Кіріспе
Америкалық саясаткер Израиль Уошберн-кіші (6 маусым 1813 – 12 мамыр 1883) – 1861 жылдан 1863 жылға дейін Мэн штатының губернаторы болған АҚШ саяси қайраткері. Бастапқыда Виг партиясының мүшесі болған ол, кейіннен Республикалық партияның негізін қалаушылардың біріне айналды. 1842 жылы Уошберн Мэн штатының Өкілдер палатасында қызмет етті. 1854 жылы Канзас-Небраска заңына наразылық білдірген Уошберн АҚШ Өкілдер палатасының 30 мүшесінен Республикалық партия құруды талқылау үшін кездесу шақырып алды. Республикалықтардың жиындары осы жылдың басында Висконсин және Мичиган штаттарында өткен болатын, бірақ Уошберннің кездесуі АҚШ астанасында және АҚШ конгрессмендері арасында алғашқысы болды. 2 маусым 1854 жылы Мэн штатының Бангор қаласында сөйлеген сөзінде ол "республикалық" терминін қолданған, өзінің дәрежесіндегі алғашқы саясаткер болған десе де болады. Уошберн Бангор және көршілес Орно қаласын қамтитын округтің өкілі болды, оның үйі мен заң кеңсесі сол жерде орналасқан еді.
Israel Washburn Jr. (June 6, 1813 – May 12, 1883) was a United States political figure who was the Governor of Maine from 1861 to 1863. Originally a member of the Whig Party, he later became a founding member of the Republican Party. In 1842, Washburn served in the Maine House of Representatives. In 1854, angry over the passage of the Kansas Nebraska Act, Washburn called a meeting of 30 members of the US House of Representatives to discuss forming what became the Republican Party. Republican gatherings had taken place in Wisconsin and Michigan earlier in the year, but Washburn's meeting was the first in the U. S. Capital, and among U. S. Congressmen. He was probably also the first politician of his rank to use the term "Republican", in a speech at Bangor, Maine on June 2, 1854. Washburn represented the district which included Bangor and the neighboring town of Orono, Maine, where he had his home and law office.
Өмірбаян
1813 жылы Ливермор қаласында (қазіргі Мэн штаты, сол кезде Массачусетс штатының бір бөлігі) белгілі саяси отбасында дүниеге келген Уошберн өмірін саясатқа арнады. Ол 1848 жылы Отыз бірінші Конгресске сайлауға түсіп, сәтсіз аяқтады; Отыз екінші және Отыз үшінші Конгресстерге вигтік, ал Отыз төртінші, Отыз бесінші және Отыз алтыншы Конгресстерге республикалық партиядан сайланды. Ол 1851 жылдың 4 наурызынан 1861 жылдың 1 қаңтарына дейін қызмет етті, содан кейін губернатор болып сайланғандықтан отставкаға кетті. Ол Сайлау комитетінің төрағасы болды (Отыз төртінші Конгресс). 1854 жылдан бастап Мэн Республикалық партиясын ұйымдастырды. 1861 жылдан 1863 жылға дейін Мэн штатының 29-шы губернаторы қызметін атқарды. Азамат соғысы кезінде Мэн штатынан АҚШ әскерін жинауға көмектесті. 1862 жылы Пенсильвания штатының Альтуна қаласында өткен Лоялдық соғыс губернаторлары конференциясына қатысты, ол Авраам Линкольннің Азат ету жарлығына қолдау көрсетуге себін тигізді. 1863 жылы Линкольн Уошбернді Портленд портының басшысы етіп тағайындады. Ол 1877 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Уошберн 1882 жылы Америкалық антикварлық қоғамның мүшесі болып сайланды. Оның інілері – Елиу Б. Уошберн, Кадуалладер С. Уошберн, Уильям Д. Уошберн, Сэмюэл Бенджамин Уошберн және Чарльз Эймс Уошберн. Ол 1883 жылы Филадельфияда қайтыс болды. Ол Мэн штатының Бангор қаласындағы Маунт Хоуп зиратында жерленген. Мэн штатындағы Уошберн қаласы оның құрметіне аталған.
an unsuccessful candidate for the Thirty first Congress in 1848; elected as a Whig to the Thirty second and Thirty third Congresses, as a Republican to the Thirty fourth, Thirty fifth, and Thirty sixth Congresses. He served from March 4, 1851, to January 1, 1861, when he resigned, having been elected Governor. He was Chairman of the Committee on Elections (Thirty fourth Congress). He organized the Maine Republican Party from 1854 onward. He was the 29th Governor of Maine from 1861 to 1863. During the American Civil War, he helped recruit Federal troops from Maine. In 1862, he attended the Loyal War Governors' Conference in Altoona, Pennsylvania, which ultimately gave Abraham Lincoln support for his Emancipation Proclamation. In 1863, Lincoln appointed Washburn Collector of the Port of Portland. He held this position until 1877. Washburn was elected a member of the American Antiquarian Society in 1882. Washburn was the brother of Elihu B. Washburne, Cadwallader C. Washburn, William D. Washburn, Samuel Benjamin Washburn, and Charles Ames Washburn. He died in 1883 in Philadelphia, Pennsylvania. He is buried at the Mount Hope Cemetery in Bangor, Maine. The town of Washburn, Maine is named in his honor.