Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қазіргі Маундсвилл қаласы Огайо өзенінің жағасында пайда болды. Ең алғашқы қазба жұмыстары 1838 жылы жергілікті әуесқойлар Абелард Томлинсон мен Томас Биггс жүргізді. Адена тайпасы салған үйінділердің арасындағы ең үлкені сақталған бұл ескерткіш 20-ғасырдың ортасында Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 1978 жылы мемлекет бұл жерде Дельф Норона мұражайын ашты. Мұражайда көптеген артефакттар қойылған және ежелгі Адена мәдениеті туралы мәліметтер беріледі. 2010 жылы мемлекетпен келісімге сәйкес, АҚШ Армиясының Инженерлер корпусы мұражайға архивтік сақтауға шамамен 450 000 артефакт тапсырды. Бұл артефакттар Marmet Lock құрылысы орнындағы археологиялық қазбалар барысында табылған және аймақтағы жергілікті халықтың 10 000 жылдық тарихын көрсетеді.
Present day Moundsville has developed around it near the banks of the Ohio River. The first recorded excavation of the mound took place in 1838, and was conducted by local amateurs Abelard Tomlinson and Thomas Biggs. The largest surviving mound among those built by the Adena, this was designated a National Historic Landmark in the mid 20th century. In 1978 the state opened the Delf Norona Museum at the site. It displays numerous artifacts and interprets the ancient Adena Culture. In 2010, under an agreement with the state, the US Army Corps of Engineers gave nearly 450,000 artifacts to the museum for archival storage. These were recovered in archeological excavations at the site of the Marmet Lock, and represent 10,000 years of indigenous habitation in the area.
Сипаттама
Грейв-Крик үйіндісі – үйінді құраушылардың салған ең үлкен конустық құрылысы болып табылады. Бұл жерге қазанған үйінді шамамен 250–150 жылдары бірнеше кезеңде салынған, құрылыстың ішіндегі әртүрлі деңгейлердегі көптеген жерлеу осыны көрсетеді. 1838 жылы жол инженерлері оның биіктігі 69 фут (21 метр), ал негізі 292 фут (89 метр) екенін өлшеген. Алғашқыда, қорғану үшін 40 фут (12 метр) ені және 5 фут (2 метр) тереңдігі бар, бір жолмен байланысқан ормен қоршалған. Үйіндінің ішінде археологтар Адена мәдениетіне тән қалдықтар мен әшекейлер тапты. Сонымен қатар, олар Grave Creek Stone деп аталатын кішкентай құмтас тақташаны да тапты, қазіргі ғалымдар оны жалған деп санайды.
Grave Creek Mound is the largest conical type of any of the mound builder structures. Construction of the earthwork mound took place in successive stages from about 250–150 B. C., as indicated by the multiple burials at different levels within the structures. In 1838, road engineers measured its height at 69 feet (21 m) and its base as 292 feet (89 m). Originally a moat of about 40 feet (12 m) in width and 5 feet (2 m) in depth, with one causeway across it, encircled the mound for defensive purposes. Inside the mound, archaeological researchers have discovered Adena remains and ornaments. In addition, they discovered a small sandstone tablet, the Grave Creek Stone, which modern scholars believe to be a hoax.
Тарихқа дейінгі кезең
Грейв-Крик үйіндісі Вудленд кезеңінде (шамамен б.з.д. 1000 жылдан б.з. 1 жылға дейін, Адена кезеңінің соңында) салынған. Осы уақытта Батыс Вирджинияда өмір сүрген халықтар дөңес салушылар деп аталатын топтардың ішінде. Бұл ескерткіш, яғни қабір, жүз жылға жуық уақыт бойы бірнеше кезеңде тұрғызылған.
Grave Creek mound was created during the Woodland time period (late Adena Period around 1000 BC to about 1 AD). The people who lived in West Virginia during this time are among those groups classified as Mound Builders. This particular tumulus or burial mound was built in successive stages over a period of a hundred years.
18 ғасыр
Грав Крийк үйіндісін алғаш рет 1770 жылы еуропалық америкалық адам көрген деп есептеледі, осы кезде Джозеф Томлинсон мен оның інісі Грав Крийк Флэтс-те ағаш үй салған. Джозеф үйіндіні аң аулап жүргенде кездейсоқ тапқан. Екі жылдан кейін ол отбасысы үшін үйіндіден 91 метр қашықтықта үй салды. 1775 жылы жас ағылшын Николас Крессуэлл Огайо өзенімен каноэмен саяхат жасағанда осы үйіндіні көрді. Ол үйіндінің, оның тарихының және айналасындағы құрылыстардың сипаттамасын күнделігінде жазған (71-бет). 1803 жылы Мерриуэтер Льюис Луизиананы сатып алу туралы экспедициясы кезінде Уильям Кларкпен кездесуге бара жатқанда үйінді туралы күнделігіне жазды.
The Grave Creek Mound was believed first seen by a European American in 1770, when Joseph Tomlinson and his brother built a log cabin at Grave Creek Flats. Joseph discovered the mound accidentally while hunting. Two years later, he built a cabin for his family 300 feet (91 m) from the mound. It was visited in 1775 by the young Englishman Nicholas Cresswell on his canoe expedition down the Ohio River. He describes the mound, its history and surrounding structures in his journal (p. 71). In 1803, Merriwether Lewis wrote about the mound in his journal; he saw it on his way to meet William Clark in Louisville, Kentucky on their expedition to explore the Louisiana Purchase.
19 ғасыр
1838 жылғы 19 наурызда жер иесі Джесси Томлинсонның туысы Абелард Томлинсон және Абелардтың жекжаттысы Томас Биггс Грейв-Крик үйіндісіне үш шахтаның біріншісін қазуды бастады. Алғашқы шахта үйіндінің солтүстік беткейінде шамамен 1 метр биіктікте салынды, қазылған топырақты тасымалдаудың орнына тікелей орға қазу үшін. Шамамен 34 метр тереңдікте жерлеу камерасы табылды. 1964 жылы ол Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Археологиялық зерттеулер одан әрі үйіндінің топырағының құрамы, жер бетіндегі топырақтан мүлдем өзгеше екенін көрсетті. Топырақ бірдей болғанымен, өлі денелердің күлге айналған қалдықтары кейбір топырақтардың түсін көгілдірге бояды.
On March 19, 1838, the landowner Jesse Tomlinson's nephew, Abelard Tomlinson, and Abelard's brother in law Thomas Biggs began excavation on the first of three shafts into Grave Creek Mound. The first shaft was begun approximately 4 feet (1 m) feet up on the north face of the mound, likely so that the excavated soil could be deposited in the ditch rather than be carted away. At approximately 111 feet (34 m) into the mound a burial chamber was discovered, It was declared a National Historic Landmark in 1964. Further archaeological investigation led to the discovery that the appearance of the earth of the mound is quite different underneath the surface compared to the land around it. Although it was built of the same dirt, the remains of dead bodies that were burned changed the color of some dirt to blue.
Дельф Норона мұражайы
Дельф Норона мұражайында осы жерден табылған көптеген жәдігерлер қойылған. Мұражай Батыс Вирджиния штатының Мәдениет және тарих бөліміне тиесілі және олар басқарады. 1978 жылы ашылған мұражайда Адена тайпасының мәдениетін түсіндіретін экспонаттар мен осы үйінді қалай салынғаны туралы теориялар бар. 21-ші ғасырда АҚШ Армиясының Инженерлік корпусы шамамен 450 000 жәдігерді Дельф Норона мұражайына сақтау және мұрағаттау үшін тапсырды. Бұл жәдігерлер 1990 жылдары Канахва өзеніндегі Мармет бөгетінің жаңа орны үшін жүргізілген ұзақ археологиялық қазбалар кезінде табылған. Канахва аңғарындағы бір ғана жерде 10 000 жыл бойы әртүрлі мәдениеттер өмір сүргенін көрсететін жәдігерлердің ішінде тас ұштар, адамдар қыш жасауды бастамас бұрын қолмен ойылған 3 000 жылдық құмтас ас пісіру ыдысы және Форт Ескі ауылынан табылған тас әшекейлер бар. 2010 жылдың сәуір айында штат Чарльстондағы штаттық капитолийдің ротондасында осы жерден табылған жәдігерлердің екі көрмесін ұйымдастырды. Көрмелерге Джон Рейнольдс плантациясынан шыққан тарихи заттар, соның ішінде 1790 жылдардағы испан монеталарынан құлдар жасаған әшекейлер және колониялық тұз өндірісіне қатысты материалдар кірді. Көрменің басым бөлігін Американың жергілікті халықтарының тарихи артефактілері құрайды, олардың аңғардағы қоныстануы еуропалық американдықтардың қысқа мерзімді қоныстануынан әлдеқайда ұзаққа созылған. Штаттың Мәдениет және тарих басқармасы жәдігерлерді бағалау мүмкіндігі болғанда қосымша көрмелер ұйымдастырылады. Американың жергілікті халықтарының артефактілері Дельф Норона мұражайында сақталады.
The Delf Norona Museum displays many artifacts found at the site. It is owned and operated by the West Virginia Division of Culture and History. Opened in 1978, the museum has exhibits that interpret the culture of the Adena people and theories about how the mound was constructed. In the 21st century, the U. S. Army Corps of Engineers transferred nearly 450,000 artifacts to the Delf Norona Museum for curation and archival. They were recovered during the 1990s in an extended archeological excavation for the replacement site of the Marmet Lock on the Kanawha River. The artifacts, representing 10,000 years of habitation by varying cultures at one site in the Kanawha Valley, include stone projectile knives, a 3,000 year old sandstone cooking bowl hand carved before the people started making pottery, and stone jewelry from a Fort Ancient village. In April 2010, the state mounted two exhibits of artifacts from the site at the rotunda of the state capitol in Charleston. The exhibits included historic items dating from the John Reynolds plantation, including pendants made by slaves from 1790s Spanish coins, and material related to colonial salt production. The major part of the exhibit is made up of prehistoric artifacts of Native American peoples, whose occupation of the valley continued for thousands of years, much longer than the brief settlement of European Americans. Additional exhibits will be mounted as the state's Office of Culture and History has an opportunity to assess the artifacts. The Native American artifacts will be kept at the Delf Norona Museum.