Уэйн қаласының тарихы мен дамуы

Кіріспе

Уэйн округінің қаласы Уэйн – АҚШ-тың Мичиган штатындағы Уэйн округінің қаласы. Детройттың батыс маңында орналасқан Уэйн қаласы, Детройт қаласының оңтүстік-батысында шамамен 29 шақырым қашықтықта жатыр. 2020 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 17 713 адамды құрайды. Уэйн қаласы автокөлік және көлік саласына байланысты өндіріс бойынша бай тарихқа ие. Қазіргі таңда Ford Motor Company компаниясының Уэйнде екі зауыты бар: Уэйн штамптау және құрастыру зауыты, сондай-ақ бұрын Мичиган жүк машиналары зауыты деп аталған Мичиган құрастыру зауыты.

Тарих

Уэйн жері Саук жолымен қиылысып жатқан, сол себепті тұрақты қоныстанғанға дейін жылдар бойы Потаватоми және француз тері саудагерлері бұл аймаққа келіп тұрған. Алғашқы қоныс аударушы Джордж М. Джонсон болды, ол 1824 жылы 80 акр жерге кішкентай ағаш үй салды (қазіргі уақытта бұл жерде мемлекеттік тарихи белгіні табуға болады). Бұл үй сол кезде Чикаго жолы деп аталған жолмен саяхатшылар үшін таверна қызметін атқарды. Біраз уақыттан кейін бұл жер Джонсонның тавернасы деп атала бастады. Бірнеше жылдан соң таверна Стивен Г. Симмонсқа сатылды, ол мас күйінде әйелін өлтіргенше бизнесті жалғастырды. Симмонс тұтқындалып, Детройтке жеткізілді, онда сотталып, 1830 жылдың 24 қыркүйегінде дарға асылды. Ол Мичиган штатында өлім жазасына кесілген соңғы адам болды, себебі жақын арада штат өлім жазасын жойды. 1832 жылы Езра Дерби Симмонстың мұрагерлерінен таверна мен жерді сатып алып, жаңа елді мекен құруға кірісті. Дерби арақ ішетін зауыт, дүкен, диірмен, темір шеберхана және өзі үшін алғашқы ағаш үй салды. 1834 жылы Детройтте жер участалары мен Дерби бұрыштары деген атпен қала алаңы тіркелді. 1836 жылы елді мекеннің атауы революциялық соғыс генералы Энтони Уэйннің құрметіне Уэйн деп өзгертілді. Көп ұзамай шағын ауыл пайда бола бастады, оның дамуын 1838 жылы Мичиган орталық темір жолының келуі жылдамдатты. Уэйн арқылы өтетін Чикаго жолы 1850 жылы емен ағаштарымен төселді, ол Детройт және Саллин планк жолы болды. 1867 жылы ол қазіргі Мичиган даңғылы деп аталды. 1869 жылы Уэйн 800-ге жуық тұрғыны бар ауыл ретінде тіркелді. (1960 жылы Уэйн ресми түрде қала атанды.) Жылдар бойы ауылда көптеген ірі өнеркәсіп орындары орналасқан. Проути және әйнек арба фабрикасы 1888 жылы Детройттен көшіп келген алғашқысы болды. Сол кезде бұл Уэйнды елдегі ең ірі арба және санақ өндірушісі етті. 1899 жылы Детройт қалааралық темір жолы (Детройтті шеттегі қалалармен байланыстыратын трамвай жүйесі) Уэйнге жетіп, 1929 жылға дейін жұмыс істеді. Бірінші Индианаполис 500 жарысының жеңімпазы Рей Харрун 1916 жылдан 1921 жылға дейін Уэйнде Харрун автокөлігін құрды. Готфредсон жүк көлігі 1924 жылдан 1927 жылға дейін, ал Грэм Пейдж автомобиль компаниясы 1928 жылдан 1936 жылға дейін Уэйнде көліктер өндірді. Стинсон Aircraft компаниясы жақын маңдағы Детройт индустриалды әуежайында орналасқан және 1926 жылдан 1948 жылға дейін шағын ұшақтарды өндірді. Мичиган құрастыру зауыты 1957 жылы салынды, ал Гар Вуд компаниясы 1947 жылдан 1972 жылға дейін қоқыс тасығыш машиналар мен гидравликалық жабдықтар жасады. Уэйнде орналасқан басқа ірі компаниялар - Уэйнде ойлап табылған Unistrut және Уэйн Индустриз. Вейннің айналасындағы халық саны мен өнеркәсіптік өндіріс Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін айтарлықтай өсті. 1960 жылдары Уэйн қаласының орталығындағы қалалар қайта жаңғыру кезеңін бастан өткерді, өйткені қала көршілерімен бәсекеге түсуге тырысты. Мичиган даңғылы екіге бөлінген тас жолдан Першинг пен 4-ші көшелер арасындағы екі жақты бөлінбеген жолға айналды, оңтүстікке қарай Мейн-стрит екі жағында да Мичиган даңғылына жалғасатын ресми емес бизнес-жолы ретінде қызмет етті. Қала орталығын қайта дамытудың бір бөлігі ретінде Мичиган даңғылы жаңа шығысқа қарайтын жолақты алды, ол Негізгі көшеден оңтүстікке қарай Норис көшесімен бірге бір блокқа бағытталды, бастапқы бөлінбеген жол батысқа қарай қозғалыспен жалғасты. Уэйн жолы кейіннен батысқа қарайтын Мичиган даңғылында бастапқы қиылысуын жою үшін қайта құрылды, жаңа шығысқа қарайтын Мичиганды кесіп өтуге дейін 45 градусқа бұрылудан бұрын бұрынғы Вашингтон көшесімен жалғасты. Мейн-стриттің Мичиган даңғылына байланыстырылуы тоқтатылды, ал көше енді Уильямс-стриттен Уэйн-роудқа дейін ғана өтеді, ал бір бөлігі Таун-сквер Плаза сауда орталығының тұрақ алаңына қосылды. Қайта құру ақырында қала күткен өсімге әкелмеді; әсіресе, шағын Town Square Plaza бірнеше шақырым солтүстікке қарай орналасқан үлкен Westland сауда орталығымен бәсекелесе алмады.

The site of Wayne was crossed by the Sauk Trail, and due to this, the area was visited by Potawatomi and French fur traders for years before permanent settlement. The first settler was George M. Johnson, who built a small log cabin on 80 acres of land in 1824 (a state historical marker can now be found at the site). The cabin served as a tavern for travelers along the trail, by then known as the Chicago Road. The area soon became known as Johnson's Tavern. After a few years, the tavern was sold to Stephen G. Simmons, who continued to operate the business until he murdered his wife while in a drunken rage. Simmons was arrested and taken to Detroit, where he was tried and hanged September 24, 1830. He became the last person to be executed in Michigan, as the territory abolished capital punishment shortly thereafter. In 1832, Ezra Derby bought the tavern and land from the Simmons heirs and began establishing a settlement. Derby built a sawmill, store, mill, blacksmith shop and the first frame dwelling for himself. In 1834, a plat was recorded in Detroit with lots and a town square under the name Derby's Corners. In 1836, the name of the settlement was changed to Wayne, in honor of Revolutionary War General Anthony Wayne. Soon a small hamlet began to develop, which was accelerated by the arrival of the Michigan Central Railroad in 1838. The Chicago Road that ran through Wayne was paved with oak logs in 1850, becoming the Detroit and Saline Plank Road. In 1867 it was changed to its current name of Michigan Avenue. In 1869, Wayne was incorporated as a village with a population of about 800 people. (In 1960 Wayne officially became a city.) Many major industries have located in the village over the years. The Prouty and Glass Carriage Factory was the first, moving from Detroit in 1888. At the time, this made Wayne the largest carriage and sleigh producer in the country. In 1899, the Detroit interurban railroad (a streetcar system connecting Detroit to outlying towns) reached Wayne and ran until 1929. Ray Harroun, winner of the first Indianapolis 500, built the Harroun motor car in Wayne from 1916 to 1921. The Gotfredson Truck was produced from 1924 to 1927, and The Graham Paige car company made vehicles in Wayne from 1928 to 1936. Stinson Aircraft was also located at the nearby Detroit Industrial Airport and produced small planes from 1926 to 1948. The Michigan Assembly Plant was built in 1957, and the Gar Wood company built garbage trucks and hydraulic equipment from 1947 to 1972. Other major companies located in Wayne include Unistrut, which was invented in Wayne, and Wayne Industries. The population and industrial production around Wayne significantly increased after World War II. The 1960s saw a period of urban renewal in downtown Wayne, as the city sought to compete with its neighbors. Michigan Avenue had gone from a divided highway to a two way undivided route between Pershing and 4th Streets, with Main Street to the south serving as an unofficial business route connecting to Michigan Avenue at both ends. As part of the redevelopment of the downtown area, Michigan Avenue received new eastbound lanes, routed one block south of Main Street along Norris Street, with the original undivided route retaining westbound traffic. Wayne Road was subsequently reconstructed to eliminate its original staggered intersection at the now westbound Michigan Avenue, continuing along the former Washington Street alignment before turning 45 degrees to cross the new eastbound Michigan. Main Street's connections to Michigan Avenue were cut off, with the street now only running from Williams Street to Wayne Road, with a segment incorporated into the parking lot of the Town Square Plaza shopping center. The redevelopment ultimately did not result in the kind of growth the city had hoped for, though; in particular, the undersized Town Square Plaza could not compete with the larger Westland Shopping Center a few miles north.

География

Қала Төменгі Руж өзенінің бойында орналасқан, бұл өзен қаланы екіге бөледі. Қаланың солтүстік шекарасы Гленвуд жолы, батыс шекарасы Ханнан жолы, оңтүстік шекарасы Ван Борн жолы, ал шығыс шекарасы Мерриман жолымен белгіленген. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 6,02 шаршы миль (16 км²) құрайды, және бұл аудан толығымен құрлықтан тұрады.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы санақ бойынша қалада 17 593 адам, 7055 үй шаруашылығы және 4450 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 7824 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 76,3% ақ нәсілді, 17,1% афроамерикалық, 0,5% американдық үндістер, 2,1% азиялық, 1,0% басқа нәсілдерден және 3,0% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 3,4% құрады. 7055 үй шаруашылығының 32,6% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 38,9% -ы бірге тұратын жұбайлар, 18,3% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, 5,9% -ы әйелі жоқ ерлер басқаратын үйлер, ал 36,9% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 30,9% жеке адамдардан тұрды, ал 10,3% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұратын үйлер. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,45 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,06 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 38,6 жас. Тұрғындардың 23,5% 18 жасқа дейін, 9% 18 мен 24 жас аралығында, 26,8% 25 пен 44 жас аралығында, 28,2% 45 пен 64 жас аралығында және 12,5% 65 жасқа толған немесе одан асқан адамдарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 48,2% ер адам және 51,8% әйел адам.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы санақ бойынша қалада 19 051 адам, 7 373 үй шаруашылығы және 4 844 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген, ал тұрғын үй бірлігінің орташа тығыздығы көрсетілмеген. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 84,36% ақ нәсілді, 11,29% афроамерикалық, 0,61% американдық үндістер, 1,44% азиялық, 0,04% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,43% басқа нәсілдер және 1,82% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтар халықтың 1,94% құрады. 7 373 үй шаруашылығының 33,0% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 45,2% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 15,7% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 34,3% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылығының 28,5% жеке адамдардан тұрды, ал 9,3% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,53 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,13 адам. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 26,4% -ы 18 жасқа дейінгілер, 8,5% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 31,8% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 21,6% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 11,7% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 35 жас. Әр 100 әйелге 92,6 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 89,5 еркек шақ келді. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 46 397 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 56 150 доллар. Ер адамдардың орташа жылдық табысы 42 385 доллар, ал әйелдердің орташа жылдық табысы 28 069 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа жылдық табысы 21 326 доллар. Отбасылардың 7,6% және халықтың 9,1% кедейлік шегінен төмен өмір сүрді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 10,9% және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендердің 9,6% кедейлікте өмір сүрді.

Жеке мектептер

Сент-Майкл лютеран мектебі: PK 8-сынып
Сент-Мари католик мектебі (тұрақты жабылды)
Сент-Жозеф католик мектебі

Барлық тұрғындар Вестлендтегі Адамс жоғарғы бастауыш мектебіне, Уэйндегі Бенджамин Франклин орта мектебіне және Уэйндегі Уэйн мемориалдық жоғары мектебіне, сондай-ақ Кантондағы Уокер Қысқы бастауыш мектебіне қарастырылған.