Кіріспе

Радиожиілік жалғауының түрі

UHF жалғауы. Бұл жалғаудың дизайны 1930 жылдары радио индустриясында қолдану үшін ойлап табылды және ол "банан плагинінің" қорғалған түрі болып табылады. Бүгінде "Жоғары өте жоғары жиілік" (UHF) 300 МГц және 3 ГГц арасындағы жиіліктерді білдіреді, ал бұрын UHF деп аталған жиілік диапазоны қазір "VHF" деп аталады. Қазіргі заманғы жалғау конструкцияларынан айырмашылығы, оны алмастырған, "UHF" жалғау жүйесінің механикалық және электрлік сипаттамаларын реттейтін белсенді ереже немесе стандарт жоқ, бұл оны электрлік немесе механикалық мақсатқа сәйкес келетініне кепілдік бермейтін ескірген дизайнға айналдырады. Тәжірибелердегі тұрақсыздықтар байқалады. Тестілеулер көрсетіп тұрғандай, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жалғау конструкциялары, мысалы N жалғауы және BNC жалғауы, қазіргі UHF жиіліктері үшін "UHF" жалғауынан электрлік жағынан жоғарырақ. Жалғау қабығында 5/8 дюймдік 24 tpi UNEF стандартты бұрандамасы бар. Бұлар, тиісінше, 49190 және 49194 типті Әскери-теңіз күштерінің жалғауы деп те аталады. SO 239 екі ұшталған жалғауыш SO 238 деп белгіленеді. PL 259, SO 239, PL 258 және басқа да бірнеше әскери сілтемелер UHF жалғауы деп аталатын бір нақты механикалық конструкцияны білдіреді.

Механикалық

Дизайн бойынша, UHF коннекторлар отбасындағы барлық коннекторлар қалқанды қосылыс үшін 5/8 дюймдік 24 tpi бұрандалы қабықты қолданады, бірақ бұл анықтама бойынша стандартты UHF коннекторлары емес. Импеданс өзгеруінің және сигнал жоғалтудың көбі UHF әйел коннекторында болады. Дұрыс қорғалған стандартты SO 239 UHF әйел коннекторының импеданс өзгеруі шамамен 35 Ом құрайды. Бұл өзгерудің ұзындығы әдетте 1/2 дюймді құрайды, онда әйел коннекторының тірегі еркек коннекторының тірегін жабу үшін кеңейеді. Бұл импеданс өзгеруін әйел коннекторының тірегінің аймағында бал ұялы диэлектрик қолдану арқылы азайтуға болады. Көптеген VHF/UHF радио әуесқойлары 50 Омдық толқын кедергісін сақтайтын арнайы UHF әйел коннекторларын қолданады.

Қуат

UHF коннекторларының кейбір үлгілері 500 вольтқа дейінгі ең жоғары кернеуге сәйкес, бір киловаттан астам RF қуатын қабылдай алады. Өндірушілер әдетте UHF кабельдерін 3-5 кВ диапазонында сынап көрсетеді. UHF коннекторлары 1500+ Ватт шығыс қуаты бар HF радиолюбительдік күшейткіштерде стандартты қолданылады. Іс жүзінде кернеу шегі орталық өткіш пен қорғаныш арасындағы ауа аралығымен анықталады. Орталық өткіштің диаметрі мен жанасу ауданы жеткілікті деңгейде болғандықтан, оның қызуы мәселе тудырмайды. UHF коннекторлары көбінесе коннектордың бұзылуынан емес, кабельдің қызуымен шектеледі.

Қоршаған ортаға төзімділік

UHF қосылымы ауа райына төзімді емес. UHF қосқыштары әлі де әуесқой радио, Азаматтар тобы радио байланысы және теңіз VHF радио қолданыстарында кеңінен қолданылады. UHF қосқыштары 1950 жылдардан 1970 жылдардың соңына дейін теледидар хабарларын тарату және бейне жабдықтарында композиттік және компоненттік бейне сигналдары үшін пайдаланылды, бірақ 1970 жылдардың соңында олар кәсіби және өнеркәсіптік бейне жабдықтарында BNC қосқыштарымен және тұтынушылық бейне жабдықтарында RCA қосқыштарымен көбінесе алмастырылды.