7,5 см Pak 40 зеңбірегі: Сипаттамасы және қолданылуы

Өнер көрсету

Қару соғыстың соңына дейін дерлік барлық одақтас танкілерге қарсы тиімді болды, тек ресейлік ИС танкілері, американдық M4A3E2 Шерман "Джамбо" шабуылдық танкісі, M26 Першинг және британдық Черчилль танкісінің кейінгі түрлері сияқты ауыр техниканы тесіп өтуде қиындық тудырды. Пак-40, Пак-38-ден әлдеқайда ауыр болды; оның төмендеген жылдамдығы батпақты жерде артиллериялық тракторсыз жылжуды қиын немесе тіпті мүмкін емес етті. Пак-40 алғаш рет КСРО-да қолданылды, онда ол ең жаңа совет танкілерімен күресу үшін қажет болды. Ол соғыстың орта кезеңінде Panzer IV орта танкісінде орнатылған және кейінгі түрлерінде қолданылған, ұзақ стволды Kampfwagenkanone KwK 40 танкілік пушкасы үшін стандартталған, төмен сыйымдылықты APCBC, HE және HL снарядтарын атқаруға арналған. Сонымен қатар, Пак-40 үшін Panzergranate 40 (ПТРК) снаряды болды, ол вольфрамға тәуелді болды және ақырында өте сирек кездесетін болды. Неміс Panzertruppen журналының хабарлауынша, 5000 APCR снаряды 1942 жылдың желтоқсанында қысқы шабуылға дайындық ретінде күтілген. 75 мм неміс пушкаларымен атқыланатын снарядтардың арасындағы басты айырмашылық – оқ корпусының ұзындығы мен пішіні, сондай-ақ қолданылатын капсюльдер болды. Танкілерде қолданылатын 7,5 см KwK 40 (75x495 мм) пушкасының оқ корпусы 7,5 см KwK 37 пушкасының оқ корпусынан екі есе ұзын болды, ал бұл пушка алдыңғы танктерде қолданылған қысқа стволды 75 мм пушка еді, ал 7,5 см Pak 40 оқ корпусы KwK 40 оқ корпусынан үштен бір бөлігіне ұзын болды. Пак-40 перкуссиялық капсюльді пайдаланса, танкіде орнатылған 75 мм пушкалар электрлік капсюльдерді пайдаланды. Снарядтардың жетектейінші жолақтарындағы шағын айырмашылықтардан басқа, барлық неміс 75 мм пушкалары бірдей 75 мм снарядтарды қолданды. Пак 40-тың ұзын оқ корпусы үлкен зарядты пайдалануға және PzGr 39 бронебойғыш баллистикалық қақпақтың жылдамдығын арттыруға мүмкіндік берді. KwK 40 L/43 және L/48 пушкаларының бастапқы жылдамдығы әртүрлі болды. Германияда кеңінен қолданылған 75 мм танк пушкасының ішінде, Pak 40-тан ұзын стволға ие болған жалғыз пушка – Panther танкысінің 7,5 см KwK 42 пушкасы болды, ол KwK 42 үшін арналған үлкен оқ корпусында көбірек ұңғыны пайдаланып, 935 м/с (3,070 фут/с) бастапқы жылдамдыққа қол жеткізе алды. Белгісіз себептерге байланысты, кейбір 75 мм APCBC оқ-дәрілері шамамен жылдамдықты беретін зарядпен шығарылған сияқты. АҚШ-та Пак-40-тың алғашқы сынақ атысы оның ең жабдықталған тоғыз атысы үшін 776 м/с орташа жылдамдық көрсетті. Осы нәтижелерге байланысты, сол кездегі барлау басылымдары ("Германия әскери күштері туралы нұсқаулық") Pak 40 APCBC оғының жылдамдығы ретінде шамамен 770 м/с көрсеткен. Соғыстан кейінгі басылымдар бұл деректі түзетті. Неміс деректері әртүрлі: 75 мм KwK 40, StuK 40 және Pak 40 үшін 1943 жылдың қазанындағы ресми ату кестесі APCBC кестелерінің бірінде 770 м/с көрсеткен.

The weapon was effective against almost every Allied tank until the end of the war, only struggling to penetrate heavier vehicles like the Russian IS tanks, the American M4A3E2 Sherman 'Jumbo' assault tank and M26 Pershing, and later variants of the British Churchill tank. The Pak 40 was much heavier than the Pak 38; its decreased mobility meant that it was difficult or even impossible to move without an artillery tractor on boggy ground. The Pak 40 was first used in the USSR where it was needed to combat the newest Soviet tanks. It was designed to fire the same low capacity APCBC, HE and HL projectiles that had been standardized for use in the long barrelled Kampfwagenkanone KwK 40 tank mounted guns of the mid war and later marks of the Panzer IV medium tank. In addition, there was an APCR shot (Panzergranate 40) for the Pak 40, a munition which reliant on supplies of tungsten eventually became very scarce. According to the German Panzertruppen news journal, 5,000 APCR rounds were expected in Dec. 1942 as replenishment for the Winter offensive. The main differences amongst the rounds fired by 75 mm German guns were in the length and shape of the cartridge cases as well as the primers used. The 7.5 cm KwK 40 (75x495mm) used in tanks had a fixed cartridge case twice the length of that used by the 7.5 cm KwK 37, the short barrelled 75 mm used on earlier tanks, and the 7.5 cm Pak 40 cartridge was a third longer than that used by the KwK 40. The Pak 40 used a percussion primer, while the vehicle mounted 75 mm guns used electrical primers. Other than minor differences with the projectiles' driving bands, all German 75 mm guns used the same 75mm projectiles. The longer cartridge case of the Pak 40 allowed a larger charge to be used and a higher velocity for the PzGr 39 armour piercing capped ballistic cap round to be achieved. The muzzle velocity was about as opposed to for the KwK 40 L/43 and for the L/48. The only 75mm fighting vehicle gun in general use by Germany that possessed a longer barrel than the Pak 40, the 7.5 cm KwK 42 on the Panther tank, could achieve a higher muzzle velocity of 935 m/s (3,070 ft/s) using more propellant in a larger cartridge fixed to it for the KwK 42's use. For unknown reasons, some 75 mm APCBC cartridges appear to have been produced with a charge that gave a muzzle velocity of about The first documented firing by the US of a Pak 40 recorded an average muzzle velocity of 776 m/s for its nine most instrumented firings. Probably because of these results, period intelligence publications ("Handbook on German Military Forces") gave about 770 m/s as the Pak 40 APCBC muzzle velocity. Post war publications corrected this. German sources differ; the Official Firing Table document for the 75 mm KwK 40, StuK 40 and the Pak 40 dated October, 1943, gives 770 m/s on one of the APCBC tables.

Соғыстан кейінгі пайдалану

Соғыстан кейін Пак-40 бірнеше еуропалық армияларда қолданыста болды, оның ішінде Албания, Болгария, Чехословакия, Финляндия, Норвегия, Венгрия және Румыния. 1955 жылы КСРО Австрияға 33 тұтқынға алынған зеңбіректі тапсырды. Олар 1960-жылдарға дейін қызметте болды. Солтүстік Вьетнам да Вьетнам соғысы кезінде олардан бірнешеуін алды. 1975 жылы Индонезияның Шығыс Тиморға басып кіруі кезінде Дилиде екі артиллериялық бөлімге бөлінген, бұрынғы португал армиясына тиесілі алты Пак-40 зеңбірегі орналастырылды.