Лабонт Моторспортс: NASCAR командасының тарихы

Кіріспе

Бұрынғы NASCAR командасы

Labonte Motorsports – бұрынғы, арасында ғана қатысатын Winston Cup командасы және толық уақытты Busch Series командасы. Ол Техас штатының Корпус-Кристи қаласындағы Лабонте жарыс отбасының меншігінде болды және бірнеше жыл бойы түрлі құралымдарда жарысқа қатысты.

1980 жылдар

Лабонте Моторспортс 1982 жылы Мартинсвилл спидвейінде No. 44 Oldsmobile көлігімен дебют жасады, ол кезде ол Боб Лабонтеге тиесілі болған. Боби Лабонте көлікті жүргізіп, жарыстың 30 айналымынан кейін шығып, 15-орыннан бастап 26-орында аяқтады. Олар 1985 жылға дейін жарысқа қатыспады, ол кезде Боби Мартинсвиллде No. 81 көлігімен екі жарысқа қатысты, күзгі жарыста 17-орынды иеленді. 1986 жылы Терри Лабонте екі жарысқа қатысып, Road Atlanta-да поулды жеңіп, сол жарыста екінші орын алды. Боби No. 88 Winner's Circle Auto Parts Buick көлігімен алты жарысқа қайта қатысты, бірақ үш жарыста сынып қалды. 1989 жылы ол қайтадан No. 44 көлікке ауысты және алғашқы үш үздік ондыққа енді, оның ішінде Рокингем спидвейінде 4-орынды иеленді.

1990 жылдар

Лабонте өзінің алғашқы толық маусымын 1990 жылы Пенроуз Файеркрекердің демеушілігімен өткізді. Жеңіске жетпесе де, он жеті үздік нәтиже көрсетіп, соңғы турнирлік кестеде төртінші орынды иеленді. 1991 жылы ол екі жарыста жеңіске жетіп, Буш сериясының чемпионы атанды. Сол маусымда Лабонте Моторспортс командасы Уинстон Кубогы деңгейінде бес жарысқа қатысты. Бобби Боб үшін екі жарыста өнер көрсетті, біріншісінде 14-ші, ал екіншісінде 44-ші нөмірмен шықты, алайда екі жарыстан да қозғалтқыш бұзылуынан шығып қалды. Ирв Хоерр Терри үшін үш жарыста 44-ші нөмірмен өнер көрсетті, ең жақсы нәтижесі Поконо трегінде 19-шы орын болды. Терри Буш сериясында өз командасын құра бастады, 94-ші нөмірлі Sunoco Oldsmobile көлігімен бес жарысқа қатысып, Уоткинс Глен халықаралық трегінде жеңіске жетті. 1992 жылы Лабонте үш жарыста жеңіске жетті, бірақ чемпионатты үш ұпаймен жоғалтты. Терри жарыста жеңіске жете алмады, бірақ MW Windows демеушілігін алғаннан кейін 14-ші нөмірге ауысты. 1993 жылы Бобби Кубок сериясына көтерілді, ал оның орнына Labonte Motorsports командасының механігі Дэвид Грин келді, команданың жаңа демеушісі Slim Jim атанды. Командамен алғашқы маусымда жеңіске жете алмаса да, ол алты рет үздік бестікке кіріп, ұпай бойынша үшінші орынды иеленді. 14-ші нөмір Бобби мен Терри арасында бөлісілді, олар бірлесіп екі рет pole position-ді жеңіп алды. 1994 жылы Грин бір жарыста жеңіске жетті, сонымен қатар Буш сериясының чемпионы атанды. Терри жиырма старттан төрт жеңіске жетті, ал Бобби жаңа 33-ші нөмірлі Dentyne Pontiac көлігімен Мичиган халықаралық трегінде жеңіске жетті. 1995 жылы Грин тағы бір жеңіске жетті, бірақ турнирлік кестеде он екінші орынға түсті. Терри бір жеңіске жетіп, ұпай бойынша он сегізінші орынды иеленді. 1996 жылы Боб жарыстан зейнеткерлікке шықты, ал Бобби 44-ші нөмірдің жаңа тіркелген иесі болды. Shell Oil компаниясының демеушілігімен Бобби 16 жарысқа қатысып, Нэшвилл спидвейінде жеңіске жетті. Терри өзінің нөмірін 5-ке өзгертіп, Bayer/Actron компаниясынан қаржы алды және сол маусымда үш жарыста жеңіске жетті. Бобби Хамильтон Хомстедте маусымның соңғы кезеңінде 24-ші орынды иеленді. 1997 жылы ол он төрт рет жарысқа қатысып, бірде-бір жеңіске жете алмады. Энди Хилленбург пен Брэд Лейтон оның командасы үшін бір рет жарысқа қатысты, бірақ олар алғашқы ондыққа ілесе алмады. 1998 жылы Бобби он бес рет жарысқа қатысып, тағы бір жеңіске жетті, сонымен қатар Тони Стюартпен бес жарыста жарысқа қатысты, ол екі рет үздік ондыққа кірді. Маусым соңында Бобби өзінің командасын Джо Гиббс Рейсингке сатты.

Labonte ran his first full season 1990, with sponsorship from Penrose Firecracker. Although he went winless, he had seventeen top tens and finished fourth in the final standings. In 1991, he won two races and the Busch Series championship. That same season, Labonte Motorsports, ran five races at the Winston Cup level. Bobby ran two races for Bob, first in the 14, and then the 44, dropping out of both races with engine failure. Irv Hoerr then ran three races for Terry in the 44, his best finish being 19th at Pocono Raceway. Terry also began fielding his own entries in Busch, driving five races in the No. 94 Sunoco Oldsmobile and picking up a win at Watkins Glen International. In 1992, Labonte won three races but lost the championship by three points. Terry failed to win a race, but switched to the No. 14 after picking up sponsorship from MW Windows. Bobby moved up to Cup in 1993, and was replaced by Labonte Motorsports mechanic David Green with Slim Jim becoming the team's new sponsor. Although he failed to win in his first season with the team, he had six top fives and finished third in points. The No. 14 was shared by Bobby and Terry, who together won two pole positions. In 1994, Green won one race but also claimed the Busch Series championship. Terry had four wins out of twenty starts, and Bobby debuted the new No. 33 Dentyne Pontiac, winning at Michigan International Speedway. Green had another win in 1995, but fell to twelfth in the standings. Terry had one win and finished eighteenth in points. In 1996, Bob retired from racing and Bobby became the new listed owner of the 44. With Shell Oil sponsoring, Bobby ran sixteen races and won at Nashville Speedway USA. Terry changed his number to 5 and picked up funding from Bayer/Actron, and won three races that season. Bobby Hamilton ran the season finale at Homestead, finishing 24th. He drove fourteen times in 1997, but failed to win a race. Andy Hillenburg and Brad Leighton drove in one race deals for him, but they failed to finish in the top ten. Bobby drove fifteen times in 1998, and had another win, along with sharing the ride with Tony Stewart for five races, who had two top tens. At the end of the season, Bobby sold his team to this employer, Joe Gibbs Racing.

2000 жылдар

1998 жылы жарыстардан үзіліс жасағаннан кейін, Лабонте Моторспортс 1999 жылы қайтадан жарыс жолына түсті, Терри No. 44 Slim Jim Chevrolet көлігін иеленді және өзі басқарды. Ол Таладега суперспидвейінде өзінің соңғы карьералық жарысын жеңіп алды және үш үздік бестікке кірді. Джек Спраг пен Стив Гриссом оның командасы үшін бір реттен жарысқа қатысты, ал Терридің ұлы Джастин жарысқа қатыса бастады, сол маусымда тоғыз рет старт алып, Мертл Бич спидвейінде 14-ші орынды иеленді. Лабонте және Гленн Аллен кіші 2000 жылғы маусымды бірге бастады, бірақ Джастин маусымды аяқтады. Оның ең жақсы нәтижесі Нэшвиллде 20-шы орын болды. Лабонте Моторспортс 2004 жылы Джастин жартылай уақытты кестемен жарысқа қатысқанға дейін жатты. No. 44 АҚШ Жағалау күзетінің Dodge Intrepid көлігімен ол 16 старт алып, Чикаголенд спидвейінде өткен Twister 300 жарысын жеңіп алды. 2005 жылы команда Хаас CNC Racing командасымен серіктестік құрды, бұл Джастинге 44 Chevy көлігімен толық уақыт жарысқа қатысуға мүмкіндік берді. Үш үздік ондыққа және ұпалдар кестесінде 17-ші орынға ие болғанына қарамастан, маусым соңында Жағалау күзеті Ричард Чайлдресс Ресинг командасына кетіп, команданың қайтадан жабылуына себеп болды.