Данте Пасторини: Американ футболшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық футболшы (туған 1949)

Данте Энтони Пасторини (26 мамыр 1949 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасында (NFL) 13 маусым бойы, негізінен «Хьюстон Ойлерс» командасында ойыншы болған. Ол колледж футболында «Санта-Клара Бронкос» командасы үшін ойнады және 1971 жылғы NFL драфтында «Ойлерс» командасы оны үшінші нөмірмен таңдады. «Ойлерс» командасында Pro Bowl ойыншысы ретінде танылған ол, «Оукленд Рейдерс» командасының құрамында Super Bowl XV турнирінде чемпион атанды, осы турнирде 1971 жылғы драфттан тағы бір ойыншы – Джим Планкеттпен бірге ойнады. Пасторини соңғы үш маусымын «Лос-Анджелес Рамс» және «Филадельфия Иглз» командаларында сиректеп қатысып өткізді. NFL-ден зейнетке шыққаннан кейін Пасторини Ұлттық ыстық жол қауымдастығында (NHRA) Top Fuel dragster жүргізушісі болып мансабын жалғастырды.

Колледж мансабы

Ол Санта-Клара университетінде студенттер футболымен айналысты және 1970 жылғы Little All America студенттер футбол командасының екінші құрамына ілікті. Пасторини студенттер бейсболымен де ойнады, тіпті 1967 жылғы MLB драфтының 32-шы раундында (жалпы 599-шы нөмір) «Нью-Йорк Метс» командасы оны мектептен кейін тікелей таңдады, болашақ «Сэйнтс» командасының ойыншысы Арчи Мэннингпен бірге, бірақ соңында футбол ойнауды жөн көрді.

Кәсіби мансап

Пасторини 1971 жылы Санта-Клара университетінен НФЛ драфтының бірінші раундында (жалпы алғанда үшінші) «Хьюстон Ойлерс» командасы таңдады. Драфт «Квотербектер жылы» деп аталды, Пасторини Джим Планкетттен (бірінші) және Арчи Мэннингтен (екінші) кейін үшінші орын алды. Пасторини мансабы бойында жауыжүрек квотербек ретінде танымал болды. 1971 жылдан 1979 жылға дейін Пасторини тек бес тұрақты маусым ойынын өткізіп, сынған қабырғаларымен ойнады, тіпті кейде өкпесі жарақаттанған күйінде де. Сынған қабырғаларын қорғау үшін ол киімінің астына қазір кең таралған «флак жакетті» киген алғашқы ойыншы болды. 1977 жылға дейін ол сапалы шабуылдық сызықтың артында ойнаған жоқ, ол кезде «Ойлерс» Джо Бугельді шабуылдық сызықтың жаттықтырушысы етіп тағайындап, Грег Сэмпсон және кейінірек Леон Грей сияқты ойыншыларды шақырды. 1978 жылы «Ойлерс» болашақ «Даңқ залының» мүшесі Эрл Кэмпбеллді драфттау арқылы жүгіру ойынына қол жеткізді. Пасторини сондай-ақ 1975 жылғы AFC Pro Bowl командасына шақырылды. Пасторинидің ең жақсы маусымы 1978 жылы болды, ол мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 2473 ярд және 16 тачдаунға ие болды. 1978 жылғы плей-оффта Пасторини өте жақсы өнер көрсетіп, «Ойлерс» командасына «Майами Дельфинс» және AFC Шығыс дивизионының чемпионы «Нью-Ингланд Пэтриотс» командаларына қарсы жеңіске жетуге көмектесті. Пасторинидің «Хьюстон Ойлерс» командасы сапындағы соңғы ойыны 1979 жылы «Питтсбург Стиллерс» командасына қарсы АФК чемпионаты болды. Көптеген «Ойлерс» жанкүйерлері төрешілер Майк Ренфроның тачдаунын дұрыс бағаламағандықтан шешім қабылданды деп салады. Сол кезде бірден қайта қарау ережесі болмағандықтан, ойын қазіргідей қайта қарастырылмады. NBC телеарнасы ұсынған ойынның қайта қарау бұрыштарында Ренфро допты анық ұстап, екі аяғымен де жерге тигенін көрсетті, допты жонглирлеуге орын жоқ еді. Бұл реферилерге анық болмаса да, ойынды көретін кейбір көрермендерге Ренфро жерге тиген кезде допты толық бақылауда ұстағаны анық болды. Оның аяқтары қайталау бойынша допты ұстаған кезде екі жағында да болды. Бұл ойынның қарқынындағы маңызды өзгеріс болды, нәтижесінде «Стиллерс» жеңіске жетті. Кейін 1980 жылы «Ойлерс» командасының иесі Бад Адамс Пасториниді 3 жас үлкен Кен Стейблерге алмастырып, «Окленд Рейдерс» командасына жіберді. 1980 жылғы маусымның бес аптасынан кейін «Окленд» сапында 2–2 есебімен Пасторини «Канзас-Сити Чифс» командасына қарсы ойында аяғын сындырды. Оның өнеріне наразы болған және резервтік Джим Планкетті көргісі келген жанкүйерлер оның жарақат алғанын білгенде қуанды. Планкетт, Стэнфорд университетінен Хейсман кубогының жеңімпазы және «Нью-Ингланд Пэтриотс» және «Сан-Франциско 49ers» командаларының бұрынғы бас қақпашысы, 1978 жылдан бері «Рейдерс» командасында резервтік қақпашы болып келді. Ол команданы қабылдап, 1981 жылғы қаңтарда «Филадельфия Иглз» командасына қарсы Супер Боул жеңісіне жеткізді.

Pastorini was drafted by the Houston Oilers in the first round (third overall) of the 1971 NFL Draft out of Santa Clara University. The draft was dubbed "The Year of the Quarterback" with Pastorini taken third behind Jim Plunkett (first) and Archie Manning (second). Pastorini was known as a tough quarterback throughout his career. From 1971 through 1979, Pastorini missed only five regular season games, playing through broken ribs and even a punctured lung at times. He was the first player to wear the now ubiquitous "flak jacket" under his uniform to protect broken ribs. He did not play behind what would be considered a quality offensive line until 1977, when the Oilers hired Joe Bugel as offensive line coach and brought in players like Greg Sampson and, later, Leon Gray. By 1978, the Oilers had a running game with the drafting of future Hall of Famer Earl Campbell. Pastorini was also named to the 1975 AFC Pro Bowl Team. Pastorini's best season came in 1978 when he threw for a career high 2,473 yards and 16 touchdowns. In the 1978 playoffs, Pastorini fared very well, helping lead the Oilers to wins over the Miami Dolphins and AFC East division champion New England Patriots. Pastorini's last game as a Houston Oiler was the 1979 AFC championship game against the Pittsburgh Steelers, a game which many Oilers fans contended was decided when the officials blew a call on a Mike Renfro touchdown reception. Instant replay rules were not in effect at the time, so the play could not be reviewed as it would be in the present day. The best replay angles NBC could provide of the play show Renfro clearly catching the ball and getting both feet in the endzone with no juggling. It was not clear to the referees but was clear to some viewers of the game that Renfro had complete control of the ball when he hit the ground. His feet according to the replays were both in bounds when he had possession of the ball. The play was a major turning point in the momentum of the game, which resulted in a Steeler victory. Later in 1980, Oilers owner, Bud Adams, traded Pastorini to the Oakland Raiders in exchange for an aging Ken Stabler who was 3 years Pastorini's senior. Five weeks into the 1980 season with Oakland, after posting a 2–2 record, Pastorini broke his leg against the Kansas City Chiefs. The fans, who had been unhappy with his performance and wanted to see backup Jim Plunkett, cheered when they realized he was hurt. Plunkett, a Heisman Trophy winner out of Stanford, and former starting quarterback for the New England Patriots and San Francisco 49ers, had been with the Raiders as a backup quarterback since 1978. He took over and led the Raiders to a Super Bowl victory over the Philadelphia Eagles in January 1981.

Негізгі маусым

Жыл Команда Ойындар Пастың беруі Пұшықтау GP GS Есептік көрсеткіш Cmp Att Пct Yds Avg TD Int Lng Rtg Пнт (Пұшықтау саны) Yds (Пұшықтау қашықтығы) Y/P (Бір пұшықтаудың орташа қашықтығы) Lng (Ең ұзын пұшықтау) TB (Төмен қарай тепкіш) 1971 HOU 14 8 4–4 127 270 47.0 1,702 6.3 7 21 62 43.8 75 3,044 35.5 62 4 1972 HOU 14 12 1–11 144 299 48.2 1,711 5.7 7 12 82 57.1 82 3,381 41.2 63 4 1973 HOU 14 10 0–10 154 290 53.1 1,482 5.1 5 17 50 49.0 27 1,087 40.3 59 1 1974 HOU 11 10 6–4 140 247 56.7 1,571 6.4 10 10 65 72.4 — — — — —1975 HOU 14 14 10–4 163 342 47.7 2,053 6.0 14 16 77 61.0 62 2,447 39.5 68 6 1976 HOU 13 10 4–6 167 309 54.0 1,795 5.8 10 10 67 68.6 70 2,571 36.7 74 3 1977 HOU 14 12 8–4 169 319 53.0 1,987 6.2 13 18 85 62.3 — — — — — 1978 HOU 16 16 10–6 199 368 54.1 2,473 6.7 16 17 80 70.4 — — — — — 1979 HOU 15 15 10–5 163 324 50.3 2,090 6.5 14 18 55 62.1 — — — — — 1980 OAK 5 5 2–3 66 130 50.8 932 7.2 5 8 56 61.4 — — — — — 1981 LA Rams 7 5 1–4 64 152 42.1 719 4.7 2 14 46 22.9 — — — — — 1982 PHI Ойнамады 1983 PHI 3 0 — 0 5 0.0 0 0.0 0 0 0 39.6 — — — — — Мансап 140 117 56–61 1,556 3,055 50.9 18,515 6.1 103 161 85 59.1 316 12,530 39.7 74 18

Плей-офф

Жыл Команда Ойындар Пастың GP GS Рекорд Cmp Att Пct Yds Avg TD Int Lng Rtg 1978 HOU 3 3 2–1 44 70 62.9 602 8.6 4 6 71 73.6 1979 HOU 2 2 1–1 27 46 58.7 352 7.7 0 2 41 64.8 Карьера 5 5 3–2 71 116 61.2 954 8.2 4 8 71 70.1

Футболдан тыс өмір

Пасторини гидропландармен жарысты, көліктермен сүйреп жарысты, ылғалды футболкалар сайысын төрешілік етті, 1975 жылы "Weed: The Florida Connection" (сол кездегі әйелі Уилкинсонмен бірге) және 1979 жылы Ли Мейджорстың "Киллер Фиш" фильмінде түсті. Ол сондай-ақ "Вояджерлер!" телесериалында гладиатор рөлін ойнады және 1980 жылы "Playgirl" журналы үшін жалаңаш суретке түсті. Пасторини 1980-жылдардың ортасында NHRA Winston Drag Racing Series аясында Top Fuel драгстерін жүргізді. Ол ұлттық жарыстарда көптеген жеке жарыстарда жеңіске жетті, бірақ 1986 жылы Атлантадағы NHRA Southern Nationals-те бір ғана жарыс чемпионы атанды және сол жылы NHRA Чемпионат ұпайларында 7-орынды иеленді. Ол Top Fuel драгстерінде 270 миль/сағат шегін бұзған үшінші адам болды. Сонымен қатар, ол 2009 жылы Себринг халықаралық жарыс трассасында өткен Lamborghini жарысына қатысты.

Жеке өмір

Пасторини 1972 жылы сәнді модель Джун Уилкинсонмен танысты. Ол британдық және одан тоғыз жас үлкен, сонымен қатар 1960-шы жылдары Playboy журналында пайда болған. Олар 1973 жылы үйленді, бір қызы Брахна болды, ал 1982 жылы ажырасты. 2013 жылдың сәуірінде Техас штатының заң шығарушы органы Пасториниді құрметті техас азаматы деп жариялады. 2012 жылдың қаңтар айында The Jim Rome Radio Show бағдарламасында Пасторини сол кездегі «Рейдерс» командасының иесі Аль Дэвис ойыннан кейін киім ауыстыратын бөлмеде оны толығымен назардан тыс қалдырғанын еске алды. "Ол мені қынжырлап қарады", - деді Пасторини. Пасторини содан әрі "Дэвис қайтыс болғанда, оның өліміне қатты қайғырмадым" деді. Пасторини қазір Хьюстон қаласында тұрып, жұмыс істейді. Оның "Тактинг Флак: Менің жылдам өмірім" атты автобиографиясы 2011 жылдың қараша айында жарық көрді.