"Ешқашан сүйіспеген" ("Eshqashan süyispegen")

Кіріспе

1942 жылы түсірілген Уильям А. Зайтердің фильмі

"Сен ешқашан сүйкімді болмадың" – Уильям А. Зайтер режиссерлік еткен, Фред Астер мен Рита Хейворттың басты рөлдерде ойнаған 1942 жылғы американдық музыкалық романтикалық комедия. Адольф Менжу, Ксавье Кугат және Адель Мара да фильмде ойнаған. Музыкасын Джером Керн жазса, әндер сөздерін Джонни Мерсер жазған. Оқиға Буэнос-Айрес қаласында өтеді.

Сюжет

Роберт "Боб" Дэвис – жылқыға тікелей ставка жасауды ұнататын танымал американдық биші. Буэнос-Айресте құмар ойнап ақшасын жоғалтқаннан кейін, ол түнгі клубтың бай иесі Эдуардо Акуньядан жұмыс іздеуге барады. Бірақ Акунья оны қабылдағысы келмейді. Бобтың досы, оркестр жетекшісі Ксавье Кугат оны Акуньяның үлкен қызы Джулияның үйлену тойында өнер көрсетуге шақырады. Акунья қыздарының жасы бойынша, үлкенінен кішісіне дейін үйленуі керек деп талап етеді. Мария кезегі жеткенімен, үйленгісі келмейді, бұл оның екі кіші әпкесі – Сеси мен Литаның көңілін қалдырады, себебі олардың екеуінің де жігіттері бар және мүмкіндігінше ерте үйленгісі келеді. Джулияның үйлену тойында Боб Марияға қызығады, бірақ Мария оның қылықтарына жауап бермейді және онымен сөйлесуден бас тартады. Акуньямен сөйлескенде Боб Марияның мінезі "тоңазытқыштың ішіне" ұқсайды дейді. Кіші қыздарының жағдайынан хабардар болған Акунья жоспар құрады: Марияға орхидеялар мен анонимді махаббат хаттарын жіберіп, оның көңілін көтеруге тырысады. Бір күні Боб Акуньяны кеңсесінде көруге тағы да әрекеттенгенде, Акунья оны қақпашы деп қателесіп, соңғы хат пен гүлді жеткізуді бұйырады. Мария, қазір ғашық болып, анонимді жанкүйерінен келесі хатты күтіп отыр, Бобтың хат пен гүлді әкелгенін көріп, оның өзінің жанкүйері деп ойлайды. Мария Бобты әкесінің кеңсесінде көргенде, оларды таныстыруды және кешке шақыруды сұрайды. Кешкі ас дастарқанында, Акунья ханым Бобты атып жіберуге жаздағаннан кейін, Мария Бобты баққа шақырады, онда олар билейді ("Мен ескі үлгідегі адаммын"). Марияның Бобқа шынымен ғашық екенін білген Акунья мырза Бобпен келісімге келеді: клубта өнер көрсету шарты (кейінірек, белгілі бір күні) үшін Боб Марияны баурап алып, өзінің "жағымсыз" мінезімен одан алыстатуы керек. Бірақ Боб Марияны көңілсіздікке түсіруге тырысқанына қарамастан, олар тез арада ғашық болады. Жоспары сәтсіз аяқталғаннан кейін, Акунья Бобқа Буэнос-Айрестен кетуді бұйырады. Акуньяның 25 жылдық мерейтойында, Акунья мырза өзінің атынан қоштасу хатын жазуды жоспарлайды, ал Сеси мен Лита Боб пен Марияны ажырастыруға тырысады, бірақ оларға сәттілік келмейді. Акуньяның әйелі оның кеңседе хат жазып жатқанын көріп, оны басқа Мариямен – өзінің жақын досы Мария Кастромен адалсыздық жасады деп айыптайды. Акунья өзін қорғауға тырысқанда, Боб пен Мария кеңсеге кіреді, онда Боб Акуньяның қызына махаббат хаттарын өзі жазбағанын мойындауы керек, бұл Марияны ренжітеді, ол Мария Кастродан кешірім сұрайды. Бобтың мінез-құлқына таң қалған Акунья оған Мариямен кездесуге рұқсат береді. Гүлдерді бірнеше рет жеткізу Марияға әсер етпегеннен кейін, Боб Акунья мырзадан көмек сұрайды, ол оған Марияның алғашқы ғашығы болған, аңызға айналған рыцарь Лочинвар туралы айтады. Боб оған еліктеп, билеуге тырысады, бұл Марияға ұнайды, ол Бобты кешіріп, онымен бірге қалуға шешім қабылдайды.

Robert "Bob" Davis is a well known American dancer with a weakness for betting on the horses. After he loses his money gambling in Buenos Aires, he goes looking for a job with Eduardo Acuña, the wealthy owner of a nightclub. Acuña, however, does not wish to see him. Bob's friend, bandleader Xavier Cugat, invites him to perform at the wedding of Acuña's eldest daughter, Julia, Acuña insists his daughters must wed in order of age, from oldest to youngest. Maria is next in line to get married but refuses to, much to the disappointment of her two younger sisters, Cecy and Lita, who both have boyfriends and want to get married as soon as possible. During Julia's wedding reception, Bob is attracted to Maria, but his advances are rebuffed by Maria, who refuses to talk to him. While talking with Acuña, Bob remarks that Maria's personality is like "the inside of a refrigerator". Aware of his younger daughters' plight, Acuña works out a plan: sending orchids and anonymous love notes from a secret admirer to Maria to help get her in the mood. One day, when Bob once again tries to see Acuña at his office, Acuña orders the unseen Bob, mistakenly assuming him to be a bellboy, to deliver the latest note and flower. Maria, who by now is in love and eagerly awaiting the next love letter from her secret admirer, sees Bob dropping off the note and flower and assumes that he is her admirer. When Maria sees Bob at her father's office, she asks her father to introduce them and invite Bob to dinner. At the dinner, after Mrs. Acuña almost shoots Bob, so Maria invites Bob to the garden, where they dance (I'm Old Fashioned). Finding that Maria is truly in love with Bob, Mr. Acuña makes a deal with Bob: in exchange for a contract to perform at the club (at some later, unspecified date), Bob will court Maria and repel her with his "obnoxious" personality. But despite Bob's efforts to disappoint Maria, the two quickly fall in love. With his plan gone awry, Acuña orders Bob to leave Buenos Aires. At the Acuña's 25th anniversary, Mr. Acuna plans to compose a farewell love note on his behalf while Cecy and Lita try to separate Bob and Maria, but fail. Mr. Acuña's wife sees him writing the note in his office and accuses him of cheating on her with another Maria, her dear friend Maria Castro. While Mr. Acuña tries to defend himself, Bob and Maria come into the office, where Bob has to confess that he hasn't been writing the love letters to Acuña's daughter, disappointing Maria, who apologizes to Maria Castro. Impressed by Bob's behavior, Acuña grants him permission to begin dating Maria. After repeated deliveries of flowers fail to impress Maria, Bob asks for Mr. Acuña's help, who tells him about Lochinvar, a fictional knight who was Maria's first love interest. Bob imitates him and tries to dance, which impresses Maria who decides to forgive Bob and stay with him.

Өндіріс

Бұл фильм Астер мен Хейворт жұбы түскен екі фильмнің екіншісі болды, алдыңғы жылғы «Ешқашан бай бола алмайсың» фильмінің кассадағы сәттілігінен кейін. Жаңа фильм бұрынғы фильмдегі соғыс тақырыптарынан жаңылды, бірақ бұрынғы фильмнің кассалық табысының нәтижесінде жоғары өндірістік деңгейге ие болды. Керн «Мен ескі дәстүрлімін» әнімен үлгі орнатты. Алғашқыда Керн Кугат пен оның оркестрінің таңдалуына наразы болды, бірақ өндіріс аяқталғаннан кейін, топтың орындауынан қатты ләззат алып, Кугатқа күміс дирижерлік таяқ сыйлады. Хейворттың әдемі дауысы болғанымен, Гарри Кон оның барлық әндерін Нан Виннмен дубляждауды талап етті. Фильм 1941 жылғы аргентиналық «Los martes, orquídeas» (Сейсенбі күндері орхидеялар) мюзиклінің жаңа өңделуі. Ол Астердің бұрынғы мюзиклдерінде қалыптасқан дәстүрлі қағидаларды сақтайды, мысалы, басты екі рөлдің романтикалық емес алғашқы танысуы, Астердің шебер би орындауы, көңілді би дуэті және романтикалық би дуэті.

Басты әндер / билер

Фильмнің би режиссері Вал Расет болды, бұл Астермен бірлесіп жұмыс істеген жалғыз жағдай, ал оның фильмге хореографиялық үлесі нақты емес. Астердің өмірбаянында айтылғандай, ол Хейвортпен бірге мәйітхананың үстінде репетиция жасағанда барлық номерлерді ойлап тапты. Сахналық көрініс Латын стилінде болғанымен, Керн бұл стильде шығарма жаза алмайтынын сезінді, бірақ Астер Латын биін зерттеуді жалғастыруға бекінді, оған Кугат пен Мерфи жасаған арнайы аранжировкалар, сондай-ақ ынталы және талантты Хейворттың шабыты көмектесті. Бұл Керннің көбінесе тәтті, кейде ашық тәтті әуендер жазуға бейімділігіне қарсы маңызды тепе-теңдік болды. Хейворттың бұл орындауы оның Астердің ең көрнекті би серіктестерінің бірі екенін көрсетеді. "Chiu Chiu": Cugat тобы Никанор Молинаре музыкасы мен сөзімен бұл самбаны орындайды, оны Лина Ромай, Мигельито Вальдес және хор Астердің алдында әндейді және билейді. "Dearly Beloved": Kern & Mercer балладасы Астер үшін үлкен хитке айналды – ол осы жерде оны орындайды – және ол ең үздік түпнұсқа ән номинациясын алды. Біраз уақыттан кейін Хейворт (Нан Уинн дубляжымен ән салған) әнді қысқа, бірақ эротикалық бимен қайталайды, жалғыз бөлмесінде. "Аудициялық би": "Менің ең жақсы сололарымның бірі" – Астердің Латын биі тақырыбындағы алғашқы сололық биі туралы пікірі, ол оның комедиялық тапқырлығымен және шеберлігімен атақты. Астердің номері Джером Роббинстің 1944 жылы жарық көрген Fancy Free балетіндегі жалғыз Латын биіне де ықпал етті. "I'm Old Fashioned": Мерсердің сөздерін Хейворт еліктеген Керн әні Астердің екінші Латын романтикалық жұптық биіне және оның ең танымал билерінің біріне түрткі болды. Бұл биді Джером Роббинс 1983 жылы Нью-Йорк Сити Балеті үшін Астерге арналған құрмет ретінде жасаған балетінің басты бөлігі ретінде таңдады. "The Shorty George": Бұл бидің репетициясы басқа барлық билерден көп уақыт алды. Американдық Свинг немесе Джив пен Астер мен Хейворттың виртуоздық степ биінің үйлесімі, екеуі де жақсы формада және Лайл "Спад" Мерфидің аранжировкасында көңілділік сезімін сезінеді. Атауы сол кездегі танымал би қадамына сілтеме жасайды, Джордж "Shorty" Сноуденге арналған, ол Харлемнің Savoy балумындағы афроамерикалық биші чемпиондарының бірі және Линди-хоп немесе Джиттербаг би стилінің ойлап табушысы ретінде танымал. Мұнда, "Swing Time" фильмінен "Pick Yourself Up" және "Bojangles of Harlem" номерлеріндегідей, Керн өзінің Свинг стилінде жаза алмаймын деген мәлімдемесін жоққа шығарды. "Жазғы үйлену": Cugat тобының тілмен орындалған тым тәтті және сопақ номері. "You Were Never Lovelier": Керннің әні, Мерсердің сөздері, Астердің Хейвортқа арнаған әні, фильмнің соңында мерекелік бидің қайталануымен аяқталады, онда Астер аттан құлап, рыцарьдық қаруын тастап, ақ галстук пен құйрықпен пайда болады. Астердің айтуынша, әннен кейін келетін түпнұсқалық би номері алдын ала көрсетімнен кейін фильмнен алынып тасталды, себебі студия оның "оқиғаны тоқтатқанын" сезінді. "These Orchids": Cugat тобы осы Kern әнімен Хейвортқа румба стилінде оркестрлік серенада орындайды, оның жатын бөлмесінің терезесінен тыс.

The film's dance director was Val Raset, the only time he collaborated with Astaire, and his choreographic input into the film is unclear. According to Astaire’s biography, he worked out all the numbers with Hayworth while rehearsing above a funeral parlour. Although the setting is a Latin one, Kern felt unable to compose in this style, but Astaire was determined to continue his exploration of Latin dance, which he did with the help of special arrangements by Cugat and Murphy, and the inspiration provided by the enthusiastic and talented Hayworth. This became an important counterbalance to Kern’s tendency to compose sweet, occasionally saccharine, melodies. Hayworth's performance here establishes her claim as one of Astaire’s foremost dance partners. "Chiu Chiu": Cugat’s band performs this showpiece samba with music and lyrics by Nicanor Molinare sung and danced by Lina Romay, Miguelito Valdés and chorus in front of Astaire. "Dearly Beloved": Kern & Mercer’s ballad became a major hit for Astaire – who sings it here – and it was nominated for an Academy Award for Best Original Song. Shortly after, Hayworth (singing dubbed by Nan Wynn) reprises the song with a brief but erotic dance, alone in her bedroom. "Audition Dance": "One of my best solos" was Astaire's verdict on his first solo routine on the theme of Latin dance, celebrated for its comic inventiveness and dexterity. Astaire’s number also inspired Jerome Robbins’ solo Latin dance in the latter’s first ballet Fancy Free, created in 1944. "I'm Old Fashioned": A Kern melody, with Mercer’s lyrics mimed by Hayworth, inspires Astaire’s second Latin romantic partnered dance, and one of his best known. This dance was chosen by Jerome Robbins as the centerpiece to his ballet of the same name, created by him for the New York City Ballet in 1983, as a tribute to Astaire. "The Shorty George": Required more rehearsal time than all other dances together. A synthesis of American Swing or Jive, and virtuoso tap dancing by Astaire and Hayworth, both in top form and exuding a sense of fun in an arrangement by Lyle "Spud" Murphy. The title refers to a popular dance step of the time, attributed to George "Shorty" Snowden, a champion African American dancer at Harlem’s Savoy Ballroom and reputed inventor of the Lindy Hop or Jitterbug dance styles. Here, as in the "Pick Yourself Up" and "Bojangles of Harlem" numbers from Swing Time, Kern belied his claim that he couldn't write in the Swing style. "Wedding in the Spring": Overly sweet and soppy number performed tongue in cheek by Cugat’s band. "You Were Never Lovelier": A Kern melody, Mercer lyrics, sung by Astaire to Hayworth, with a celebratory dance reprise at the film’s end, initiated by an armour suited Astaire falling off a horse, and shedding his knight’s armour, only to reveal himself in white tie and tails. According to Astaire, the original dance number that followed the song was cut from the film after the preview as the studio felt it "held up the story". "These Orchids": Cugat's band provides an orchestral serenade in rumba style to Hayworth outside her bedroom window with this Kern melody.