Кіріспе

Шотландиялық екі қабатты автобус Volvo Ailsa B55 - бұл 1974 жылдан 1985 жылға дейін Шотландияда Ailsa компаниясы, Volvo компаниясының британдық еншілес компаниясы өндірген алдыңғы қозғалтқышты екі қабатты автобус шассиі.

Нұсқалар

B55 алдыңғы жақтағы қозғалтқышымен жабдықталған, ал алдыңғы жақтағы кіру орны бір адамға арналған. Осы тұрғыдан алғанда, бұрын сәтсіз болған Гай Вулфрунианмен ортақ мақсат болды. Ол Volvo TD70 қозғалтқышымен жабдықталған, 6,7 литрлік компактты турбокомпрессорлы агрегат. Қалған бөлігі қарапайым, бұрыштық біліктері мен жапырақты пружиналары бар. Өзін-өзі ауыстыратын жартылай автоматты беріліс коробкасы пайдаланылды. Ол алғаш рет 1973 жылы Шотландия автосалонында пайда болды. Ең танымал шанақ - Александр АВ типті, оның орнына 1980 жылдардың басында R типті машиналар шығарылды. Фолкирктегі Александр зауыты Александр корпусы бар Ailsa B55 ұшақтарының Шотландияда толықтай жасалуының себебі болды, бұл шотландтық тапсырыстарды (әсіресе Шотландияның автобус тобынан, Стратклайд жолаушылар көлігі атқарушы және Тайсайд өңірлік кеңесі) қамтамасыз етудің маңызды факторы, әсіресе жергілікті қосалқы бөлшектер мен жөндеулерді қамтамасыз етудің оңайлығын ескере отырып. 1975 жылы Дерби Боро Транспорт үшін B55 20 (стандартты B55 10 орнына) деп аталатын Ailsa прототипі жасалды. 1977 жылы Mark II-дің жақсартылған нұсқасы пайда болды, екі беріліс нұсқасы ұсынылды, өздігінен ауысатын Гирс пневмоциклді блогы және Voith D851 баяулағышпен. 1980 жылы Mark III нұсқасы пайда болды, ол үшін Ailsa атауы алынып тасталды. Бұл Volvo TD70H турбокомпрессорлы қозғалтқышын пайдалануды жалғастырды және бұрынғы қиын осьтің орнына Volvo жүк көлігінің артқы осьін пайдаланды. Ауалы аспа да қол жетімді нұсқа болды. 1981 жылы Азиядағы 3 осьті автобустарға сұранысты қанағаттандыру үшін 3 осьті нұсқасы жасалды. 1985 жылы өндіріс аяқталғаннан кейін Ailsa B55 тиімді түрде орта қозғалтқышты Volvo B10M Citybus-пен ауыстырылды.

Операторлар

Ailsa B55 түрі Шотландиялық автобус тобында әсіресе танымал болды: барлық құрамдас бөлімшелердің ішінде Солтүстік және Лоуленд Ailsa-ны өздерінің автопарктеріне ешқашан қабылдамаған жалғыз болды. Strathclyde PTE Ailsa-ның маңызды сатып алушысы болды, бірақ Mk III-тің енгізілуіне дейін емес. Айльсаның ең ынталы қолдаушысы 1976 және 1984 жылдар аралығында Дунди қаласындағы қызметтеріне пайдалану үшін 161 үлгі сатып алған Тайсайд өңірлік кеңесі болды. B55 жолаушылар көлігі басшыларының арасында танымал болды, оны Батыс Мидлендс пен Оңтүстік Йоркшир және аздап Мерсисайд пен Тайн және Уэр сатып алды. Басқа клиенттерге 1981 және 1984 жылдар аралығында 36 жаңадан сатып алынған Кардифф автобусы, сондай-ақ пайдаланылған үлгілерді сатып алу және Ұлттық автобус компаниясының еншілес компаниясы Мейдстоун және Дистрикт моторлық қызметтері Бристоль ВРТ және Сканния Метрополитенге қарсы операциялық сынақтар үшін; Ailsas жолаушылар мен қызметкерлердің арасында танымалды емес болып шықты, соңғысы 1976 жылы жазда автобустың ішіндегі желдеткіштің нашар болуынан ереуілге шықты және 1983 жылы шығарылды. Айрширдің тәуелсіз операторы A1 Service, оның жұмыс аймағына Ирвандағы Ailsa зауыты кіреді, сондай-ақ бірнеше көліктерді жаңа сатып алды, ол өзінің автопаркін, мүмкін болған жағдайда, пайдаланылған көліктерді сатып алу арқылы ұлғайтты. 1984 жылы London Transport компаниясы өзінің баламалы көліктерді бағалау бағдарламасының аясында үш Mark III көліктерін қабылдады. Бағдарлама Лондондағы болашақ автопаркті ауыстыру үшін баламалы көлік түрлерін бағалауға арналған, ол сол кезде Leyland Titans және MCW Metrobuses сатып алған. Үш көліктің ішіндегі ең қызықтысы V3 автопаркі болды. Бұл көлік әдеттегі алдыңғы кіру есігін сақтады, бірақ артқы осьтің артында қосымша шығыс және оған іргелес екінші баспалдақ болды. Бұл жолаушылар ағынын жүктеу және жүктеу кезінде көбейтудің артықшылығы болды. Бірақ екінші саты жүргізушіге көзге көрінбейтін нүкте пайда етті, ал көлік тек экипажмен жұмыс істеуге рұқсат етілді. Көлік бірегей болып қалды, бірақ Лондон автобустары артын қайта жасап, есіктерді алып тастады, бірақ баспалдақ орнында қалды. Бір дауыллы түнде V3 Mini-ге соқтығысып, бетпе-бет айналғаннан кейін, автобус қоқыс үшін сатылды. V3 Black Prince Buses компаниясы қоқыс сатушыдан құтқарып, екі баспалдақты да сақтап, қайта қалпына келтірді. 2006 жылдың наурыз айында Роджер Райттың Лондон автобус компаниясы сатып алды және қазір оны оңтайландырып, Лондон жағдайына қайтарып, Оңтүстік Англияда митингтер мен жүгіру күндері көрінеді. Гонконгтағы China Motor Bus 1975 және 1978 жылдар аралығында сегіз автобусты алды (бұл сегіз автобустың алтауын өрт сөндірді). Бір B55 Сингапурға Сингапур автобус қызметі үшін демонстратор ретінде экспортталды, ал екіншісі Бангкокка экспортталды. Жалпы алғанда, үш 3 осьті Ailsa B55 экспортқа шығарылды, екеуі China Motor Bus компаниясына демонстрация ретінде сатылды, ал үшіншісі Индонезияға экспортталды. Барлығы 1000-нан астам B55 жасалды, олардың 890-ы Александрдың құрамында болды. Қалғандарының ішінде 64 Ailsas Дублинде жасалған Van Hool McArdle-дің ерекше корпустарын алды. 62 автобус Оңтүстік Йоркшир PTE үшін және екеуі А1 қызметі, Айршир үшін. Солтүстік округтер Дерби корпорациясы мен Кардифф автобустары үшін кейбір корпустарды жасады. Олар 2007 жылдың соңында шығарылды. Шеффилдтегі 388 Group компаниясының 1 Ван Хуль үлгісі бар. Екіншісі, A1 Service PSJ 824R қазір Глазгодағы ескі көліктер қорында тұрады, бұған дейін Шеффилдте орналасқан. Тайсайд Ailsa-ның ең көп сатып алушысы болғандықтан, Tayside Vintage Vehicle Society-мен реставрацияның әртүрлі кезеңдерінде едәуір саны бар, ал екі сақталған үлгілер бүкіл елдегі митингтер мен іс-шараларға үнемі қатысады, WTS 273T және ашық WTS 272T. Бірқатар Cardiff Bus Volvo Ailsas сақталған, ондай мысалдардың бірі - 302 Group-ке тиесілі NDW412X.