Кіріспе

Брайтон теміржол зауыты (Брайтон локомотив зауыты, немесе жай ғана Брайтон зауыты деп те аталады) 1840 жылы Лондон және Брайтон темір жолымен Англияның Брайтон қаласында құрылған, теміржолға тиесілі ең алғашқы локомотивтерді жөндеу зауыттарының бірі болды. Осылайша, ол Крю, Донкастер және Суиндон қалаларындағы одан да белгілі теміржол зауыттарынан бұрын пайда болды. 1841 және 1900 жылдар аралығында зауыттың өндірісі тұрақты түрде өсті, бірақ тар аумақ тиімді жұмыстың кедергісіне айналды, сондай-ақ оны жабу және зауытты басқа жерге көшіру туралы бірнеше жоспар жасалды. Дегенмен, 1852 және 1957 жылдар аралығында 1200-ден астам бу локомотивтері, сондай-ақ дизельді-электрлік және электр локомотивтерінің прототиптері салынды, ал 1962 жылы зауыт жабылды. Зауыт көпіршік машиналарын жасау үшін пайдаланғаннан кейін, ол бұзылып, қазір Брайтонның Жаңа Англия ауданының бір бөлігі болып қайта жаңартылды.

Лондон және Брайтон темір жолы

Брайтондағы ең алғашқы локомотивтерді қызмет көрсету нысаны – станцияның солтүстік-батысында орналасқан шағын моторлық депо болды, ол 1840 жылдың мамырында Лондон және Брайтон темір жолының Брайтон – Шорхэм бағытына қызмет көрсетті. Келесі жылы, Лондон – Брайтон негізгі желісі аяқталғаннан кейін, темір жол Брайтон теміржол станциясына жақын, негізгі желінің шығыс жағында үлкен жөндеу базасы мен локомотивтерді күту депосын ашты. Дегенмен, 1841 жылы Лондон мен Брайтонның арасындағы Хорлиде ашылған жаңа шеберхана, жаңа темір жолдың басты локомотивтер мен вагондарды жөндеу орталығы болуы жоспарланды.

Лондон Брайттон және Оңтүстік жағалау темір жолы

1847 жылы қарашада Лондон-Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолы (LB&SCR) компаниясының локомотивтерді басқарушысы болып тағайындалғаннан кейін Джон Честер Крейвен жұмысты Хорлиге көшіру жоспарын өзгертті. 1848 жылы вагон құрылысы басталды, бұрын осы жұмысты Нью-Кростағы мердігерлер орындаған болатын. Крейвен сондай-ақ Брайтон жұмыстық орындарын кеңейту және жаңа бу локомотивтерін құрылыс үшін жабдықтау жұмыстарын қолға алды, ол 1852 жылдың мамырында басталды. Дегенмен, жұмыстың орналасқан жері – негізгі теміржолға жақын, тік жардың үстінде, жақын арада құрылыс аймағына айналатын жерде болғандықтан, оның тиімді жұмыс істеуі үшін қажетті кеңістікке үнемі шектеулер қойылды.

Кеңейту 1860-1900 жылдар

1860 және 1861 жылдары Крейвен магистральдың батыс жағындағы үлкен бор тауын алып тастауды бастады, ол магистраль салынысы кезінде жиналған еді. Босалған орын 1861 жылы жаңа, әлдеқайда кеңейтілген локомотив депосын салу үшін пайдаланылды, соның арқасында ескі нысандар жабылып, жұмыс іскерлігіне енгізілді. Дегенмен, 1866 жылға қарай жөндеу жұмыстарын қайтадан Жаңа Крос-Гейт теміржол стансасына шоғырландыру мәселесі қарастырылды. 1870 жылдары Уильям Стродли жұмысты Хорлиге көшіруді ойлады, бірақ оның орнына вагон жөндеу шеберханасын және бояу цехтарын магистральдың батыс жағындағы жаңа жерлерге көшірді, ал жұмыстың теңіз инженерлік бөлімін Ньюхейвендегі жаңа нысанға аударды. Бұл жаңа құрылыс мәселені біраз уақытқа шешті, бірақ жердің жеткіліксіздігіне байланысты түбіртек мәселені шешпеді, сондықтан ғасыр соңына қарай жұмыс тағы да тиімді жұмыс істеуіне кедеріл келтіретін қиындықтарға тап болды.

Брайтондағы дағдарыс

1905 жылдан бастап Брайтон зауыты қызмет көрсетуді қажет ететін локомотивтердің қарқынына ілесе алмады, нәтижесінде жөндеу кешігулері жинала бастады. Осының салдарынан LB&SCR локомотивтердің шоғырланған тобын анықтады, олар зауытқа кіруді күтіп тұрды немесе Шығыс Гринстед, Хорстед Кейнс және Хорлиде бұзуға жіберілді. 1908 жылы Роберт Ури жүргізген сыртқы сараптамада, сол кезде Nine Elms зауытының бас менеджері, LB&SCR-дің 541 локомотивінің 108-і (20%) жөндеуді күтіп тұрғаны немесе жөндеуде болғаны анықталды. Брайтондағы толық жөндеу 43 күнге созылса, Оңтүстік-Шығыс және Чатем темір жолының жөндеудегі локомотивтерінің 7,2% және Эшфорд зауытының жөндеуі 21 күнге дейін алды. 1910 жылға қарай Брайтон зауытындағы кешігулер мен тиімсіздіктерге байланысты локомотив паркінің 30% пайдасыз болды. Нью-Кросс депосының аудандық локомотив инспекторы Лоусон Биллингтон жағдайды жеңілдету үшін жөндеу жұмыстарын жүргізу және қазандықтарды ауыстыруға тырысты, бірақ бұл мәселеге көп әсер етпеді. LB&SCR локомотив, вагондар және вагондар жөніндегі инспекторы Д. Э. Марш көп жылдар бойы дамып келе жатқан мәселенің көп бөлігіне кінәлі деп танылды және 1910 жылы ауруына байланысты демалысқа жіберілді, ал 1911 жылдың шілдесінде отставкаға кетті. Марш ауырған кезде Биллингтон уақытша басқаруға шақырылды және дереу зауытты қайта ұйымдастыруға және уақыт пен қозғалыс зерттеуінің жаңа әдістерін қолдану арқылы артта қалған жұмысты азайтуға кірісті.

Құрылысты көшіру жоспарлары

LB&SCR директорлары Брайтон қаласындағы мәселенің бір бөлігі жұмыс жүктемесінің артық болуында екенін түсінді. 1910 жылы олар Лансингте жаңа вагондар және вагондық шаруашылықтар үшін жер сатып алды, ол 1912 жылы ашылды. Бұл Стродлидің вагондар депосын локомотив зауыты мен жылдамдықты қамтамасыз ету депосы үшін қосалқы «вагондық депо» ретінде пайдалануға мүмкіндік берді. Брайтон қаласында жөнделген локомотивтер кейде соңғы бояу үшін Лансингке жіберілетін. 1913 жылы Локомотивтер жөндеушісі лауазымына бекітілгеннен кейін, Биллитон LB&SCR кеңесіне Брайтон зауытын жабылып, барлық локомотивтерді құрастыру және жөндеуді Лансингтегі вагондар зауытының жанындағы жаңа нысанға шоғырландыру туралы ұсыныстар енгізді. Алайда, 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы бұл жоспарға толық нүкте қойды. 1916 жылдан кейін Брайтон қаласында локомотивтерді құрастыру күрт азайды және зауыт оқ-дәрі өндірісіне қатысты. Соғыстан кейін жөндеу жұмыстарының үлкен артықшылығы қайтадан пайда болды және жаңа құрылыс 1920 жылдың соңына дейін қайта басталмады.

Топтастыру және жақын арада жабылуы

LB&SCR және Оңтүстік Англиядағы басқа теміржолдардың 1923 жылы Southern Railway құру үшін біріктірілуінен кейін, жаңа теміржол үшін жаңа локомотивтерді құрастырудың көп бөлігі Истли жұмыстарының жаңартылған базасына көшірілді. 1931 жылдың ортасынан бастап, Брайтон бағытының электрлендірілуі алдында, локомотив жұмысы тағы да жабылуға жақын болды. Көптеген білікті жұмысшылар мен жабдықтар Истли мен Эшфордқа ауыстырылды, бояу цехы электрлік пойыз құрамын күту орталығына айналдырылды, ал бұрынғы вагондар сарайы Southern Railway-дің жаңа Жол машиналары инженерлік бөліміне пайдалануға берілді. Сол сияқты, бу локомотивтері депосы қайта жаңартылып, көлемі кішірейтілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс және қайта өрлеу

Эшфорд пен Истлиге мүмкін болатын әуе шабуылдарының қаупі және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көбірек бу локомотивтері мен қару-жарақтар құрылысының қажеттілігі 1941 жылы шеберханаларды қайта ашуға және жаңа жабдықтармен жабдықтауға себеп болды. Соғыстың қалған жылдарында Брайтон шеберханасы локомотивтер құрылысына қолданылды, бастапқыда Оңтүстік темір жолы үшін, бірақ кейін Соғыс министрлігі, Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы, сондай-ақ Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы үшін де пайдаланылды. Онда танктар мен зениттік қарулардың бөліктері де жасалды. 1943 жылдың мамырындағы "Брайтон шабуылы" кезінде шеберханалар зақымдалды, бірақ олар тез жөнделді.

Британдық темір жол және жабылу

1948 жылы Британдық темір жолын ұлттандырғаннан кейінгі он жылдықта Брайттон зауыты қайтадан жаңа локомотивтер құрастыруға қолданылды, бірнеше жаңа BR Standard кластарын жобалау және құрылыс жұмыстарына жауапты болды. 1952 жылы локомотив құрастырудың жүз жылдығында зауыт кеңейтіліп, шамамен 650 қызметкер жұмыс істеді. Алайда, 1954 жылы жарияланған Британдық темір жолының жаңғырту жоспары бойынша Брайттон зауыты тағы да назардан тыс қалды. 1957 жылы локомотивтер құрастыру тоқтатылды, ал келесі жылы локомотивтерді жөндеу де тоқтатылды. Ғимараттар 1962 жылы жабылып, 1969 жылы бұзылды. Локомотивтер паркі 1961 жылдың 15 маусымында ресми түрде жабылды, бірақ 1964 жылға дейін бу локомотивтерін қою үшін пайдаланыла берді және 1966 жылы бұзылды.

Сайттың кейінгі қолданылуы

Негізгі жұмыстар жабылғаннан кейін, цехтың бір бөлігі 1957-1964 жылдар аралығында Isetta микрокөліктерін құрастыруға пайдаланылды, ал кейбір жерлер теміржол пайдалануында қалды, олар электрлі пойыз құрамаларын тұрақтап, басқа да техникалық қызмет көрсету жұмыстарын жүзеге асырды. Кейіннен жердің көп бөлігі үлкен ашық тұраққа айналды, және әр жексенбі күні таңертең танымал сауда орны ретінде пайдаланылды. Шығыс жағындағы жердің бір бөлігі әртүрлі сауда орындарына берілді, оның ішінде бірнеше автокөлік сатушылары уақытша құрылыстармен негізгі ғимараттар болып табылды, ал ауланың төменгі жағы сауда үй-жайлары үшін қолданылды; олардың артында аула кеңейтілген кезде қолдау ретінде пайдаланылған тас және кірпіш бағаналар қалды. Саудагерлерге немесе тұраққа жарамсыз, немесе әлі де Британ теміржолында пайдаланылып жатқан жердің көп бөлігі қараусыз қалды. Локомотив жұмыстарының соңғы іздері 1980-ші жылдардың ортасында 1930 жылдардағы Оңтүстік теміржолының сигналдық будкасының бұзылуымен жоғалып кетті, сигналдық будка негізгі локомотив құрастыру цехының қабырғасының бір бөлігін тіреу ретінде пайдаланған. XXI ғасырдың басында бұл жерде жаңадан құрылыс жұмыстары басталды және ол Жаңа Англия ауданының орталық бөлігіне айналды.

Брайтондағы локомотивтер құрылысы

Брайтон қаласында салынған алғашқы локомотив – 2-2-2 типіндегі, No.14 болды. Одан кейін Брайтон зауыты Крейвен, Уильям Страудли, Р. Ж. Биллинтон, Д. Е. Марш және Л. Б. Биллинтон инженерлерінің басшылығымен LB&SCR компаниясында пайдаланылған локомотивтердің көп бөлігін жобалауға және құрастыруға жауапты болды.

Лондон Брайттон және Оңтүстік жағалау темір жолы

Брайтонда салынған атақты локомотивтердің түрлеріне 1870 жылғы Париж көрмесінде алтын медальмен марапатталған A1 "Терьер" класы, 1889 жылғы Париж көрмесінде алтын медальмен марапатталған B1 "Гладстоун" класы 0-4-2, D1 0-4-2T, Биллитонның B4 4-4-0 және D3 0-4-4T кластары, Marsh H2 класы 4-4-2 және L класы 4-6-4T жатады. Брайтонда локомотив құрастыру 1916 жылдың соңында соңғы E2 0-6-0 цистерналық локомотиві мен бес K класты 2-6-0 локомотивтерімен аяқталды және 1920 жылдың соңына дейін қайта басталмады, содан кейін K және L кластарының тағы да бірнеше локомотивтері салынды. LB&SCR зауытында салынған соңғы локомотив L класының 333 нөмірі – "Есте сақтау" болды.

Оңтүстік темір жолы

Оңтүстік темір жолының алғашқы үш жылында Брайтон қаласында жаңа локомотивтер жасалмады, бірақ B4 класының қайта құрылуы дерлік жаңа локомотивтерге айналды. 1926 жылы завод Маунселлдің "River class" локомотивтерінің он данасын жасады, екі жылдан кейін олардың алтысын "U class" 2-6-0 тендерлік локомотивтеріне қайта жасады. 1928 жылы тағы он "U" класты локомотивтер өндірілді. Келесі жылы зауыт жобалаушының барлық Z класы 0-8-0T локомотивтерін жасады, содан кейін локомотивтер құрылысы тоқтатылды. Соғыс жылдарында Брайтон зауыты Булейдтің Q1 класы 0-6-0 жүк локомотивтерінің жартысынан астамын жасады, ал жобалау бюросы негізінен оның революциялық "Merchant Navy" 4-6-2 экспресс жолаушылар локомотивтерінің егжей-тегжейлі жобаларына жауапты болды, бірақ локомотивтер Истли зауытында құрастырылды. 1943 жылдан бастап олар соғыс министрлігі үшін 93 LMS Stanier 8F типті 2-8-0 жүк локомотивтерін, әр 4,5 күнде біреуден жасады. 1947 жылдың маусымында 21C164 "Жауынгерлік команда" локомотиві заводта құрастырылған мыңыншы локомотив болды. Бұл көрсеткіш 1922–1924 жылдардағы 12 B4X 4-4-0 локомотивтерін ескермеді, олар ресми түрде жаңа емес, қайта құрылған локомотивтер ретінде жіктелді.

Британдық теміржол

Британдық темір жолының алғашқы жылдары Брайттон зауыты "West Country" паровоздарының тағы екі партиясын құрастырды және егер 1949 жылы Булейдтің мәселелі және ақырында сәтсіз аяқталған Лидер класын жобалау және құрылысына қатысқандықтан зауыттың жұмысы артық жүктелмегенде, 110 локомотивтің барлық класына жауапты болар еді. Содан кейін зауыт Оңтүстік аймағында пайдалану үшін LMS Fairburn 2 6 4T локомотивтерінің 41 данасын жасауға жауапты болды. Лидер класынан басқа, Брайттон зауытында құрастырылған басқа да прототиптік локомотивтердің ішінде 1948 жылы 20003 нөмірімен шығарылған үшінші 3-рельсті Co Co электр локомотиві және 1954 жылы 10203 нөмірімен шығарылған үшінші 1Co Co1 дизель-электр локомотиві болды. Брайттон қызметкерлері ең табысты үш BR стандартты класын – 4 4 6 0 тендерлік класын, 4 2 6 4 танк класын және 9F 2 10 0 класын жобалауға қатысты. Зауыт 1951 жылдан кейін 4-сыныпты танк локомотивтерінің 130 данасын құрастырды. 1955 жылы зауыттың бас техникалық көмекшісі Р. Г. Джарвис және оның қызметкерлері "Саудагерлік флоты" және "Батыс ел" класс локомотивтерін табысты қайта жаңарту жобасын жүзеге асырды, бірақ қайта жаңарту Истлиде өтті. Жаңа локомотивтерді құрастыру 1957 жылы BR стандартты 4-сыныпты 80154 танк локомотивінің құрастырылуымен тоқтатылды, ол зауытта құрастырылған 1211-ші локомотив болды.

Брайтон зауытында жүргізілген басқа да инженерлік жұмыстар

Жоғарыда айтылғандай, бұл мекемелер 1870 жылдардың ортасына дейін теміржол үшін теңіз инженерлік жұмыстарын, ал Лансинг вагондар зауыты ашылғанға дейін вагондар құрастыруды жүзеге асырды. Одан әрі, олар теміржол үшін айналма платформалар және басқа да ауыр техника жасады.