Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Maud Edith Eleanor Watson, MBE (9 қазан 1864 – 5 маусым 1946) – британдық теннисші және алғашқы Уимблдон чемпионы болған әйел.
English tennis player
Maud Edith Eleanor Watson, MBE (9 October 1864 – 5 June 1946) was a British tennis player and the first female Wimbledon champion.
Өмірбаян
Харроу, Миддлсексте туған, жергілікті пастор Генри Уильям мен Эмили Фрэнсис Уотсонның қызы. Ол әпкесімен бақта теннис ойнауды үйренді, бұл оған қиын болмады, себебі ол бұрыннан сквош ойнаған. Он алты жасында Уотсон Эджбастон крикет және газондық теннис клубында өзінің алғашқы матчын өткізді. Бұл сәтті дебют болды, ол финалда әпкесі Лилианды жеңіп, жекелей сында жеңіске жетті, сондай-ақ онымен бірге қос сында да жеңіске қол жеткізді. 1884 жылы Уотсон Ирландияның газондық теннис чемпионатына қатысып, сол кездегі ирландиялық чемпион Мэй Лангришті 6–3, 6–2, 6–2 есебімен жеңді. Ол аралас жұптар турнирінде де жеңіске жетті, бірнеше рет Уимблдон чемпионы Уильям Реншоумен бірге титул иегері атанды. 1884 жылы он тоғыз жасар Уотсон Уимблдонда әйелдер арасындағы алғашқы жекелей сында жеңіске жетті. Ақ корсеттер мен юбка киіп, он үш қатысушынің ішінде ол финалда Лилианды 6–8, 6–3, 6–3 есебімен жеңіп, титул мен 20 гинеяға бағаланған күміс гүл себетін жеңіп алды. 1885 жыл Уотсон үшін үлкен жетістіктерге толы жыл болды, ол жекелей сында жеңіліске ұшырамады және тек бір сетті жоғалтты. Ол 1885 жылғы Ирландия чемпионатында Луиза Мартинге қарсы титулын сәтті қорғады. Екі сет бойы екеуінің де мүмкіндіктері тең болды, бірақ шешуші сетте Уотсон қарсыласын 6–2, 4–6, 6–3 есебімен жеңіп шықты. 1887 және 1888 жылдары Уотсонның білезігі ауырсынып, бұл симптомдар уақыт өте келе күшейді. Оның соңғы жарысы 1889 жылдың маусым айында Эджбастон турнирінде өтті. Ол үш жарысқа (жұп, аралас жұп және хендикап жекелей сыны) қатысып, барлығында жеңіске жетті. Джерсиде демалыс кезінде ол жағалауға жүзуге барып, суға батып кетуге жақын болды. Ол қиындықпен құтқарылды және содан кейін ауырды, одан толыққанды айығу үшін бірнеше жыл кетті. Мод Уотсон Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде медбике болып жұмыс істеді, осы қызметі үшін Британ империясының орденінің мүшесі атанды. Әйел алған жоқ Уотсон 1946 жылдың 5 маусымында 81 жасында Шармуттағы Хаммондс Мид үйінде қайтыс болды.
Born in Harrow, Middlesex, the daughter of a local vicar Henry William and Emily Frances Watson. She learned to play tennis in the garden with her sister and did not find it difficult because she had already played squash racquets. At the age of sixteen Watson played her first match at the Edgbaston Cricket and Lawn Tennis Club. It was a successful debut, winning the singles competition by defeating her sister Lillian in the final and winning the doubles competition with her. In 1884 Watson participated in the Irish Lawn Tennis Championships and defeated the reigning Irish champion May Langrishe 6–3, 6–2, 6–2. She was also victorious in the mixed doubles tournament winning the title with multiple Wimbledon champion William Renshaw. Undefeated in tournament play, in 1884 the nineteen year old Watson won the first ever Ladies' Singles title at Wimbledon. Playing in white corsets and petticoats, from a field of thirteen competitors, she defeated Lilian 6–8, 6–3, 6–3 in the final to claim the title and a silver flower basket valued at 20 guineas. 1885 was a year of great success for Watson, who remained unbeaten in singles and lost only one set. She successfully defended her title at the 1885 Irish Championships against Louise Martin. For two sets, there was little to choose between them, but in the decider, Watson outlasted her opponent to win 6–2, 4–6, 6–3. In 1887 and 1888 Watson, was handicapped by a sprained wrist, symptoms of such amplified with time. Her final competition came at the Edgbaston tournament in June 1889. She entered three events (doubles, mixed doubles and handicap singles) and won them all. While on holiday in Jersey she went swimming off the coast and nearly drowned. She was rescued with difficulty and suffered an illness afterwards which she took a number of years to recover completely from. Maud Watson worked as a nurse during the First World War for which she was made a Member of the Order of the British Empire. Watson, who did not marry, died on 5 June 1946, aged 81, at Hammonds Mead House in Charmouth.