembre 1782 in vienna". Бұл туынды 1783 жылы өңделген болуы мүмкін. Бұл Хайдн квартеттерінің алғашқысы, ол Венадағы алғашқы жылдары жазған алты скрипкалық квартеттен тұратын жиынтық және Йозеф Хайднға арналған.
The String Quartet No. 14 in G major, K. 387, nicknamed the "Spring" quartet, was composed by Wolfgang Amadeus Mozart in 1782 while in Vienna. In the composer's inscription on the title page of the autograph score is stated: "li 31 di decembre 1782 in vienna". The work was perhaps edited in 1783. This is the first of the Haydn Quartets, a set of six string quartets he wrote during his first few years in Vienna and dedicated to Joseph Haydn.
Қозғалыстар
Толық аспаптық квартеттің орташа орындалу ұзақтығы 26-33 минут аралығында. Моцарттың кейінгі квартеттерінің барлығындай, бұл квартет те төрт бөлімнен тұрады:
I. Allegro vivace assai
II. Menuetto Allegretto (Г минорындағы Trio)
III. C мажордағы Andante cantabile
IV. Fugue, Molto allegro
Average performances of the whole string quartet vary in length from 26 to 33 minutes. As with all later Mozart quartets, this quartet has four movements:
I. Allegro vivace assai
II. Menuetto Allegretto (Trio in G minor)
III. Andante cantabile, in C major
IV. Fugue, Molto allegro
Бірінші бөлім, G мажорда, диатоникалық үзінділерді хроматикалық тізбектермен қарама-қарсы қояды. (Уильямс, 1997) бойынша, «осы квартетті зерттеген адамға оның қаншалықты хроматикалық екендігі қызықты болар еді». Стандартты квартет формасынан өзгеше, минует әдетте 3-ші бөлімде орналасса, бұл квартетте минует 2-ші бөлімде келеді (осы тәртіптің тағы бір мысалы – No. 17 квартеті). Бұл G мажор тоникалық тонында жазылған ұзақ минует, оның хроматикалық кварталары ноталардың динамикалық өзгерістерімен ерекшеленеді. Оның триосы G минорында жазылған және сәйкесінше қараңғырақ және алағайлы көңіл-күйге ие. Минуеттен кейін C мажор субдоминантындағы баяу бөлім келеді, оның тақырыбы алыс тональдық аймарларды зерттейді. Финалдағы төрт толық нотадан тұратын фугалық тақырып, Моцарттың 1788 жылғы «Юпитер» симфониясының финалына сілтеме жасайды, ол да фугалық стильде қолданылатын төрт толық нотадан басталады, сондай-ақ Майкл Хайднның No. 23 симфониясына да сілтеме жасайды, онда финал да төрт толық нотадан тұратын тақырыпқа негіделген фугато болып табылады. Моцарт оның алғашқы бірнеше тактерін көшіріп алып, қатемен Кёхельдің бастапқы каталогына К. 291 ретінде енгізген. Моцарт скрипка мен альт үшін екінші дуэті K. 424-тің алғашқы тактысында да дәл осындай 5 ноталық мотивті қолданады, ол да Майкл Хайднмен байланысты.
The first movement, in G major, contrasts fairly diatonic passages with chromatic runs. According to (Williams, 1997) "it must come as something of a surprise to anyone examining this quartet just how much chromaticism there is in it." In contrast to the standard quartet form, which places the minuet as the 3rd movement, this quartet has the minuet as its 2nd movement (another example of this ordering is the String Quartet No. 17). It is a long minuet, written in the tonic key of G major, with its chromatic fourths set apart by note to note dynamics changes. Its trio is in G minor and has a suitably darker and more unsettled mood. The minuet is followed by a slow movement in the subdominant C major, whose theme explores remote key areas. The fugal theme of four whole notes in the finale points ahead to the finale of Mozart's "Jupiter" Symphony of 1788, a movement which also begins with four whole notes that are used in a fugal fashion, in the coda, and it also points back to Michael Haydn's Symphony No. 23 in which the finale is also a fugato based on a theme of four whole notes, which Mozart copied out the first few bars of and was mistakenly entered into Köchel's original catalog as K. 291. Mozart uses an identical 5 note motif in the opening bar of his second duo for violin and viola, K. 424, also associated with Michael Haydn.