Эрнест Поллард: Физик, биофизик және ғылымға сіңірген еңбегі
Ernest C. Pollard
Эрнест Поллард: британ физигі, радиолокацияны дамытуға, жасуша физикасына үлес қосты. Ядролық физика, сәулелену биофизикасы бойынша 200-ге жуық мақала жазған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эрнест Чарльз "Эрни" Поллард (16 сәуір 1906 - 24 ақпан 1997) – Ұлыбританиялық физика және биофизика профессоры, жазушы. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста радар жүйелерін жасауға қатысты, тірі жасушалар физикасы саласында зерттеулер жүргізді, сондай-ақ ядролық физика және сәулелену биофизикасы тақырыбында оқулықтар мен шамамен 200 мақала жазды.
Ernest Charles "Ernie" Pollard (April 16, 1906 – February 24, 1997) was a British professor of physics and biophysics and an author, who worked on the development of radar systems in World War II, worked on the physics of living cells, and wrote textbooks and approximately 200 papers on nuclear physics and radiation biophysics.
Өмірбаян
Сэм Поллардтың ұлы Эрнест С. Поллард 10 жасқа дейін Қытайда өмір сүрді, әкесі қайтыс болған кезде Ұлыбританияға көшіп келді. Ол Кембридж университетінде физиканы оқыды. 1932 жылы Эрнест Резерфорд басқарған Кавендиш зертханасында Джеймс Чадвик жетекшілігімен докторлық диссертациясын қорғады. 1933 жылы Йель университетінің физика факультетіне қабылданды, 1939 жылы университеттің алғашқы циклотронын жобалады. 1942 жылы Уильям Л. Дэвидсон, Jr. (сол кезде B. F. Goodrich компаниясының ғылыми қызметкері) еңбек еткенмен бірге "Applied Nuclear Physics" атты алғашқы "оқулықты" жазды. 1941-1945 жылдары ол MIT радиациялық зертханасының мүшесі болды, "Li'l Abner" (оған патент алған), MEW, қозғалмалы нысандарды анықтау және биіктік өлшегіш сияқты жобалармен айналысты; сондай-ақ 10-бөлімнің орынбасары, бірлескен жетекшісі және басшысы болып қызмет етті. Радарды дамытудағы еңбегі үшін АҚШ президенті Гарри С. Трумэннен Президенттік марапат сертификатын алды. 1948 жылы ол Йель университетінде биофизиктер тобын құруға жетекшілік етті. 1954 жылы Джон А. Хартфорд қорының қаржыландыруымен биофизика факультеті ресми түрде құрылды, онда ол профессор болып жұмыс істеді және 1961 жылға дейін факультет деканы қызметін атқарды. Осы кезеңде Поллард көптеген докторанттарға жетекшілік етті, олардың арасында болашақ Крафорд сыйлығының иегері Карл Возе де болды. (Биофизика факультеті кейіннен 1969 жылы биохимия факультетімен бірігіп, молекулалық биофизика және биохимия факультетіне айналды.) Вассар колледжінің 100 жылдық мерекесіне арналған конференцияда ол 1960 жылдың 4 қарашасында "Физикалық ғылымның биологиялық және әлеуметтік ғылымдарға қадам басуы" тақырыбында сөз сөйледі. Сондай-ақ ол Джон Ф. Кеннедидің президенттік науқаны кезінде ғылым және технология жөніндегі ұлттық демократиялық кеңес комитетінің мүшесі болды. 1950 жылдары ол Американдық ғалымдар федерациясының құрамындағы Маккарти тыңдауларында шабуылға ұшыраған ғалымдарды қорғаған Лоялдық және қауіпсіздік комитетінің төрағасы болды. Поллард 1957 жылы Биофизикалық қоғамды құрды, сол жылы оның басқарма мүшесі болды, ал 1959-1960 жылдары президенті болды. 1961 жылдан зейнеткерлікке шыққан 1971 жылға дейін Поллард Пенсильвания мемлекеттік университетінде оқытты, онда биофизика факультетін құрды. Университеттегі Биохимия және молекулалық биология факультетінің лекциялар циклының аясында өткізілетін Эрнест С. Поллард лекциялары, сондай-ақ биотехнологиядағы Эрнест С. Поллард профессурасы оның құрметіне аталды. Ол сонымен қатар Карл Саганмен бірге NASA кеңесінің ғарыш биологиясы жөніндегі комитетінде жұмыс істеді. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол 1977 жылға дейін Пенсильвания мемлекеттік университетінде, содан кейін Флорида және Дьюк университеттерінде, сондай-ақ Солтүстік Каролинадағы Ұлттық қоршаған орта денсаулығы ғылымдары институтында зерттеуші ғалым ретінде жұмысын жалғастырды.
The son of Sam Pollard, Ernest C. Pollard lived until age 10 in China, moving to the United Kingdom when his father died. He studied physics at Cambridge University. He did his PhD work under James Chadwick at Cavendish Laboratory, which was led by Ernest Rutherford, receiving his degree in 1932. In 1933, he joined the physics department of Yale University, where he designed the university's first cyclotron in 1939. He co wrote the first "textbook" in the subject: Applied Nuclear Physics with William L. Davidson, Jr. then Research Physicist of the B. F. Goodrich Company, published in 1942. From 1941 to 1945 he was a member of the MIT Radiation Laboratory, working on such projects as Li'l Abner (for which he was granted a patent), MEW, the moving target indicator, and the height finder; and serving as associate head, co head, and head of Division 10. For his work on radar development, he received the President's Certificate of Merit from President of the United States Harry S. Truman. In 1948 he led the formation of a group of biophysicists at Yale. A department of biophysics was formally organized there in 1954, with funding from the John A. Hartford Foundation, where he became a professor, serving as the departmental chairman until 1961. During this time, Pollard supervised numerous doctoral students including the future Crafoord Prize winner Carl Woese. (The department of biophysics subsequently merged with the department of biochemistry, in 1969, becoming the department of molecular biophysics and biochemistry.) As part of the centennial celebration at Vassar College, he spoke on The Advance of Physical Science into the Biological and Social Sciences at a conference on the natural and social sciences on 1960 11 04. He was also a member of the national Democratic advisory committee on science and technology during John F. Kennedy's presidential campaign. During the 1950s, he was head of the Committee on Loyalty and Security, an arm of the Federation of American Scientists, a group that actively defended scientists that were attacked during the McCarthy hearings. Pollard founded the Biophysical Society in 1957, serving as a member of its executive board in that year and also as its president later from 1959–1960. From 1961 until his retirement in 1971 Pollard taught at Pennsylvania State University, founding the Department of Biophysics there. The Ernest C. Pollard Lectures, given at the university as part of a programme of lectures by the Department of Biochemistry and Molecular Biology, are named after him, as is the Ernest C. Pollard Professorship in Biotechnology. At the same time he served on the NASA Advisory Committee on Space Biology alongside Carl Sagan. After retirement, he continued as a research scholar, initially at Pennsylvania State University until 1977 and thereafter at the University of Florida and Duke University, as well as the National Institute of Environmental Health Sciences in North Carolina.