Майкл Маккормик: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Майкл Фрэнсис МакКормик (29 қыркүйек 1938 – 13 маусым 2020) – американдық бейсбол ойыншысы (қозғалыс тастаушы). Ол 1956–1971 жылдары «Нью-Йорк/Сан-Франциско Гигантс», «Балтимор Ориолс», «Вашингтон Сенаторс», «Нью-Йорк Янкис» және «Канзас-Сити Роялс» командаларында 16 маусым ойнады. Ол сол қолымен соқты және лақтырды, көбінесе бастапқы қозғалыс тастаушы ретінде өнер көрсетті. «Гигантс» командасымен бонус ретінде келісімшартқа отырған МакКормик бірден жоғары лигаға өтіп, 1956 жылдың 3 қыркүйегінде дебют жасады. Жеті маусым ұйымда өткізгеннен кейін, ол «Балтимор Ориолс» командасына ауыстырылды және тағы екі жыл ойнады, содан кейін «Вашингтон Сенаторс» командасына сатылды. 1967 жылы «Гигантс» командасына қайтып келді және командамен өткізген алғашқы маусымында «Гигантс» франшизасы тарихында Сай Янг сыйлығын жеңген алғашқы қозғалыс тастаушы болды (1956 жылдан 1966 жылға дейін сыйлық екі лигадан әрқайсынан емес, бір қозғалыс тастаушыға берілді). 1970 жылғы маусымның ортасында «Нью-Йорк Янкис» командасына ауыстырылды, бірақ келесі маусым басталмас бұрын босатылды. Содан кейін «Канзас-Сити Роялс» командасымен келісімшартқа отырып, 1971 жылдың 22 мамырында соңғы ойынын ойнады.

Ерте өмір

МакКормик 1938 жылдың 29 қыркүйегінде Калифорния штатының Пасадена қаласында дүниеге келді. Ол Калифорния штатының Альгамбра қаласындағы Марк Кеппел орта мектебінде оқыды. Осы кезеңде ол Америкалық легион бейсболында ойнады, онда тастаған 53 ойынының 49-ында жеңіске жетті, төрт рет соққысыз ойын көрсетті және бір ойында 26 ойыншыны соққыға жықты. Мектепті бітірген соң, 1956 жылдың 2 тамызында Кэролин Кёлерге үйленді. Бірнеше аптадан кейін, 31 тамызда «Нью-Йорк Джайентс» клубы оны әуесқой агент ретінде шартқа алды. МакКормик Оңтүстік Калифорния университетінде оқуға ниеттенгенімен, «Джайентс» оған университеттен бас тартып, клубқа қосылғаны үшін 50 000 доллар көлемінде сыйлық ұсынды. Бонус ережесіне сәйкес, ол екі жыл бойы екінші лигада ойнай алмады. Осының салдарынан ол тікелей бас командаға қосылып, шартқа қол қойғаннан кейін бірден жаттығуларын бастады. Маусымның соңында екі ойынға қатысты, нәтижесінде 0–1 есебімен жеңіліске ұшырады және тастаған 6 2/3 иннингте орташа көрсеткіші 9.45 болды. «Филлис» командасы 6-шы иннингтің төменгі бөлігінде 1 соққы (және 1 ұпай) жасады, бірақ жаңбырдың салдарынан ойын тоқтатылды. 6-шы иннинг аяқталмағандықтан, ойын статистикасы соңғы толық иннингтің нәтижесіне қайта жаңартылды, осылайша оның соққысыз ойыны расталды. Алайда, 1991 жылы статистикалық ереже өзгертілгендіктен, соққысыз ойын санау үшін кем дегенде тоғыз иннинг ойналуы керек. Жаңа ереже кері күшпен қолданылғандықтан, бұл ойын және тағы 35 ойын енді соққысыз ойын деп есептелмейді. 1962 жылдың 15 желтоқсанында Стю Миллер және Джон Орсиномен бірге «Ориолс» клубы «Джайентс» клубынан Джек Фишер, Билли Хофт және Джимми Кокерге алмастырылды. 1966 жылғы маусымның соңында МакКормик «Джайентс» клубына қайта оралды, бұл алмасу нәтижесінде Кап Питерсон мен Боб Придди «Сенаторлар» клубына өтті. 1967 жылғы маусымда МакКормик мансабындағы ең жақсы статистикалық көрсеткіштердің бірін көрсетті. Ол Ұлттық лигада (NL) 22 жеңіспен көш бастады. Маусым соңында МакКормик «Сай Янг» сыйлығын жеңіп алды, дауыс берудің 90% және 20 бірінші орынның 18 дауысын алды. Осылайша ол бұл сыйлықты жеңген алғашқы «Джайентс» шайқасы болды және 2008 жылы Тим Линсекум жеңгенге дейін 41 жыл бойы осылай жасаған жалғыз ойыншы болды. МакКормик, әрине, адалдықпен, МЛБ шайқасы 500-ші голды соққан ойыншы ретінде сипатталды. Алайда, бейсбол энциклопедиясы болмаған дәуірде бұл қалай есептелгені белгісіз, және бұл едәуір төмен бағаланған сияқты көрінеді. Керісінше, оның Хэнк Ааронның 500-ші голын өткізіп алғаны сөзсіз дұрыс. Осы екі мәліметтің арқасында ол өзінің номерлік тақтасын «Мистер 500» деген сөздермен жекелендірді. Содан кейін ол оны өзінің мансабынан естеліктермен бірге арнайы бөлмеде сақтады.

McCormick was born on September 29, 1938, in Pasadena, California. He studied at Mark Keppel High School in Alhambra, California. During this time, he played in American Legion Baseball, where he won 49 out of the 53 games he pitched, threw four no hitters and struck out 26 batters in a game. After he graduated from high school, he married Carolyn Koehler on August 2, 1956. Several weeks later, on August 31, the New York Giants signed him as an amateur free agent. Although McCormick was committed to attending college at the University of Southern California, the Giants offered him a signing bonus of $50,000 to forego university and join the organization. Because of the Bonus Rule, he could not be placed in the minor leagues for two years. As a result, he went directly to the major leagues and immediately began training with the first team the day after he signed. He made two starts later in the season, and finished with a 0–1 win–loss record and a 9.45 earned run average (ERA) in 6 2/3 innings pitched. The Phillies were able to secure 1 hit (and 1 run) in the bottom of the 6th inning, but the game was called because of the rain. As the 6th inning was never finished, the game statistics reverted to the completion of the last full inning, securing his no hitter. However, due to a statistical rule change in 1991, no hitters must last at least nine innings to count. As a result of the retroactive application of the new rule, this game and thirty five others are no longer considered no hitters. He was acquired along with Stu Miller and John Orsino by the Orioles from the Giants for Jack Fisher, Billy Hoeft and Jimmie Coker on December 15, 1962. At the end of the 1966 season, McCormick returned to the Giants in a trade that brought Cap Peterson and Bob Priddy to the Senators. The 1967 season saw McCormick churn out one of the best statistical years in his career. He led the National League (NL) in wins with 22, At the end of the season, McCormick won the Cy Young Award, garnering 90% of the vote and 18 out of 20 first place votes. In doing so, he became the first Giants pitcher to win the award, and was the only one to do so for 41 years until Tim Lincecum won it in 2008. McCormick was described, apparently in good faith, as the player who hit the 500th home run by an MLB pitcher. However, it is unclear how this was calculated, in an age without baseball encyclopedias, and it appears to have been a considerable under estimate. In contrast, the claim that he was responsible for giving up Hank Aaron's 500th home run is undoubtedly correct. Because of these two reports, he personalized his license plate with the words "Mr. 500". He then housed it in a special room along with other memorabilia from his career.

Отбасы

МакКормиктің Каролинмен бірінші некесінен төрт баласы болған.

Өлім

МакКормик 2020 жылғы 13 маусымда Солтүстік Каролина штатындағы үйінде қайтыс болды. Ол 81 жасқа толып, өмірінің соңғы жылдары Паркинсон ауруымен күресіп жүрген.