Кіріспе
2006 жылғы 17 қыркүйекте Швецияда Риксдагқа, Швецияның ұлттық заң шығарушы органына мүшелерді сайлау үшін жалпы сайлаулар өтті. Барлық 349 орын сайлауға қойылды: 29 сайлау округінде 310 бекітілген орын және 39 түзету орыны, партиялардың Риксдагтағы ұлттық дауыс үлесіне пропорционалды түрде өкілдік етуін қамтамасыз ету үшін пайдаланылды. Сайлау жүйесі – жартылай ашық тізімдер бойынша пропорционалды өкілдік, орынды бөлу үшін Сен-Лагю әдісі қолданылды. Сол күні округтік және қалалық кеңестерге де сайлаулар өтті. Сайлаудан кейін Фредерик Райнфельдт Модераттық партиясы, Орталық партиясы, Либералды халық партиясы және Христиан-демократтар партиясымен бірге көпшілік үкімет құра алды. Социал-демократтар он екі жылдық биліктен кейін оппозицияға кетті. Бұл 1981 жылы Фалльдиннің екінші кабинеті құлағаннан бергі елдің алғашқы көпшілік үкіметі болды. Рейнфельдт «Жаңа модераттар» ретінде қайта бейнелеу арқылы жұмысшы табының дауыстарын жеңіп алды, нәтижесінде тығыз қоныстанған аймақтардағы дәстүрлі солшыл аймақтарда айтарлықтай жетістіктерге қол жеткізілді. Соның салдарынан Стокгольм округінде бұрын ешқашан «көк» партияға дауыс бермеген бірнеше муниципалитеттер өз бағытын өзгертті. Бір жыл өткен соң, христиан-демократтардың жетекшісі Геран Хэгглундтың туған жері Банкерйде ұқсас кездесу өтті. Толық ақпарат алу үшін «Швеция үшін одақ» бетіне қараңыз. Көптеген сауалнамаларға сәйкес, Альянс бір жылдан астам уақыт бойы қызыл-жасыл партиялардан басымдық сақтады. Алайда, екі блок арасындағы айырмашылық (s, v және mp бірлесіп жұмыс істейтіні болжанады) 2006 жылдың қаңтарында тез қысқарды, ал 2006 жылдың мамырында қызыл-жасыл партиялар көш бастады; шындығында, олар мамыр және маусым айларында өткізілген барлық сауалнамаларда Альянсты озып кетті. Дегенмен, жаз бойы Альянсқа қатысты пікір өзгерді: тамыздың ортасында барлық сауалнамалар Альянстың қызыл-жасыл партиялардан сенімді түрде алда екенін көрсетті.
General elections were held in Sweden on 17 September 2006, to elect members to the Riksdag, the Swedish national legislature. All 349 seats were up for election: 310 fixed seats in 29 constituencies and 39 adjustment seats, used to ensure that parties have representation in the Riksdag proportional to their share of the national vote. The electoral system used was semi open list proportional representation using the Sainte Laguë method of allocating seats. Elections for County and Municipal councils were also held on the same day. Fredrik Reinfeldt from the Moderate Party was able to form a majority government together with the Centre Party, Liberal People's Party and the Christian Democrats following the election. The Social Democrats were ousted after twelve years in power. It was the country's first majority government since the second Fälldin cabinet fell in 1981. Reinfeldt reached out to working class votes in the re branding as the 'New Moderates', which resulted in sizeable gains in historically left wing locations in densely populated areas. As a result, several municipalities that had never voted blue before in Stockholm County flipped. One year later a similar meeting was held at Bankeryd, home of Göran Hägglund, leader of the Christian Democrats. See Alliance for Sweden for further information. The Alliance enjoyed a leading position for over a year over the red green parties, according to most polls. However the gap between the two blocs (s, v, and mp are assumed to work together) began to close rapidly in January 2006, and the red green parties took the lead in May 2006; indeed they were ahead of the Alliance in every poll conducted in May and June. However, there was a late shift in opinion back to the Alliance during the summer: in mid August all polls showed the Alliance leading the red green parties comfortably.
Салдары
Геран Перссонның Социал-демократиялық партиясының азшылық үкіметі көпшілік үкімет құруға, азшылық ретінде жалғастыруға немесе қызыл-жасыл коалициялық үкіметте билік жүргізуге жеткілікті мандат алуға тырысып, сәтсіз аяқтады. Оның партиясы 1994 жылғы сайлаудан бері билікте болды, ал Перссон 1996 жылдан бері премьер-министр қызметін атқарып келді. Сайлау алдында Социал-демократтар Солшыл партия және Жасыл партиямен келісімге келді, олар өз қолдауын көрсету үшін үкімет саясатына әсер ету мүмкіндігіне ие болды. Дегенмен, Солшыл партия да, Жасыл партия да сайлаудан кейін құрылатын кез келген қызыл-жасыл үкіметтің құрамында болуы керек екенін қатыстырып талап етті. Төрт оңшыл партия – "Швеция үшін альянс" біріккен Модеративтік партия (m), Либералды халық партиясы (fp), Христиандық демократтар (kd) және Орталық партия (c) – коалициялық үкімет құру үшін жеткілікті мандатқа қол жеткізді. Бұрын оппозицияда болған төрт партия бірлескен сайлау манифестін ұсынды (бірақ c, fp және kd партияларының жеке манифестері де болды). Премьер-министрлікке кандидат – Модеративтік партияның төрағасы Фредерик Райнфельдт.
Талдау
2006 жылғы сайлаудағы режимдік өзгеріс, алайда, партиялық блоктардың арасындағы танымалдылықтың өзгеруімен байланысты болды. Уппсала университетінің Үкімет кафедрасындағы «Табиғи апаттар және ұлттық сайлау» атты диссертациясында доктор Лина М. Эриксон өз зерттеулерінде Үнді мұхитындағы 2004 жылғы 26 желтоқсандағы цунами және одан кейін екі апта өткен соң болған 2005 жылғы Гудрун (Эрвин) дауылы 2006 жылғы швед парламенттік сайлауындағы 2006 жылғы тарихи режимдік өзгеріске әсер еткенін анықтады. Осы зерттеудің нәтижелері 2002-2006 жылдардағы үкіметте болған Социал-демократиялық партияның (С) Гудрун дағдарысына нашар жауап бергені, бұл Швеция тарихындағы ең қымбат табиғи апат, оның өзі 2006 жылғы тарихи режимдік өзгеріс үшін маңызды болған шамамен әсер етеді. Диссертацияның тұжырымында: «2002-2006 жылдардағы үкіметте болған Социал-демократиялық партия (С) 1914 жылдан бері ең төмен сайлаушы қолдауын алды, себебі 2002 жылғы S сайлаушыларының шамамен 150 000 немесе 8%-ы негізгі оппозицияға, консервативті Модераттық партияға (М) көшті. Бұл 12 жылдық үкіметтік билікке соңғы нүкте болды. Нәтижесінде, М жетекшілік еткен Альянс (А), Халық партиясы (FP), Орталық партиясы (C) және Христиан-демократтар (KD) сайлауды жеңіп алды. «Табиғи апаттар және ұлттық сайлау» екі табиғи апатты – 2004 жылғы Үнді мұхитындағы 26 желтоқсандағы цунами және 2005 жылғы Гудрун (Эрвин) дауылын (цунамиден кейін екі апта өткен соң болған) 2006 жылғы сайлауда үкіметтің танымалдылығына әсер еткен және сайлаушылардың қолдауын қайта бөлуге ықпал еткен маңызды оқиғалар ретінде жаңаша ұсынады. Осы диссертациядан алынған негізгі нәтижелер үкіметте болған Социал-демократиялық партияның Гудрун дағдарысына нашар жауап бергені, бұл Швеция тарихындағы ең қымбат табиғи апат, оның өзі 2006 жылғы тарихи режимдік өзгеріске ықпал еткен шамамен әсер етеді, ал цунами да маңызды болған сияқты. Цунами ерекше қызығушылық тудырады, өйткені үкіметтің оқиғаға халықаралық деңгейде нашар жауап беруі планетаның екінші жағындағы сайлауға әсер еткен алғашқы табиғи апат жағдайы болып табылады. Сонымен қатар, сайлаушылар С-тің белсенді оппозициясын тиімді өкілдік деп мойындады және партияны екі оқиғаны нашар басқарғаны үшін марапаттады. Шын мәнінде, С-тің осы апаттарға қатысты белсенді ұстанымы партияны партиялық саясаттың шетінен Швеция саясатындағы үшінші ірі партияға айналдыруға көмектесті. Қорыта айтқанда, бұл зерттеу демократияның заңдылығы үшін маңызды механизм болып табылатын ретроспективті дауыс беру арқылы партияның жауаптылығы мен тиімді өкілдік етуін зерттейді. Нәтижелер швед сайлаушысының мемлекеттік лауазымдағы тұлғаларды жауапқа тарту үшін ретроспективті дауыс беру арқылы дауыс беретінін көрсетеді, бұл ретроспективті дауыс беру механизмінің және швед демократиясының сау екенін көрсетеді». Диссертацияның бір бөлігі сайлау зерттеулерінің жетекші ғылыми журналы болып саналатын Electoral Studies журналында жарияланды. Мақалада 2010 және 2014 жылдардағы сайлауларға қатысты ұзақ мерзімді әсерлер де анықталды, бұл дауыл сайлаушылардың саяси спектрдің сол жағынан оң жағына қарай қолдауын ұзақ мерзімді өзгертуге әкелгенін білдіреді. Диссертацияның толық нұсқасын Уппсала университетінің сайтынан жүктеуге болады.