Кіріспе

Манитоба либералды прогрессивті партиясы 1953 жылғы провинциялық сайлауда елу үміткерді ұсынды. Осы кандидаттардың отыз екісі сайланып, партияға заң шығарушы органдағы көпшілік билікті берді. Көптеген либералды прогрессивті кандидаттардың өз өмірбаяны бар; басқалар туралы ақпарат осында табуға болады. 1953 жылғы Манитоба сайлауы көпшілік округтерде бірден екінші турда дауыс беру арқылы анықталды. Үш сайлау округі (Виннипег орталығы, Виннипег солтүстігі және Виннипег оңтүстігі) төрт мүшесін қайтарып берді. Сент-Бонифаций 33% квотасы бар STV арқылы екі мүшесін сайлады. Либералды прогрессивтер Сент-Бонифас пен Виннипег Оңтүстік аймақтарында екі үміткерді, ал Виннипег Орталық және Виннипег Солтүстік аймақтарында үш үміткерді ұсынды. Оның елу ресми кандидаттарынан басқа, Либералды прогрессивті партия Тәуелсіз либералды прогрессивтілер ретінде қатысқан екі кандидатты қолдады: Роквудтағы Роберт Бенд және Расселдегі Родни С. Клемент. Партия үміткерді қолдамаған жалғыз сайлау округі - Суон-Ривер.

Джон Р. Питт (Артур)

Питт 1935 жылдан бері заң шығарушы органда қызмет етті. Питт 1953 жылы либералды прогрессивті кандидатура үшін үш қарсыласқа тап болды, олар Мелитадан К. Уильямсты, Васкададан Ф. С. Рамзиді және Лайлтоннан К. С. Мюррейді жеңді. Жалпы сайлауда Питт Прогрессивті консервативтік партиясының Ж. Артур Росске 1440 дауыс (42,86%) алып, екі жақты бәсекеде жеңілді.

Реджинальд Уайтман (Ассинибоя)

Уайтман алғашқы санауда 3 359 дауыспен (38,87%) бірінші орынды алды, ал соңғы санауда 4 196 дауыспен (48,55%) сайланғаны жарияланды.

Фрэнсис Белл (Биртл)

Белл екі үміткердің қатысуымен өткен сайлауда 2148 дауыспен (69,18%) сайланды.

Джеймс А. Крейтон (Брэндон Сити)

Крейтон көрнекті қалалық саясаткер және бұрынғы кәсіби хоккейші болды. Ол алғашқы санауда 3063 дауыс (40,13%) алып, екінші санауда Прогрессивті консерватор партиясының үміткері Реджинальд Лиссаманға ресми түрде жеңілді.

Эдмонд Префонтен (Карлион)

Префонтейн екі үміткердің арасында өткен сайлауда 3 278 дауыспен (75,48%) таңдалып алынды.

Франсис Ферг (Кипарис)

Ферг алғашқы санауда 1785 дауыс (45,39%) алып, бірінші орынды жеңіп алды және екінші санауда сайланғаны жарияланды.

Джон Потоски (дофин)

Потоски 1945 жылы Дофин ауылдық муниципалитетінің әкімі болды және 1953 жылы осы лауазымды сақтап қалды. Ол Spruce River шаруасы Уильям (Билл) Миллерден сайлауда жеңіске жетті. Бірінші дауыс санауында 1,494 дауыс (28,83%) алып, екінші орынды иеленді, бірақ дауыстарды қайта санағанда Социалдық несие партиясының өкілі Уильям Буллморға жеңілді. Буллмор өткен жылға дейін Дофин қаласының әкімі болған. Потоски 1958 жылғы провинциялық сайлауда қайта қатысып, прогрессивті консерватор кандидат Стюарт Маклинге қарсы екінші орынды алды.

Роберт Э. Моффат (Деллорейн Гленвуд)

Моффат Манитоба штатының Эльгин қаласында дүниеге келді, кейіннен Виннипегке көшіп келді. Ол экономист және заңгер болды, бұрын Дуглас Кэмпбелл үкіметінің экономикалық мәселелер жөніндегі бас кеңесшісі қызметін атқарған. Моффат сонымен қатар Манитобаның құпия кеңесінің хатшысы болды, бірақ заңгерлік мансабы басталғанда мемлекеттік қызметтен кетті. Рассел Барретт, басқа жалғыз кандидат сайыстан бас тартқаннан кейін, ол Делорейн-Гленвудта Либералды прогрессивті партияның кандидаттығын бірауыздан иеленді. Бас сайлауда ол прогрессивті консерватор Джеймс О. Аргуға екі кандидат қана болған сайыста жеңілді, 1594 дауыс (46,12%) алды. Аргу 1955 жылы қайтыс болды, сол жылдың 27 маусымында Делорейн-Гленвудта қосымша сайлау жарияланды. Моффат тағы да Либералды прогрессивті партиядан кандидат болды, бірақ прогрессивті консерватор жаңадан келген Альберт Дрейперге жеңілді. Ол 1962 жылғы провинциялық сайлауда Виннипегтің Осборн сайлау округінде либерал ретінде бақ сынасты және прогрессивті консерватор Оби Бейзлиге қарсы екінші орын алды.

Уолтер Макдональд (Дафферен)

Макдональд алғашқы санауда 1,833 дауыспен (45,00%) бірінші орынды алып, екінші санауда сайланған деп жарияланды.

Фрэнк Каспер (Эмерсон)

Каспер Риджвиллдегі фермер, Манитоба университетінің түлегі және Канада Корольдік әуе күштерінің ардагері болды. Сайлау кезінде оның жасы 35-ке толған еді және 1949 жылдан бері Эмерсон либералды-прогрессивті қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 1953 жылдың 21 сәуірінде либералды-прогрессивті партияның кандидаттығына ие болып, қолданыстағы заң шығарушы Джон Соломонды жеңді. Кейін Соломонның қолдаушылары номинация жиналысы дұрыс өтпегенін мәлімдеді, ал Соломон өзі тәуелсіз либералды-прогрессивті ретінде сайлауға қатысты. Бұл жергілікті қауымдастықты екіге бөлді. Либералды-прогрессивті партия жиналыстың дұрыс өткенін жария етіп, Касперді өз кандидаттары деп жариялады. Каспер алғашқы санауда 2 155 дауыс (45,81%) алып, екінші санауда Соломонға жеңілді. Кейіннен дауысқа қатысты бұрмалаушылықтар туралы да айыптаулар болды. 1957 жылы Соломон заң шығарушы органнан кеткен соң Каспер партияны ауыстырып, сол жылдың 14 қарашасында өткен қосымша сайлауда Прогрессивті консервативті партияның кандидаттығын жеңіп алды. Ол либералды-прогрессивті кандидат Джон Танчакқа шамамен 175 дауыспен жеңілді. Каспер 1958 жылғы провинциялық сайлауда қайтадан Прогрессивті консервативті партиядан Танчакқа қарсы шықты, бірақ бұл жолы 979 дауыспен жеңілді.

Майкл Н. Григорчук (Этхелберт)

Григорчук бірінші санауда 1948 дауыспен (51,03%) сайланды.

Джеймс Андерсон (Фейрфорд)

Андерсон алғашқы санауда 1072 дауыс (47,27%) алып, бірінші орынды жеңіп алды және дауыстардың ауысуы нәтижесінде сайланғаны жарияланды.

Николай Бачинский (Фишер)

Бачинский бірінші санауда 1 554 дауыспен (59,45%) сайланды.

Рей Митчелл (Гилберт Плейнс)

Митчелл алғашқы санауда 1,069 дауыс (34,12%) алып, бірінші орынды жеңіп алды және дауыстардың ауысуы нәтижесінде сайланғаны жарияланды.

Штейнн О. Томпсон (Гимли)

Томпсон 2252 дауыспен (67,97%) бірінші рет санауда сайланды.

Уильям Мортон (Гладстон)

Мортон 1953 жылғы сайлауда оппозициясыз сайланған жалғыз үміткер болды. Ол қайта сайланғаны расталғаннан кейін көп ұзамай Манитоба провинциясының өкілі ретінде Елизавета II-нің коронациясына Англияға аттанды.

Чарльз Шатлворт (Хамиота)

Шатлворт бірінші санауда 1599 дауыспен (47,72%) бірінші орынды алып, екінші санауда сайланған деп жарияланды.

С. Генри Джарвис (Айбервилл)

Джарвис Дакотада фермерлікпен айналысқан, сайлау кезінде оның жасы 43-ке толып тұрған. Ол Кельвин техникалық орта мектебінде оқыған, содан соң Екінші дүниежүзілік соғыста Канада Корольдік әуе күштері қатарында төрт жыл қызмет еткен. Ол тағайындалған кездегі жергілікті мектеп кеңесінің төрағасы және Ибервилл либералды-прогрессивті бірлестігінің хатшысы болған. Джарвис алғашқы дауыс санауында 1247 дауыс (33,45%) алып, екінші дауыс санауында үстемдік құрған прогрессивті консерватор Джон Макдауэллге жеңіліп қалды.

Дж. Лесли Боди (Килдонан Транскона)

Боди Виннипегтегі Доминион көпір компаниясының өндірістік қатынастар жөніндегі менеджері болды және сайлау кезінде Шығыс Кильдонан қаласының мэрі қызметін атқарды. 1953 жылдың басында ол Виннипег қалалық көлік жүйесін муниципалдық меншікке беруді белсенді түрде қолдады. Боди бастапқыда Кооперативтік Ұлттық Федерациясының мүшесі болған, бірақ 1949 жылғы федералды сайлауда Спрингфилд округінен Прогрессивті консервативтік партиядан Канаданың Өкілдер палатасына кандидат болып түсті. Ол либералдық кандидат Джон Сильвестр Синнотқа қарсы үшінші орынды иеленді. Боди 1953 жылы Берни Вулф пен Франк Симмонсты жеңіп, Либералды прогрессивтік партиядан үміткерлікке ие болды. Бас сайлауда ол бірінші раундта 4,394 дауыс (36,31%) алып, екінші орынды иеленді, бірақ екінші раундта Кооперативтік Ұлттық Федерациясынан баққан кандидат Рассел Поллейге жеңіліп қалды.

Клифф В. Ландеркин (Килларни)

Ландеркин сайлау кезінде Пилот-Маундта тұрды. Ол бірінші санауда 1230 дауыс (33,41%) алып, екінші санауда Прогрессивті консервативті кандидат Абрам Харрисонға жеңілді.

Дуглас Кэмпбелл (Лейксэйд)

Премьер Кэмпбелл бірінші раундта 2,290 дауыспен (56,13%) сайланды, сайлау округіндегі барлық дауыс беру пунктінде жеңіске жетті.

Мэтью Р. Сазерленд (Лансдоун)

Сазерленд бірінші санауда 2014 дауыс (46,99%) алып, бірінші орынды иеленді және екінші санауда сайланғаны жарияланды.

Эдмон Бродюр (Ла Верендри)

Бродюр екі үміткердің қатысуымен өткен сайлауда 2 203 дауыспен (58,30%) сайланды.

Крис Д. Маклин (Маниту-Морден)

Маклин Манитоба штатының Каледия ауданында фермер болған. Бірінші дауыс санауында ол 1054 дауыс (30,84%) алып, екінші дауыс санауында Прогрессивті консервативтік партия өкілі Хью Моррисонға жеңіліп қалды.

Генри С. Рунгай (Миннедоса)

Рунгай 1948 жылдан 1953 жылға дейін заң шығарушы органда қызмет етті. Ол алғашқы санауда 1433 дауыспен (36,92%) жеңіске шықты, бірақ дауыстарды қайта санағанда артта қалды және күтпеген жерден Әлеуметтік несие партиясының өкілі Гилберт Хаттонға екінші санауда жеңілді.

Артур С. Бобиен (Моррис)

Бобиен 1921 жылдан 1940 жылға дейін Канада Төменгі палатасының мүшесі болған және 1940 жылдан 1969 жылы қайтыс болғанға дейін Канада Сенатында қызмет еткен Артур Люсьен Бобиеннің ұлы болды. Кіші Бобиен сақтандыру агенті болды және сайлау кезінде Монкальмның әкімі болды. Ол 1953 жылы Генри Магереллден 69 дауысқа 57 дауыспен басымдық танытты. Бас сайлауда ол бірінші раундта 1191 дауыс (33,43%) алып, тәуелсіз үміткер, бұрынғы депутат Гарри Шьюманнан кейін екінші орынды иеленді және екінші раундта жеңіліске ұшырады.

Иван Шульц (Тау)

Шульц, министрлер кабинетінің мүшесі, екі қарсыласын жеңіп, 1851 дауыспен (58,87%) сайланды.

Сэмюэл Бёрч (Норфолк)

Бёрх бірінші санауда 2133 дауыс (43,60%) алып, дауыстарды қайта санағанда сайланды.

Чарльз Гринлей (Праридің Портажы)

Гринлей бірінші санауда 1653 дауыс (43,89%) алып, жеңіске жетті және дауыстардың ауысуы нәтижесінде сайланғаны жарияланды.

Уоллес С. Миллер (Рейнланд)

Миллер, кабинет министрі және бұрынғы прогрессивті консерватор, екі қарсыласын жеңіп, 1608 дауыспен (51,26%) сайланды.

Рональд Робертсон (Роблин)

Робертсон бірінші санауда 1 474 дауыспен (50,26%) сайланды деп жарияланды.

Рой Браун (Рупертсланд)

Браун бірінші санауда 1136 дауыс (49,31%) алып, бірінші орынды иеленді және екінші санауда сайланған деп жарияланды.

Томас Хиллхаус (Сент-Эндрюс)

Хиллхаус бірінші санауда 2938 дауыспен (57,14%) сайланды.

Роджер Тейллет (Сан-Бонифаций)

Тейллет алғашқы санауда бірінші орынды алып, алтыншы және соңғы санауда да осы орынды сақтап, 6 220 дауыспен (31,80%) сайланғаны жарияланды.

Л. Реймонд Феннелл (Бонифаций)

Феннелл бірінші санауда екінші орынды алды және соңғы, алтыншы санауда осы орынды сақтап, екінші орынға сайланды деп жарияланды. Ол соңғы санауда 4886 дауыс (24,98%) жинады.

Стенли Копп (Сент-Клемент)

Копп Фред Климнен алты дауысқа басымдықпен Либералды прогрессивті партияның тікелей кандидаттығын жеңіп алды. Клим кейін Тәуелсіз либералды прогрессивті ретінде сайлауға қатысуға ниет білдірді, бірақ сайлау күніне дейін өтінімін кері алды. Копп алғашқы санауда 2970 дауыспен (51,19%) сайланды.

Кристиан Холлдорсон (Сент-Джордж)

Холлдорсон екі үміткердің қатысуымен өткен сайлауда 1695 дауыспен (84,08%) сайланды.

Гилдас Молгат (Сент-Роуз)

Молгат бірінші санауда 1 369 дауыс (40,95%) алып, екінші санауда сайланғаны жарияланды.

Уильям Лукко (Спрингфилд)

Льюко, отырған қазақстандық депутат, Тиндаллдан Арчи Вавришинге қарсы өткен дауыс беруде жеңіске жетті. Басылымдағы сайлауда ол 1 837 дауыс (47,78%) алып бірінші орынды иеленді және екінші санауда сайланғаны жарияланды.

Франсис Джобин (Париж)

Жобин бірінші санауда 4875 дауыспен (60,42%) сайланды.

Чарльз Горри (Тортуш тауы)

Сайлау кезінде Горри Ваванеса қаласының мэрі болды. Ол Turtle Mountain округінде 883 дауыспен (27,88%) екінші орынды иеленді. Жеңімпаз – Прогрессивті консервативті партияның төрағасы Эррик Уиллис.

Гордон А. Муни (Вирден)

Муни 1922 жылдан 1953 жылғы қаңтарда қайтыс болғанға дейін Вирдэн округінің депутаты болған Роберт Мунидің туысы болды. Ол Вудсворт ауданында шаруалықпен айналысты, үш жыл бойы Пайпстоун округінің басшысы қызметін атқарды және он үш жыл кеңесші болып жұмыс істеді. Ол Елкхорннан келген Джеймс Кларктан сайлауға түсу құқығын жеңіп алды. Ол 1621 дауыс (42,62%) жинап, тікелей екі кандидат арасындағы сайыста Прогрессивті консерваторлық партиядан келген Джон Томпсонға жеңілді.

Джек Сент-Джон (Виннипег орталығы)

Сент-Джон бірінші санауда үшінші орынды алды, ал тоғызыншы санауда 5,119 дауыспен (24,88%) үшінші орынға сайланды деп жарияланды.

Нэн Мерфи (Виннипег орталығы)

Мерфи сол кезде Виннипегтегі мектептердің көрнекті мүшесі болды және Манитоба мектептері сенімділері директорлар кеңесінде Виннипегтің өкілі де болды. Ол қалалық деңгейдегі сайлау комиссиясының мүшесі болды. Мерфи алғашқы санауда 1565 дауыспен (7,61%) алтыншы орынды алды және санау процесі бойында осы орында қалды. Сегізінші санаудан кейін 1991 дауыспен (9,68%) сайлаудан шығарылды. Мерфи сол жылдың соңында Виннипег мектеп кеңесіне қайта сайланды, 1953 жылғы Виннипег қалалық сайлауында 2-ауданда ең көп дауыс жинады. 1958 жылғы провинциялық сайлауда, Виннипегтің көпмандатты сайлау округтері таратылып, бірмандатты округтермен алмастырылғаннан кейін, ол тағы да Манитоба заң шығарушы жиналысына кандидат болды. Мерфи Сент-Мэттьюс округінде үшінші орын алды, прогрессивті консерватор Уильям Г. Мартиннен 994 дауысқа қалып қойды.

Дэвид А. Грэм (Виннипег орталығы)

Грэхам денсаулық сақтау инспекторы болды. Ол Либералды прогрессивті партияның сол қанатында болды және социалистік Кооперативтік одақтастық федерациясы да қолдаған бірнеше бастамаларды қолдады. Грэхам Виннипегтегі жалға беру бақылауын қорғады, шалапты елді мекендерді тазалауды қолдады және Виннипегтегі заң шығарушы жиналыста 17-18 өкіл болуы керек деп сақты. Ол 1945 жылғы федералды сайлауда Канада Либерал партиясының үміткері ретінде Канада Парламентіне сайлауға түсті, бірақ CCF өкілі Стэнли Ноулстен 10 243 дауыспен жеңілді. Грэхам 1953 жылы алғашқы санауда 831 дауыспен (4,04%) сегізінші орынды иеленді және бесінші санаудан кейін 879 дауыспен (4,27%) сайлаудан шығарылды. Ол 1958 жылғы провинциялық сайлауда қайта қатысып, Ассинибояда CCF өкілі Донован Свайлске қарсы үшінші орын алды. Ол үшінші рет 1959 жылғы сайлауда провинциялық заң шығарушы жиналысқа үміткер болып түсті және бұл жолы Прогрессивті консервативті үміткер Дуглас Стенске қарсы үшінші орын алды. Ескерту: Либералды прогрессивтер Виннипег орталығында үш үміткерді тікелей ұсынды. Сент-Джон, Мерфи және Грэм адвокат Артур Шрёдер мен заң шығарушы жиналыстың депутаты (МЛА) Пауль Бардалды осы мәжілісте ауру болғандықтан басып озды.

Алекс Тюрк (Виннипег Солтүстік)

Жергілікті күрес ұйымдастырушысы Түрк бірінші санауда 1,622 дауыспен (7,50%) жетінші орынды алды. Бірақ ол дауыстарды ауыстыру кезінде жақсы нәтиже көрсетті және күтпегендей сегізінші санауда 3,134 дауыспен (14,50%) төртінші орынға сайланды.

Джон Майкл Козориз (Виннипег Солтүстік)

Козориз мұғалім және үнемі кандидат болып тұратын адам еді. Ол алғаш рет 1949 жылғы Манитоба провинциялық сайлауында заң шығарушы жиналысқа кандидат болып түсті, бірінші санауда Виннипег-Норт округінде 1804 дауыспен бесінші орын алды. Сегізінші және соңғы санауда ол 2809 дауыспен бесінші орында қалды, төртінші орын алған кандидаттан қалысқан еді. 1953 жылы Козориз бірінші санауда 1863 дауыспен (8.62%) төртінші орынды иеленді, бірақ дауыстар ауысу кезінде артта қалды және соңғы санауда 3082 дауыспен (14.26%) қайтадан бесінші орынға түсті. Ол либералдық-прогрессивтік Алекс Туркпен төртінші орын үшін тартысқа түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. Козориз 1959 жылғы провинциялық сайлауда үшінші рет Логан округінде сайлауға қатысты. Ол Кооперативтік одақ федерациясының өкілі Лемуэль Харриске қарсы үшінші орынды иеленді. 1962 жылғы сайлауда төртінші рет қатысып, Эльмвуд округінде Жаңа демократиялық партияның үкімет басшысы Стив Петерсті жеңуге 209 дауыс жетпеді. Козориз 1966 жылғы сайлауда бесінші рет үгіт жүргізіп, Эльмвудта НДП-дан келген жаңа кандидат Рассел Доернге қарсы үшінші орынға түсті. 1969 жылғы сайлауда ол Доернге қарсы үшінші орынды иеленді, сол кезде НДП алғаш рет азшылық үкімет құрып билікке келді.

Джон Дж. Келш аға (Виннипег Солтүстік)

Келш Виннипегте сантехника және жылыту жұмыстарын жүзеге асыратын мердігер болған. Ол алғашқы санауда 1173 дауыспен (5,43%) сегізінші орынды алды және үшінші санаудан кейін 1282 дауыспен (5,93%) сайлаудан шығарылды. Түрк, Козориз және Келш 1953 жылдың 15 сәуірінде Виннипег Солтүстік округынан кандидаттар ретінде тіркелді, бұрынғы Виннипег қалалық кеңесінің мүшесі Э. А. Бротманды жеңіп шықты. Бротман кейіннен Тәуелсіз либералды прогрессивті кандидат ретінде сайлауға қатысты.

Рональд Тернер (Виннипег Оңтүстік)

Тернер, көрнекті министр, алғашқы санауда бірден бірінші орынды алып, 8 007 дауыспен (27,49%) сайланды деп жарияланды. Бұл провинциядағы барлық үміткерлердің арасындағы ең көп дауыс көрсеткіші және 20% квотадан әлдеқайда жоғары нәтиже.

Джордж П. Маклиод (Виннипег Оңтүстік)

Маклеод Манитоба университетінде білім алып, заң бакалавры дәрежесін алды. 1945 жылы патшаның кеңесшісі атанды. Маклеод сегіз жыл бойы Виннипег мектеп кеңесінде қызмет етті, оның төрағасы екі жыл болды. Ол сондай-ақ 1951 жылдан 1953 жылға дейін Виннипег қалалық кеңесінің мүшесі болды, Бірінші округтен өкілдік етті. 1952 жылғы сайлауда төрт үміткердің арасында төртінші орын алғаннан кейін қайта сайлануға үміті күйреп, жеңіліске ұшырады. (Әр округ үш мүшені бір реттік дауыс беру жүйесі бойынша сайлайтын.) 1953 жылғы сайлауда Маклеод Виннипегтің заң шығарушы органда лайықты өкілдікке ие болуға құқылы екенін айтты. Бірінші дауыс санауында 1806 дауыспен (6,20%) алтыншы орын алды, ал жетінші және соңғы дауыс санауында 3889 дауыспен (13,35%) бесінші орынға ие болды. Сайлау кезінде оның жасы 59-ға толған еді.