Кіріспе
Шотландтық заңгер, полиция комиссары Лондон Джеймс Монро (1838 28 қаңтар 1920) - Лондон метрополитен полициясының бірінші көмекші комиссары (Қылмыс) болған және 1888 жылдан 1890 жылға дейін метрополитен полициясының комиссары болып қызмет еткен заңгер.
James Monro (1838 – 28 January 1920) was a lawyer who became the first Assistant Commissioner (Crime) of the London Metropolitan Police and also served as Commissioner of Police of the Metropolis from 1888 to 1890.
Ерте мансап
Монро Эдинбургте, Джордж Монроның, заңгердің ұлы болып дүниеге келді. Ол Эдинбург орта мектебінде, Эдинбург университетінде және Берлин университетінде білім алған. 1857 жылы ол Үндістан мемлекеттік қызметінің заң бөлімшесіне кірді. Ол бірінен кейін бірі Бомбей президенттік округінде көмекші судья, коллектора және аудандық судья болып қызмет атқарды. Содан кейін ол президенттікте полицияның бас инспекторы болды. 1863 жылы Монро Абердиннің тұрғыны Рут Литтлжонға үйленді.
Комиссияның көмекшісі
1884 жылы Монро Үндістанның мемлекеттік қызметінен кетіп, Ұлыбританияға оралды. Ол қылмыстық тергеу департаментінің (CID) басшысы ретінде қылмыстық тергеу директоры болған Говард Винсенттің орнын басып алды. Винсент тікелей ішкі істер министріне жауап берді, ал комиссарға емес, сондықтан көмекші комиссардың мәртебесіне ие болды, бірақ атағы жоқ. Алайда Монро Комиссарға жауап берді. Монроның тағайындалған кездегі басты мәселесі фениандық бомбалау кампаниясы болды. Ол оны 1887 жылы бақылауға алды. Ол Фениандарға кіріп жатқан тыңшыларды бақылап отырған Ішкі істер министрлігінің кеңесшісі Роберт Андерсонмен тығыз одақ құрды. Екі адамның діни сенімдері бірдей болды, екеуі де протестанттық миллениарлар еді. Олардың ең үлкен жетістігі 1887 жылы болды, ол кезінде олар бұғатталды бомбалауға тырысу Вестминстер Аббатствасы кезінде Виктория патшайымның Алтын юбилейін атап өту. Монро Фениандарға қарсы тыңшылықтың құпия әлемінде Ішкі істер министрлігіне өзінің басымдығын нығайту үшін сахна артында саясаттанады. Ақырында ол сәтті болды және оның бақылауындағы Арнайы бөлім Ұлыбританиядағы құпия қауіпсіздікті қамтамасыз ететін жалғыз күш болды. Ол тіпті комиссия төрағасы болғаннан кейін де оны жеке бақылауында ұстады. 1886 жылы сэр Чарльз Уоррен комиссар болды. Ол Монромен ешқашан келіспеген. Монроға комиссар ретінде табысқа жету туралы кеңінен ұсынылды және ол бұлай істемегеніне көңілі қалды. Уоррен сонымен қатар өзінің бұрынғы президенті сэр Эдмунд Хендерсонның Монроның қолына толықтай қалдырған CID-ге билігін нығайтуға тырысты. Уоррен детективтік жұмыстарға аса қызығушылық танытпады, бірақ Хендерсоннан айырмашылығы, ол Монроның ішкі істер министріне оның рұқсатысыз тікелей жұмыс істегенін ұнатпады. 1888 жылы соңғы сабан Уоррен Монроның Мельвилл Макнагтенді бірінші бас констебль (CID) ретінде таңдауына вето салғанда келді. Монро да, Уоррен де отставкаға кетем деп қорқытты. Ішкі істер министрі Генри Мэтьюс Монроның отставкасын қыркүйекте қабылдап, оның орнына Андерсонды тағайындады. Алайда ол Монроны арнайы бөлімнің басшысы (осы комиссардың бақылауынан тыс) етіп қалдырды және оған Ішкі істер министрлігінде кеңсесі бар детективтердің басшысы атағын берді. Андерсон және оның аға CID офицерлері Уорреннің артына отырып, онымен кеңесуді жалғастырды, әсіресе Джек-Жарқау ісі кезінде, Мэтьюстің толық келісімімен. Монро жалақы алудан бас тартты. Монро 1888 жылы маусым айында Баттың серігі (CB) болып тағайындалды.
Комиссар
Үнемі сынға ұшыраған Уоррен 1888 жылдың қарашасында отставкаға кетті, ал Мэтьюс Монроны оны алмастыру үшін комиссар етіп тағайындады. Монро полиция құрамында өте танымал болды және оның тағайындалуы құптай түсті. Алайда, он сегіз ай ғана қызмет еткен ол Мет тарихындағы ең қысқа қызмет еткен комиссар болды. Монро дереу Ішкі істер министрлігімен және Қабылдаушымен, күштің бас қаржы қызметкерімен қақтығысты. Ол өзінің адамдары аз екенін, әскер киімдері мен шалбарларының сапасы төмен екенін айтты. 1890 жылы көмекші комиссар Ричард Пирсон кенеттен қайтыс болды. Монро оның орнына полиция бастығы Чарльз Говардты тағайындағысы келді, бірақ Ішкі істер министрлігі өзінің жоғары деңгейдегі қызметкерлерінің бірі Эвелин Рэгглз Бризді таңдады. Монро бас тартты, оның күшін төменнен жоғарылату уәде етілгенін айтты. Бұл жағдай Монроның өз адамдарының жалақы мен зейнетақыға қатысты наразылықтарын қолдауымен күшейтілді. Мэтьюс оларды жақсарту туралы заң жобасын жариялады, бірақ Монро бұл тым аз деп айтты. Мэтьюс келісімнен бас тартқан кезде Монро өзінің отставкасын ұсынды, ол 1890 жылы 12 маусымда қабылданды, 21 маусымда күшіне енді. 17 маусымда заң жобасы жарияланып, Монроның талаптарын орындады. Говард сондай-ақ вице-комиссионер болып тағайындалды. Баспасөзде Мэтьюс Монроға жаман ойын ойнаған деген болжамдар айтылды. Монро 18 шілдеде барлық суперинтенданттарының кездесуіне төрағалық етіп, өзі талап еткен барлық ұсыныстарды қабылдамады! Ол Метрополитеннен полиция мен баспасөзге қаһарман ретінде кетіп қалды. 1995 жылы Монроның немересі Кристофер Монро Монроның Монтегю Друйттің Жек Жаратушы болғанына сенімді болғанын, бірақ оны айтудан бас тартқанын айтты. Монтегюдің ағасы Уильям Друйт егер оның атын атаса, парламентте, адвокаттар алқасында, армияда және шіркеуде жоғары лауазымдарда гомосексуалдардың бар екенін ашатынын айтып қорқытты. Кристофер Монроға мұны оның қайтыс болғаннан кейін Монроның құжаттарын тексерген әкесі Дуглас Монро айтқан.
Миссионерлік
Монро 1890 жылы Үндістанға миссионер ретінде оралып, елдің солтүстігіндегі Ранахат христиандық медициналық миссиясын құрып, басқарады. 1903 жылы ол Англияға зейнеткерлік демалысқа шығып, Чизвикте тұрды.
БАҚ-тағы бейнелеулер
BBC One телеарнасының "Риппер-стрит" сериалындағы (2013) Монроның рөлін Майкл МакЭлхэттон ойнады.