Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нью-Орлеан қаласында, Луизиана штаты, АҚШ, «қала орталығы» термині тарихи тұрғыдан Миссисипи өзені бойындағы, Канал көшесінен төмен (шамамен солтүстік-шығысқа қарай) орналасқан аудандарды – Француз кварталын, Треме, Фобур Мариньи, Байвотер, 9-шы округ және басқа да аудандарды білдірген. Басқа қалалардағы «қала орталығы» терминінің қолданылуынан өзгеше, осы тарихи мағынасы Нью-Орлеанның орталық бизнес ауданын қамтымаған. Бұл термин әлі де тарихи мағынасында қолданылып келеді, бірақ көптеген жастар мен елдің басқа аймақтарынан келген адамдар «қала орталығы» терминін басқа жерлердегідей, яғни Орталық бизнес ауданы/қойма ауданы деген мағынада қолданады.
In New Orleans, Louisiana, United States, downtown has historically referred to neighborhoods along the Mississippi River, downriver (roughly northeast) from Canal Street – including the French Quarter, Tremé, Faubourg Marigny, Bywater, the 9th Ward, and other neighborhoods. Contrary to the common usage of the term downtown in other cities, this historic application of the term excluded the New Orleans Central Business District. The term continues to be employed as it has been historically, although many younger people and migrants from other parts of the country will use "downtown" as it is used elsewhere; that is, to mean the Central Business District/Warehouse District area.
Тарих
19 ғасырда Нью-Орлеанның орталық бөлігінің көп бөлігі (Канал көшесінен өзенге қарай) әлі де басымдықпен франкофондық болды. Қаланың орталығы француз тілін сөйлейтін креол қауымдастықтарына орталық болды. Канал көшесінің ар жағындағы, басымдықпен ағылшын тілді Нью-Орлеанмен дәстүрлі бәсекелестік болды. Канал көшесінің кең ортасы «бейтарап аймақ» деп белгілі болды, онда қаланың екі бөлігінің жақтастары бір-бірінің аумағына баспай, пікірталас жүргізіп, іс-әрекеттермен айналыса алатын. «Бейтарап аймақ» термині жергілікті тілде кеңейіп, қазір жалпы орталық жолақтарды білдіреді. Қала көп жылдар бойы Орталық және Жоғарғы қалаларға бөлінді. Төменгі «Артқы қаланың» (даму шебінен Поншартрен көлінің жағалауына дейін солтүстікке қарай созылған батпақтар мен құрғақ жерлер) дамуы 1900 жылдан кейін ғана басталды, себебі ұзақ жылдар бойы шешілмей келген су ағызу мәселесі шешілді. Қаланың орталық/жоғарғы бөлігіне жасаған бөлініс кейде шамадан тыс көрсетілгенімен (19 ғасырдың соңында жоғарғы қалаларда тұратын көптеген франкофондық және орталық қалаларда тұратын ағылшын тілді адамдар болды), ол 21 ғасырға дейін Нью-Орлеан мәдениетінің маңызды факторы болып табылады, мысалы, Марди Гра үндістерінің Жоғарғы және Орталық тайпаларға бөлінуіне себеп болады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары «Артқы қаланың» қарқынды дамуы нәтижесінде Лейквью және Джентилли сияқты толыққанды аудандар пайда болды, соның салдарынан аудандарды «Жоғарғы» немесе «Орталық» деп жіктеу қиынға соқты. Жаңа Орлеанның шығыс бөлігінің және Джефферсон облысының өсуі жағдайды одан әрі усложнитті. 1990 жылдарға қарай бұл терминдер көбінесе қолданыстан шығып, Ұлы Нью-Орлеан халқының өте аз бөлігі ғана бір кезде Жоғарғы және Орталық аймақтарға бөлінген аймақта тұрды. Бүгінде «Орталық қала» деген сөз көбінесе CBD/қойма ауданындағы жерді (яғни DDD құзыретіндегі аумақты) білдіреді, ал жеке аудандардың немесе округтердің атаулары «Орталық қала» терминінің тарихи қолданысын ығыстырды, бірақ «Жоғарғы қала» қолданыста қалды – бірақ енді шекарасы Канал көшесі емес, Пончартрен тас жолы бойымен созылады.
In the 19th century, much of New Orleans' downtown (downriver from Canal Street) was still predominantly Francophone. Downtown hosted the city's French speaking Creole communities. There was a traditional rivalry with the predominantly Anglophone uptown New Orleans on the other side of Canal Street. The broad median of Canal Street became known as the neutral ground, where partisans of the two sections of the city could meet for discussions and business without going into each other's territory. The term "neutral ground" underwent broadening in the local lexicon, and now refers to medians in general. The city was for years divided into Downtown and Uptown. Development of the low lying Back of Town (the swamp and marsh extending northwards from the edge of development to the shores of Lake Pontchartrain) only began after 1900, as longstanding drainage issues were solved. While the downtown/uptown division of the city has sometimes been overstated (by the late 19th century there were already substantial numbers of people of francophone orientation living uptown, and of anglophone orientation living downtown), it continues to be a factor in New Orleans culture into the 21st century, marking, for example, the division of the Mardi Gras Indians into Downtown and Uptown tribes. With the increasing development of the Back of Town in the years after World War II resulting in the mature districts of Lakeview and Gentilly, it became increasingly difficult to categorize neighborhoods as "Uptown" or "Downtown". The growth of New Orleans East, as well as suburban Jefferson Parish, further complicated the picture. By the 1990s, the terms had largely fallen out of use, with only the merest fraction of the population of Greater New Orleans inhabiting the region once divided into Uptown and Downtown zones. Today, use of the word "downtown" will most likely be taken to mean the CBD/Warehouse District neighborhood (i. e., the area within the DDD's ambit), and the use of individual neighborhood names or wards has replaced the historic use of the term "downtown", although "uptown" has remained in use – albeit with a lower boundary, now stretching along the Pontchartrain Expressway rather than Canal Street.