Кіріспе
Норман Паркинсон (21 сәуір 1913 – 15 ақпан 1990) – ағылшын портрет және сән фотографы. Оның еңбектері британдық сән фотографиясына революция жасады, өйткені ол түсірілімдерді студиядан шығарып, ашық ауада жүргізді. Екінші дүниежүзілік соғыста Корольдік әуе күштерінің фотографы қызметін атқарып жүргенде, ол Vogue журналымен ынтымақтасып, бірнеше белгілі модельдерді ашты. 1969 жылы ол корольдік отбасының ресми фотографы атанды, ханшайым Аннаның 19 жасқа толуы және Карл III-нің Уэльс принці ретіндегі портретін түсірді. Оның көптеген патшалық портреттерінің ішінде, Елизавета ананың 75 жылдық мерейтойына арналған ресми суреттері де бар. Ол фотосуреттерінде әзіл-қалжың элементтерін пайдалануымен танымал болды. Паркинсон өмірі бойында көптеген наградаларға ие болды, соның ішінде Корольдік фотографиялық қоғамның «Прогресс» медалі, Америка журнал фотографтары қоғамының өмірлік жетістіктері сыйлығы, Google Doodle және британдық пошта маркасы.
Norman Parkinson (21 April 1913 – 15 February 1990) was an English portrait and fashion photographer. His work revolutionised British fashion photography, as he moved his subjects out of the studio and used outdoor settings. While serving as a Royal Air Force photographer in World War II, he started with Vogue magazine, discovering several famous models. He became an official royal photographer in 1969, taking photographs for Princess Anne's 19th birthday and the Investiture portrait of Charles III as Prince of Wales. Many other royal portraits included official portraits of Queen Elizabeth The Queen Mother for her 75th birthday. He was known for using elements of humour in his photographs. Parkinson received many honours during his life including the Royal Photographic Society's Progress Medal, the Lifetime Achievement Award of the American Society of Magazine Photographers, a Google Doodle, and a British postage stamp.
Өмірбаян
Паркинсон (шын аты Рональд Уильям Паркинсон Смит) Лондонда дүниеге келді және Вестминстер мектебінде білім алды. Ол 1931 жылы Speaight and Sons Ltd. сарай фотографтарының шәкірті ретінде мансабын бастады. 1934 жылы Норман Кибблвайтпен бірге Лондонның Пикадиллидегі Довер көшесіндегі 1-үйінде жеке студиясын ашты. 1935 жылдан 1940 жылға дейін "Harper's Bazaar" және "Bystander" журналдарында жұмыс істеді. 1941 жылы "Harper's Bazaar"-дан кеткеннен кейін "Vogue" журналымен ұзақ қарым-қатынас жасады, бастапқыда тек эпизодты түрде, соғыс кезеңіндегі үй ішін түсіріп, оны Вурстерширде шаруашылықпен айналысумен біріктірді. Кейбір өмірбаяндық деректерде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік әуе күштері үшін Францияда барлау фотографы болып та қызмет еткені айтылады. 1941 жылдан 1960 жылға дейін "Vogue" журналында портрет және сән фотографы ретінде жұмыс істеді. 1960 жылдан 1964 жылға дейін "Queen" журналының аға редакторы болды. 1963 жылы Тобагоға көшіп барды, бірақ жиі Лондонға оралып тұрды, ал 1964 жылдан өмірінің соңына дейін тәуелсіз фотограф ретінде жұмыс істеді. 1981 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету шарасында Британ империясы орденінің командирі атанды. 1978 жылы "This Is Your Life" бағдарламасының кейіпкері болды, ол кезде Лондонның Мейфэрдегі Гамильтон галереясында Эмонн Эндрюс оны күтпеген жерден таң қалдырды. 1990 жылы Паркинсон Малайзияның Сабах штатында "Town and Country" журналы үшін түсірілім жасап жатқанда миға қан құйылып құлап түсті. Досы Мохамед Аль-Файедпен бірге одан әрі емделу үшін Сингапурға жеткізілді, бірақ кейін сол жерде қайтыс болды.
Фотография
Паркинсон өзінің суретші емес, қолөнерші екенін әрқашан айтып келді. Фотограф ретіндегі алғашқы күндерінен бастап өмірінің соңына дейін ол британдық портрет және сән фотографтарының ең білгірлерінің бірі болды. Оның жұмысы, Harper's Bazaar журналындағы Мартин Мункасси үлгісімен, 1930 жылдардың ортасында британдық сән фотосуретшілігін революциялық түрде өзгертті, модельдерін қатаң студиялық ортадан әлдеқайда динамикалық ашық кеңістікке шығарды. Оның көптеген фотосуреттерінде юмор орталық орын алды, және ол көбінесе өзі де кадрға түсті. Журналдық жұмысынан бөлек, ол 1985 жылғы Pirelli күнтізбесін жасауға шақырылды, онда Иман сияқты танымал модельдермен жұмыс істеді. Оның ресми түрдегі корольдік фотограф ретіндегі қызметі 1969 жылы ханшайым Аннаның 19 жасқа толуына және принц Чарльздың Уэльс принці ретінде тағайындалуына түсірген суреттерімен басталды. 1973 жылы ханшайым Аннаның ресми портреттері, одан кейін оның тойы оның беделін нығайтты. Оның тағы бір маңызды портреттерінің ішінде 1975 жылы патшайым Елизавета Ананың 75 жылдығына арналған ресми портреттері бар. Бес жыл өткен соң ол оны екі қызы, ханшайым Маргарет және патшайым Елизаветамен бірге суретке түсірді.
Құрметтер
1981 жылы ол Корольдік фотографиялық қоғамның «Үлгерім» медалімен марапатталды, ол қоғамның құрметті мүшелігімен бірге беріледі, содан кейін Америка журнал фотографтары қоғамының өмірлік жетістіктері үшін сыйлығын алды. Сол жылы Лондондағы Ұлттық портрет галереясында оның үлкен ретроспективті көрмесі өтті. 2013 жылғы 21 сәуірде оған Google Doodle арналды, сондай-ақ оның туғанына 100 жыл толуына орай британдық пошта маркасы шығарылды. Марка Роджер Джордж Кларк түсірген Паркинсонның суреті және 1949 жылғы сән фотосуретінің негізінде жасалған.
Ашылғандар
1959 жылы ол "Queen" журналы үшін Селия Хаммондты ашты. 1957 жылы ол 14 жастағы Нена фон Шлебрюггені (Ума Турманның анасы) Стокгольмдегі жоғары мектепте оқып жүргенде байқап, оны Лондонға "Vogue" журналы үшін модель ретінде әкелді. 1960 жылы ол Нью-Йоркте "Jaeger" үшін де фон Шлебрюггені суретке түсірді. Оның Джерри Холлдың суреті Брайан Ферридің оны Рокси Музыканың бесінші студиялық альбомы "Siren" мұқабасы үшін модель ретінде шақыруына себеп болды.
Салаттар
Паркинсон қазір жойылған "Поркинсон Бангерс" шұжық компаниясын құрды. Тобагода тұрғанда шұжық жей алмағандықтан, ол өзінің рецептін жасап, британдық супермаркеттерде сатты.
Отбасы
Ол 1935 жылы Гэмпстедте Маргарет (Пегги) Митчелл Бэнксқа (1913-1950) алғаш рет үйленді, ол суретші және иллюстратор болған, кейіннен жазушы Питер де Полнайға үйленген. 1930 жылдардың соңында бірінші некесі аяқталғаннан кейін ол тағы бір модель, Тельма Вулли (туған аты Блей)мен жұмыс істей бастады, ол 1942 жылы оның әйелі болды. 1947 жылы ол актрисамен және ең маңызды музасы, модель Венда Роджерсонмен танысты, ол 1951 жылы оның үшінші әйелі атанды.