Кіріспе
Венесуэладағы Маракайбо алабы, сондай-ақ Маракайбо көлінің табиғи аймағы, Маракайбо көлінің шұңқыры немесе Маракайбо көлінің жазықтары деп те аталады. Маракайбо алабы – Венесуэланың сегіз табиғи аймағының бірі және Оңтүстік Америкадағы Венесуэланың солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. 36 657 шаршы километрден аса аумақты қамтитын бұл аймақ көмірсутектерге бай және 30 миллиардтан астам баррель мұнай өндірген, ал тағы 44 миллиард баррельді өндіруге болады деп есептеледі. Алаптың ерекшелігі – оның ортасына жақын орналасқан үлкен, ашық теңіз сағасы – Маракайбо көлі. Маракайбо алабының геологиялық тарихы күрделі, ол бірнеше эволюция кезеңдерімен Юра кезеңінен басталады. Күрделілігіне қарамастан, осы маңызды геологиялық кезеңдер оның стратиграфиясында жақсы сақталған. Бұл Маракайбо алабын Оңтүстік Американың ертедегі геологиялық тарихын зерттеу үшін ең құнды аймақтардың біріне айналдырады.
The Maracaibo Basin, also known as Lake Maracaibo natural region, Lake Maracaibo depression or Lake Maracaibo Lowlands, is a foreland basin and one of the eight natural regions of Venezuela, found in the northwestern corner of Venezuela in South America. Covering over 36,657 square km, it is a hydrocarbon rich region that has produced over 30 billion bbl of oil with an estimated 44 billion bbl yet to be recovered. The basin is characterized by a large shallow tidal estuary, Lake Maracaibo, located near its center. The Maracaibo basin has a complex tectonic history that dates back to the Jurassic period with multiple evolution stages. Despite its complexity, these major tectonic stages are well preserved within its stratigraphy. This makes The Maracaibo basin one of the most valuable basins for reconstructing South America's early tectonic history.
Геологиялық жағдай
Маракайбо алабы екі тау жотасымен қоршалған: оңтүстік-шығыста – Меридас Андтары, батыста – Сьерра-де-Периха, ал солтүстігінде – Венесуэла шығанағы. Алап Кариб теңізі мен Оңтүстік Америка тақталарының әрекеттесуінен пайда болған деформация аймағында орналасқан. Бұл әрекеттесулерге Кариб теңізі тақтасының Кенозой дәуірінде Оңтүстік Америка тақтасымен соқтығысуы жатады, нәтижесінде Оңтүстік Американың солтүстігінде алдыңғы алаптар белдеуі қалыптасты. Алаппен байланысты үш негізгі жарылым аймағы бар: Санта-Марта – Букараманга жарылым аймағы, Боконо жарылым аймағы және Ока жарылым аймағы. Бұл қисық жарылым аймақтары алаптың айналасында V пішінін құрайды, бұл Маракайбо блогы деп аталатын кішірек тақтаның пайда болуына әкеледі. Бұл V пішінді үшбұрышта бірнеше кішігірім жарылым аймақтары бар, оның ішінде Икотеа қисық жарылымы да бар. Осылайша, Маракайбо алабының геометриясы негізінен қисық жарылымдық тектоникамен және бағынышты бүктелумен сипатталады, ал негізгі синклинасы – Маракайбо синклинасы Маракайбо көлінің ортасынан солтүстік-оңтүстік бағытта өтеді.
Қырқыр дәуірі
Жарылыстан кейін Оңтүстік Америка тақтасының солтүстік жиегі Proto Caribbean Seaway-мен пассивті шетке айналды. Бұл тұрақты пассивті шет Колумбияның Кордильера Орталық жотасының қалыптасуымен байланысты жылулық шөгінудің күшеюіне мүмкіндік берді. Тақталардың жылжуы барысында Оңтүстік Америка тақтасы бойындағы аккреция ұлғайды. Бұл аккреция аймақтың тау пайда болуына зор ықпал етті. Сиерра-де-Перихас тауларының көтерілуі олигоцен дәуірінде, ал Мерида Анд таулары орта миоценде қалыптасты. Осы шөгінділер Ла-Квинта формациясының метаседименттік тау жыныстарын құрады.
Көмірсутек ресурстары
1914 жылы Венесуэлада Маракайбо бассейнінің шығыс-орталық бөлігінде, Мене Гранде қаласында жер бетіне жақын мұнай шығуының маңында, өндірілетін көлемде мұнай табылды. 1922 жылдың желтоқсан айында Royal Dutch Shell компаниясының қызметкері Джордж Рейнольдс (бұрынғы Anglo Persian Oil Company қызметкері) Ла Роса мұнай кен орнын ашты. Баррозо ұңғымасы тәулігіне 100 мың баррель мұнай шығарып, атқылады. 1928 жылы Jersey Standard Маракайбо көлінің астында мұнай кен орындарын тапты. Бүгінде бұл бассейн Венесуэланың шикі мұнай экспорттық қуатының шамамен 50%-ын және дәлелденген мұнай қорының шамамен 15%-ын құрайды. Аймақта әлемдегі ең ірі мұнай өңдеу кешендерінің бірі – Парагуана мұнай өңдеу зауыты орналасқан. Жақын орналасқан Аруба және Кюрасао аралдарында да Маракайбо бассейнінен мұнай өңдейтін ірі зауыттар бар. Бұл зауыттар PDVSA-ның «Венесуэла тізбегін» құрайды. Маракайбо көлінің шығыс жағалауындағы Боливар жағалауындағы кен алабы Миоцен және Эоцен құмтастарынан мұнай өндіреді. Маракайбоның батысында Ла-Пас кен орны кредалық әктастардан мұнай өндіреді, ал Боскан, Лос-Кларос және Урданета кен орындарында стратиграфиялық тұзақтарда мұнай кездеседі. Венесуэла дәстүрлі ауыр шикі мұнай мен битумнан алынған дәстүрлі емес шикі мұнайдың қоспасын өндіреді. Бұл соңғы көз, бұрын өндіруге тым қымбат болған, енді Венесуэланың мұнай экспортының үлкен үлесін құрап, 2006 жылы тәулігіне үш миллион баррельдің 600 мыңы осыдан шығарылды. Маракайбо бассейніндегі қорлардың көп бөлігі дәстүрлі кен орындарына қатысты. Елдің битум өндірісіне көшуі, оның жоғары тиімділігі мен дәстүрлі қорлардың азаюына байланысты, Маракайбо бассейнінің мұнай өндірісі төмендесе, ал Ориноко белдеуі мен оның ірі битум кен орындарының өндірісі артады.