Джон МакИлхарги: Канадтық хоккейшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Канадалық хоккейші (1952–2020)

Джон Сесил МакИлхаргей (7 наурыз 1952 – 19 шілде 2020) – канадалық кәсіби хоккейде қорғаушы. Ол 1974 жылдан 1982 жылға дейін Ұлттық хоккей лигасында (NHL) сегіз маусым ойнады. Ол «Филадельфия Флайерс», «Ванкувер Канукс» және «Хартфорд Уэйлерс» командаларында өнер көрсетті. «Флайерс» командасымен ол екі рет Стэнли кубогы финалына қатысты (1976, 1980). Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін «Канукс» және «Флайерс» командаларында жаттықтырушы болып жұмыс істеді, сондай-ақ бір маусым бойы «Канукс» командасының скауты болды.

Ойын мансабы

МакИлхаргей 1952 жылы 7 наурызда Эдмонтон қаласында дүниеге келген. Ол тек бір маусым ғана үлкен жасөсперімдер хоккейінде ойнады, маусымды Батыс Канада хоккей лигасының «Виктория Кугарс» және «Флин Флон Бомберс» командалары арасында бөліп өткізді. Қорғаныс шебінде ойнаған ол 279 айыппұл минуты жинады, оның қатал ойын стилі мен төбелес жасау қабілеті көптеген айыппұлға себеп болды. 1972 жылғы НХЛ немесе WHA аматорлық драфтында таңдалмаған ол EHL лигасындағы «Джерси Девлз» командасымен келісімшарт жасады, онда 1972-1973 маусымында 72 ойын өткізді. Сондай-ақ, ол сол маусымда АХЛ лигасында «Ричмонд Робинс» үшін 9 ойын ойнады. Ол кіші лигаларда өнер көрсетіп жүргенде, алғаш рет «Филадельфия Флайерс» командасына шақырылды және 1974-1975 маусымында екі ойынға қатысты. «Ричмонд Робинс» командасымен тағы бір толық маусым ойнағаннан кейін, 1975-76 маусымында НХЛ-дің «Флайерс» командасы сапында 57 ойын өткізді, сол кезде команда «Broad Street Bullies» деп аталды. МакИлхаргейдің НХЛ-дегі ойыншылық карьерасы 7 жылға созылды, ол қорғаныс шебінде «Филадельфия», «Ванкувер Канукс» және «Хартфорд Уэйлерс» командалары арасында толық маусымдарды бөліп ойнады. 1977 жылы 20 қаңтарда ол «Ванкувер Канукс» командасына ауыстырылды, «Ларри Гуденуфпен» бірге «Боб Дэйлиге» айырбасталды. «Канукс» командасы сапында 167 ойынға қатысты (1977–80), ал 1980 жылы 2 қаңтарда ақшаға «Филадельфияға» қайтарылды. Ол өзінің НХЛ карьерасын «Хартфорд Уэйлерс» командасында аяқтады, 1980 жылы 21 қарашада «Норм Барнспен» бірге «Хартфордтың» 1982 жылғы драфттың екінші турындағы таңдауына айырбасталғаннан кейін. Ол НХЛ-де 393 ойын өткізіп, 11 гол, 36 нәтижелі пас және 1102 айыппұл минуты жинады. 1981-82 маусымынан кейін карьерасын аяқтады.

Ойын-сауық мансабынан кейін

Ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін Макилхаргей 1984 жылдан 2007 жылға дейін «Ванкувер Кэнакс» ұйымының мүшесі болды, көбінесе НХЛ командасының көмекші жаттықтырушысы қызметін атқарды, сонымен қатар 1991 жылдан 1999 жылға дейін «Милуоки», «Гамильтон» және «Сиракуза» кіші лигаларының бас жаттықтырушысы болды. 1984 жылы клубтың бас менеджері Гарри Нилдің арнайы көмекшісі болып жұмысқа алынған Макилхаргей «Канукс» ветерандар қауымдастығын құруға және бірқатар скаутингтік тапсырмаларға жауапты болды. Бас жаттықтырушы Билл ЛаФорж жұмыстан босатылғаннан кейін қараша айында жаттықтырушылыққа көшкен ол келесі жеті жылды Нил, Том Уатт, Боб МакКаммон және Пэт Квинннің көмекшісі ретінде өткізді. 1988 жылы «Канукс» Макилхаргей мен 21 жасар қақпашы Трой Гэмблді КСРО-ға жіберді, бұл қарым-қатынастың нәтижесінде Игорь Ларионов пен Владимир Крутов сияқты кеңес жұлдыздары «Канукс» құрамына қосылды. Гэмбл төрт апта бойы «Динамо» (Мәскеу) және «Спартак» командаларымен қатаң жаттығулар өткізген кезде, Макилхаргей легендарлық кеңес жаттықтырушысы Анатолий Тарасовпен танысты. Үш жылдан кейін Макилхаргей «Ванкувердің» «Милуоки» кіші лигалық филиалының басшысы болып тағайындалды, онда ол 1991–1992 маусымын өткізді. Ол «Ванкувердің» фермалық командалары «Гамильтонға» (1992–1993 және 1993–1994 маусымдары) және содан кейін «Сиракузаға» (1994–1999) көшкенде де бас жаттықтырушы қызметін атқаруын жалғастырды, онда ол AHL франшизасының алғашқы бас жаттықтырушысы болды. 1999 жылы Макилхаргей «Канукс» тарихындағы 30 ең үздік ойыншының бірі деп танылды. 2006 жылдың 22 маусымында жаңа бас жаттықтырушы Ален Виньо оны «Канукс» командасының көмекші жаттықтырушысы лауазымынан босатып жіберді. Кейін Макилхаргей «Ванкувер Кэнакс» үшін кәсіби скаут ретінде жұмыс істейтіні хабарланды. Ол бір маусым осы қызметте жұмыс істеді, содан кейін 2007 жылы «Флайерс» командасына көмекші жаттықтырушы болып ауысты. Кейіннен 2011 жылы Макилхаргей Британ Колумбиясының Хоккей мәртебесінің залына енгізілді. Макилхаргей 2020 жылдың 19 шілдесінде Бернаби қаласының Капитолий төбесіндегі үйінде қайтыс болды. Ол 68 жаста болды және өліміне дейін бірнеше жыл бойы қатерлі ісікпен ауырған.

After retiring as a player, McIlhargey was a member of the Vancouver Canucks organization from 1984 to 2007, serving mostly as an assistant coach with the NHL team but also as a head coach of their top minor league affiliates in Milwaukee, Hamilton and Syracuse from 1991 to 1999. Originally hired by the club as a special assistant to general manager Harry Neale in 1984, McIlhargey was responsible for establishing the Canucks Alumni Association and a number of scouting assignments. He moved into coaching that November after the firing of head coach Bill LaForge and spent the next seven years as an assistant coach to Neale, Tom Watt, Bob McCammon and Pat Quinn. In 1988, the Canucks sent McIlhargey and their 21 year old goaltender prospect Troy Gamble to the Soviet Union to support a relationship that would later result in Soviet stars Igor Larionov and Vladimir Krutov joining the Canucks. While Gamble endured four weeks of rigorous off season training with Dynamo Moscow and Spartak, McIlhargey got to socialize with legendary Soviet coach Anatoli Tarasov. Three years later, McIlhargey was placed in charge of Vancouver's minor league affiliate in Milwaukee, where he spent the 1991–92 season. He remained as head coach of Vancouver's farm teams as they moved to Hamilton for the 1992–93 and 1993–94 seasons, then finally to Syracuse from 1994 to 1999, where he was that AHL franchise's first head coach. McIlhargey was voted one of the 30 All Time Greatest Canucks in 1999. On June 22, 2006, he was fired by new head coach Alain Vigneault from his assistant coach position with the Canucks. It was later announced that McIlhargey would be working as a pro scout for the Vancouver Canucks. He worked in that capacity for one season, before moving to the Flyers as an assistant coach in 2007. McIlhargey was subsequently inducted into the B. C. Hockey Hall of Fame in 2011. McIlhargey died on July 19, 2020, at his home on Capitol Hill, Burnaby. He was 68 and had suffered from cancer in the years leading up to his death.