Бюшер: Американдық музыкалық аспаптар өндірушісінің тарихы

Кіріспе

АҚШ өндірушісі

Buescher Band Instrument Company – 1894 жылдан 1963 жылға дейін Индиана штатының Элькхарт қаласында музыкалық аспаптар өндіретін компания. 1963 жылы компания H&A Selmer компаниясымен сатып алынды. Selmer 1983 жылы Buescher брендін қолдануды тоқтатты.

Тарих

Компанияны Фердинанд Август "Гас" Бушер (туған Ельк Тауншип, Нобл округі, Огайо 26 сәуір 1861 жылы; қайтыс болды Элькхарт, Индиана 29 қараша 1937 жылы) құрды. Ол отбасымен бірге Индиана штатының Гошен қаласына, содан кейін 1875 жылы Элкхартқа барды. 1876 жылы ол C. G. Conn-тің оркестрлік аспаптар фабрикасында жұмысқа орналасты. 1888 жылы ол бригадир болып тағайындалды. 1888 жылы Е. А. Лефебрдің қолындағы Адольф Сакс үлгісіндегі саксофонды көрсеткеннен кейін, ол Коннның алғашқы саксофон прототипін шығарды. 1890 жылы Коннмен жұмыс істеп жүрген кезінде үйінде топ эмблемаларын шығара бастады және өзінің жеке дүкенін құрды. 1893 жылдың күзінде ол 1119 N. Main Street-те Бушердің өндіріс компаниясын ашты, ол оркестр аспаптары мен басқа да металл бұйымдарын жасады, киім саудагері Джон Л. Коллинз және сатушы Гарри Л. Янгпен серіктестікте. 1894 жылы оның компаниясы саксофон шығара бастады, келесі екі онжылдықта Коннның басты бәсекелесіне айналды. 1901 жылы наурыз айында ол қақпақтары бірдей емес кернейдің патентін алды. True Tone Buescher Manufacturing Company компаниясы жасаған оркестрлік аспаптардың сауда белгісі болды. 1903 жылы Бушердің зауытында апатты өрт болды. 1904 жылы бизнес қайта ұйымдастырылып, оның атауы "Buescher Band Instrument Company" деп өзгертілді, бұл оның тек оркестрлік аспаптарды өндіруге ғана көңіл бөлгенін көрсетеді. 1916 жылы Бюшер компаниясының негізгі үлесін Эндрю Хаббл Бирдслиді қоса алғанда, алты кәсіпкерге сатты. Бюшер 1919 жылға дейін президент болып қалды, содан кейін бұл атақты Бердсли алды. Бюшер 1929 жылдың 21 қаңтарына дейін компанияның вице-президенті және бас менеджері болды, ол осы лауазымдардан отставкаға шығып, инженер-консультант ретінде штатта қалды. 1926 жылы Buescher Band Instrument Company компаниясы Elkhart Band Instrument Company компаниясымен біріктірілді (кейбіреулер Buescher компаниясын Elkhart Band Instrument сатып алды деп айтады), бұл компанияны екі жыл бұрын Беардсли құрған, ал Коннның Карл Гринлиф хатшы қазынашысы болды. "Элкхарт" бренді 1936 жылы Бердслидің өліміне байланысты компания таратылғаннан кейін, екінші желідегі аспаптар үшін Бюшер сақтады. Бюшер көп түрлі қола аспаптар шығарса да, компания ең алдымен Конн мен Мартин жасаған аспаптармен табысты бәсекелескен саксофондарымен танылды. Бушер саксофондары 1921 жылы Бушер патент алған snap-in pads және 1931 жылдың соңында енгізілген алтынмен қапталған Norton пружиналары арқылы ерекшеленді. 1920 жылдары Бюшер аз санда сопрано, алто және тенор саксофондарын шығарды. Бюшер 1930 жылдардың басында Адольф Сакстың саксофон дыбысы туралы тұжырымдамасына адал болып қалды, классикалық саксофонист Сигурд Рашердің және оның ықпалынан шыққандардың ықыласына ие болды. Бушер өзінің дыбыс концепциясын би оркестрлері мен джаз музыканттары сүйетін үлкен, батыл дыбыстарға бейімдеп, өзінің Аристократ моделін өзгертіп, 1940 жылы 400 "Top Hat & Cane" моделін шығарды. Аристократ және 400 модельдері 1950-ші жылдардың басында кәсіби ойыншылар арасында танымал болды, бірақ заманауи аспабы бар аспаптар пайда болды және Бушеңнің өнімдер желісіне енгізілген өзгерістер суық қабылдады. 1950 жылдардың аяғында Бюшердің кәсіби саксофон өндіруі онжылдықтың басында болғаннан аз ғана бөлшек болды. Бюшердің кәсіби саксофон нарығындағы қатысуы 1963 жылы H&A Selmer компаниясы сатып алғаннан кейін аяқталды, бірақ 1970 жылдардың ортасына дейін "Бушер 400" моделі өндіріле берді. Buescher H&A Selmer Company компаниясына студенттік саксофонның негізгі жеткізушісі болды, Selmer "Bundy" брендімен сатылатын осындай аспаптардың басым көпшілігін өндірді. Elkhart желісі 1959 жылға дейін жалғасты, содан кейін Бюшердің төмендегі Аристократ желісі студенттер нарығында ұсынылды. Buescher Selmer компаниясына сатылғаннан кейін Selmer компаниясы Buescher сауда маркасын Buescher компаниясының белгіленген дистрибьюторлық желісі арқылы сатылатын өнімдерге пайдалануға рұқсат берді. 1970 жылдары Buescher Aristocrat / Selmer Bundy модельінің нарықтағы орны Yamaha-ның қазіргі заманғы және тиімді өндірілген студенттік аспаптарының бәсекелестігімен төмендеді. Buescher бренді 1983 жылы Сельмер компаниясымен тоқтатылды. 2003 жылы Конн Селмер компаниясы құрылғаннан кейін ол қысқа уақытқа Азияда жасалған саксофондарды нарыққа шығару үшін Бушер брендін қайта жаңғыртуға тырысты. Бушер компаниясы 1910-1920 жылдар аралығында флейталар мен кларнеттерді, "Саксонет" ("кларфон" және "кларбель" деп те аталады) флейталарын және кларнеттерді шығарып шығарды. Гретш пен Супертон - бұл Бушер Саксонеттің мерчандайзерлік брендті "стенцильдері".

The company was founded by Ferdinand August "Gus" Buescher (born Elk Township, Noble County, Ohio 26 April 1861; died Elkhart, Indiana 29 November 1937). He accompanied his family to Goshen, Indiana and then to Elkhart in 1875. In 1876 he found employment with C. G. Conn's fledgling band instrument factory. By 1888 he was promoted to foreman. After being shown an Adolph Sax model saxophone in possession of E. A. Lefebre in 1888 he produced Conn's first saxophone prototype. In 1890, while still employed with Conn, he began producing band emblems at home and was setting up his own shop. In the fall of 1893 he opened the Buescher Manufacturing Company at 1119 N. Main Street, which made band instruments and other metal products, in partnership with John L. Collins, a clothing merchant, and Harry L. Young, a salesman. In 1894 his company began production of saxophones, becoming Conn's main competitor over the following two decades. In March 1901 he patented a cornet unusual in that the valves were of unequal lengths. True Tone became the trademark name for band instruments made by the Buescher Manufacturing Company. In 1903 there was a disastrous fire at Buescher's factory. In 1904 the business was reorganized and renamed the Buescher Band Instrument Company, reflecting its sole focus on producing band instruments. In 1916 Buescher sold a major share of his company to six businessmen including Andrew Hubble Beardsley. Buescher remained president until 1919 when Beardsley assumed that title. Buescher was vice president and general manager of the company until 21 January 1929 when he resigned these positions, remaining on staff as a consultant engineer. In 1926 Buescher Band Instrument Company was joined with the Elkhart Band Instrument Company (some claim that Buescher was bought by Elkhart Band Instrument), a company founded two years previously by Beardsley with Conn's Carl Greenleaf as secretary treasurer. The "Elkhart" brand was retained by Buescher for its second line instruments after the company was dissolved upon Beardsley's death in 1936. Though Buescher manufactured many kinds of brass instruments, the company was known primarily for its saxophones which competed successfully with instruments made by Conn and Martin. Buescher saxophones became distinctive with snap in pads, patented by Buescher in 1921, and screw in gold plated Norton springs, introduced in late 1931. During the 1920s Buescher also made small numbers of tipped bell soprano, straight alto, and straight tenor saxophones. Buescher stayed true to Adolphe Sax's concept for saxophone sound into the early 1930s, gaining the favor of classical saxophonist Sigurd Rascher and those influenced by him. Buescher adapted its sound concept to the bigger, bolder sounds favored by dance orchestras and jazz musicians, modifying its Aristocrat model and releasing the 400 "Top Hat & Cane" model in 1940. The Aristocrat and 400 models remained popular with professional players through the early 1950s, until instruments with more modern keywork gained favor and changes to Buescher's product line were coldly received. By the late 1950s, Buescher's production of professional line saxophones was a small fraction of what it had been at the start of the decade. Buescher's presence in the professional saxophone market ended when it was acquired by the H&A Selmer Company in 1963, although a nominal "Buescher 400" model continued to be produced through the mid 1970s. Buescher became the main supplier of student grade saxophones to the H&A Selmer Company, producing the vast majority of such instruments marketed under Selmer's "Bundy" brand. The Elkhart line was continued until 1959, followed by Buescher's downgraded Aristocrat line as their offering in the student market. After Buescher was sold to Selmer, Selmer allowed the use of the Buescher trademark for products sold under Buescher's established distribution network. During the 1970s, the market position of the Buescher Aristocrat/Selmer Bundy model declined under competition from Yamaha's more up to date and more efficiently produced student instruments. The Buescher brand was retired by Selmer in 1983. After the Conn Selmer company was formed in 2003, it briefly tried to revive the Buescher brand to market Asian made saxophones. The Buescher company also produced some flutes and clarinets between 1910 and 1920, the Saxonette (also known as the "clariphon" and the "claribel"), a clarinet with a curved metal barrel and a curved metal bell pitched in A, B, C or E. They were produced with the Albert system, and later with the Boehm system. Gretsch and Supertone were merchandiser branded "stencils" of the Buescher Saxonette.

Тромпеттер

Buescher Bb Truetone (Professional), көптеген Truetone модельдері болды, олардың көпшілігі кәсіби музыканттар үшін арнайы жасалған. Луи Армстронг 1920 жылдардың соңында Buescher Truetone 10 22R трубасымен жазба жасады. Aristocrat – Selmer компаниясы сатып алудан бұрынғы Truetone кәсіби трубасы, ал 1963 жылдан кейін студенттік аспапқа айналды. Ол Truetone-нан төмен деңгейдегі модель болды. Дәстүрлі Truetone трубаларынан кейін Buescher 400 Truetone пайда болды. Бұл аспаптар көбірек заманауи дыбысқа ие және үлкен джаз тобында ойнауға қолайлы. Үш түрлі модель болды: никельмен жалатылған мыс, күміс қаптама және күміс саңылауы күмістен жасалған Super 400.