Кіріспе

Пембина аймағы (PEMbi nə), сондай-ақ Пембина округі және Пембина департаменті деп те аталады, 1818 жылы АҚШ-қа өткен ұйымдастырылмаған жердің тарихи атауы. Бұл аймаққа Гудзон шығанағының су алабында орналасқан Миннесота, Солтүстік және Оңтүстік Дакота штаттарының бөліктері кірді. Аймақ Пембина өзені маңындағы елді мекендерді қамтыды. Бұл аймақ бұрын британдық Руперт жерінің бөлігі болған, ол британдық патша жарлығымен Гудзон шығанағы компаниясына берілген. 1812 жылы Селкирк жеңілдігінен және Қызыл өзендегі ауылшаруашылық колониясы құрылғаннан кейін, аймақ Ассинибоя округі ретінде басқарылды. 1818 жылғы шарт бойынша 49-шы параллельдің оңтүстігіндегі аймақ британдықтардан АҚШ-қа берілді. Шекараның оңтүстігіндегі елді мекендер кем дегенде 1823 жылға дейін Ассинибояның бөлігі ретінде де-факто басқарыла берді. 1823 жылы АҚШ армиясының майоры Стивен Харриман Лонг Солтүстік Қызыл өзенге экспедиция жасағанда зерттеулер жүргізіп, Пембинадан солтүстікке қарай АҚШ пен Британдық Солтүстік Америка арасындағы шекараны нақты белгілейтін халықаралық шекара белгісін орнатқаннан кейін аймақ Пембина округі деп аталды. 1823 жылға дейін екі ел де Пембина қонысы Британдық Солтүстік Американың шекарасында деп есептеген. Конгресс ресми мойындауға және атау беруге бірнеше рет тырысты, бірақ бәрі сәтсіз аяқталды. 1849 жылы Жорж Антуан Белкур бұл аймақты Пембина округі немесе департаменті деп сипаттап, солтүстіктен оңтүстікке 400 миль, ал шығыстан батысқа бес жүзден астам мильге созылған ел деп атады. 1818 жылдан 1834 жылғы 28 маусымға дейін, Конгресс оны Мичиган территориясына қосқанға дейін, аймақ ұйымдастырылмаған территория болып саналды. Кейіннен аймақ Айова, Висконсин және Миннесота территорияларының құрамына кірді. 1858 жылғы 11 мамырда Миннесота штат болғанда және оның батыс шекарасы Қызыл өзенде белгіленгенде, Пембина аймағының батыс бөлігі қайтадан ұйымдастырылмаған территорияға айналды. 1861 жылғы 2 наурызда Дакота территориясын құру ұйымдастырылған территориялық үкіметтің соңғы құрылуын белгіледі. Тарихи Пембина аймағының Миннесота штатына қосылмаған бөлігі 1889 жылғы 2 қарашада Одаққа қабылданған Солтүстік және Оңтүстік Дакота штаттарына бөлінді.

Тарих

Бірнеше оқиға АҚШ-тағы Пембина аймағының қалыптасуына әсер етті. 1803 жылғы Луизиананы сатып алу қазіргі Оңтүстік Дакотаның дерлік барлық бөлігін, Миннесотаның оңтүстік жартысын және солтүстік-орталық бөлігінің бір бөлігін қамтыды, ол Луизиана округіне айналды. Бұл аймақта негізінен чиппева (ожибве) тайпасының өкілдері, тері аулаушылар және француз бен үндістердің араласуынан пайда болған метистер тұрды. Британдық жер иелігіне қол жеткізуге жасаған әрекеттері сәтсіз аяқталғаннан кейін, себебі бұл жер Гудзон шығанағы компаниясының (HBC) монополиясында болды, Селкирктің 5-ші графы Томас Дуглас HBC-тің бақылау үлесін сатып алып, 1811 жылғы Селкирк концессиясы арқылы 116 000 шаршы миль жер алды. Концессия шегіндегі жер Ассинибоя аймағы деп аталды және 45-ші солтүстік параллельге жуық Қызыл өзеннің суайдырына дейін оңтүстікке қарай созылды. Қазіргі Пембина қауымы осы аймақтың ішінде орналасқан.

Шарттар

Париж келісімі (1783) АҚШ-тың солтүстік және Канаданың шекараларын нақты белгілемеді. Келісімге сәйкес, шекара сызығы Орман көлінің (қазіргі шекара) солтүстік-батыс нүктесінен "Миссисипи өзеніне тікелей батыс бағытында" өтуге тиіс еді, бұл өзен оңтүстікке қарай әлдеқайда қашықта жатыр. Джей келісімі (1796) бойынша шекара мәселелері 1801 жылға дейін шешілмеген қалды. Гент келісім-шарты (1814-1815). Руш-Багот келісімі (1818 жылғы 16 сәуір) – қарусыздану және бейбіт келіссөздер туралы келісім, демилитаризацияланған шекараны құрды. Одан кейін Вашингтон келісімі (1871) бейбіт халықаралық төрелік жүргізуді белгіледі. Үндістермен жасалған келісімдер жерді кеңейтуге жағдай жасады, бұл аумақтық мәртебеге қол жеткізуге жасалған алғашқы қадам болды. 1818 жылғы келісім (20 қазан 1818 ж.) – жер алмасу келісімі, онда британдық иеліктер, жаңа 49-шы параллель шекарасының оңтүстігінде орналасқан, АҚШ-тың шекарадан солтүстікке қарай созылған иеліктерімен алмастырылды. 1823 жылы шекараны зерттеуден кейін, Гудзон шығанағы компаниясы Пембинаның британдық жерде орналасқаны туралы болжамын жалғастыра алмады және Канаданың оңтүстігіне көшті.

Аумақтық мәртебесі

1834 жылы Пембина округі Мичиган территориясының бір бөлігіне айналды, содан кейін Висконсин және Айова территорияларына бекітілді. Айова штатының (1846 жылдың 28 желтоқсаны) және Висконсин штатының (1848 жылдың 29 мамыры) құрылуынан кейін қысқа мерзімге аймақтың бір бөлігі немесе толығымен ұйымдастырылмаған мәртебеге қайта оралды. 1849 жылдың 3 наурызында Миннесота территориясы құрылды, одан кейін тарихи Пембина елді мекенін қамтитын Пембина округі құрылды. Пембинаны Миннесота территориялық заң шығарушы органында Джо Ролетт өкілдік етті. Ролетт Миннесота территориясын шығыстан батысқа қарай бөлуді ұсынған заң жобасын қабылдамауымен белгілі болды, бұл штат астанасын Сент-Питерге көшіріп, Пембинаны тағы да ұйымдастырылмаған аумаққа қалдырар еді. 1858 жылы Миннесота штат болғаннан кейін, бұл аймақ қайтадан ұйымдастырылмады. Территория мәртебесін алу үшін лоббилік жұмыс жүргізген уақытша үкімет құрылды. Аймақты ұйымдастырудың басты себебі – жергілікті басқарумен қоныстануға ынталандыру болды. Дакота территориясы құрылғаннан кейін де, территория астанасына дейінгі қашықтықтан туындаған жергілікті басқаруды күшейтуге бағытталған қозғалыс болды. Мұндай әрекеттер территорияның әртүрлі аймақтарында жасалды. Оңтүстік Дакота Батыс және Шығыс өзендері территорияларын құру үшін, Аумақтар жөніндегі комитеттің қолдауымен заңнама ұсынды. 1868 жылы, Блэк Хиллсте алтынның табылуынан кейін (1876), батыс жартысын «Линкольн территориясы» деп, ал шығыс жартысын Дакота территориясы ретінде бөлу туралы ұсыныс жасалды. 1872 жылдың ақпанында Сенаттың Аумақтар жөніндегі комитеті, бас қаласы Бисмарк болатын Пембина территориясын және Дакотаны (қазіргі Оңтүстік Дакота), бас қаласы Янктон болатын территорияны құру туралы заң жобасын қарады. Соңғы шешім 1889 жылдың 2 қарашасында қабылданды, сол күні Солтүстік және Оңтүстік Дакота екі жеке штат ретінде құрылды.