Кіріспе
Килкенни хёрлингшісі: Лоренцо Игнатиус "Лори" Мигер (25 мамыр 1899 – 17 мамыр 1973) – Килкенни округінің құрамасында орта қорғаушы ретінде ойнаған ирланд хёрлингшісі. Килкенни округіне қарасты Туллароан қаласында туған Мигер, жиырма төрт жасында Килкеннидің аға командасына қосылғанда, облыстық аренаға шықты. Ол 1924 жылғы чемпионатта дебют жасады. Мигер он жылдан астам уақыт бойы маңызды рөл атқарды және үш рет Бүкіл Ирландия медальдарын, сегіз рет Лейнстер медальдарын және бір рет Ұлттық Хёрлинг лигасының медальдарын жеңіп алды. Төрт рет Бүкіл Ирландияның күміс жүлдегері болған Мигер 1935 жылы команданы Бүкіл Ирландия жеңісіне қаптандады. Мансабында Мигер Лейнстер провинцияаралық құрамасының құрамында бірнеше рет өнер көрсетті, 1927 және 1933 жылдары екі "Темір жол кубогын" жеңіп алды. Клуб деңгейінде ол Таллароанмен бес чемпионатты жеңіп алды. Мансабы барысында Мигер Килкенни үшін 39 чемпионат матчында ойнады. 1937 жылғы чемпионатта Типперриден жеңілгеннен кейін ол зейнеткерлікке шықты. Оның ағалары Фрэнк, Вилли және Генри де Килкеннимен танымал болды. Мигер хёрлингтің ең ұлы ойыншыларынан құралған командаларға бірнеше рет сайланды, соның ішінде 1984 жылы Хёрлинг ғасырының командасында және 2000 жылы Хёрлинг мыңжылдығының командасында Джек Линчпен орталық алаңдағы серіктес ретінде таңдалды.
Lorenzo Ignatius "Lory" Meagher (25 May 1899 – 17 May 1973) was an Irish hurler who played as a midfielder at senior level for the Kilkenny county team. Born in Tullaroan, County Kilkenny, Meagher arrived on the inter county scene at the age of twenty four when he first linked up with the Kilkenny senior team. He made his debut in the 1924 championship. Meagher went on to play a key part for more than a decade, and won three All Ireland medals, eight Leinster medals and one National Hurling League medal. An All Ireland runner up on four occasions, Meagher also captained the team to All Ireland victory in 1935. Meagher represented the Leinster inter provincial team at various times throughout his career, winning two Railway Cup medals in 1927 and 1933. At club level, he won five championship medals with Tullaroan. Throughout his career, Meagher made 39 championship appearances for Kilkenny. His retirement came following Kilkenny's defeat by Tipperary in the 1937 championship. His brothers, Frank, Willie and Henry, all played with distinction with Kilkenny. Meagher has been repeatedly voted onto teams made up of hurling's greatest players, including as midfield partner to Jack Lynch on the Hurling Team of the Century in 1984 and the Hurling Team of the Millennium in 2000.
Клуб
Мейгер клубтық херлинг ойындарын «Туллароан» командасымен өткізіп, ұзақ мансабында көп жетістіктерге қол жеткізді. Ол клуб сапындағы алғашқы ойынын 1919 жылы, 1916 жылғы чемпионаттың кейінгі аяқталуында өткізді. Ирландиядағы саяси тұрақсыздық салдарынан туған кешігу, ақырында чемпионаттың бірнеше жылға тоқтатылуына әкелді. «Туллароан» сол жылғы финалда өнер көрсетті, Мейгер орта алаңда ойнады, бірақ бұрынғы тең ойнаған матчтан кейін 5–2 есебімен 2–3 есебімен «Мункоин» жеңіске жетті. 1924 жылға қарай чемпионат қайтадан тұрақты түрде жанданды, және «Туллароан» тағы да шешуші ойынға қатысты. «Клонмантоны» 4–4 есебімен 2–2 есебімен жеңіп, Мейгер алғашқы чемпионат медалін алды. «Туллароан» және Мейгер 1925 жылы «Диксбороны» 3–4 есебімен 3–3 есебімен жеңіп, қатарынан екінші рет жеңіске жетті. Содан кейін төмендеу кезеңі болды, алайда «Туллароан» 1930 жылы тағы да чемпионаттың финалға жетті. «Урлингфордты» 4–4 есебімен 0–3 есебімен жеңіп, Мейгер үшінші чемпионат медалін иеленді. «Туллароан» келесі жылы чемпиондық атағынан бас тартып, бірақ 1933 жылы тағы да финалға оралды. 6–5 есебімен 5–4 есебімен жеңген «Каррикшок» Мейгерге төртінші чемпионат медалін сыйлады. 1934 жылы «Каррикшок» «Туллароанның» екінші рет чемпиондық атағына қол жеткізуіне кедергі келтірді, алайда олар қарсы тұра алмады. 6–6 есебімен 1–5 есебімен жеңіс Мейгерге бесінші және соңғы чемпионат медалін, сондай-ақ капитан ретінде екінші жеңісін сыйлады. Мейгердің клубтық мансабы басталғандай аяқталды, өйткені 1936 жылғы шешуші ойында «Мункоиннан» 4–2 есебімен 4–1 есебімен жеңіліске ұшыраған ол «Туллароанмен» өткізген соңғы маңызды ойыны болды.
Округаралық
Мейгер 1924 жылы Лийнстердің жартылай финалында 1–3 есебімен Дублинге ұтылып, Килкенни сапында тұңғыш рет өнер көрсетті. 1925 жылы Мейгер алғашқы провинциялық финалға шықты. Биылғы чемпиондар Дублин қарсыласты қамтамасыз етіп, 6–4 есебімен жеңіске жетті. Кейінгі наразылық нәтижесінде нәтиже жойылды, және Мейгер өзінің алғашқы Лейнстер медалін алды, өйткені Килкенни титулға ие болды. Мейгер екінші Лейнстер медалін 1926 жылы Оффалиді 3–8 есебімен жеңгенде жеңіп алды. 1926 жылдың 24 қазанында ол өзінің алғашқы All Ireland финалында, екі ағасы Вилли мен Генримен бірге Килкенни командасында Коркқа қарсы шықты. Қар жамылған Крок паркінде бірінші жартысы Корк бір ұпайға үзіліспен алда тұрды, бірақ Килкенни екінші жартысында 4–6 есебімен жеңілді. Келесі жылы Лейнстер тажын Дублинге тапсырғаннан кейін, екі жақ 1929 жылы провинциялық финалда қайта кездесті. Диксборо клубының ойыншылары іріктеу комитетінің таңдауымен келіспегендіктен ойынды талқылаудан бас тартты. Бұл дау алаңға шығуда кешіктіруді тудырды. Килкенни ойынды 3–5 есебімен 2–6 жеңді, бірақ Дублин Килкенни алаңға кешігіп шыққандығына қарсылық білдірді. Төреші олардың он жеті минут кешіккенін, бірақ Дублин де кешіккенін хабарлады. Финалға қатысудың күші жойылды деп танылды. 1931 жылы Лаоиске қарсы жеңілгеннен кейін, екі жақ келесі жылы провинциялық финалда кездесті. 4–7 есебімен 4–2 жеңісі Мейгерге үшінші Лейнстер медалін сыйлады. 6 қыркүйек 1931 жылы Килкенни бес жылдан кейін алғаш рет Барлық Ирландия финалында Коркпен кездесті. Бірінші жартысы тығыз өтті, Мик Ахерннің голы Коркқа жартылай ойынды 1–3 есебімен жеңуге көмектесті. Корк екінші жартысында басымдықты алты ұпайға дейін көтерді, бірақ Килкенни шайқасқа қарсы шабуыл жасап, гол соқты, содан кейін төрт ұпайға созылып, бір ұпайға көш алды. Өлім алдындағы сәттерде Эуди Коухлан допқа ие болып, қақпаға қарай бет алды. Ол тайғанып, құлап, бірақ тізе бүгіп, sliotar ұрды, және ол теңестіру ұпайы үшін барға өтті. Нәтижесінде 1–6 теңдігі тіркелді. 1931 жылдың 11 қазанында қайтадан ойын өткізілді, бұл бірінші ойын сияқты қызықты болды. Мейгер осы уақытта өзінің мансабындағы ең жақсы ойынды ойнап, алаңнан 90 метр қашықтықта керемет ұпай жинады. Осы үлкен күш-жігерге қарамастан, жеңімпаз табылмады және екі жақтың теңдігі қайтадан 2–5 болды. Бұл ойыннан кейін, шенеуніктер қосымша уақытқа қысым жасады; алайда, Корк капитаны Эуди Кофлан мұны қабылдамады. Сондай-ақ, Кеңес отырысында екі команданы да бірлескен чемпион деп жариялау және әр ойыншыға жартыдан барлық Ирландия медалі берілуі ұсынылды. Бұл ұсыныс кейін жеңіліске ұшырады. 1931 жылы 1 қарашада бүкіл Ирландия сагасы үшінші кездесуге барған кезде, Мейгер бірінші қайталауда сынған қабырғалары үшін ойыннан шығарылды. Ол сондай құрметке ие болды, ойын, шын мәнінде, Коркке берілді, өйткені жұлдызды капитан ойнауға болмайды. Килкенни жастарынан жас команданы алаңға шығарғанына қарамастан, Корк 5–8 есебімен 3–4 жеңді. Килкенни 1932 жылы провинциялық тәжін сақтады, Мейгер Дублинді 4–6 есебімен жеңілгеннен кейін өзінің коллекциясына төртінші Лейнстер медалін қосты. 1932 жылы 4 қыркүйекте өткен Бүкіл Ирландия финалында Клэр жиырма жылға жуық уақыттан бері алғаш рет қарсылық білдірді. Бұл ойында Клэрдің "Тулл Консидин" командасы екі гол соқты, бірақ үшінші голдың болуы мүмкін екендігіне күмән келтірілді. Бұл голдарды Килкеннидің үш гол соққан батырлары Мэтти Пауэр, Мартин Уайт және Мейгер жоққа шығарды, олар сызықты доптан керемет гол соқты. 3–3 есебімен 2–3 қорытындылары Килкенниге жеңіске қол жеткізді және Мейгерге бүкіл Ирландия медалі берілді. 1933 жылы Мейгер Лимерикті 3–8 есебімен 1–3 жеңгеннен кейін өзінің коллекциясына Ұлттық Хёрлинг Лигасының медалін қосты. Кейін ол Дублинге қарсы таңқаларлық оралудан кейін бесінші Лейнстер медаліне ие болды, онда ол 7–5 есебімен 2–5 жеңіске жетіп, шешуші гол соқты. 1933 жылы 3 қыркүйекте өткен Бүкіл Ирландия финалында 45 176 адам Крок паркіне барып, Килкеннидің бетін және Лимерикті көру үшін келді. Ойынның екінші жартысында Джонни Даннның соло ұпаймен ұтып алған голы 1–7 есебімен 0–6 жеңіске жетеді. Бұл Мейгердің екінші рет үздіксіз жалпы Ирландия медалі болды. 1934 жылы Дублинге өздерінің провинциялық тәжін тапсырғаннан кейін, Килкенни келесі жылы Лаоиске қарсы шешілетін ойында кездесті. 3–8 есебімен 0–6 жеңісі команданың капитаны болған Мейгерге алтыншы Лейнстер медалін берді. 1935 жылдың 1 қыркүйегінде Килкенни мен Лимерик арасындағы Бүкіл Ирландия финалына рекордтық көрермендер жиналды. Жаңбырдың барлық ойын бойына жауғанына қарамастан, екі жақ та классикалық ойынды көрсетті. Екінші жартысының басында Мейгер орталық алаңнан үлкен ұпай соқты, Килкенниге жеңіске жететін басымдық берді. 2–5 есебімен 2–4 жеңісі Мейгерге үшінші Бүкіл Ирландия медалін сыйлады, сонымен қатар ол Лиам МакКарти кубогын алу құрметіне де ие болды. Килкенни 1936 жылы провинциялық серияда тағы да үстемдік танытты және Мейгер Лаоисті 4–6 есебімен 2–5 жеңгеннен кейін жетінші Лейнстер медалін жеңіп алды. Килкенни-Лимерик кездесуінің қызығушылығы Крок паркіне 6 қыркүйек 1936 жылы Бүкіл Ирландия финалына 50 000-нан астам көрерменді әкелді. Бірінші жартысы бұрынғы кездесулерге лайық болды, ал Лимерик таймға дейін екі ұпайға басымдық танытты. Екінші жартысында Лимерик басымдыққа ие болды және Мейгердің командасы 5–6 есебімен 1–5 есебімен толық жеңілді. Мейгердің Килкенни командасына әсері бірнеше маусым бойы төмендеді, алайда, ол 1937 жылы провинциялық ойындардың бастапқы құрамына таңдалды. 5–3 есебімен 2–4 жеңісі провинциялық финалға тұңғыш рет қатысқан командаға жетінші Лейнстер медалін сыйлады. Мейгер мансабында алғаш рет Барлық Ирландия жартылай финалында Галуэйден жеңілгеннен кейін бастапқы он бес ойыншының құрамынан шығарылды. Барлық Ирландия финалы Типперариге қарсы 5 қыркүйек 1937 жылы Фицджеральд стадионында, Килларниде өтті, алайда Мейгер қосалқы құрамда болды. Ол екінші жартысында алаңға шықты, бірақ Типперари керемет өнер көрсетіп, тарихтағы ең теңдессіз чемпионат финалдарының бірінде 3–11 есебімен 0–3 жеңіске жетті. Бұл Мейгердің Килкеннидің қара және янтарь түсті жейдесіндегі соңғы ойыны болды.
Облысаралық
Мейгер Лайнстер құрамасымен провинцияаралық сериядағы ойындарда да қатарласу мүмкіндігіне ие болды. Оның провинцияаралық хёрлинг карьерасы едәуір ерекше жағдайда басталды. О'Мур паркінде Конахт пен Лайнстер арасындағы Желі жолы кубогының алғашқы жартылай финалын көрермен ретінде қатысқанда, команданың бір ойыншысы Мейгерге орын беру үшін жарақат алды. Ол өте жақсы ойын көрсетіп, Мюнстерге қарсы финалдық ойынға іліккен. 1–11 есебімен 2–6 жеңіске жетіп, Мейгер алғашқы Желі жолы кубогы медалін жеңіп алды. Мюнстердің басымдығынан кейін, Лайнстер 1933 жылы кубокты қайтарып алды. 4–6 есебімен 3–6 жеңіске жетіп, Мейгер екінші Желі жолы кубогы медалін иеленді.
Тану
Уақыт өте келе Мигер барлық уақыттағы ең ұлы ойыншылардың бірі саналды. Замандас, харлинг комментаторы Мундхарриг оның туралы былай деді: "Мигер – харлинг алаңдарының стилисті, тек карьерасының шарықталу кезеңінде, 1920-шы жылдардың соңы мен 1930-шы жылдардың басында ғана емес, мүмкін біздің өмірімізде де болды. Мигердің деңгейінде допты соққан ойыншыны көрген жоқпыз, өйткені ол ойын барысында да, ауада да, немесе жақтан берілген допты да тиімді пайдалана білді". Өзінің "Харлингте бір өмір" атты кітабында замандас Типперри харлингшісі Томми Дойл былай жазды: "Лори Мигер – Килкеннидің ең ұлы харлингшілерінің бірі. Қиын жағдайларда, азаматтардың санатында сияқты, Туллароан капитанындай жарқын ойын көрсете білген ойыншылар азаматтардың арасында сирек кездеседі, және ол он жылға жуық уақыт бойы округін көптеген маңызды жеңістерге жетеледі". 1973 жылы қайтыс болғаннан кейін, танымал Гейл ойындары жазушысы Падрайг Пюрсейл былай деп жазды: "Оның өнеріне тең келгенін көрген жоқпын, не одан да жақсы стилистке куә болған жоқпын. Мінезіне келгенде Мигер нағыз сиқыршы еді, оның каманы – сиқырлы таяқ, ал слайотар – оның құрылындағы құрал". Оның жаназасында, оның табыны алтарьдан күтіп тұрған жаназалық көлікке бұрынғы Корк легендалары Джек Барретт, Эуди Коуглан, Пэдди "Фокс" Коллинз және Джим О'Риган көтеріп шықты. Бұл адамдар 1931 жылы өткен үш ойындық эпикалық "Барлық Ирландия" сағасында Мигерге қарсы ойнаған. Оның өлімінен он жыл өткен соң, Мигер 1984 жылы Гейл қауымдастығының жүз жылдық мерейтойында ғасырдың харлинг командасының орта қорғаушысы ретінде таңдалды. 1988 жылы ол клубтың құрылғанына 100 жыл толуына орай құрылған арнайы Туллароан командасына қосылды. Кейін Мигер 2000 жылы Мыңжылдық харлинг командасында орта қорғаушы ретіндегі орнын сақтап, сондай-ақ Килкенни ғасырының арнайы командасында да сол лауазымға тағайындалды. 2008 жылы "төртінші деңгейдегі" командалар үшін Лори Мигер кубогы енгізілген кезде Мигердің есімі одан әрі құрметке ие болды.
Жеке өмір
Лоренцо Игнатиус Мигер, Лори деп танылған, Туллароанда дүниеге келді. Лоренцо есімі ұрпақтан-ұрпаққа отбасымызда сақталып келді, және оның әкесінің інісі, Лоренцо есімді, теңіз дәрігері болған. Мигер ұлттық саясатқа және гэль ойындарына қатысы бар отбасында өсті. Оның әкесі, Генри Джозеф Мигер (1865 жылы туған), 1884 жылы Тюрлсте өткен Гейл Атлетикалық қауымдастығының алғашқы отырысына қатысқан деп есептеледі. Оның анасы, Элизабет Киоган (1866 жылы туған), Трикастлдан шыққан, әйгілі Грейс отбасының туысы болды, олар барлығы он бес рет Бүкіл Ирландия медальдарын жеңіп алды. Оның туысы Джек Киоган бес рет Бүкіл Ирландия медалін ұтып алды. Килкеннидің алғашқы Бүкіл Ирландия жеңімпаз командасының капитаны болған Джер Доуни де оның туысы еді. Мигерлер 130 акр жақсы жерді өңдеген маңызды шаруалар еді. Мигер отбасының үшінші баласы болды. Оның бауырлары: Вилли (1895–1957), Кэтлин (1896 жылы туған), Франк (1897–1971), Элизабет (1898–1987), Мэри Агнес (1901–1978), Генри (1902–1982) және Роза Анжела (1906–1984). Жергілікті ұлттық мектепте білім алғаннан кейін Мигер өмірінің соңына дейін фермер болып жұмыс істеді және үйленбеді.