Кіріспе

Пакистандық Олимпиадалық велоспортшы Сайед Вазир Али (15 қыркүйек 1903 – 17 маусым 1950) – Үндістан крикетінің ерте кезеңдеріндегі көрнекті тұлға. Ол оң жақтан соққы беретін және орташа жылдамдықпен доп тастайтын ойыншы болған.

Ерте өмір

Вазир екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Индияның барлық тест матчтарында ойнады. 1932 жылы Англияға жасаған сапарында бірінші сынып матчтарында 1229 және барлығы 1725 ұпай жинады. 1936 жылы келесі сапарда қол жарақаттарының кесірінен ойнауы қиын болды, бірақ Манчестердегі тест матчтарында 42 ұпаймен өзінің ең жоғары көрсеткішін тіркеді.

Бірінші сыныптық крикет

Вазир Алигарх мұсылман университетінде білім алған. Ол 1922/23 жылғы Лахор турнирінде Лахордағы Лоуренс бағы (қазіргі Баг-и-Джинна) қаласында мұсылмандар үшін 19 жасында алғашқы сыныптық ойынына қатысты. Бірінші сыныптық карьерасының көп бөлігінде ол Ранжи трофиінде Оңтүстік Пенджаб және Бомбей Пентангл турнирінде мұсылман командалары үшін ойнады. 1938/39 жылғы Ранжи финалында Бенгалияға қарсы жеңілмеген 222 ұпайы турнирдегі ең жоғары көрсеткіш болды. Бенгалия бұрын 222 ұпаймен шығып кеткен еді, бірақ Оңтүстік Пенджаб жеңіліс тапты. Оның 1935 жылы Үндістан университетінің ойыншылары үшін 268 ұпайы – Үндістанның бірінші сыныптық крикетіндегі ең жоғары көрсеткіш. Бұл екі рекордты да 1939/40 жылдары 316 ұпай жинаған Виджай Хазаре бұзды. Крикетші ретінде Вазир Әли қазіргі замандағы үнді крикетшілерінің арасында К.К. Найдудан кейін екінші орынды иеленді, бірақ ол Найдуға екінші рөлде ойнауға наразы болған көрінеді. Найдудың көптеген қарсыластары болды және Вазир оларға көбінесе құрал ретінде пайдаланылды. Михир Боз екеуін былай салыстырды: «Бір жағынан Найду мен Вазир Әли табиғи бәсекелестер болды. Вазир, Найду сияқты, күшті оң жақтан соққы беретін және әдемі қаптама соққыларын орындай алатын, сонымен қатар пайдалы орташа жылдамдықпен доп беретін ойыншы еді. Ол да Найду сияқты тек жеті тестілік матчта ойнады, барлығы Англияға қарсы, және өзінің шеберлігін толық көрсету мүмкіндігіне ие болмады. Екеуінің арасындағы ең үлкен айырмашылық – Найдудан сегіз жас кіші Вазирде оның құштарлығы мен жігерінің жетіспеуі болды. Найду, сөзсіз, ең ұлы крикетші болды және ол ойынға терең із қалдырды. Ал Вазир, керісінше, Пакистан құрылғаннан кейін үш жыл өткен соң, 46 жасында апендицит операциясынан кейін қайтыс болды және ол сол елдегі соғыстан кейінгі ойынға өзінің жеке басын тануға мүмкіндік алған жоқ. Вазир 1935/36 жылдары Австралия құрамасына қарсы екі бейресми тестілік матчта Үндістан құрамасын басқарды. Найду серияның алғашқы екі матчында команда капитаны болды және Вазир команданы басқарған матчтардан бас тартты. «Вазир Найдуға деген терең наразылығымен қабірге кетті», дегенмен Найдудың ойнай алмауына нақты себеп болған.

Кейінгі өмірі

1947 жылы Пәкістан тәуелсіздік алғаннан кейін Вазир Пәкістанға көшіп, өмірін кедейлікте аяқтады. Кэшман пакистандық шенеуніктердің бірінен: "Соңғы күндерінде Вазир Солдиерс Базардағы шағын пәтерінде өзінің азған қоржынына сүйеніп, кедейлік пен аурумен күресті" деген сөзді келтіреді. Оның ұлы Халид Вазир 1954 жылы Пәкістан құрамасы сапында екі тестілік матч өткізді. Вазир Назир Әлидің үлкен ағасы болған.