Француз актрисасы және әншісі Франсуаза Розе

Кіріспе

Француз актрисасі және әншісі

Франсуаза Роза (ʁo. zɛ; туған Франсуаза Банди де Налеш; 19 сәуір 1891 – 28 наурыз 1974) – француз опера әншісі, әнші-декламатор және актриса, ол алпыстан астам жыл бойы кинода жұмыс істеп, француз киносының легендарлық тұлғасына айналды. Ол өмірінде 100-ден астам фильмде ойнады.

Өмір және мансап

Роза Франсуаза Банди де Налеше Парижде дүниеге келді, ол Сильвик атпен белгілі актриса Мари Тереза Шовиннің заңсыз қызы. Ол бастапқыда опера әншісі болуды жоспарлаған, ал 1917 жылы Париж консерваториясында жүлдеге ие болды және Гарнье сарайында Эрнест Рейердің «Саламбо» ролінде дебют жасады. Сондай-ақ, ол Рамоның «Кастор мен Поллюкс» және Массененің «Тайс» шығармаларында ән шырқады. Оның алғашқы түсірілген фильмі 1911 жылы «Фальстаф» болды, ал 1929 жылдан бастап Голливудта жұмыс істей бастады. 1917 жылы ол режиссер Жак Фейдермен үйленді, 1948 жылы қайтыс болғанға дейін бірге болды, оның үш ұлы болды. Ол күйеуінің режиссерлігімен бірнеше фильмдерде ойнады, соның ішінде «Le Grand Jeu» (1933), «Pension Mimosas» (1934), «La Kermesse héroïque» (Фландриядағы карнавал) (1935) және «Les Gens du voyage» (1937). Роза Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Англия мен Швейцарияда жүріп, Женева консерваториясында актерлік шеберлік сабақтарын оқытты. Ол осы уақыт ішінде фильмдерде де ойнады, атап айтқанда британдық «Halfway House» (1944) фильмінде британдық теңіз капитанының француз әйелінің босқыны ретінде көрінді. Өзінің мансабында ол француз киносының барлық ұлы жұлдыздарымен бірге болды, соның ішінде Жан Габин, Мишель Морган, Райму, Жанна Моро, Даниэль Дарри, Мишелин Пресли, Пол Мюррис, Жерар Филипе, Луи Жувет, Мишель Симон, Симон Синьоре, Фернандель және Жан Луи Барро. Голливудта Чарльз Бойер, Морис Шевалье және Бастер Китонмен бірге ойнады және Уильям Дитерле («1949 жылғы қыркүйектегі оқиға»), Мартин Ритт («1958 жылғы Дыбыс және ашу»), Рональд Ним («1956 жылғы Жетінші күнә») және Питер Гленвилл («1957 жылғы Мен және полковник») сияқты режиссерлермен Дэнни Кеймен бірге жұмыс істеді. Англияда ол В. Сомерсет Момның антологиялық фильмі «Квартет» фильмінен бір бөлігі – «The Alien Corn» фильмінде ойнады. Нағыз өмірде өте талантты пианист болған ол танымал пианино виртуозының рөлін ойнады, ол болашақ пианист Дирк Богардқа үлкен музыкант болу мүмкіндігіне қатысты шынайы, бірақ қиратушы сын берді, нәтижесінде ол өзіне қол жұмсады. Ол фильмде Шуберттің ми-бемоль тонындағы импровизациясын орындайды. 1950 жылы ол Лондонның Winter Garden театрында сахнаға шығып, «Madame Tic Tac» фильмінде басты рөлді ойнады, бірақ ол ұзаққа созылмады. Тек 1938 жылы оның биологиялық әкесі, граф Франсуа Луи Банди де Налеше оны өз қызы деп мойындады. Оның соңғы фильмдегі рөлі Максимилиан Шеллдің режиссерлік жұмысы болды. Ол 1974 жылы «Алтын глобус» сыйлығының жеңімпазы және «Ең үздік шетел тіліндегі фильм» номинациясында «Оскар» сыйлығына ие болды. Ол Парижге жақын Монжерон қаласында қайтыс болды. Оның қабірі Сорел-Муссельде, Иль-де-Франс аймағында, күйеуі, кинорежиссер Жак Фейдермен бірге жерленген. Франсуаза Розайдың есімімен Лимож, Монпелье, Шеври Коссиньи, Лаунаге және Мартиг қалаларында көшелер аталған.

Rosay was born Françoise Bandy de Nalèche in Paris, the illegitimate daughter of Marie Thérèse Chauvin, an actress known as Sylviac. She originally planned to become an opera singer, and in 1917, won a prize at the Paris Conservatoire and made her debut at the Palais Garnier in the title role of Salammbô by Ernest Reyer. She also sang in Castor et Pollux by Rameau and Thaïs by Massenet. Her first recorded film was Falstaff in 1911, and she began to work in Hollywood from 1929 onwards. In 1917, she married the director Jacques Feyder, with whom she remained until his death in 1948, having three sons. She appeared in several films under her husband's direction, including Le Grand Jeu (1933), Pension Mimosas (1934), La Kermesse héroïque (Carnival in Flanders) (1935) and Les Gens du voyage (1937). Rosay spent the duration of World War II in England and Switzerland, where she taught acting classes at the Conservatoire de Genève. She still appeared in films during this time, notably the British Halfway House (1944) as the refugee French wife of a British sea captain. During her career, she appeared with all the great stars of French cinema, including Jean Gabin, Michèle Morgan, Raimu, Jeanne Moreau, Danielle Darrieux, Micheline Presle, Paul Meurisse, Gérard Philipe, Louis Jouvet, Michel Simon, Simone Signoret, Fernandel, and Jean Louis Barrault. In Hollywood, she co starred with Charles Boyer, Maurice Chevalier and Buster Keaton and worked with directors such as William Dieterle (September Affair, 1949), Martin Ritt (The Sound and the Fury, 1958), Ronald Neame (The Seventh Sin, 1956), and Peter Glenville (Me and the Colonel, 1957) with Danny Kaye. In England she appeared in The Alien Corn, a segment of the W. Somerset Maugham anthology film Quartet. A highly accomplished pianist herself in real life, she played the role of a famous piano virtuoso who gives aspiring pianist Dirk Bogarde a compassionate but honest and devastating critical appraisal of his likelihood of becoming a great musician – which results in his suicide. She performs in the film Schubert's Impromptu in E flat. In 1950 she appeared on stage at London's Winter Garden Theatre, playing the title role in 'Madame Tic Tac' but it had only a short run. It was not until 1938 that her biological father, Count François Louis Bandy de Nalèche, acknowledged her as his daughter. Her final appearance on film was in the Maximilian Schell directed Academy Award nominated and Golden Globe winner for Best Foreign Language Foreign Film of 1974, Der Fußgänger (English title: The Pedestrian). She died in Montgeron, Île de France, near Paris. Her grave is located in Sorel Moussel, Île de France, where she is buried with her husband, movie director Jacques Feyder. There are streets named after Françoise Rosay in Limoges, Montpellier, Chevry Cossigny, Launaguet and Martigues.