Жон Стивен Янг – Американ футбол шебері

Кіріспе

Жон Стивен Янг (1961 жылдың 11 қазанында туған) – американдық бұрынғы футбол квотербегі, 15 маусым бойы Ұлттық футбол лигасында (NFL) ойнаған, ең бастысы Сан-Франциско 49ers командасында. Ол «Тампа Бей Буканерс» клубында таңдалып, ойнады. NFL карьерасына дейін Янг екі маусым бойы АҚШ Футбол Лигасының (USFL) «Лос-Анджелес Экспресс» құрамасының мүшесі болды. Ол колледж футболында BYU Cougars командасында ойнады, мектеп және NCAA рекордтарын орнатып, 1983 жылы Heisman Trophy үшін екінші орынға ие болды. Янг 1992 және 1994 жылдары AP-нің ең құнды ойыншысы атанды және Super Bowl XXIX-тың MVP-і болды, онда ол 49ers-ті San Diego Chargers-ке қарсы рекордтық алты тачдаунмен жеңіске жеткізді. 1994 жылғы ең құнды ойыншы атану кезінде Янг 112,8 пропускшы рейтингі бойынша NFL-дің жаңа рекордын орнатты. Ол Колледж Футбол Даңқының және Профутбол Даңқының мүшесі. Янг өте тиімді пассер болды, ол лиганы пассерлік рейтингте рекордтық алты рет және бір әрекетте аяқталу пайызы мен ярдтар бойынша бес рет жетекші болды. Ол зейнетке шыққан кезде, кем дегенде 1500 пас берген NFL квотербектерінің арасында ең жоғары рейтингке (96,8) ие болды. Қазіргі уақытта ол барлық уақыттағы пассерлік рейтингте он төртінші орында, ал зейнеткер ойыншылар арасында төртінші орында тұр, Дрю Брис, Том Брейди және Тони Ромодан кейін. Янгтың 43 ресейлік тачдауны квотербектер арасында үшінші орында, ал оның 4,239 ресейлік ярды барлық уақытта алтыншы орында.

Ерте өмір

Солт-Лейк-Ситиде (Юта штаты) туған Янг, Шығыс орта мектебінде және Коннектикут штатының Гринвич қаласындағы Гринвич орта мектебінде оқыды, онда ол Cardinals футбол командасының қақпашысы болды. Янгтың әкесі ағылшын тегінен шыққан және 1635 жылы Англиядан Жаңа Англияға пуритандық көші-қонның бір бөлігі ретінде Массачусетс штатының Салем қаласына келген пуритан Джозеф Янгтың тікелей ұрпағы еді. Янг өзінің алғашқы жылғы, бастапқы ойыншы ретіндегі маусымында 1978 жылы All FCIAC West Division First Team құрметіне ие болды. Жоғарғы сыныпта Янг 13 сенсорлық гол соқты және All FCIAC West Division First Team құрметіне ие болды, сондай-ақ CIAC All State командасына енді. Гринвичтің бірінші кезектегі шабуылдық схемасында ол 1,220 ярдқа 41 пайыз ғана лақтырды, бірақ 267 рет допты ұстап, 1,928 ярдқа жүгірді. 1979 жылғы қарашада Алғыс айту күнінде Гринвич "Tidal Wave Defense" қорғанысымен танымал Дариен орта мектебіне 17:0 есебімен жеңіліп қалды. Жоғарғы сыныпта Янг футбол, баскетбол және бейсбол командаларының бірлескен капитаны болды. Баскетболда ол ойын сайын орташа есеппен 15 ұпай жинады. Бейсболда Янг .384 көрсеткішпен ойнады және питчерлік қызмет атқарамағанда орталық алаңда өнер көрсетті. Янг 5–1 есебімен жеңіске жетіп, Нью-Канаан орта мектебіне қарсы 3–0 есебімен но-хиттер жасады.

Колледж мансабы

Янг Солтүстік Каролина университетінен көптеген шақырулар алды. Бапкер Дик Крам Янгтың жүгіру қабілетіне ғашы болды және оны өз опциялық шабуылында ойнатқысы келді. Бірақ Янг BYU-ды таңдады. Бастапқыда допты лақтыруда қиындықтар туды, сондықтан BYU жаттықтырушылары оның атлетикалық қабілеттеріне байланысты оны қорғаушыға ауыстыруды қарастырды. Алайда, Янг өзінің допты лақтыру дағдысын жақсарту үшін көп еңбек етті және ақырында рекордтық көрсеткіштер жасаған Джим МакМахонның орнына BYU-дың бас қақпашысы болды. Янг тұрақты маусымда 3902 ярдқа 33 тачдаун пас берді, ал оның 71.3% аяқталу көрсеткіші NCAA-да бір маусымдық рекордты орнатты. Янг 544 ярдқа жүгіріп те қосты. Янг қақпашы болып ойнаған кезде BYU ойын барысында 584.2 ярд орташа көрсеткішпен NCAA рекордын жаңартты, оның ішінде 370.5 ярды оның допты лақтыруы мен жүгіруінен туындады. Cougars командасы жылды 11-1 есебімен аяқтады; Янг бірауыздан All-American деп танылды және әр жыл сайын елдің ең үздік колледж қақпашысын марапаттайтын Дэйви О'Брайен ұлттық қақпашы сыйлығын алды. Ол сондай-ақ Хейсман Трофи үшін дауыс беруде Небрасканың жүгіршісі Майк Розиерден кейін екінші орын алды. Янг өзінің колледж карьерасын 1983 жылғы Holiday Bowl-да Миссуриге қарсы өткен ойында 21-17 есебімен жеңіске жеткізді, онда жартылай қорғаушыдан берілген паспен жеңіс голын соқты. Янг өзінің колледж карьерасын 592 сәтті пасқа 7733 ярдқа және 56 тачдаунға, сондай-ақ 1048 ярдқа жүгіруге және 18 тачдаунға аяқтады. 2001 жылы ол Колледж футболының Даңқ залына енгізілді.

Кәсіби футбол

Янг колледжді бітірген кезде USFL орнықты NFL-ге күдікті сынақ болды, және ол екі лиганың қайсысында да алдыңғы қатардағы ойыншы болып таңдалу мүмкіндігіне ие болды.

Лос-Анджелес экспресі

Янг 1984 жылы қаңтарда өткен драфттың бірінші раундында (11-ші жалпы) USFL Los Angeles Express таңдады. Express бас менеджері Дон Клостерман Янгқа, егер ол Express-пен келісімшартқа қол қойса, оның бас бапкері Джон Хадл болатынын айтты – бұрынғы All Pro квотербегі, ол NFL-дегі алғашқы жылында Джон Эльвейге жетекшілік еткен. Клостерман сондай-ақ Янгқа, кеңесші ретінде жұмысқа алынған Даңқ залының жаттықтырушысы Сид Гиллман оған кәсіби квотербек болудың қыр-сырын үйрететінін жеткізді. 1984 жылғы NFL драфты мамыр айына дейін өткізілмеді. Оның шешімін ықпалдау үшін Express тарихтағы ең үлкен спорттық келісімшарт – 10 жылға 40 миллион доллар ұсынды. Янг сенімді болды және 1984 жылдың наурыз айында Express-пен келісімшартқа қол қойды. Ол жалақысын жаңадан құрылған командаға көмектесу үшін қырық жыл бойы төленетін аннуитет түрінде алуға келісті. Бірнеше колледж сабағын қабылдап, уақытылы бітіру үшін алғашқы алты ойында қатыспағаннан кейін, Янг соңғы 12 ойында бастап шықты. Ол бір ойында 300 ярдқа пас беріп, 100 ярдқа жүгірген алғашқы кәсіби футболшы болды. Жожо Таунселл, Мел Грей және Кевин Нельсон сияқты болашақ NFL ойыншыларынан тұратын құрамына және Янгтың алғашқы маусымында Батыс конференциясының финалына шыққандықтарына қарамастан, Express Лос-Анджелесте тұрақты жанкүйерлер базасын құра алмады. Олар көбінесе 95 000 орындық Лос-Анджелес мемориалдық колозеумында сирек көретін көрермендер алдында ойнады. 1985 жылғы маусым тез арада сәтсіздікке ұшырады. Бір жыл бұрынғыдай бірдей құрамды сақтап, Express 3–15 есебімен құлдырады. Көптеген жарақаттар тізімді қиратпастан бұрын, Янг және басқа жас ойыншылар Express 1986 жылы күздегі кестеге көшпейтініне көз жеткізді. Осыны ескере отырып, олар NFL перспективаларына зиян келтірмеу үшін сақтықпен ойнады. Express-тың соңғы үй ойыны алдында – ол Сан-Фернандо аңғарындағы Лос-Анджелес Пирс колледжіне көшірілді – автобус жүргізушісі қолма-қол ақшамен төленбесе, кетуден бас тартты. Янг команданың жаттықтырушысы сияқты ақша берді, ал жүргізуші оларды ойынға алып барды. Орландодағы маусымның финалында Янг көптеген жарақаттардан кейін командада сау жүгірушілер қалмағандықтан, артқы қатарда тұруға мәжбүр болды. Команда иелері жарақат алған ойыншыларды алмастыруға ақша бөлмейді. Янгтың келісімшартын сақтандырғандығы және 2027 жылға дейін төленетіндігі хабарланды. Алайда, тұрақсыз иесі мен тұрақсыз лиганың болашағына тап болған Янг 10 жылдық келісімін 4 жылға дейін қайта қарастырды және келісімнің соңғы жылында (1987-де) 5,8 миллион доллардың жалпы сомасынан 4,8 миллион долларын жинады. Бұл оның алғашқы екі маусымы үшін 2,4 миллион доллар жылдық жалақы мөлшеріне жетті, бұл барлық американдық спорт түрлеріндегі ең жоғары көрсеткіш. Бұл келіссөздерге 10 жылдық аннуитеттің қалдығы үшін 1,4 миллион доллар төлеу (оған төленген ақшадан артық) және келісімнің қалған екі жылындағы жалақылар "жыл сайын 450 000 доллардан астам" болды. Бұл уақытта "Bucs" 12 рет қатарынан 10 жеңіліс тіркеді. Олар Янгтың екі маусымында бірдей 2–14 есебін көрсетті, онымен 3–16 бастаушы ретінде. Янг 21 интерсептпен 11 тачдаун соқты және пастарын 55%-дан азын аяқтады.

Young was selected by the USFL Los Angeles Express in the first round (11th overall) of the 1984 draft held that January. Express general manager Don Klosterman told Young that if he signed with the Express, his head coach would be John Hadl, a former All Pro quarterback who had shepherded John Elway through his first year in the NFL. Klosterman also told Young that Hall of Fame coach Sid Gillman, who had been hired as a consultant, would tutor him on how to be a pro quarterback. The regular 1984 NFL draft would not be held until May. To help influence his decision, the Express offered an all sports record 10 year, $40 million contract. Young was convinced, and signed with the Express in March 1984. He agreed to take his payment in the form of an annuity paid out over forty years to help the fledgling team. After missing the first six games of his rookie season while taking some college classes in order to graduate on time, Young started the final 12 games. He had a respectable year, highlighted by becoming the first pro football player ever to pass for 300 yards and rush for 100 in a single game. Despite a roster which included such future NFL players as Jojo Townsell, Mel Gray, and Kevin Nelson, and making the Western Conference title game in Young's first season, the Express were never able to create a sustaining fan base in Los Angeles. They often played to sparse crowds that looked even more so in the 95,000 seat Los Angeles Memorial Coliseum. The 1985 season rapidly became a fiasco. Despite fielding essentially the same team as a year prior, the Express cratered to a 3–15 record. Even before a rash of injuries decimated the roster, Young and the other young players concluded that the Express would not be around for the planned move to a fall schedule in 1986. With this in mind, they played tentatively so as not to harm their NFL prospects. Before the Express' final home game — which had been moved to Los Angeles Pierce College in the San Fernando Valley — the bus driver refused to leave unless he was paid up front in cash. Young contributed some money, as did the team trainer, and the driver took them to the game. In the season finale at Orlando, Young had to line up at tailback because a rash of injuries had left the Express without any healthy running backs. The owners had refused to allocate any money to allow the Express to replace injured players. It was reported that Young had insured his contract and would still be paid until 2027. However, facing the prospect of both a faltering owner and an unstable league, Young had already renegotiated his 10 year deal down to 4 years, and had already collected a total of $4.8 million of the $5.8 million due in toto through the final year of that deal (in 1987), working out to an annual rate of pay of $2.4 million for his first two seasons that was the highest in all of American sports. Included in that negotiation was a payment of $1.4 million for the balance of the 10 year annuity (less money paid out against it), and salaries for the remaining two years of the deal "in excess of $450,000" annually according the USFL Commissioner then overseeing the LA Express (which had fallen into receivership). By this time, the Bucs were in the midst of what would be 12 consecutive 10 loss seasons. They posted identical 2–14 records in Young's two seasons with them, going 3–16 with him as a starter. Young threw for only 11 touchdowns with 21 interceptions while completing fewer than 55% of his passes.

Сан-Франциско 49ерс

Буканерлер 1987 жылғы НФЛ драфтында Майами университетінің квотербегі Винни Теставердені бірінші таңдау ретінде таңдады, себебі Янгтың сәтсіз болатыны айтылды. Янг 1987 жылдың 24 сәуірінде Джо Монтананың қосалқы ойыншысы ретінде Сан-Франциско 49ers командасына ауыстырылды. 49ers командасының жаттықтырушысы Билл Уолш Янгтың табиғи қабілеттеріне әсерленді және оның нәтижелерінің нашар болуының басты себебі Тампа Бэйдегі таланттың жетіспеуі деп ойлады. Буканерлер бұл саудадан екінші және төртінші раундта таңдау құқығын алды, оларды Майами университетінің қорғаушысы Уинстон Мосс пен Аризона штатының қабылдаушысы Брюс Хиллді таңдау үшін пайдаланды.

Монтананың резервтік тобы: 19871990

Янг Монтананың қасында төрт жыл ойнады, бірақ резерв ретінде өзін жарқын көрсетті. 1987 жылы Чикаго Беарс командасына қарсы өткен ойынның бірінші ширегінде Монтана жарақат алғаннан кейін, Янг төрт тачдаунды пас беріп, 41-0 есебімен жеңіске жетті. 1987 жылғы Миннесота Викингс командасына қарсы дивизиондық плей-офф ойынында, команда 27-10 есебімен қалып қойғаннан кейін екінші жартысында Монтананы алмастырды. «49ers» ойынды ұтып алған жоқ, бірақ Янг жақсы өнер көрсетіп, 17 пас әрекетінің 12-сін 158 ярдқа, бір тачдаунға және бір перехватка аяқтады, сонымен қатар алты рет жүгіріп 72 ярд және бір тачдаунмен Сан-Франциско командасын жетекке шығарды. 1988 жылдың 30 қазанында Янг Миннесота Викингс командасына қарсы ойында жеңіске жеткізетін 49 ярдтық жүгіріс жасады. Ол ойынды Монтана жарақат алып алаңнан шыққаннан кейін Джон Тейлорға 73 ярдтық тачдаундық паспен бастады. Бұл ойын «49ers» командасына 24-21 есебімен жеңіс сыйлады және өткен маусымдағы плей-оффтағы жеңілісі үшін Викингстерге кек қайтарды. Бұл жеңіс өте маңызды болды. Әйтпесе, «49ers» маусымды 9-7 есебімен аяқтап, плей-оффқа ілікпейтін еді. Олардың дивизионындағы Лос-Анджелес Рамс және Нью-Орлеанс Сэйнтс командалары да 10-6 есебімен жақсы көрсеткіштерді көрсетті. Бірақ «49ers» өз дивизионында жеңіске жетіп, плей-оффта 2-орынды иеленді және Супер Боулды ұтып алды. 1989 жылы Янг болашақта команданың негізгі ойыншысы бола алатынын көрсетті. Монтана NFL MVP сыйлығын жеңіп алып, команданы XXIV Супер Боулда жеңіске жеткізгенімен, Янг та жақсы маусым өткізді, 69% пасын 1001 ярдқа, сегіз тачдаунға және үш перехватқа аяқтады. 1989 жылдың 22 қазанында ол Нью-Ингланд Пэтриотс командасына қарсы өткен 37-20 есебімен жеңіске жеткен ойында 12 пастың 11-ін 188 ярдқа және үш тачдаунға аяқтағанда 158.3-ке тең үздік пассерлік рейтингті көрсетті. 1990 жылдың 23 желтоқсанында Янг Нью-Орлеанс Сэйнтс командасына қарсы өткен ойында сегіз рет жүгіріп, мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 102 ярдқа жетті, бұл оны «49ers» командасының бір ойында кем дегенде 100 ярдқа жүгірген екінші квотербегі етіп белгіледі. «49ers» бұл ойында 13-10 есебімен жеңіліске ұшырады. Төрт маусымдық резервтік ойыншы ретінде Янг 23 тачдаунды пас берді және тек алты перехват жасады.

Young played behind Montana for four years, but shone as a backup. Substituting for an injured Montana, early in the first quarter of a 1987 game against the Chicago Bears, Young threw four touchdown passes in a 41–0 victory. In their 1987 divisional playoff game against the Minnesota Vikings, he replaced Montana in the second half after the team fell behind 27–10. The 49ers still lost the game, but Young had a good performance, completing 12 of 17 pass attempts for 158 yards, a touchdown, and an interception while also leading San Francisco in rushing with 72 yards and a touchdown on six carries. On October 30, 1988, Young ran for a 49 yard, game winning touchdown against the Minnesota Vikings. He started the game out with a 73 yard touchdown pass to John Taylor, after Montana went down with an injury. The play earned the 49ers a 24–21 victory and a bit of revenge on the Vikings for their previous season's playoff loss. The win turned out to be crucial. Without it, the 49ers would have finished the season 9–7 and missed the playoffs. Two other teams in their division, the Los Angeles Rams and New Orleans Saints, had 10–6 records. Instead, the 49ers won their division, earned the #2 playoff seed, and went on to win the Super Bowl. In 1989, Young displayed potential to become the team's starter in the future. While Montana won the NFL MVP award and led the team to a victory in Super Bowl XXIV, Young still had a good season, completing 69% of his passes for 1,001 yards, eight touchdowns, and only three interceptions. On October 22, 1989, he posted a perfect passer rating of 158.3 when he completed 11 of 12 passes for 188 yards and three touchdown passes in a 37–20 victory over the New England Patriots. Young rushed for a career high 102 yards on just eight carries against the New Orleans Saints on December 23, 1990, making him only the second 49ers quarterback to rush for at least 100 yards in a single game. The 49ers lost the game 13–10. In his four seasons as a backup, Young threw 23 touchdown passes and only six interceptions.

1991 жылғы маусым

1990 жылғы NFC Чемпионатында Монтананың шынтағының жарақаттануына байланысты, ол 1991 жылғы маусымды толығымен өткізіп жіберуге мәжбүр болды. Осыдан кейін Янг 49ers командасын басқару мүмкіндігіне ие болды, бірақ маусымды қиын бастады. Маусымның ортасында 49ers командасы 4–4 есебімен күресіп жатты. Маусымның тоғызыншы ойынында Тейлорға франшизалық рекордтық 97 ярдтық тачдаун пасын жібергеннен кейін Янг тізесінен жарақат алып, оның орнына резервтік квотербек Стив Боно шықты. Осы ойында және келесі ойында жеңіліске ұшырағаннан кейін, Боно 49ers командасын бес ойын қатарынан жеңіске жеткізді, сондықтан жаттықтырушы Джордж Сейферт Янг жазылғаннан кейін оны бастапқы құрамда қалдыруға шешім қабылдады. Маусымның 15-ші ойынында Боно өзі де жарақат алғаннан кейін ғана Янг қайтадан алаңға шықты. Содан кейін Янг 338 ярдқа үш тачдаун, ал 63 ярдқа тағы бір тачдаун жасап, «Candlestick Park» стадионында «Monday Night Football» ойынында «Chicago Bears» командасын 52–14 есебімен жеңіп, маусымды аяқтады. Янг маусымды НФЛ-дегі ең жоғары 101.8 пасс рейтингімен аяқтады. Бес толық ойынды және тағы бір ойынның көп бөлігін өткізіп жібергеніне қарамастан, ол 2,517 ярдқа 17 тачдаун жасап, тек сегіз рет допты жоғалтты. Янгтың табысты маусымына қарамастан, команданың маусымы көбінесе көңіл көшірді. 49ers бұрынғы маусымдағы 14–2 есебінен 1991 жылы 10–6 есебіне дейін төмендеді. 10 жеңіс әдетте командаға плей-оффқа қатысуға жеткілікті болғанымен, 49ers плей-оффқа ілікпей қалды, ал Сан-Франциско 1982 жылдан бері алғаш рет маусымнан кейін алаңға шықпады. Көптегендер Монтананың оң шынтағындағы жарақаттан кейін қайта оралуына байланысты Янгтың 49ers командасының негізгі ойыншысы ретіндегі күндері санаулы екенін ойлады, ал кейбір сарапшылар 49ers Янгты сатуы керек және Монтана мен Бононы сақтап қалуы керек деді. Алайда, бұл сауда ешқашан болған жоқ.

1992 жылғы маусым: Бірінші ең құнды ойыншы

1992 жылғы маусымның басында Янгтың негізгі ойыншы орны қауіптің астында болғандай көрінді. Бономен бәсекелесуге қоса, Монтана шынтақ сіңірінің операциясынан жазылуға жақын еді. Сан-Франциско Янгты Лос-Анджелес Рейдерс клубына сатуға тырысты, бірақ келісімге келісім болмады және Монтана маусымның ашылу ойынына үлгермейтіні белгілі болды. Монтана 1992 жылғы маусымның соңғы ойынында ғана қайта оралды, ол Детройт Лайонс клубымен өткен дүйсенбілік кешкі матч болды. Монтана сол ойынның екінші жартысын толық ойнап, 49ers клубын жеңіске жеткізді. Янг Сан-Францисконың негізгі квотербекі болды, бірақ қайтадан қиындықпен бастады. Нью-Йорк Джайентс клубымен өткен ашылу ойынының бесінші мүмкіндігінде ол шаңқауға ұшырады және оның орнына Боно келді, ол 49ers клубына 31–14 есебімен жеңіс әкелді, екі тачдаун пасын берді. Келесі аптада 49ers клубы Буффало Биллс клубына 34–31 есебімен ұтылды, бірақ Янг мансаптық рекордтық 449 пасс ярды және үш тачдаун жасады. Бұл матч NFL тарихында екі командадан да бірде-бір соққы жасалмаған алғашқы ойын болды. Янг жазылып, 49ers клубын бес ойындық жеңіс тізбегіне бастады, оның шеңберінде Атланта Фалконс клубымен 56–17 есебімен жеңіс болды, онда ол 399 пасс ярды және үш тачдаун жасады. Гриппке шалыққандықтан келесі ойынның көп бөлігін (Кардиналс клубына 24–14 есебімен жеңіліс) өткізіп алғаннан кейін, Янг Сан-Франциско клубын маусымның қалған барлық ойындарында жеңіске жеткізді, командаға 14–2 есебімен жеңіс сыйлады. Ол 227 пасс ярды және екі тачдаун жасады, сондай-ақ 73 ярдқа жүгірді. Бірақ 49ers клубы NFC чемпионатында 30–20 есебімен Super Bowl чемпионы Dallas Cowboys клубына жеңіліп қалды. Янг 313 пасс ярды жасады, пастарының 71,4% дұрыс болды, бір тачдаун пасын берді және тағы біреуін жүгіріп енгізді. Дегенмен, ол екі рет допты ұстап алды, бірақ соңғысы ойынның нәтижесі шешілген кезде болды. Янг маусымды 3,465 пасс ярды және 537 жүгіру ярдымен аяқтады, сонымен қатар NFL-де ең көп – 25 тачдаун пасын берді және 107,0 пасс рейтингісіне ие болды, осылайша NFL-дің ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды және алғаш рет Pro Bowl-ға шақырылды. Янг қатарынан екі маусымда үш таңбалы рейтингіні көрсеткен алғашқы квотербек болды. Көптеген адамдар оның жақсаруын 49ers клубының жаңа шабуыл үйлестірушісі Майк Шанаханның жетекшілігіне байланыстырады, ол Янгпен бірге оның жүгіру дағдысын және қозғалыстағы пасс шешімдерін үйлестіру жөнінде жұмыс істеді.

By the start of the 1992 season, it appeared that Young's starting job was in serious peril. In addition to having to compete with Bono, Montana appeared to be close to recovering from his elbow tendon surgery. San Francisco came close to trading Young to the Los Angeles Raiders, but no deal was finalized and it turned out that Montana would not recover in time to start in the opening game. Montana would not return until the final game of the 1992 season, a Monday Night home game against the Detroit Lions. Montana played the entire second half of that final game and guided the 49ers to victory. Young ended up as San Francisco's starting quarterback, but once again got off to a rough start. On the fifth play of the opening game at the New York Giants, he suffered a concussion and was replaced by Bono, who threw two touchdown passes while leading the 49ers to a 31–14 victory. The following week, the 49ers lost 34–31 to the Buffalo Bills, despite a career high 449 passing yards and three touchdowns from Young, in a game that for the first time in NFL history had zero punts from either team. Young recovered and led the 49ers on a five game winning streak, capped off by a 56–17 victory over the Atlanta Falcons in which he passed for 399 yards and three touchdowns. After missing most of the next game (a 24–14 loss to the Cardinals) with the flu, Young led San Francisco to a victory in all of their remaining games of the season, giving the team a 14–2 record. He went on to throw for 227 yards and two touchdowns and rushed for 73 yards in a 20–13 divisional playoff win over the Washington Redskins. However, the 49ers lost the NFC Championship game, 30–20, to the eventual Super Bowl champion Dallas Cowboys. Young threw for 313 yards, completing 71.4% of his passes while passing for a touchdown and rushing for another. However, he also threw two interceptions, but the final one came with the outcome of the game already decided. Young finished the season with 3,465 passing yards and 537 rushing yards, along with an NFL best 25 touchdown passes and 107.0 passer rating, earning him the NFL Most Valuable Player Award and his first selection to the Pro Bowl. Young was the first quarterback ever to record a triple digit rating in consecutive seasons. Many credit his turnaround to the mentoring of the 49ers' new offensive coordinator Mike Shanahan, who worked with Young on combining his running skill with on the move passing decisions.

1993 жылғы маусым

1993 жылғы маусым басталар алдында команда иесі Эдди ДеБартоло-младший Монтананың «49ers» командасының бастапқы квотербегі ретіндегі рөлін қайта бастауын қалады. Алайда, команда ішінде жік бөлінісі пайда болды, ойыншылар кімді квотербек ретінде көруді қалайды деген мәселеде екіге бөлінді. 1993 жылдың көктемінде Монтананың өтініші бойынша Сан-Франциско Монтананы «Канзас-Сити Чифс» командасына аударды. Янг енді «49ers» командасының сөзсіз негізгі ойыншысы болды және осылайша карьерасының соңына дейін қалатын болды. Бірақ Янг үшін маусымның бастауы да қиын болды. 1993 жылдың алғашқы төрт ойынында, лақтыратын қолындағы ісікке байланысты, Янг сегіз рет допты жоғалтты, бұл 1992 жылғы маусымдағыдан көп болатын. Бірақ бас бармағы жазылғаннан кейін, Янг жеті ойын бойы тамаша серия көрсетті, 16 тачдаун пасын берді, тек екі рет допты жоғалтты және 122,2 пассерлік рейтингке ие болды. Жыл соңында Янг команда тарихында ең көп пасспен жүрілген ярд (4023) және қатарынан бірде-бір допты жоғалтпай лақтырылған пасс (189, кейіннен 2012 жылы Алекс Смит бұл көрсеткішті жаңартты) рекордтарын жаңартты, сонымен қатар NFL-де тачдаун пастары (29) және пассерлік рейтинг (101,5) бойынша көшбасшы болды. Команда 10–6 есебімен жеңіліске ұшырады, бірақ дивизиондық кезеңде «Нью-Йорк Джайентс» командасын 44–3 есебімен ұтып, тағы да NFC чемпионатына жолдама алды. Алайда, олар тағы да «Даллас Каубойс» командасынан жеңілді, бұл жолы 38–21 есебімен.

1994 жылғы маусым: Екінші MVP және Супер Боул жеңіс

Бірнеше маңызды еркін агенттармен келісімге отырудан (соның ішінде All Pro бұрыш қорғаушысы Deion Sanders) және NFL драфтында таңдау жасағаннан кейін, 49ers 1989 жылдан бері алғашқы Суперкубокты жеңуді мақсат етті. Олар қарқынды бастап, Лос-Анджелес Рейдерсін 44:14 есебімен жеңді, мұнда Янгтың төрт тачдаундық пасының арқасында жеңіске жетті, бұл тұрақты маусымда кем дегенде төрт ойында осындай көрсеткішті қайталады. Джо Монтана мен Канзас-Сити Чизерс командасына қарсы күткен ойында жеңіліске ұшырағаннан кейін, 49ers келесі екі ойында жеңіске жетті, бірақ Филадельфия Иглз командасына 40:8 есебімен жеңіліп қалды, бұл ойында Янг шабуылдың ортасында алаңнан шығарылды. Бас жаттықтырушы Джордж Сейферт кейін Янгты "Бүркіттердің" қорғанысының күшіне шыдамағандықтан алмастырғанын айтса да, Янг 49ers командасының сәтсіздіктері үшін күнәлі деп тағайындалудан жалықты және ойын барысында алаңда Сейфертке қарсы ашық түрде (көрінетіндей) наразылық білдірді. Алайда, бұл ойын маусымның шешімді нүктесі саналды; одан кейін Янг команданы 10 ойын қатарынан жеңіске жеткізіп, орташа есеппен 20 ұпаймен басымдық танытты, ал маусымды мағынасы жоқ ойында "Викингтерге" қарсы жеңіліспен аяқтады, онда Янг 13 әрекеттің 12-сін сәтті орындады, содан кейін алаңнан кетті. Олар NFL-де ең жақсы 13-3 көрсеткішпен аяқтады, бұл NFC плей-оффында үй алаңында ойнау құқығын қамтамасыз етті. 49ers NFL-де шабуыл бойынша бірінші орында тұрды және олар соншалықты күшті болғандықтан, егер 49ers жеңіске жете алмайтындықтан, Сейферт Янгты ойындардан ерте шығарып алатын. Дивизиондық кезеңде Чикаго Беарс командасын 44:15 есебімен жеңгеннен кейін, 49ers NFC чемпионатында Даллас Каубойс командасымен ойынның бірінші жартысында 31:14 есебімен көшбасшылыққа шықты, нәтижесінде 38:28 есебімен жеңіске жетті. Янг екі тачдаундық пасты орындады, сонымен қатар 47 ярд жүгіріп, тағы бір тачдаун қосты. Осының нәтижесінде ол алғашқы рет старттық квотербек ретінде Суперкубокқа қатысты. 49ers командасы Суперкубокты бес рет жеңген алғашқы команда болуға басты фаворит саналды. Алты тачдаундық көрсеткішпен, Янгтың орнын басушы болған Джо Монтананың бұрынғы Суперкубок рекордын (бес тачдаун) асырып түскендіктен, Янг Суперкубок XXIX-тың ең құнды ойыншысы (MVP) атанды, ал 49ers Сан-Диего Чарджерс командасын 49:26 есебімен жеңді. Янг сонымен қатар 325 ярдқа пастақтап, 49 ярдқа жүгірді, осылайша Суперкубокта жүгіру және пастақтап беру көрсеткіштері бойынша ең көп ұпай жинаған алғашқы ойыншы атанды. Бұл жеңіс Янг үшін керемет жылды аяқтады, ол NFL тарихындағы ең жақсы маусымдардың бірін өткізді. Ол 3969 ярдқа пастақтап, 35 тачдаунды орындады (бұл сол кездегі командалық рекорд), тек 10 пасты ұстап алды, пастың 70,3 пайызы аяқталды - 1990-жылдардағы ең жоғары көрсеткіш, барлық уақытта үшінші орында және сол кезде 400-ден астам әрекет жасаған кез келген квотербектің ең жоғары көрсеткіші (кейін 2009 жылы Дрю Брис бұл көрсеткішті жаңартты). Сонымен қатар, Янг Джо Монтананың бір маусымдағы рекордты 112,8 көрсеткішімен жаңартты, сонымен қатар өзінің шапшаңдығын тағы бір рет көрсетіп, 289 ярдқа жүгіріп, жеті тачдаун қосты. Осы рекордтық маусымдық көрсеткіштері үшін Янг екінші AP NFL MVP сыйлығын алды, NFL тарихында лига мен Суперкубоктың MVP атағын бір маусымда жеңген жетінші ойыншы атанды.

After several key free agent signings (including All Pro cornerback Deion Sanders) and NFL draft selections, the 49ers looked to win their first Super Bowl since 1989. They started fast, beating the Los Angeles Raiders 44–14 on the strength of four touchdown passes from Young, one of four games during the regular season in which he had at least four. After a loss in a much anticipated game to Joe Montana and the Kansas City Chiefs, the 49ers won their next two games before losing to the Philadelphia Eagles 40–8 at Candlestick Park, a game in which Young was eventually benched in the middle of an offensive series. Although head coach George Seifert later said he only pulled Young because he was getting manhandled by the Eagles' defense, Young had had enough of being scapegoated for 49er shortfalls and loudly (and visibly) lambasted Seifert over his decision while standing on the sideline during the game. But the game was considered a turning point in the season; from there, Young led the team to 10 consecutive wins, by an average of 20 points, before losing the meaningless finale against the Vikings in which Young completed his first 12 of 13 attempts before going to the sidelines. They finished an NFL best 13–3, securing home field advantage throughout the NFC playoffs. The 49ers had the number one offense in the NFL, and were so dominant that Seifert often took Young out of games early if he felt that the 49ers had an insurmountable lead at the time. After an easy 44–15 victory over the Chicago Bears in the Divisional Round, the 49ers jumped out to a 31–14 halftime lead over the Dallas Cowboys in the NFC Championship Game, holding on to win 38–28. Young threw for two touchdowns, while adding 47 yards and another touchdown on the ground. As a result, he went to his first Super Bowl as a starting quarterback. The 49ers were heavy favorites to become the first team with five Super Bowl victories. On the strength of a six touchdown performance that surpassed the previous Super Bowl record of five, owned by the man Young replaced, Joe Montana, Young was named the MVP of Super Bowl XXIX, as the 49ers defeated the San Diego Chargers, 49–26. Young also threw for 325 yards and rushed for 49 yards, making him the first player ever to finish a Super Bowl as the game's leader in both rushing and passing yards. The victory capped off an incredible year for Young, who had one of the best seasons by a quarterback in NFL history. He threw for 3,969 yards, a then franchise record 35 touchdown passes with only 10 interceptions, completed 70.3 percent of his passes – the highest completion percentage of the 1990s, third all time, and at the time, the best completion percentage by any quarterback with more than 400 attempts (later eclipsed by Drew Brees in 2009). Additionally, Young broke Joe Montana's single season mark with a then record 112.8 passer rating, and also once again demonstrated his great scrambling ability, accumulating another 289 yards and seven touchdowns on the ground. For his record breaking season performances, Young was awarded his second AP NFL MVP award, becoming the seventh player in NFL history to win both league and Super Bowl MVP honors in the same season.

Кейінгі жылдары және жарақаттары

Супербоул XXIX-тен кейінгі үш жылда 49ers командасы Брет Фавр және Грин-Бэй Пэккерстерден плей-оффта әр жылы шығарылды, екі рет Сан-Францискода. Плей-оффтың ерте кезеңдерінен шығудан бөлек, Янг 1995 жылдан 1997 жылға дейін бірнеше ойынға қатыса алмады, себебі ол жарақат алды. 1998 жылғы маусымда 37 жасқа толған Янг ойынға шықты, және кейбіреулер оның жарақаттану тарихы мен жасына байланысты қабілеттері төмендеуі мүмкін деп ойлады. Алайда, Янг барлық сыншыларды тағы да үндемей, карьералық көрсеткіштерін жаңартты: 4,170 ярд және 36 тачдаун. Сол жылы 49ers командасы Фавр мен Пэккерстерді NFC Wild Card раундында жеңді, себебі Янг ойынды жеңу үшін, соңғы үш секундта кең қабылдаушы Террелл Оуэнске жеңіс тудырды (30–27 есебімен). 1981 жылғы NFC Чемпионатындағы Дуайт Кларктың Даллас Каубойына қарсы жасаған керемет қабылдауына сілтеме жасай отырып, Оуэнстің қабылдауы "The Catch II" деп аталды. Бірақ бір аптадан кейін Гаррисон Хёрст 49ers командасының алғашқы ойынында білезігін сындырып алды. Жүгіру ойынының қаупі болмағандықтан, Янг үш рет допты ұстап алды (соңғысы ойынның соңғы 30 секунд ішінде жасалған Hail Mary пасы), және 49ers Атланта Фалконс командасынан 20–18 есебімен жеңілді. 1995-1998 жылдар аралығында Янг екі рет (1996 және 1997 жылдары) NFL-дегі пастың рейтингі бойынша көшбасшы болды, сондай-ақ 1998 жылы 36 тачдаун пасымен NFL-де бірінші орынды иеленді. 1999 жылғы маусым Янгтың NFL-дегі соңғы маусымы болды. Янгтың мансабында ми шайқалуы жиі кездесті. Аризона Кардиналдарына қарсы үшінші аптадағы Monday Night Football ойынында, Кардиналдардың қорғаушысы Энейс Уильямс Янгты күшпен құлатты. Арқадағы жүгіруші Лоренс Филлипс Уильямсты тоқтатуға тиіс болған, бірақ ол қате жіберді. Янг ми шайқалуынан кейін ойыннан шығарылды және маусымның қалған бөлігіне ми шайқалуынан кейінгі синдромның белгілеріне байланысты оралмады. Кардиналдарға қарсы алған ми шайқалуы үш апталық маусымдағы екіншісі және оның мансабындағы жетіншісі (кемінде) болды. Маусымнан кейін 49ers оған зейнеткерлікке шықпаса, босатылатынын айтты. Янгқа Денвер Бронкос командасының (ондағы оның бұрынғы шабуылдық үйлестірушісі Майк Шанахан бас бапкер болған) бастапқы квотербек ретінде жұмыс ұсынылса да, ол қайта-қайта ми шайқалуына байланысты зейнеткерлікке шықты. 2013 жылы Frontline сұхбатында Янг өзінің және көптеген зейнеткер ойыншылардың қайта-қайта ми шайқалуы және миға соққылар туралы алаңдаушылықтарын білдірді. Янг, әсіресе, жүгірушілер мен желілік қорғаушылар сияқты жиі соққы алатын позициялар туралы алаңдайды.

In the three years following Super Bowl XXIX, the 49ers were eliminated in the playoffs each year by Brett Favre and the Green Bay Packers, twice in San Francisco. In addition to the early playoff exits, Young suffered a series of injuries that forced him to miss several games from 1995 to 1997. Young entered the 1998 season at age 37 and some began to wonder if his skills would diminish because of his history of injuries and a general decline in his game due to age. However, Young silenced all critics once again, putting up career numbers in passing yards (4,170) and passing touchdowns (36). The 49ers finally beat Favre and the Packers in the NFC Wild Card Round that year, as Young threw the winning touchdown to wide receiver Terrell Owens with three seconds remaining to win the game 30–27. In reference to Dwight Clark's legendary catch against the Dallas Cowboys in the 1981 NFC Championship Game, Owens's grab was called "The Catch II". A week later, however, Garrison Hearst broke his ankle on the 49ers' first play from scrimmage. Without the threat of a running game, Young threw three interceptions (the last one a Hail Mary pass with under 30 seconds remaining in the game) and the 49ers were defeated by the Atlanta Falcons 20–18. Over that span of seasons from 1995 to 1998, Young led the NFL in passer rating twice (in 1996 and 1997), and led the NFL with 36 touchdown passes in 1998. The 1999 season turned out to be Young's last in the NFL. Young was plagued by concussions throughout his career. During a Week 3 Monday Night Football game against the Arizona Cardinals, Young was violently sacked by Cardinals cornerback Aeneas Williams on a blitz. Running back Lawrence Phillips was supposed to pick up Williams, but missed. Young was knocked out of the game with a concussion, and did not return again for the rest of the season due to symptoms of post concussion syndrome. The concussion he suffered against the Cardinals was reportedly his second in a season that was only three weeks old, and the seventh (at least) of his career. Following the season, the 49ers told him that he would be released if he did not retire. Although Young was offered a job as the starting quarterback of the Denver Broncos (where his former offensive coordinator, Mike Shanahan, was the head coach), he retired because of his repeated concussions. In a 2013 Frontline interview, Young said that, partially based upon their own experiences, he and many retired players are increasingly concerned about repeated concussions and subconcussive hits. Young is particularly concerned about certain positions that take frequent hits, such as running backs and linemen.

USFL мансабы

Жыл Команда Ойындар Пастың көрсеткіші Жүгіру GP GS Cmp Att Pct Yds Avg TD Int Rtg Att Yds Avg TD 1984 Л. А. Экспресс 12 12 179 310 57.7 2,361 7.6 10 9 80.6 79 515 6.5 7 1985 Л. А. Экспресс 10 10 137 250 54.8 1,741 7.0 6 13 63.1 56 368 6.6 2 Мансап 22 22 316 560 56.4 4,102 7.3 16 22 72.8 135 883 6.5 9

Актерлік мансап

Янг драмалық рөлдерді ойнаған, сонымен қатар шектеулі актерлік карьерасында өзін-өзі көрсеткен. Ол "Фрейзер" сериалының бір эпизодында және "Лоис пен Кларк: Суперменнің жаңа оқиғалары" сериалында (Лоиске бұрынғы мектептегі футбол командасының қақпашысы, Джо Малой рөлінде) түскен. Сонымен қатар, ол "Дхарма мен Грег" сериалының "Футболға дайынсыз ба?" атты эпизодында өзінің қонақ ретінде пайда болды, команданың бірінші жанкүйері Дхармені қолдады. 1995 жылы Янг "Беверли-Хиллз, 90210" сериалының 6-шы маусымының 12-ші эпизодында өзін көрсетті. Ол сондай-ақ LDS комедиясы "The Singles Ward" (2002) және BYUtv's "Studio C" сериалының 5-ші маусымында эпизодтық түсілімдерде камео рөлдерін ойнады (2014). Янг "Just Call Me Angel" эпизодында NBC комедиялық сериалының 8-ші маусымында да қонақ ретінде пайда болды. 1998 жылы Янгқа "Мэри туралы бірдеңе бар" фильмінде роль ұсынылған, бірақ ол одан бас тартты; ақырында бұл роль Бретт Фаврге берілді.

Телерадио мансабы

Янг 2023 жылдың 30 маусымында ESPN телеканалынан жұмыстан босатылды. Ол "NFL Countdown" сияқты ESPN-нің NFL студиялық бағдарламаларында екі он жылдан астам уақыт бойы жұмыс істеген болатын. Ол көптеген белгілі тележұлдыздарды қамтыған жұмыстан босату толқынының бір бөлігі болды.

Қайырымдылық

Янг ASCEND: Гуманитарлық Альянстың Ұлттық кеңесшісі болып қызмет етеді. Бұл коммерциялық емес ұйым Африка және Оңтүстік Америка елдеріне экспедициялар ұйымдастырып, білім беру, кәсіпкерлік, денсаулық сақтау және қарапайым технология салаларында тұрақты шешімдермен өмірлік дағдыларды үйретуді жоспарлап отыр. 1993 жылы Янг Forever Young Foundation деп аталатын қайырымдылық қорын құрды, ол физикалық, эмоционалдық және қаржылық қиындықтарға тап болған балаларға басқа жағдайда қол жетімді емес академиялық, спорттық және емдік мүмкіндіктер ұсыну арқылы көмектеседі. Янг сондай-ақ бұрынғы Save Darfur Coalition атқарушы директоры және негізін қалаушы Дэвид Рубенштейн құрған ұйымның ұлттық өкілі болып табылады. Янг 2009 жылы осы ұйыммен байланысын бастады, ол елдің әртүрлі колледж кампустарында өткізілетін қайырымдылық доджбол турнирлері үшін лиганың құрметті комиссары атанды.

Жеке өмір

Янг – Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің мүшесі. Ол – ЛДС шіркеуінің екінші президенті Бригам Янгтың бес буын немересі, оның құрметіне BYU аталған. Янг 2000 жылдан бері Барбара Грэмге үйленген. Олардың екі ұлы мен екі қызы бар. «A Football Life» бағдарламасының мәліметінше, оның ойыншылық карьерасы ең үлкен баласы тумас бұрын аяқталғандықтан, Янг өзінің «QB: My Life Behind the Spiral» автобиографиясын бастапқыда балалары үшін жеке естелік ретінде жазған. Кітап 2016 жылы жарық көрді, оның авторы – Джефф Бенедикт. Янг Сан-Франциско аймағында тұрады.