Шоу "Өтірік клубы" тарихы

Кіріспе

Liar's Club – американдық ойын шоуы, бастапқыда Ральф Эндрюс жасаған. Шоуда танымал қонақтар түсініксіз немесе ерекше заттарды түсіндіріп беретін. Көрермендер дұрыс түсіндірмені анықтап, жүлделерді жеңіп алуға тырысты. "Адамгерлер клубы" алғаш рет 1969–70 маусымында Род Серлинг жүргізуімен көрсетілді және 1976–79 маусымдарында үш маусымға қайта оралды, ал бұрын Лос-Анджелестің KTLA арнасында 1974–75 маусымында жергілікті бағдарлама ретінде көрсетілген. Билл Армстронг KTLA нұсқасын жүргізді, ол сенбі күндері кешкі 19:30-да эфирге шықты, сондай-ақ 1976–77 маусымындағы алғашқы маусымда қысқа мерзімге синдикацияда бағдарламаны жүргізді, бірақ оны тез Аллен Лудден ауыстырды. Билл Берри мен Джо Сейтер жарнамашылардың міндеттерін бөлісті. Танымал адвокат, актриса және продюсер Вики Робертс шоуда тұрақты зерттеуші болды және ол шоуға көптеген таңғажайып немесе ерекше заттарды әкелді, олардың көпшілігі Лос-Анджелес аймағындағы антиквариат дүкендерін аралап табылған. Шоудың тағы бір нұсқасы 1988–89 маусымында "The New Liar's Club" деген атпен көрсетілді; Эрик Бордман бағдарламаны жүргізді, ал бұрынғы жүргізуші Билл Армстронг бастапқыда диктор болып жұмыс істеді, бірақ кейіннен оны Тед Френд ауыстырды. Бұл нұсқаны Блэр Мердок Британдық Колумбияның Ванкувер қаласындағы CKVU телеарнасында жасады.

Ойын ойнау

Төрт атақты қонаққа ерекше бір затты ұсынды, әр атақты адам заттың мақсатын түсіндірді. Одан кейін қатысушылар қай топ мүшесі дұрыс сипаттама беріп жатқанын болжауға тырысты. 1969 жылғы нұсқада екі қатысушы жарысқа түсті, ал 70-ші жылдардағы нұсқаның бірінші маусымы мен 1988 жылғы қайта жаңғыруда төрт қатысушы болды, ал Людденмен екі маусымда (1977-79) үш қатысушы болды. 1969 жылғы нұсқада эпизод барысында ең көп дұрыс болжау жасаған қатысушы 100 доллар жеңіп алды. Барлық келесі нұсқаларда қатысушылар ойынды белгілі бір сомамен бастады және дұрыс затты болжауға тырыспас бұрын ставка жасады, содан кейін, егер қатысушы табысты болса, әртүрлі коэффициенттер бойынша төленді. 1976 жылдан 1977 жылға дейін қатысушылар ойынның басында 100 доллармен бастады және әрбір болжау үшін 100 долларға дейін (10 долларлық қадамдармен) ставка жасады. Дұрыс болжаулар 1-ші раундта 1:1, 2-ші раундта 2:1, 3-ші раундта 5:1 және 4-ші раундта 10:1 коэффициенттерімен төленді. 1977 жылы Людден жүргізуші болғанда, ойын форматы көбінесе бұрынғыдай болды, бірақ әр раундтағы ең жоғары ставка 100 доллардан қатысушының ағымдағы сомасының жартысына дейін артты. 1988-1989 жылдардағы нұсқада қатысушылар 10-нан 90-ға дейінгі ұпайлар үшін, 10-дық қадамдармен ставка жасап, ұпай үшін ойнады. Бірінші үш раундта қатысушылар өздерінің жалпы ұпайларының жартысынан көп емес мөлшерде ставка жасай алатын болды, ал соңғы раундта олар 90 ұпайға дейін немесе барлық ұпайларын, қайсысы аз болса, соны қоя алатын болды. 1977-1979 жылдарды қоспағанда, ойынның соңғы раундында сурет немесе (1988-1989 жылдар аралығында үлкен құрылғы) топ пен қатысушылардың алдына ұсынылды. Әр атақты адам суретке өз атауын берді, ал қатысушылар қай атау дұрыс екенін болжауға тырысты. 1977-1978 жылдар маусымында соңғы раундта әр атақты адам бір ғана зат немесе суреттің орнына өзінің ерекше затын сипаттады. Соңғы Людден маусымында, алғашқы үш раундтың ережелерін кері қайтара отырып, қатысушылар соңғы раундта төрт атақтының қайсысы сипаттамасында жалған айтқанын болжауға тырысты, ал бұл раундта ставка шегі алынып тасталды. Ең көп ұпай жинаған қатысушы ойынды және бонус жүлдесін жеңіп алды, ал 1977 жылдан 1989 жылға дейін барлық төрт раундта да дұрыс болжау жасаған кез келген қатысушыға қосымша жүлде берілді. Егер ойын соңында екі немесе одан көп қатысушы тең болса, оларға бастапқыда жүлде берілді. 1988-1989 жылдарғы нұсқаның басында теңдіктер бірінші кезекте төртінші раундтағы ставка сомасы бойынша шешілді. 1989 жылдан бастап, егер қатысушылар осы критерий бойынша тең болса, жеңімпаз ойын барысында жасалған дұрыс болжаулардың саны бойынша анықталды. Егер бұл теңдікті бұзбаса, қатысушылар ойын басталғанға дейін жасаған соңғы ұпайлары туралы болжамдарын ашты. Өзінің соңғы ұпайына ең жақын болжам жасаған қатысушы жеңімпаз деп жарияланды.

A panel of four celebrity guests was presented with an unusual object, with each celebrity providing an explanation of the object's use. Contestants then attempted to guess which panelist was providing the accurate description. Two contestants competed on the 1969 version, while the first season of the 70s version and the 1988 revival featured four contestants, and the two seasons (1977–79) with Ludden had three. On the 1969 version, the contestant who made the most correct guesses during the episode won $100. For all later versions, contestants began the game with a set amount of money and made wagers before attempting to guess the correct object, which were then paid out at various odds if the contestant was successful. From 1976 to 1977, contestants were spotted with $100 at the start of the game, and wagered up to $100 (in $10 increments) for each prediction. Correct predictions were paid out at odds of 1:1 in Round 1, 2:1 in Round 2, 5:1 in Round 3, and 10:1 in Round 4. When Ludden took over as host in 1977, the game format largely remained the same, but the maximum in each round wager was increased from $100 to half of the contestant's current bank. On the 1988–89 version, contestants played for points, wagering between 10 and 90 points in multiples of 10. For the first three rounds, contestants could bet no more than half their total; for the final round, they could bet up to 90 points or their entire score, whichever was lower. Except from 1977 to 1979, the last round of the game featured artwork (or a gargantuan gizmo on occasion during the 1988 89 run) presented before the panel and contestants. Each celebrity would then offer his/her own title for the art, and contestants attempted to predict which title was correct. During the 1977–78 season, the final round consisted of each celebrity describing his/her own unusual item instead of just a single object or piece of art. During the last Ludden season, as a reversal in the rules of the first three rounds, contestants attempted in the final round to predict which of the four celebrities was lying in his/her description; the betting limit was removed for this round only. The contestant with the highest score won the game and a bonus prize, with (from 1977 to 1989) an additional prize awarded to any contestant who made a correct prediction in all four rounds. If two or more contestants were tied at the end of the game, they were originally awarded the prize. Starting early in the 1988 89 version, ties were broken first by the amount wagered in round four. Starting in 1989, if contestants were tied in that criterion, the winner was determined by the number of correct predictions during the game. If this did not break the tie, the contestants then revealed predictions each had made regarding their final score prior to the start of the game. The contestant with the prediction that was closest to his or her final score without going over was declared the winner.

Панель мүшелері

Род Серлинг нұсқасының тұрақты панельшілері Джонатан Харрис пен Бетти Уайт болды. 1970 жылдардағы нұсқаның жиі қатысқан панельшілерінің арасында Уайт (сол кезде Аллен Лудденнің әйелі), Джоуи Бишоп, Дик Готье, Фанни Флаг, Дэвид Леттерман және осы нұсқаны өндірген Ларри Ховис болды. Канадалық тележүргізуші және комедиан Джон Барбур 1980 жылдардағы нұсқада тұрақты панельші болды, ал қалған үш панельші әдетте әр апта сайын өзгеріп тұрды. Кейіннен Джимми Уокер, Шаннон Твид және Пит Барбути Барбурмен бірге тұрақты панельшілер қатарына қосылды.

Келесі жол

1991 жылы Канадада Кевин Франк жүргізген "The Next Line" атты телешоу түсірілді. Форматы "The New Liar's Club" телешоуымен көптеген ортақ белгілерге ие болды: екі шоу да бір студияда жазылып, ұқсас ойын элементтерін қамтыды. Дегенмен, қатысушылар видеоклип немесе әннен кейінгі дұрыс жолды қандай атақтың айтатынын болжауға тырысты. "The New Liar's Club" сияқты, бұл шоуды да Блэр Мердок өндірді және Пит Барбути тұрақты қатысушы ретінде болды.

Музыка

Род Серлингтің бағдарламасы кезінде шоудың барлық уақытында стандартты музыка қолданылды. KTLA нұсқасы үшін Джек Шейндлиннің "Mad Square Rock" атты музыкалық туындысы негізгі тақырып ретінде пайдаланылды. 1976 жылы "Liar's Club" қайтадан таралымға түскенде, Стэн Уорттың жаңа музыкасы қолданылды. Гари Петерсон 1988-89 жылдарғы нұсқасы үшін музыка шығарды.

Синдикация және эпизодтар

1969 жылғы Род Серлингтің сериалы Metromedia Producers Corporation арқылы таратылды; осы нұсқаның барлық эпизодтарының арасында тек екеуі ғана сақталды. Олардың бірі "The Twilight Zone" DVD жинағына қосымша ретінде енгізілген, ал екіншісі, 89-шы эпизодты 2012 жылы Мэтт Эндрюс (сериал авторы Ральф Эндрюстің ұлы) YouTube-қа жүктеді. KTLA нұсқасы бейнеге түсірілгенімен, тек фильмге көшірілген нұсқалары ғана бар. Оның толық эпизодтарының жай-күйі белгісіз, бірақ бірнеше эпизоды 1986 жылы Four Star International компаниясының Армстронг сериалын қайта тарату пакетіне енді. 20th Century Fox Television 1976 жылдан 1978 жылға дейін күнделікті таратуды жүзеге асырды, ал соңғы маусымында Sandy Frank Television Distributors осы істі өз мойнына алды. Армстронг нұсқасының эпизодтары 1986 жылдың 26 сәуірінен 1987 жылдың 26 маусымына дейін USA Network арнасында қайта көрсетілді, бірақ оның толық эпизодтарының жай-күйі әлі де белгісіз, Аллен Лудден эпизодтарының жай-күйі де белгісіз (екісінің де бірнеше мысалы YouTube-та қарауға қолжетімді). Four Star International 1988-89 маусымында АҚШ-та "The New Liar's Club" сериалын таратып шығарды; барлық эпизодтар сақталған және алғаш рет 1999-2000 жылдары Канадада Prime арнасында қайта көрсетілді, содан кейін 2012-2015 жылдар аралығында Game TV арнасында және 2022 жылдан бері қайтадан көрсетілуде.