Николас Риң: Корк қаһарманы және ирландиялық хёрлиңнің ұлы шебері

Николас Риң – ирландиялық шұғыла ойыншысы (1920-1979). Корк командасымен 24 жыл өнер көрсетті, 8 All Ireland жүлдесін жеңіп, рекордтар жасады. Шұғыла тарихындағы ең ұлы ойыншы.

50 мин оқу

100%

Дереккөз: Christy Ring — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Ирландиялық шайбашы (1920–1979)

Николас Кристофер Майкл Ринг (30 қазан 1920 – 2 наурыз 1979) – ирландиялық шайбашы, мансабының шарықталу шегінде 1939 жылдан 1963 жылға дейін Корк округінің құрама командасы сапында 24 жыл ойнады. Ол көптеген чемпионаттық рекордтарды орнатты, оның ішінде карьералық ойындар саны (65), жалпы ұпай саны (33 208) және жеңіп алған «Барлық Ирландия» медальдарының саны (8); алайда, кейіннен осы рекордтарды бірнеше ойыншы жаңартты. Ринг ойын тарихындағы ең ұлы шайбашылардың бірі саналады, көптеген бұрынғы ойыншылар, комментаторлар және жанкүйерлер оны барлық уақыттағы ең үздік ойыншы деп санайды. Клойн округінде туған Ринг, жергілікті ұлттық мектеп мұғалімдері Майкл О’Брайен мен Джерри Мойниханның ынталандыруымен бәсекеге қабілетті шайба ойынын бастады. Ол алғаш рет он екі жасында Клойн жастар командасының құрамында ойнады, ал кейін жақын маңдағы Сент-Энда командасымен округтік жастар чемпионатында жеңіске жетті. Содан кейін Клойн командасымен жастар чемпионатында медаль жеңіп алды. Бірақ клуб басшыларымен туындаған даудан кейін 1941 жылы Ринг Блэкпулдағы Глен Роверс клубына қосылды. Клуб сапында өткен келесі жиырма алты жылда Ринг бір Мунстер медалі мен он төрт округтік чемпионат медалін жеңіп алды. Глен клубының серіктес клубы – Сент-Николас командасымен бірге ол округтік футбол чемпионатында да жеңіске жетті. 46 жасында 1967 жылғы чемпионаттың ширек финалында Университет колледжін жеңгеннен кейін клубтық шайбадан зейнеткерлікке шықты. Аға деңгейдегі чемпионатындағы мансабында ол 1200-ге жуық ойын өткізді деп есептейді. Ринг 16 жасында Конти аралық сахнада тұңғыш рет көзге түсті, ол «Барлық Ирландия» финалына Корк жастар құрамасына шақырылды. Жеңіске қарамастан, ол «Барлық Ирландия» медаліне ие болмады, себебі ол Корк құрамасының соңғы ойыншы емес алмастырғышы болды. 1938 жылы Ринг «Барлық Ирландия» және Мунстер медальдерін жинады. 1939-40 лигасында аға құрамаға дебют жасағанға дейін Корк жастар құрамасымен сәтсіз маусымды өткізді. Келесі ширек ғасырдың ішінде Ринг сегіз «Барлық Ирландия» медалін жеңіп алды, оның ішінде 1941 жылдан 1944 жылға дейін қатарынан төрт чемпионат, 1946 жылы жеке жеңіс және 1952 жылдан 1954 жылға дейін үш чемпионат. Лиам МакКарти кубогын үш рет капитан ретінде көтерген алғашқы ойыншы, ол 1956 жылы өзінің соңғы «Барлық Ирландия» финалында рекордтық тоғызыншы медальді жеңіп алу мүмкіндігінен айырылды. Ринг сонымен қатар тоғыз Мунстер медалі, төрт Ұлттық шайба лигасы медаліне ие болды және 38 жасында «Жылдың шайбашысы» атанды. Ол Корк құрамасы сапындағы соңғы ойынын 1963 жылдың маусым айында өткізді. 1964 жылы тағы да құрамаға қосылуға дайын екенін білдіргеніне қарамастан, Ринг Корк құрамасына шақырылмады, бұл оның ауданаралық мансабын аяқтады. 1941 жылы Мюнстер провинцияаралық командасына орынбасар ретінде шақырылғаннан кейін, Ринг келесі жиырма екі жыл бойы негізгі құрамда ойнады. Ол 42 105 ұпай жинады, осы кезеңде рекордтық он сегіз «Рельс кубогы» медалін жеңіп алды, оның шеберлігі мен қабілеті жыл сайынғы финалға 50 мыңға дейін жанкүйер жинады. Рингтің ойыннан зейнеткерлікке шығуы чемпионаттың құлдырауына себепкер болды деп жиі айтылады. Ойыншы ретінде зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Ринг команданы басқару және жаттықтыру ісіне қатысты. Санкт-Финбарр колледжінің аға командасының жаттықтырушысы ретінде ол оларды 1963 және 1969 жылдары алғашқы екі «Барлық Ирландия» және Харти кубогының жеңімпаздарына жеткізді. Клуб деңгейінде Ринг Глен Роверс клубының іріктеушісі ретінде маңызды рөл атқарды, ол 1973 жылы алғашқы «Барлық Ирландия» титулын жеңіп алды, бұған дейін Мунстер және округтік чемпионаттардың титулдарын жеңіп алған. Ол іріктеуші ретінде ең үлкен жетістіктерін Корк аға командасымен бірге бағындырды. 1973 жылы іріктеу алқасындағы алғашқы маусымында сәтсіз кампаниядан кейін, Ринг келесі жылы қызметтен алынды, бірақ 1975 жылы қайтадан тағайындалды. Келесі үш жылда Корк қатарынан «Барлық Ирландия» титулдарын жеңіп алды. Ринг өзінің ұпай жинау қабілетімен, физикалық күшімен және ұзақ мансабымен танымал болды. Ол төрт онжылдық бойы ауданаралық деңгейде жарысқан жалғыз ойыншы болып қала береді. Көптеген жағдайларда шайба ойынындағы жетістіктері үшін жұртшылық назарына ілігетін Ринг жеке өмірінде ұялшақ және тыныш адам болды. Өмірі бойы ішімдік ішпеген, темекі тартпаған және католик дінінің адал жақтасы болды. 1979 жылдың наурыз айында Рингтің кенеттен қайтыс болуы және оның жерлеу рәсіміне байланысты болған оқиғалар Коркте 1920 жылы шейіт болған қала әкімі Томас МакКертеннің қайтысынан бері бұрын-соңды болмаған жағдайды тудырды. Ол 1984 жылы «Ғасыр командасы» мен 2000 жылы «Мыңжылдық командасы» құрамына енгізіліп, қайтыс болғаннан кейін құрмет көрсетілді, сондай-ақ Irish Times газеті оны «Ғасырдың ең үздік шайбашысы» деп атады.

Nicholas Christopher Michael Ring (30 October 1920 – 2 March 1979) was an Irish hurler whose league and championship career at senior level with the Cork county team spanned twenty four years from 1939 to 1963. He established many championship records, including career appearances (65), scoring tally (33 208) and number of All Ireland medals won (8); however, these records were subsequently bested by a number of players. Ring is widely regarded as one of the greatest hurlers in the history of the game, with many former players, commentators and fans rating him as the number one player of all time. Born in Cloyne, County Cork, Ring first played competitive hurling following encouragement from his local national school teachers Michael O'Brien and Jerry Moynihan. He first appeared on the Cloyne minor team at the age of twelve before later winning a county minor championship medal with the nearby St Enda's team. A county junior championship medal with Cloyne followed. However, a dispute with club officials saw Ring join Glen Rovers in Blackpool in 1941. Over the next twenty six years with the club, Ring won one Munster medal and fourteen county senior championship medals. As a Gaelic footballer with the Glen's sister club, St. Nicholas', he also won a county senior championship medal. He retired from club hurling at the age of forty six following a victory over University College Cork in the 1967 championship quarter final. Over the course of his senior championship career Ring estimated that he played in 1,200 games. Ring made his debut on the inter county scene at the age of sixteen when he was picked on the Cork minor panel for the All Ireland final. In spite of victory, he was denied an All Ireland medal as he was Cork's last non playing substitute. Still eligible for the grade in 1938, Ring collected a set of All Ireland and Munster medals as a member of the starting fifteen. An unsuccessful year with the Cork junior hurlers followed before he made his senior debut during the 1939 40 league. Over the course of the next quarter of a century, Ring won eight All Ireland medals, including a record four championships in a row from 1941 to 1944, a lone triumph in 1946 and three championships in a row from 1952 to 1954. The first player to lift the Liam MacCarthy Cup three times as captain, he was denied a record breaking ninth All Ireland medal in 1956 in what was his last All Ireland final appearance. Ring also won nine Munster medals, four National Hurling League medals and was named Hurler of the Year at the age of thirty eight. He played his last game for Cork in June 1963. After indicating his willingness to line out once again in 1964, Ring failed to be selected for the Cork team, a move which effectively brought his inter county career to an end. After being chosen as a substitute on the Munster inter provincial team in 1941, Ring was an automatic choice on the starting fifteen for the following twenty two years. He scored 42 105 as he won a record eighteen Railway Cup medals during that period, in an era when his skill and prowess drew crowds of up to 50,000 to Croke Park for the annual final on St. Patrick's Day. Ring's retirement from the game is often cited as a contributory factor in the decline of the championship. In retirement from playing Ring became involved in team management and coaching. As a mentor to the St. Finbarr's College senior team, he guided them to their first two All Ireland and Harty Cup triumphs in 1963 and 1969. At club level Ring was instrumental as a selector with Glen Rovers when they claimed their inaugural All Ireland title in 1973, having earlier annexed the Munster and county senior championship titles. It was with the Cork senior team that he enjoyed his greatest successes as a selector. After an unsuccessful campaign in his first season on the selection panel in 1973, Ring was dropped the following year before being reinstated in 1975. Over the next three years Cork claimed successive All Ireland titles. Ring was most famous for his scoring prowess, physical strength and career longevity. He remains the only player to have competed at inter county level in four different decades. Often the target of public attention for his hurling exploits, in private Ring was a shy and reserved individual. A teetotaller and non smoker throughout his life, he was also a devout Catholic. Ring's sudden death in March 1979 and the scenes which followed at his funeral were unprecedented in Cork since the death of the martyred Lord Mayor Tomás Mac Curtain in 1920. He was honoured posthumously by being named on the Hurling Team of the Century in 1984 and the Hurling Team of the Millennium in 2000, while he was also named as the Century's Best Hurler by the Irish Times.

Алғашқы жылдар

Николас Кристофер Майкл Ринг Николас (7 желтоқсан 1892 – 12 наурыз 1937) және Мэри (туған аты Лоутон) Рингтің (1 қараша 1889 – 8 тамыз 1953) екінші кіші ұлы болды. Ол 1920 жылғы 30 қазанда Килбой Кросс шалқарында, шағын Клойн ауылынан бір шақырымдай жерде дүниеге келді. Оның Вилли Джон мен Пэдди Джо деген екі ағасы және Кэти мен Мэри Агнес деген екі қарындасы болды. Кейіннен оның отбасы Клойнге көшіп, Спиттал көшесіндегі үйге қоныстанды, ол көбінесе Спит Лейн деп аталады. Оның әкесі жергілікті жер иелері үшін бағбан болып жұмыс істеді, ал бұрынғы Клойн хоккеишісі болғандықтан, ұлына ойынға деген құмарлықты ұялатты, оны Корктегі клубтық ойындарға алып барып, велосипедімен он сегіз шақырымдық сапар жасады, ұлын рульдің үстіне отыртып. Ринг Клойндегі жергілікті бастауыш мектепте білім алды, онда ол тыныш, бірақ жақсы оқушы ретінде белгілі болды. Бір күні мектеп директоры Морис Спиллен мектепте ең жоғары баға алған оқушыға жүлде ретінде хоккеилік таяқша мен доп ұсынды. Ринг жақсы оқып, қырық сегіз оқушының арасында бірінші орынды жеңіп алды. Сол кездегідей, Ринг орта білім алмады және он төрт жасқа толғанға дейін мектепті бітірді. Оның алғашқы жұмысы Мидлтондағы Уильямс фирмасында механик шәкірті болу болды, кейін ол Корк қаласына көшіп, Córas Iompair Éireann компаниясында жүк көлігі жүргізушісі болып жұмыс істеді. 1953 жылы Ринг Shell Oil компаниясында жеткізуші жүргізуші болып жұмыс істеді.

Сент-Энда

Ринг Клойн үшін өзінің алғашқы жасөспірім ойынын ойнағанда он екі жаста болды. Қақпашы ретінде ойнағанда, ол "Сарсфилдс" клубына қарсы қиын сынақтан өтті. Екі жылдан кейін ол оң қанаттың шабуылшысы болды және Клойн жыл сайынғы Гленбоуэр турнирінде жеңіске жеткенде өзінің алғашқы медалін алды. Клойн онжылдықтың соңына қарай жасөспірім командасын құра алмағандықтан, Ринг 1938 жылы Мидлтоннан "Сент-Эндас" бірлестігіне қосылды. Ол осы жаста 1938 жылы 5–3 есебімен 4–0 жеңіліспен Шарлевильдегі "Сеан Кларах" клубынан жеңіске жеткеннен кейін округтік жасөспірім чемпионаттың медалін жеңіп алды.

Клойн

Рингтің Сент-Эндамен көрсеткен әсерлі формасы, алғашқы Шығыс Корк финалына жеткен Клойн жастар командасымен қайталанды. Ринг ағайындылары бастапқыдан-ақ көзге түсті, Вилли Джон 1 гол мен 1 ұпай жинап, 5:5 есебімен Брайд Роверсті жеңді. Ринг округтік чемпионаттың ширек финалында алаңнан қуылды және Клойннің Брайан Диллонсқа қарсы жартылай финалда жеңіліске ұшырауына байланысты дисквалификацияланды. 1939 жылы Клойн Агаданы 7:3 есебімен жеңіп, Шығыс Корк титулын сақтап қалды. Рингтің гол соғу қабілеті округтік чемпионатта Клонакилти және Ньютаунсандрам командаларын жеңуге мүмкіндік берді, соның арқасында Клойн алғашқы округтік жастар чемпионатының финалына өтті. Матчқа дейін Рингтің жарақат алған білегіне байланысты қатыса алмауы мүмкін деген көп болжамдар айтылды. Алайда, ол ойынды жартылай қорғаушы ретінде бастады, бірақ ойын Клойнге қарсы бағытталғанда, Ринг ауырсынуды жеңіп, шабуылға көшті, онда ол бес ұпай соқты. Мейфилдке қарсы 6:5 есебімен жеңіске жетіп, ол ересектер деңгейінде алғашқы округтік чемпионат медалін жеңіп алды.

Алғашқы табыстары

Клойн клубының комитетімен болған қарым-қатынастағы шиеленістен кейін Ринг және оның екі бауыры клубтан кетіп қалды. Вилли Джон Баллинакурра клубына, ал Пэдди Джо Рассел Роверс клубына қосылды, бірақ Ринг бір жылдан астам уақыт бойы клубсыз қалды. 1941 жылдың жазында Джек Линчпен болған сәтті кездесу оның Корк командаласы Линчтің Рингті Глен Роверс клубына шақыруына әкелді. Ринг ұсынысты қабылдады және чемпионаттың жартылай финалында Сент-Финбарр клубынан жеңіліс тапты. Ол Баллинколлиг клубына қарсы өткен келесі финалда ортаңғы шегінде ойнады және Корк Экзаминатор газетінде сипатталғандай, орталық серігі Конни Баклимен бірге шеберлікпен өнер көрсетті. 4:7 – 2:2 есебімен жеңіс Глен клубының қатарынан сегізінші чемпиондық титулы болды. Бұл Ринг үшін алғашқы жеңімпаздық медалі еді. Глен Роверс клубы тоғыз жаңа ойыншыны құрамға енгізген қайта ұйымдастырудан кейін 1942 жылғы чемпионаттың жартылай финалында Баллинколлиг клубынан кек алды. 1944 жылғы чемпионаттың финалына жеткен Глен Роверс клубында бұрынғы чемпиондар және үш рет жеңіске үміткер Сент-Финбарр клубына қарсы ойнады. Ринг тағы да үлкен әсер етіп, орталық шабуылдан 0:5 гол соқты. 5:7 – 3:3 есебімен жеңіс оған екінші чемпиондық медальді сыйлады. Глен Роверс клубы 1945 жылғы чемпионаттың финалына жетіп, оныншы титулын жеңіп алу үшін дивизиондық Карригдон клубына қарсы ойнады. Бұл клубтың қатысқан ең қызықты финалдық матчы болды. Глен клубы желдің күшімен ойнағаннан кейін 25 минуттан соң бес голмен алға шықты, бірақ Карригдон артта қалғандарды қысқартуға тырысып, қызықты финалға жол ашты. Ринг 0:6 гол соғып, үздік мерген атанды, ал Глен Роверс клубы 4:10 – 5:3 есебімен жеңіс алып, чемпиондық атағын сақтап қалды.

Глен Роверлер марш

1946 жылғы чемпионаттың финалында Сент-Финбаррға жеңілгеннен кейін, Глен Роверс 1948 жылы шешуші ойынға қатысқанда команда құрамында бірқатар өзгерістер болды. Зейнеткерлік пен эмиграция көптеген ойыншылардың орнын алмастыруға себеп болды, ал Ринг тағы да орта алаңда ойнады. Ринг өзінің деңгейіне сай емес ойын көрсетті, бірақ Гленнің тәжірибелі ойыншылары Джек Линч және Джонни Квирк 5:7 есебімен (Blackrock командасынан екі есе көп) жеңіске жетті. Глен Роверс 1949 жылғы чемпионаттың финалында дивизиондық Imokilly командасымен кездесіп, титулын сақтап қалу мүмкіндігіне ие болды. Күні бойы жауған жаңбырға қарамастан, матч жылдың ең қызықты ойындарының бірі деп бағаланды. Дони Туми мен Джек Линч команданың ең жарқын ойыншылары болды, екеуі де 5:2 гол соқты. Ринг Гленнің ойындағы алтыншы голын соғып, 6:5 – 0:14 есебімен жеңіске жеткеннен кейін өзінің бесінші чемпиондық медалін жеңіп алды. Оңтүстік жақтан келген қарсыластары Сент-Финбарр 1950 жылғы чемпионаттың финалында Глен Роверс үш рет қатарынан жеңіске жеткісімен келді. Сент-Финбарр бірінші таймда күшті желдің артықшылығын пайдаланып, Гленнің қақпасына бірнеше шабуылдар жасады, бірақ гол соға алмады. Гленнің қорғаушылары чемпионаттағы ең керемет қорғаныс ойынын көрсетті және қарсыластарын бірінші таймда 0:4 есебімен ұстап тұрды. "Барлар" екінші таймда тағы бір ұпай қосты. 2:8 – 0:5 есебімен жеңіске жеткен Глен Роверс үшінші рет чемпионатты жеңіп алды, ал Ринг өзінің алтыншы жеңімпаздық медалін алды. 1951 жылы Sarsfields Гленнің төртінші рет қатарынан жеңіске жету үмітін жойды, ал 1952 жылғы бірінші турдағы жеңіліс клубтың дамуына кедергі келтіргендей болды. Бірақ клуб 1953 жылғы чемпионаттың финалына қатысып, бұрынғыдан да күштірек оралды. Бастапқыда жай басталған Глен Роверс алаңның барлық бөлігінде өте жақсы ойын көрсетті, ал Ринг 1:2 гол соқты. 8:5 – 4:3 есебімен жеңіске жеткен Ринг өзінің жетінші чемпиондық медалін жеңіп алды. 1954 жылы Ринг клуб капитаны болып тағайындалды, ал Глен Роверс жиырма жылдың ішінде 17-ші чемпионат финалына жетті. Blackrock жас команданы шығарды, бірақ Глен Роверс құрамында сегіз облыстық ойыншы болды. Осыған қарамастан, Blackrock чемпиондарға қарсы тұрды және нәтиже соңғы минутқа дейін белгісіз болды. 3:7 – 3:2 есебімен жеңіске жеткен Ринг өзінің сегізінші чемпиондық медалін жеңіп алды, сонымен қатар ол Seán Óg Murphy кубогын көтеру құрметіне ие болды.

After defeat by St. Finbarr's in the 1946 championship final, Glen Rovers saw a number of changes to the team when they next contested the decider in 1948. Retirement and emigration and forced a number of changes, with Ring once again filling a midfield berth. Ring had a quiet game by his standards as Glen veterans such as Jack Lynch and Johnny Quirke secured the double scores 5 7 to 3 2 victory over roll of honour leaders Blackrock. Glen Rovers were presented with their chance of retaining their title when they faced divisional side Imokilly in the 1949 championship decider. On a day of incessant rain, the game was described as one of the best of the year. Donie Twomey and Jack Lynch were the stars of the team as they bagged 5 2 between them. Ring scored the Glen's sixth goal of the game and secured his fifth championship medal following the 6 5 to 0 14 victory. Southside rivals St. Finbarr's were the opponents as Glen Rovers were determined to make it three titles in a row in the 1950 championship final. St. Finbarr's had the advantage of a very strong breeze in the first half and mounted attack after attack on the Glen goal but failed to raise the
green flag. The Glen backs gave one of the finest displays of defensive hurling ever seen in the championship and kept the southsiders tally for the
first half to 0 4. "The Barr's" added just one further point to their tally after the interval. The 2 8 to 0 5 victory secured a third successive championship title for the club and a sixth winners' medal for Ring. Sarsfields ended the Glen's hopes of four in a row in 1951, while defeat in the first round of 1952 looked like heralding a fallow period. The club returned stronger than ever when they qualified for the 1953 championship final where they faced Sarsfields once again. After a slow start Glen Rovers gave an exhibition of hurling all over the field, with Rings coring 1 2 in the process. The 8 5 to 4 3 victory secured his seventh championship medal. In 1954 Ring was appointed club captain as Glen Rovers reached their 17th championship final in twenty years. Blackrock fielded a young team, however, Glen Rovers had eight inter county players on their team. In spite of this, Blackrock stood up to the champions and the result remained in doubt to the end. A 3 7 to 3 2 victory secured an eighth championship medal for Ring, while he also had the honour of lifting the Seán Óg Murphy Cup.

Бір реттен үш рет чемпиондық

Глен Роверс келесі екі чемпионат финалында жеңіліске ұшырады, ал Ринг жартылай финалда алаңнан қуылғаннан кейін Гленнің 1958 жылғы чемпионат жеңісінен қалыс қалды. Ойынды трибунадан бақылағандықтан, бұрынғы кезеңдерде ойнаған тоғызыншы чемпионат медалін алды. Ринг 1959 жылғы чемпионат финалында Глен Роверс Блэкрокпен кездескенде негізгі құрамға оралды. Тағы да ойын соңына дейін тартысты болды, және Ринг ойын аяқталуға төрт минут қалғанда жеңіс голын соқты. Оның 1-6 есебімен көрсеткен нәтижесі 3-11 есебімен 3-5 жеңіске жетіп, оның оныншы чемпионат медалін әкелді. 1960 жылы Глен Роверс Университет Колледжі Коркпен чемпионат финалында кездескенде үшінші рет қатарынан чемпионатты жеңуге мүмкіндік алды. Ойын чемпионат тарихындағы ең қызықты және жүйкелерді кернеуге толы ойындардың бірі деп есептелді. Уақыт аяқталуға жақын, Глен есебінен қалып қойды, бірақ Ринг ойынды теңестіру үшін бос тепкі соқты. Джонни Клиффорд сызықтан соққан добы тік сызықтан өтіп, есепті өзгертті. Ол шайбадан соққан келесі добы да тік сызықтың үстінен өтіп, Гленге екі ұпайдық басымдық берді. 3-8 есебімен 1-12 жеңіліс Рингке оның он бірінші чемпионат медалін сыйлады.

Ақырғы табыстар

Төрт рет қатарынан жеңіс Глен үшін тағы да дәлелденді, алайда 1962 жылы команда ауыр сынға түсті. Жартылай финалда 41 жастағы Ринг Имокиллиге қарсы соңғы он бес минутта үш гол соғып, командаға Университет колледжінің Корк командасына қарсы финалға өтуге көмектесті. Глен бірінші таймда 3:0 есебімен көшбасшы болды, бірақ көптеген облыстық жұлдыздармен күшейтілген колледж командасы қарсы шабуылға шығып, соңғы минутта алға шықты, бірақ Том Корбет секундтар қалғанда теңестіретін гол соғып, 3:7 есебімен 2:10 тең түсті. Қайталама ойында «Глен» 3:8 есебімен 2:10 жеңіске жеткенде Джо Салмон мен Ринг шешуші тұлғалар ретінде ерекше көзге түсті. 1964 жылы Ринг клуб капитаны болып қайта тағайындалды, ал «Глен Роверс» чемпионат финалында «Сент-Финбаррмен» кездесті. «Глен» әлсіз саналды және алғашқы отыз минутта маңызды жақтарда жеңіліске ұшырағандай көрінді. Екінші таймда жағдай өзгерді, Ринг маңызды гол соғып, «Гленге» көшбасшылық берді. «Баррлар» қарсы тұрды, алайда, ойын соңында «Глен» чемпион атанды, ал Ринг өте сирек кездесетін он үшінші чемпионат медалін жеңіп алды және команданы екінші рет жеңіске жеткізді. «Гленнің» жетістігі ерекше маңызға ие болды, өйткені олар жаңа құрылған Мунстер клубтық чемпионатында Корктың атынан өнер танытқан алғашқы клуб атанды. Чемпионаттың алғашқы кезеңдерінде үлкен қызығушылық болмағандықтан және ұзақ кешігулерге байланысты «Глен» провинциялық финалда «Маунт Сионмен» кездесуге мүмкіндік алды. Алғашқы ойын тоқтатылғаннан кейін, Ринг қайталама ойында өте шебер ойын көрсетіп, 3:7 есебімен 1:7 жеңіске жеткеннен кейін Мунстер медалін жеңіп алды. 1967 жылдың маусымында Ринг 1:2 гол соғып, «Гленнің» чемпионаттың ширек финалында Университет колледжінің Корк командасын жеңген кезде тағы бір голға авторлық құқығын қосты. «Глен» чемпионаттың жартылай финалында «Мускерримен» ойнауға жоспарланған болатын, бірақ ол ешқандай ескертусіз қатыспайтынын мәлімдеді. Клубтік херлингпен бір ғасырдан астам айналысқаннан кейін Ринг зейнеткерлікке шықты.

Кіші және кіші

1937 жылы Рингтің «Сент-Энда» командасы үшін жасаған ойындары оны Корк кіші жастағы командасына іліккендердің қатарына қосты. Ол чемпионат бойында он алты жаста болды және провинциялық кезеңдерге немесе Бүкіл Ирландия жартылай финалына ілікпеді. Кейіннен ол Килкенниге қарсы өткен Бүкіл Ирландия финалында қосалқы ойыншылар тізіміне енді. Корк 8:5 есебімен 2:7 жеңіске жеткен ойында ол қатыспады. Соңғы қосалқы ойыншы ретінде Ринг жеңіске үлесін қосты, бірақ Бүкіл Ирландия медалін алмады. Ринг келесі жылы тағы да кіші жастағыларға қатыса алуға құқылы болды және 1938 жылдың 22 мамырында Лимерикке қарсы Корк жейдесін алғаш рет киді. Ол көп гол соққан шабуылшы ретінде танылса да, оның облыстық мансабы қорғаушы ретінде басталды. Кейін ол Керриді 9:3 есебімен ұтып, Мунстер медалін жеңіп алды. 1938 жылдың 4 қыркүйегінде өткен Бүкіл Ирландия финалында Ринг алғаш рет «Кроук Парк» стадионында ойнады. Осы ойында Дублин қарсыласы болды және қиын ойын болды. Ринг қорғауда ойнағанына қарамастан, 21 ярдтық еркін соққыдан гол соғып, командасының 7:2 есебімен 5:4 жеңіске жетуіне көмектесті. Бұл оның Корк командасымен алғашқы Бүкіл Ирландия медалі болды және кіші жастағылар сапындағы соңғы ойыны еді. 1939 жылы Ринг Корк жастар командасының ең жас мүшесі атанды. Ол үшін қорғауда орын болмады және ол бастапқы құрамнан тыс қалмауға тиіс маңызды ойыншы ретінде қарастырылды, сондықтан ол шабуылшылар қатарына ауыстырылды. Корк екінші жыл қатарынан жастар чемпионатының жүлдесін сақтап қалуға үміттенді, бірақ Уотерфорд олардың алғашқы ойынында басымдық танытты.

Басталуы

Ринг 1939 жылдың басында Лимерикке қарсы турнир ойынында алаңға қосылғанда Корк аға командасы сапында алғаш рет көзге түсті. Сол жылы 22 қазанда ол Корк командасы 1939–40 жылдарғы Ұлттық харлинг лигасының бірінші турында жаңадан иеленген Бүкіл Ирландия чемпиондары Килкеннимен кездескенде алғашқы ресми ойынын бастады. Ринг төрт мәрте Бүкіл Ирландия медалін жеңіп алған Пэдди Феланды қадағалап, бастапқыда шаршаған сайын, ойынға бейімделіп, 6:5 – 4:7 есебімен жеңіске бір ұпай қосты. Корк лигада өрге жүріп, Типперриге қарсы финалға жолдама алды. Корк командасының ең жас ойыншысы болған Ринг оң қанаттың шабуылшысы ретінде таңдалды және 14 голдық тартысты ойында көптеген гол соқты. Корк 8:9 – 6:4 есебімен жеңіске жетіп, алғашқы лига медалін жеңіп алды. Ринг Корк командасының оң қанат шабуылшысы позициясын сақтап, 1940 жылдың 2 маусымында чемпионатта дебют жасады, Мунстердің 1/4 финалында Типперриді 6:3 – 2:6 есебімен жеңді.

Төрт-тізбекте

Корк 1940-41 жылғы лигалық маусымда жеңіліссіз өтті және екінші рет лига финалына жолдама алды. Дублинді 4:11 – 2:7 есебімен жеңіп, Ринг екінші лига медалін иеленді. Корк келесі чемпионатқа жақсы дайындықпен келді және Мунстер жартылай финалында Типперримен ойнауға талапкер болды. Типперриде ауыз-аяқ ауруының таралуы жағдайды өзгертті, ойын өткен дүйсенбіде Ауыл шаруашылығы министрлігінің бұйрығымен тоқтатылды. Типперри және ауруға ұшыраған басқа округтер Бүкіл Ирландия финалын кейінге жылдыруды сұрады, бірақ Орталық кеңес келіспеді. Кеңес командаларды ұсынуды шешті және егер ұсынылған команда Бүкіл Ирландияны жеңсе, сол командаға 1941 жылғы чемпионат беріледі. Мунстер кеңесі Корк пен Лимерикті Бүкіл Ирландия финалында провинцияны ұсыну құқығы үшін ойнауға шешім қабылдады. Жеңімпаздар кейін Мунстер финалында Типперримен ойнайды деп келісілді. Лимерик Клэрден жеңіске жетіп, финалға жолдама алды. Корк Лимерикті жеңіске ұшыратып, 8:10 – 2:3 есебімен 1941 жылдың 28 қыркүйегінде өткен Бүкіл Ирландия финалына жолдама алды. Лийнстер кеңесі ұсынған Дублин провинцияны өкілдігінде аз қарсылық көрсетті. Джонни Квирк Корк үшін гол соғуды бастады, ал Тед О'Салливан екінші голды соқты. Екінші жартысында Квирк, О'Салливан және Мик Бреннанның қосымша голдары 5:11 – 0:6 есебімен жеңіске жеткізді. Бұл барлық уақыттағы ең бір жақты чемпионат шешімі болды, алайда ол Рингке аға деңгейдегі алғашқы Бүкіл Ирландия медалін сыйлады. 1941 жылдың 26 қазанында Корк пен Типперри арасындағы матч Манстер финалында өтті. Бүкіл Ирландияны жеңудің күш-жігері ойынға аз көңіл бөлген Корк ойыншыларының кейбіреулеріне әсер етті. Кейбір ойыншылар тіпті ойын кезінде мас болған деп айыпталды. Нәтижесінде, Корк 5:4 – 2:5 есебімен жеңілді, осылайша Бүкіл Ирландия чемпионы болғанымен, Мунстерде екінші орын алды. Мунстердің шешшісін жоғалту Рингтің Бүкіл Ирландия титулының құндылығына деген көзқарасын өзгертті, алайда 1942 жылы Коркке провинциялық финалда Типперримен қайта кездесу мүмкіндігі берілді. Ойын 45 минут бойы тең деңгейде өтті, алайда, жастық шақтағы Корк командасы соңғы тоқсанда 4:15 – 4:1 есебімен жеңіске жетті. Бұл жеңіске 0:5 ұпай жинаған Ринг Мунстер медалін алғаш рет иеленді. Кейін Корк 1942 жылдың 6 қыркүйегінде Бүкіл Ирландия финалында Дублинге қарсы алаңға шықты. Бұл матч өткен жылғы сәйкес матчқа қарағанда әлдеқайда тең болды, Ринг алғашқы алмасуларда 0:3 ұпай жинады. Голкипер Нед Портердің жарақаттануына қарамастан, Корк жеңіске жетіп, аяғында Дерри Бекеттің голы нәтижеге күмән келтірді. 2:4 – 3:4 есебімен жеңген Рингке екінші рет қатарынан Бүкіл Ирландия медалі табысталды. Ринг Коркке 1943 жылы Мунстер титулын сақтауға көмектесті. Оның 1:3 ұпайға үлесі Корк командасына 2:13 – 3:8 есебімен жеңіске жетуге көмектесті. Антрим, Галвей мен Килкенниді жеңіп, чемпионат тарихындағы ең үлкен екі сенсацияны жасағаннан кейін, 1943 жылдың 5 қыркүйегінде Бүкіл Ирландия финалында Корк қарсыласы болды. Ойынның көрінісі нашар болды, Корк қарсыластарын 5:16 – 0:4 есебімен жеңді. Джонни Квирк (екі), Тед О'Салливан, Мик Бреннан және Мик Кеннефик голдары Рингке үшінші рет Бүкіл Ирландия медалін алуға көмектесті. 1944 жылы төртінші рет қатарынан Бүкіл Ирландияны жеңу Корк командасына қолжетімді болды, алайда Корк Мунстер финалында Лимериктен жеңіліп қалды. Екінші жартысында бір кезеңде тоғыз ұпайға көш бастағаннан кейін, Лимериктің қайта өрлеуіне Макки ағайындылары, Дик Стоукс, Пэдди Маккарти және Дейв Клохесси бастамашылық етті. Лимерик ойынның соңына таман екі ұпайға басым болды, алайда Джонни Квирк үшінші голын соқты. Дик Стоукс соңғы минутта еркін жерден ұпаймен ойынды теңестірді. Бұл қайталау үлкен қызығушылық тудырды, соғыс уақытындағы бензинді бөлуге қарамастан, мыңдаған адам Тюрлске жол тартты. Жеті минут қалғанда Корк командасының үлкен жетістіктері аяқталды. Төрт ұпайға артта қалған Мик Маккей екінші голын соқты, алайда ойын оған қатысты айыптау үшін қайта шақырылды. Лимерик нәтижелі бостандықтан айырылды. Корк гол соқты да, ұпай теңесті. Бір минут қалғанда, Макидің жеңіске жету үшін ұпай жинауға деген талпынысы кеңінен өтті. Бірнеше секундтан кейін Ринг өз жартысында соққыны алып, алаңға шықты, бірнеше сынақтан өтіп, 40 метрден ұшып, жеңімпаздыққа жету үшін допты торға құлады. Рингтің соңғы минуттағы голы 4:6 – 3:6 есебімен жеңіске жетіп, үшінші рет Мунстер медаліне ие болды. Көптегендер осы ойынды фёрлингтің жұлдызды ойыншысының манти...

Cork were undefeated throughout their 1940 41 league campaign and qualified for a second successive league final. A 4 11 to 2 7 defeat of Dublin gave Ring a second league medal. Cork were well placed going into the subsequent championship and were drawn to play Tipperary in the Munster semi final. An outbreak of foot and mouth disease in Tipperary changed matters and the match was called off the previous Monday by order of the Department of Agriculture. Tipperary, and other counties affected by the disease, wanted officials to put back the All Ireland final, but Central Council would not agree. The council ruled that teams be nominated and if a nominated team won the All Ireland that team would be awarded the 1941 championship. The Munster Council decided that Cork and Limerick should play off for the right to represent the province in the All Ireland final. It was also agreed that the winners would play Tipperary later in the Munster final. Limerick had already qualified for the final as a result of victory over Clare. Cork easily accounted for Limerick, who were without Mick and John Mackey, by 8 10 to 2 3 and qualified for the All Ireland final on 28 September 1941. Dublin, who were nominated by the Leinster Council, to represent the province provided little resistance. Johnny Quirke opened the goal scoring for Cork before Ted O'Sullivan netted a second. Further goals by Quirke, O'Sullivan and Mick Brennan in the second half secured a 5 11 to 0 6 victory. It was one of the most one sided championship deciders of all time, however, it did give Ring his very first All Ireland medal at senior level. On 26 October 1941, Cork faced Tipperary in the delayed Munster final. The exertion of winning the All Ireland had taken its toll on some of the Cork players who took a less than serious attitude to the game. Some players were accused of even being drunk during the match. Consequently, Cork were defeated by 5 4 to 2 5, thus creating the anomaly of being All Ireland champions but Munster runners up. Losing the Munster decider tainted Ring's view of the worth of the All Ireland title, however, in 1942 Cork were given the opportunity to reverse the defeat when they qualified to meet Tipperary in the provincial final again. The game was played on an even keel for 45 minutes, however, a more youthful Cork side pulled away in the final quarter to win by 4 15 to 4 1. The victory gave Ring, who scored 0 5, his first Munster medal. Cork subsequently qualified to face Dublin in the All Ireland final on 6 September 1942. The match was much more evenly contested than the corresponding fixture the previous year, with Ring scoring 0 3 in the opening exchanges. In spite of losing goalkeeper Ned Porter to an injury, Cork finished the stronger and a Derry Beckett goal at the end put the result beyond doubt. The 2 4 to 3 4 victory gave Ring his second successive All Ireland medal. Ring was instrumental in helping Cork to retain the Munster title in 1943. His contribution of 1 3 in a close game was vital in helping Cork to a 2 13 to 3 8 defeat of a Waterford team appearing in their first provincial decider in nine years. Antrim, having already pulled off two of the biggest shocks in the history of the championship by defeating Galway and Kilkenny, were Cork's opponents in the All Ireland final on 5 September 1943. The game was a poor spectacle as Cork routed their opponents by 5 16 to 0 4. Goals from Johnny Quirke (two), Ted O'Sullivan, Mick Brennan and Mick Kennefick helped secure a third successive All Ireland winners' medal for Ring. An unprecedented fourth successive All Ireland was within Cork's reach in 1944, however, Cork were nearly beaten by Limerick in the Munster final. After leading by nine points at one stage on the second half, a Limerick resurgence was spearheaded by the Mackey brothers, Dick Stokes, Paddy McCarthy and Dave Clohessy. Limerick had a two point lead as the game drew to a close, however, Johnny Quirke scored his third goal in what looked like the winning score. Dick Stokes pointed from a free in the last minute to draw the game. The replay created enormous excitement with thousands making their way to Thurles in spite of wartime petrol rationing. With seven minutes left in the match it looked as if Cork's great run of success was at an end. Trailing by four points, Mick Mackey burst through for his second goal, however, play was called back for a foul on him. Limerick missed the resulting free. Cork nicked a goal and a point to equalise. With a minute left, Mackey's effort for a winning point went wide. Seconds later, Ring picked up the sliotar in his own half and set off up field, slipped past a series of challenges and, from 40 yards out, crashed the ball to the net for the winning goal. Ring's last minute goal secured a 4 6 to 3 6 victory and a third successive Munster medal. Many regard this passage of play as the moment that the mantle of hurling's star player passed from Mick Mackey to Ring. Once again Cork went on to face Dublin in the All Ireland final on 3 September 1944. Cork looked sluggish and failed to score for the opening ten minutes, however, they held an 0 8 to 0 2 half time advantage. Joe Kelly was the star forward as his 2 3 was instrumental in Cork securing a 2 13 to 1 2 victory. It was a victory which set Cork apart from all their predecessors as they became the first team to win four successive All Ireland titles. On a personal level for Ring, he became the holder of four All Ireland winners' medals before his 24th birthday.

Бесінші жалпы Ирландия медалі және жеңілісі

Корк командасының бес мәрте қатарына жеңіліссіз сақтап қалған үміті 1945 жылғы Мунстердің жартылай финалында Типперри командасына 2:13 – 3:2 есебімен жеңіліспен аяқталды. Рингтің өте таңқаларлық жағдайы, ол бір сағат бойы Томи Перселлден жеңіліп, басымдыққа ие болды. Ринг 1946 жылы Корк командасының капитаны болып тағайындалды, сол жылы ол команданың маңызды ойыншысы болды. Алдыңғы жылы жеңілгеннен кейін Корк Мунстер финалына жолдама алды. Қартайған Лимерик командасы қарсыластың орнына келді, бірақ көңіл көтермейтін ойында Корк 3:8 – 1:3 есебімен оңай жеңіске жетті. Ринг 0:5 ұпаймен төртінші Мунстер медалін жеңіп алды. Галвейден кейін жеңіліс Коркке 1946 жылдың 1 қыркүйегінде Килкеннимен Бүкіл Ирландия финалында кездесуге мүмкіндік берді. Джерри О'Риордан бірінші тайм аяқталар кезде Корк үшін алғашқы голды соқты, ал Ринг өзінің мансабындағы ең танымал голдардың бірін соқты. Пэдди О'Донованнан жартылай сызықтан допты алған Ринг жылдам жеке жүгіріс жасап, бірнеше Килкенни қорғаушыларын айналып өтті. 21 ярд сызығына жеткен соң ол иық деңгейінде соққы жасады, ол тікелей қақпаға ұшты. Корк тайм арасында тағы бес гол соқты, нәтижесінде 7:5 – 3:8 есебімен жеңіске жетті. Бұл жеңіс Рингке алты маусым ішінде бесінші Бүкіл Ирландия медалін сыйлады, сонымен қатар ол команда атынан Лиам МакКарти кубогын алу құрметіне ие болды. Корк 1947 жылы провинциялық үстемдігін жалғастырды. Лимерикті 2:6 – 2:3 есебімен жеңіп, Ринг Мунстердің бесінші медалін алды. Екінші жыл қатарынан Корк 1947 жылдың 7 қыркүйегінде Бүкіл Ирландия финалында Килкеннимен ойнауға жолдама алды. Көптеген адамдардың пікірінше, барлық уақыттағы ең ұлы финалда, Ринг бір ұпаймен ғана шектелді. Мосси О'Риордан мен Джо Келли екі гол соқты, Корк ойынды жеңіске жеткізуге жақын болды, бірақ Килкенни Терри Лихи мен Джим Лэнгтонның жетекшілігімен қайта жиналды. Лихи теңестіретін ұпайды алды және ең керемет ойыншылардың біріне гол соқты. Оң қанаттағы қорғаушы Пэдди Грейстен алыс қашықтықтан допты алған ол шамамен 50 ярдтан соқты және Кусак трибунасының жанында болды. Допты ойнағаннан кейін ойын аяқталды және Килкенни 0:14 – 2:7 есебімен жеңіске жетті. Бүкіл Ирландияда жеңіліске қарамастан, Ринг жылды чемпионаттың үздік мергені ретінде аяқтады.

Cork's hopes of extending their unbeaten run to five successive All Ireland championships ended with a 2 13 to 3 2 defeat to Tipperary in the 1945 Munster semi final. Ring was, rather surprisingly, subdued and outplayed for the hour by Tommy Purcell. Ring was appointed captain of the Cork team in 1946, a year which saw him become the key player on the team. After the shock defeat the previous year, Cork qualified for the Munster final. An ageing Limerick team provided the opposition, however, in a disappointing game Cork had an easy victory by 3 8 to 1 3. Ring top scored with 0 5 as he collected his fourth Munster medal. A subsequent defeat of Galway allowed Cork to advance to an All Ireland final meeting with Kilkenny on 1 September 1946. Gerry O'Riordan scored Cork's first goal as the first half drew to a close before Ring scored one of the most iconic goals of his career. Catching a clearance from Paddy O'Donovan on the half way line, Ring took off on a solo run at speed and dodged several Kilkenny defenders. After reaching the 21 yard line he let off a shoulder high shot which flew straight to the net. Cork scored five more goals after the interval as they powered to a 7 5 to 3 8 victory. The victory secured a fifth All Ireland medal in six seasons for Ring, while he also had the honour of collecting the Liam MacCarthy Cup on behalf of the team. Cork continued their provincial dominance in 1947. A 2 6 to 2 3 defeat of Limerick in the provincial decider gave Ring a fifth Munster medal. For the second year in succession, Cork qualified to play Kilkenny in the All Ireland final on 7 September 1947. In what is often regarded as the greatest final of all time, Ring was held to just a single point. Mossy O'Riordan and Joe Kelly scored two goals to almost win the game for Cork, however, Kilkenny rallied with Terry Leahy and Jim Langton leading the charge. Leahy secured the equalising point before scoring one of the greatest match winners ever. Having gathered the sliotar from a long clearance by right corner back Paddy Grace, he struck from around 50 yards out and not far inside the Cusack Stand sideline. Immediately after the puck out the game ended and Kilkenny had won by 0 14 to 2 7. In spite of the All Ireland defeat, Ring ended the year as the championship's top scorer.

Жасырындық кезеңі

1948 жылы Корк Манстер финалына қатысу құқығын алды, бұл олар үшін соңғы он маусымдағы тоғызыншы финал болды, қарсыластары Уотерфорд болды. Көптеген адамдар Корк командасының оңай жеңіске жететініне сенді, бірақ Уотерфорд командасы бірінші таймның соңында 2:15 есебімен аз басымдыққа ие болды. Ринг сағат ішінде 1:4 гол соқты, бірақ 30 метрлік жеке шабуылдан кейін соңғы сәттегі соққысы қақпадан тысқары кетті. Матч "пак-аут" нәтижесінде аяқталды, және Корк 4:7 есебімен жеңілді. 1949 жылы Ринг чемпионаттағы ең қиын 150 минутты бастан өткерді, себебі Корк Мунстердің ширек финалында Типперримен кездесті. Типперридің жас және тәжірибесіз командасы болды, бірақ ойынның көп бөлігінде жастар тәжірибелі ойыншылардан басым түсетіні көрінді, және ойын соңына бірнеше минут қалғанда олар 3:10 - 2:9 есебімен алда болды. Джек Линч жеке күшпен гол соқты, ол орталық шегінен ойын бастағаннан кейін, соның арқасында ол жеке есебін 1:6-ға жеткізді. Берни Мерфидің соңғы минуттағы ұпайы есепті теңестірді. Төрт аптадан кейін өткен қайта матч классикалық болды. Джерри О'Риорданның голы Коркқа 1:2 - 0:2 есебімен жеңіс әкелді, бірақ рұқсат етілмеген голдың арқасында Корк есебін арттыра алмады. Мосси О'Риордан Типперри қақпашысы Тони Реддиннің қақпасына соққы берді, бірақ шлиотар торды қолдаушы тіректен секіріп қайтқан сияқты көрінді. Ринг төрешілерге наразылық білдіргеніне қарамастан, төреші ойынды жалғастырды. 5 минуттық қосымша уақыттан кейін Корк 1:5 есебімен алда болды, бірақ Джимми Кеннеди теңестіру голын соқты, және ойын қосымша уақытқа көшті. Екі команда да қосымша уақытқа әртүрлі көзқараспен келді. Типперри суық суға толы ыдыспен сергіп, киім ауыстыру бөлмесіне кетті. Ал Корк, керісінше, Ирландияда тіркелген ең ыстық күннің бірінде алаңда қалды. Типперри алаңға жаңа күшпен шықты, ал Мик Райанның алғашқы голы оларға басымдық берді, олар 2:8 - 1:9 есебімен жеңіске жетті. Жыл басында зейнеткерлікке шыққан Типперридің Томми Дойлі екі тең матчта және қосымша уақытта Рингтің гол соғуын тоқтатып, керемет ойын көрсетті. Чемпионаттан ерте шығып кеткеніне қарамастан, Ринг "Жексенбілік баспасөз командасының" орталық шабуылшысы болып таңдалды. Ринг 1950 жылы Корк командасының капитаны болып тағайындалды, және Корк пен Типперридің Мунстер финалында кездесуіне барлық мүмкіндік болды. Фицджеральд стадионында ресми түрде 39 000 адам болды, бірақ қақпалар бұзылып, қабырғалар басып алынғандықтан ойынды 50 000-ға жуық адам көрді. Ойын басталғанда алаңда жанкүйерлер болды, ал Корк жанкүйері Типперридің Шон Кенниіне шабуыл жасауға тырысты. Көпшіліктің ықылымдылығына қарамастан, Типперри мен Корк ойыншылары классикалық ойынды көрсетуге қол жеткізді. Пэдди Кеннидің голы Типперриге бірінші таймда 1:13 - 1:6 есебімен жеңіс әкелді. Екінші таймның басталуы тағы бір алаңға басып кірумен кешіктірілді, ал ол ақыры басталғанда, Ринг командасын Типперри қорғанысынан өтіп, шлиотарды қақпаға сүйреп, жарысқа қайтаруға көмектесті. Ойын олардың командасынан алыстаған сайын Корк жанкүйерлері ашуланды, ал Джимми Кеннедидің ұпайы Типперриді 2:17 - 2:9 есебімен алда қалдырды, олар Тони Реддиннің қақпасының артынан алаңға басып кірді, және төреші Лиам О'Донахью матчты тоқтатуға мәжбүр болды. Қақпашы өз міндеттерін орындаған кезде оған апельсин мен пальтолар лақтырылды, ал бірде жақтаушы оны шлиотарды тазалауға барған кезде жейдесінен ұстады. Корк командасының әр голы алаңға басып кірумен қарсы алынды, ал Джек Линч пен Рингтің өтініштері оларды тоқтатуға көмектеспеді. Типперри ойынды 2:17 - 3:11 есебімен жеңді. Корк пен Типперри 1951 жылы Мунстер финалында тағы да кездесті. Бірінші таймда Типперри 0:9 - 1:4 есебімен алда болды, бірақ қайтадан бастау Корк командасының қарқынын арттырғанын көрсетті. Ринг гол соғу, допты ұстау, қарсыластарды жеңу және шабуылдар ұйымдастыру бойынша керемет өнер көрсетті. Алайда, Типперри Рингтің кез келген жерде болуына қарамастан, ешқашан мойынсұнбады. Ойынның соңғы кезеңінде жалаң аяқпен ойнаған Ринг тағы екі еркін соққыны жүзеге асырды, бірақ Типперри 2:11 - 2:9 есебімен жеңіске жетті.

Cork qualified for their ninth Munster final in ten seasons in 1948, with Waterford providing the opposition. Many expected an easy Cork victory, however, the Waterford team held a narrow 2 3 to 1 5 half time advantage. Ring contributed 1 4 over the hour, however, his last gasp shot to draw the match after a 30 yards solo run tailed off and went wide. The match ended with the resultant puck out and Cork were defeated by 4 7 to 3 9. In 1949 Ring endured the most torrid 150 minutes of championship hurling as Cork faced Tipperary in the Munster quarter final. Tipperary had a relatively young and inexperienced team, however, for most of the match it looked as if youth would trump experience and with only a few minutes to spare they were ahead by 3 10 to 2 9. A solo effort from Jack Lynch, who by know was a TD, from his usual midfield berth resulted in a goal and brought his personal tally to 1 6. A point from Bernie Murphy levelled the scores at the death. The replay four weeks later was a classic. A Gerry O'Riordan goal gave Cork a 1 2 to 0 2 at the interval, however, Cork could have been further ahead but for a disallowed goal. Mossy O'Riordan sent a shot past Tipperary 'keeper Tony Reddin, however, the sliotar appeared to rebound off the stanchion supporting the net before being cleared. In spite of Ring protesting with the officials, the referee waved the play on. After five minutes of injury time Cork still led by 1 5 to 0 5, however, Jimmy Kennedy scored the equalising goal and the game headed for extra time. Both sides took different approaches as extra time was about to be played. Tipperary retired to their dressing room where the players refreshed themselves with a creamery churn full of cold water. Cork on the other hand remained out on the field in what was one of the warmest days ever recorded in Ireland. Tipperary took to the field a much fresher team and an early goal from Mick Ryan gave them the lead and they held out to win by 2 8 to 1 9. Tipp's Tommy Doyle, who earlier in the year ad been coaxed out of retirement, gave an inspired display by holding Ring scoreless for the two drawn games and the period of extra time. In spite of an early championship exit, Ring was chosen at centre forward on the Sunday Press Team of the Year. Ring was appointed captain of the Cork team for 1950 and there was an inevitability about the meeting of Cork and Tipperary in the Munster final. The official attendance at Fitzgerald Stadium was given as 39,000, however, up to 50,000 saw the game as gates were broken down, walls were scaled at the pitch invaded with supporters. There were supporters on the pitch at the throw in, while a Cork fan tried to strike Tipperary's Seán Kenny. Despite the raucous nature of the crowd, the Tipperary and Cork players managed to produce a classic game of hurling. A Paddy Kenny goal helped Tipperary into a 1 13 to 1 6 half time lead. The start of the second half was delayed by yet another pitch invasion, and when it finally got under way, Ring dragged his team back into the contest by slaloming through the Tipperary defence and rifling the ball the sliotar to the net. As the match drifted away from their team the Cork fans grew more and more frustrated, and when a Jimmy Kennedy point put Tipperary 2 17 to 2 9 ahead with just ten minutes remaining, hundreds invaded the pitch from behind Tony Reddin's goal and forced referee Liam O'Donoghue to call a halt to the match. The goalkeeper had oranges and overcoats thrown at him as he carried out his duties and on one occasion a supporter held him by the jersey as he went to clear the sliotar. Every Cork score was greeted by a pitch invasion, while pleas from Jack Lynch and Ring failed to quell them. Tipperary eventually won the game by 2 17 to 3 11. Both Cork and Tipperary faced each other once again in the 1951 Munster final. At half time Tipperary led by 0 9 to 1 4, however, the restart saw Cork up the ante. Ring gave an absolute exhibition of scoring, collecting possession, beating tackles and setting up attacks. Tipperary, however, never faltered in the wake of Ring's roaming presence. Playing out the final stages of the match in his bare feet Ring converted two more frees, however, Tipperary held on to win by 2 11 to 2 9.

Үш рет

1952 жылы Типперриге Корктің төрт рет қатарынан Бүкіл Ирландия титулын жеңіп алу рекордын қайталау мүмкіндігі туды. Екі команда сол жылғы Манстер финалында кездескенде, Типперри Корк алғашқы он минутта есеп ашпағандықтан, жеңіске үміткер көрінді. Бірінші кезеңде 2:5 – 0:5 есебімен ұтылып тұрған Ринг екінші таймда керемет ойын көрсетті. Типперри қақпашысы Тони Реддин екі рет те жеңіске жеткізбесе, ол Лиам Доулингке маңызды голды соқтырып, Коркты бір ұпайға ғана артта қалдырды. Төреші голды растау үшін жасыл туды көтеруге асықпағандықтан, Ринг өзі туды көтеріп, Корк жанкүйерлерін қуантты. Корк көшбасшылықты сақтап, 1:11 – 2:6 есебімен жеңіске жетті. Сегіз жылдан кейін алғаш рет Корк 7 қыркүйекте Бүкіл Ирландия финалында Дублинмен кездесті. Кристи Ринг пен Де Фергюсонның дуэлі ойынның жарқын сәті болды, Корк Лиам Доулинг соққан голдан кейін бірінші таймды 1:5 – 0:5 есебімен аяқтады. Корк үзілістен кейін толық бақылауға алды, Доулинг екінші голды соқты, ал Ринг бірінші таймда соққан екі ұпайына тағы төрт ұпай қосты. 2:14 – 0:7 есебімен жеңіске жетіп, ол алтыншы Бүкіл Ирландия медалін иеленді. Жыл соңында «Gaelic Sportsman» газеті «Жылдың спортшысы» аталымын анықтау үшін оқырмандарына жүгінді, нәтижесінде Ринг екінші орынды иеленді. Корк пен Типперри 1953 жылы бәсекелестігін жаңартты, лига финалында 38 мыңнан астам көрермен олардың күресін тамашалады. Пэдди Барри мен Джимми Линэм Коркке екі гол соққаннан кейін ыңғайлы басымдық берді, Типперри бірнеше мүмкіндікті пайдалана алмады. Пэдди Кеннеди соңындағы екі голмен жауап беріп, Корктің жеңісін 2:10 – 2:7 есебіне дейін қысқартты. Бұл Рингтің лигадағы төртінші медалі болды. Келесі чемпионатқа дайындық кезінде округтік чемпион Авонду Корк командасының капитаны болуға құқылы болды. Солтүстік Корк дивизиясы бұл ерекше және қолдау тапқан шешіммен Рингті капитан етіп тағайындады. Лиганың шешуші матчында кездескен Корк пен Типперри Манстер финалында да кездесуге мүмкіндік алды. Карьерасының ең ұлы ойындарының бірінде Ринг ойынның бірінші минутында 25 метрден еркін тепкімен Типперри қақпасына гол соқты. Ол тағы сегіз ұпай қосып, сонымен қатар 3:10 – 1:11 есебімен жеңіске жету үшін керемет гол саптан сақтап қалды. Капитан ретінде екінші рет Манстер кубогын жеңіп, жетінші Манстер медалін иеленді. Бұл жеңіс Коркты Бүкіл Ирландия финалына іріктеді, алайда екі финалдың арасында Рингтің анасы қайтыс болды. Оның өлімі оған соншалықты ауыр тиді, Бүкіл Ирландия финалына қатыспауы мүмкін болды. Көптеген ой-толғаныстардан және отбасы мүшелерінің қолдауынан кейін Ринг Корк командасына жаттығуларға қосылды және Галвейге қарсы ойында сол жақ қанатта ойнады. Бастапқыда Галвей алға шықты, бірақ Корк Josie Hartnett және Ринг соққан голдардан кейін бірінші таймды 2:1 – 0:3 есебімен аяқтады. Галвей екінші таймда Коркпен жақын болды, алайда Том О'Салливан соққан үшінші гол нәтижеге нүкте қойып, Корк үшін 3:3 – 0:8 есебімен жеңіске жетті. Капитан ретінде Ринг Лиам Маккарти кубогын мансабында екінші рет жеңіп алды, сонымен қатар жетінші Бүкіл Ирландия медалін иеленді. Жеңіске қарамастан, ойын екінші таймда Рингтің Галвей капитаны Микки Беркке соққы бергені туралы дау-дамайларға толы болды. Грэшам қонақ үйіндегі матчтан кейінгі қабылдау кезінде белгісіз Галвей ойыншысы Рингке қарсы соққы берді, ол балабақшадан шығып бара жатқанда. Жағдайды ушықтырғандай, екі команданың ойыншылары да Барри қонақ үйінде тұрып жатыр екен. Келесі күні таңертеңгі таңертеңгі тамақта Рингтің бетін тағы бір Галвей ойыншысы ұрып, ол тез қашып кетті. Галвейдің тағы бірнеше ойыншылары қонақ үйдің қарсы бетінде жиналды және жаңадан төбелес күтілді, бірақ олар таратылды және Корк үйге оралу салтанатына Дублиннен кетті. Жыл соңында Ринг тағы да «Gaelic Sportsman» Жыл спортшысы аталымында екінші орынды иеленді. Ринг 1954 жылы Корк капитаны болып қалды, өйткені ол сегіз Бүкіл Ирландия медалін жеңген алғашқы ойыншы болып тарихқа енуге тырысты. Манстер финалында Корк алтыншы рет Типперримен кездесті. Типперри матчтың көп бөлігінде жеңіске үміткер көрінді, алайда, 20 метрден Ринг соққан шабуылды қақпашы Тони Реддин сақтап қалды, содан кейін күтіп тұрған Пэдди Барри жеңіс голын соқты. 2:8 – 1:8 есебімен жеңіске жетіп, Ринг Манстер чемпионаттарында сегізінші медалін және капитан ретінде үшінші жеңісін алды. Алғашқы жартылай финалда Галвейді жеңгеннен кейін, Корк 1954 жылы 5 қыркүйекте Бүкіл Ирландия финалында Уэксфордпен кездесті. Бұл олардың 50 жылдан бері бірінші кездесуі болды. Бірінші тоқсаннан кейін екі команда тең ойнады. 26-шы минутта Уэксфордтың Том Райан соққан голынан кейін есеп 1:3 – 0:5 болды. Екінші таймда күшті желдің арқасында Корк өте жақсы жағдайда болды. Ники Раккард толық шабуылдан орталық шабуылға ауысып, Винси Твомидің ұзақ пастарын тоқтатуға тырысты. Он минуттан кейін Тим Флуд пен Пэдди Кехоның ұпайларынан кейін Уэксфорд 1:6 – 0:5 есебімен алға шықты. Содан кейін Ринг соққан голға бағытталған шабуыл Ник О'Доннелге тиіп, ол жақын қолқасын сындырды. Келесі ұпайлар Корктің ұтылуын екі ұпайға дейін азайтты, ал төрт минут қалғанда жас Джонни Клиффорд қақпа сызығында допты қабылдап, жерде жүгіргеннен кейін Арт Фолидің қақпасына тар бұрыштан гол соқты. Қосымша уақытта Хартнетт пен Ринг соққан ұпайлар Коркке 1:9 – 1:6 есебімен жеңіс сыйлады және ұзақ күткен сегізінші Бүкіл Ирландия медалін жеңіп алды. Ол сонымен қатар Лиам Маккарти кубогын үш рет жеңіп алған алғашқы капитан атанды.

In 1952 Tipperary were presented with the possibility of equalling Cork's record of four successive All Ireland titles. When both sides met in that year's Munster final, Tipperary looked the likely winners as Cork failed to score for the opening quarter. Trailing by 2 5 to 0 5 at the break, Ring gave an inspirational display in the second half. After being denied twice by Tipperary goalkeeper Tony Reddin, he set up Liam Dowling for a vital goal to leave Cork just a point in arrears. As the umpire was slow to raise the green flag to signal the goal, Ring ran in and waved it himself to the delight of the Cork supporters. Cork held out for the lead and won the game by 1 11 to 2 6. For the first time in eight years, Cork subsequently faced Dublin in the All Ireland final on 7 September 1952. The Christy Ring Des Ferguson duel was a highlight of the game, as Cork took a narrow 1 5 to 0 5 half time lead after a Liam Dowling goal. Cork took complete control after the interval, with Dowling netting a second goal and Ring adding four points to the two he already scored in the first half. A 2 14 to 0 7 victory gave him his sixth All Ireland medal. At the end of the year Ring was runner up to Cavan Gaelic footballer Mick Higgins when the Gaelic Sportsman invited its readers to select the Sportsman of the Year. Cork and Tipperary renewed their rivalry in 1953, when a record crowd of over 38,000 saw them contest the final of the league. Paddy Barry and Jimmy Lynam gave Cork a comfortable lead after scoring two goals as Tipperary missed several scoring chances. Paddy Kennedy responded with two goals at the end to narrow Cork's margin of victory to 2 10 to 2 7. It was Ring's fourth league medal overall. For the subsequent championship campaign, county champions Avondhu had the right to the captaincy of the Cork team. In an unprecedented but popular move, the North Cork division named Ring as captain. Having already met in the league decider, Cork and Tipperary qualified to meet in the Munster final as well. In one of the greatest games of his career, Ring had the sliotar in the Tipperary net from a 25 yards free after just a minute of play. He added eight further points, while also making a remarkable goal line save to secure a 3 10 to 1 11 victory. For the second time in his career as captain, Ring collected the Munster Cup while he also won his seventh Munster medal. This victory qualified Cork for the All Ireland final, however, between the two deciders Ring's mother died. Her death had such a devastating effect on him that it seemed likely that he would miss the All Ireland final. After much agonising and encouragement from family members, Ring rejoined the Cork team for training and was at left wing forward for the game against Galway. After a slow start, which allowed Galway take an early lead, Cork regrouped and were 2 1 to 0 3 ahead at half time after goals from Josie Hartnett and Ring. Galway remained close to Cork throughout the second half, however, a third goal from Tom O'Sullivan put the result beyond doubt and secured a 3 3 to 0 8 victory for Cork. As captain, Ring collected the Liam MacCarthy Cup for the second time in his career, while he also won a record seventh All Ireland medal. In spite of victory, the game remained controversial over the alleged hitting of Galway captain Mickey Burke by Ring during the second half. There were ugly scenes at the post match reception at the Gresham Hotel when an unknown Galway player struck Ring in retaliation as he was leaving the ballroom. To compound matters, both sets of players were staying in Barry's Hotel. At breakfast the following morning Ring was punched in the face by another Galway player who then made a quick escape. Several more Galway players gathered across the road from the hotel and more fighting was expected, however, they were dispersed and Cork left Dublin for their homecoming celebrations. At the end of the year Ring once again finished runner up in the Gaelic Sportsman Sportsman of the Year. Ring remained as Cork captain for 1954, as he attempted to make history by becoming the first player to win eight All Ireland medals. The Munster final saw Cork face Tipperary for the sixth consecutive season. Tipperary looked likely winners for much of the match, however, a Ring shot from 20 yards was saved by goalkeeper Tony Reddin before falling to the waiting Paddy Barry who clinched the winning goal. The 2 8 to 1 8 victory gave Ring his eighth Munster medal and his third victory as captain. After overcoming Galway in the semi final, Cork faced Wexford in the All Ireland final on 5 September 1954. It was their first championship meeting in over fifty years. A record crowd of 84,856 saw the sides on level terms after the first quarter. A scramble after a sideline ball resulted in a Wexford goal by Tom Ryan after 26 minutes which gave them a 1 3 to 0 5 lead. With a strong breeze in their favour in the second half, Cork looked in a very strong position. Nicky Rackard had switched from full forward to centre forward to curb the long clearances of Vincy Twomey. By the tenth minute points from Tim Flood and Paddy Kehoe had Wexford 1 6 to 0 5 ahead. Then a goal bound Ring shot struck Nick O'Donnell, breaking his collarbone. Further points cut the Cork deficit to two and with four minutes left young Johnny Clifford trapped the ball on the end line, dribbled it along the ground and shot past Art Foley from a narrow angle. Injury time points from Hartnett and Ring gave Cork a 1 9 to 1 6 victory and secured the elusive eighth All Ireland medal. He also became the first captain to receive the Liam MacCarthy Cup on three occasions.

Соңғы Бүкіл Ирландия финалы

Төрт рет қатарынан жеңіске жеткені Корк үшін күтпеген нәрсе болды, себебі 1955 жылғы Манстердің ширек финалында олар Джимми Смиттен шабыт алған Клэр командасынан жеңіліс көрді. Бұл жеңіліс бірнеше ойыншының зейнетке шығуына және 1956 жылғы Манстер финалында үстемдік ететін Лимерик командасымен ойнауға мүмкіндік берген Корк командасына жаңа ойыншылардың келуіне әкелді. Матчтың төрттен бір бөлігі қалғанда Лимерик алты ұпаймен алда болды, ал Донал Бродерик Рингтің маңызды рөл атқаруына кедергі келтірді. Уақыт азайып бара жатқанда Ринг Джози Хартнеттен пас алып, екі қорғаушыны өткізіп, тізе бүгіп тұрып, слайотарды қақпаға енгізді. Бір минуттан кейін ол сол қанатымен жеке шабуылдап, екінші голын соқты. Вивиан Коббтың бір ұпайы Лимериктің орнықтыруына көмектескеннен кейін, Ринг 5:5 – 3:5 есебімен жеңіске жетіп, тоғызыншы жеңімпаздық медалін жеңіп алды. Үш жылдың ішінде екінші рет Корк 1956 жылдың 23 қыркүйегінде Бүкіл Ирландия финалында Уэксфордпен кездесті. Ойынның соңғы минуттарында Корк екі ұпаймен қалып қойды, ал Ринг жеңіске жетуге тырысты. 70 ярдтық айып соққысынан кейін слайотар Рингке жетті, ол Уэксфордтың қорғау шебін басып өте, қақпаға бет алды. 21 ярд сызығына жеткенде ол қақпаның арт жағын дірілдетуге дайын соққы жасады, бірақ соққыны Уэксфордтың қақпашысы Арт Фоули керемет түрде тоқтатып, содан кейін алаңнан шығарды. Ринг көп жылдар өткен соң берген сұхбатында: "Мен қақпаға жеткенімде, мен оны соғамын деп ойладым, бірақ Фоулидің басқаша ойлары болды, және оған әділ айту керек, ол керемет сейв жасады" деді. Слайотар алаңнан шығарылғаннан кейін Ринг Фоулидің шашынан тартып: "Сен, қара шашты, бізді жеңдің!" деді. Фоули: "Бұл осы уақытқа дейін болғанның бәрі" деп жауап берді, содан кейін екеуі қолдасып, Ринг оның сейві үшін құттықтады. Бір минуттан кейін доп қайтадан Фоулиге жетті, ол оны алаңнан шығарғаннан кейін, доп алаң бойымен жоғары көтеріліп, Никки Ракард Корк қақпасына гол соқты, нәтижесінде Уэксфорд 2:14 – 2:8 есебімен жеңіске жетті. Финалдың соңғы секундтарында Уэксфорд екі ұпаймен жеңіске жеткенде, Ринг өміріндегі екінші рет Бүкіл Ирландия финалында жеңіліске ұшырады және тоғызыншы медалінен айырылды. Финалдық сыбызғы соққаннан кейін Ник О'Доннелл, Бобби Ракард және Арт Фоули Рингті иықтарына көтеріп, оны алаңнан шығарды – бұл кез келген ойындағы теңдесі жоқ спорттық рухтың көрнекі көрінісі болды. Жыл соңында Ринг "Gaelic Echo" журналында жылдың үздік хёрлерi қатарында танылды.

Four in a row proved beyond Cork as they were shocked by a Jimmy Smyth inspired Clare in the 1955 Munster quarter final. The defeat sparked several retirements and an influx of some new players to the Cork team which qualified to play reigning champions Limerick in the 1956 Munster final. With a quarter of the match remaining, Limerick were six points ahead, while Donal Broderick had prevented Ring from making any significant contribution. With time running out Ring took a pass from Josie Hartnett, fought his way through two defenders and, from a kneeling position, palmed the sliotar to the net. A minute later he netted his second goal after a solo run down the left wing. After a Vivian Cobbe point steadied Limerick, Ring netted his third goal for a 5 5 to 3 5 victory and he won a ninth winners' medal. For the second time in three years, Cork faced Wexford in the All Ireland final on 23 September 1956. The game reached a climax in the closing stages as Cork were two points down and Ring tried to salvage a victory. The sliotar broke to Ring after a 70 yards free and he headed straight for goal with the Wexford back line in pursuit. When he got to the 21 yard line he let off a shot that was set to rattle the back of the net, but the shot was somehow blocked by Wexford 'keeper Art Foley and then cleared by him too. Ring remarked in an interview many years later; "When I got through I thought I had it, but Foley had other ideas, and fair play to him he made a great save." After the sliotar had been cleared Ring raced in and grabbed Foley by the hair and said "You little black bastard you've beaten us". Foley replied "It's about so and so time someone did" before both men shook hands and Ring congratulated him on his save. Within a minute the ball dropped into Foley again and after it was cleared it made its way up the pitch and was buried in the back of the Cork net by Nicky Rackard giving Wexford a 2 14 to 2 8 victory. With seconds remaining in the final and Wexford holding onto a two point lead, In what was only his second All Ireland final defeat, Ring was denied his ninth All Ireland medal. In the moments after the final whistle Nick O'Donnell, Bobby Rackard and Art Foley raised Ring onto their shoulders and carried him off the field in what was an unparalleled display of sportsmanship in any game, raised Ring onto their shoulders and carried him off the field. Towards the end of the year, Ring was chosen as the number one hurler of the year in the Gaelic Echo.

Қараңғы жылдар

1956 жылы Бүкір Ирландия финалда жеңілгеннен кейін, қазір отыз алты жастағы Рингтің командааралық фёрлингтен зейнеткерлікке шығатыны көпшілік күтті. Мұндай хабарлама келмеді және ол 1957 жылы Корк құрамасының он бесінші ойыншысы ретінде қайтадан шақырылды. Манстердің жартылай финалында Типперриға қарсы жеңіске жеткен кезде, ол білезігін сындырып алды, бұл оны келесі Манстер финалдық ойынынан шығарды. Корк бұл ойында Уотерфорд командасына 1–11 есебімен 1–6 есебімен жеңілді. 1958 жылы Ринг "Sunday Review" журналында "Жылдың үздік фёрлинг командасы" құрамына енді, бірақ Корк Манстердің жартылай финалында Типперриден жеңілді. 1959 жылы Корк Манстер финалында Уотерфордпен ойнауға мүмкіндік алды. Ринг 1 гол мен 5 ұпай (1-5) енгізді, соның ішінде ойынды Корктың пайдасына бұрғандай болған соңғы гол да бар, бірақ Уотерфорд 3–9 есебімен 2–9 есебімен жеңіске жетті. Чемпионатта сәттілік болмаса да, Ринг жыл соңында Caltex Hurler of the Year атағын жеңіп алды. Ол осы марапатты жеңіп алған ең үлкен ойыншы болып қала береді. Ринг 1959–60 жылғы лигада ең көп гол соққан ойыншы атанды, оның ішінде Корк лигасының Типперриге қарсы финалдағы жеңілісі 3–4 есебімен аяқталды. Екі команда да бәсекелестігін келесі Манстер финалында жаңартты. Бұл ойын фёрлинг тарихындағы ең қиын ойын деп сипатталды, Корк бірінші жартылайда көптеген мүмкіндіктерге ие болды, бірақ Типперри Джимми Дойлдың нақтылығының арқасында тамаша ойын көрсетті. Олар соңғы минутта өзінің басымдығын бес ұпайға дейін арттырды, бірақ Корк соңғы минутта гол соғып, нәтижеге күмән тудырды. Типперри қиын ойынды 4–13 есебімен 4–11 есебімен жеңіп алды. 1961 жыл да өткен жылға ұқсас болды. Ринг 1960–61 маусымында тағы да ең көп гол соққан ойыншы атанды және тағы да Корк пен Типперри Манстер финалында кездесті. Ресми мәліметтерге сәйкес, 62,175 көрермен Корк-Типперри матчында немесе Крок Паркінен тыс өткен кез келген ирландиялық спорттық іс-шарада ең көп көрермен болып тіркелді. Нақты саны 70,000-ға жуық болуы мүмкін, себебі алдын ала өткен жасөсперімдер ойынының ортасында қақпалар ашылды. Корк командасының дайындығына көптеген адамдар кедергі келтірді. Олар Лимерик қаласының орталығындағы "Теміржол қонақүйінде" киім ауыстырғаннан кейін, көлікпен оқиға орнына баруды жоспарлаған, бірақ Эннис жолындағы адамдардың көптігіне байланысты ойыншылар көліктерін тастап, уақытында ойынға қатысу үшін көпшілік арасынан өтуге мәжбүр болды. Бірінші кезеңнің соңында Типперри 3–0 есебімен алға шықты. Ойын Ринг пен Джон Дойлдың төбелес салғанда, ал Том Молоуни Рингтің соққысынан құлаған деген хабарламалармен ащы аяқталды. Типперри ойынды 3–6 есебімен 0–7 есебімен жеңіп алды, бірақ кейбір ұлттық газеттерде Ринг Дойл мен Молоуниге де соққы бергені туралы қате ақпарат тарады. Кейін Ұлттық журналистер одағы оған кешірім сұрады. Топтық кезеңде жақсы өнер көрсеткеннен кейін, Корк 1962 жылы Килкеннимен лига финалында кездесуге жолдама алды. Корк үлкен жеңіліске ұшырауы мүмкін болды, бірақ Ринг гол соғып, Коркқа ойынды бастауға мүмкіндік берді. Килкенни қайтадан жиналып, Рингтің Корк үшін Крок Паркіндегі соңғы ойыны болған 1–8 есебімен 1–6 есебімен жеңіске жетті. Кейінгі Манстер чемпионаттарында Ринг жартылай финалда Уотерфордтан жеңілді. Бұл Корк үшін оның соңғы чемпионат ойыны болды. Ринг 1963 жылдың маусымында Уотерфордқа қарсы турнирлік ойын ойнады және кейіннен Корк құрамасының он бесінші ойыншысы ретінде қайтадан шақырылды. Манстердің Клэрге қарсы тоқсандық финалында Рингтің ойнамайтыны жарияланды. Корк 4–15 есебімен 2–11 есебімен жеңіп алды және ол Типперриге қарсы Манстердің жартылай финалында жеңілген Корк үшін ойыншы емес орынбасар ретінде қайтадан енгізілді. 1964 жылы Корк командасының жаттықтырушылары Рингті командаға қайтаруды қарастырды. Ол 1964 жылдың мамыр айында Коб қаласында өткен турнирлік ойынға шабуылшы ретінде таңдалды, бірақ ол күні қатарға шықпады. Осыған қарамастан, ол Корк чемпионат құрамына енгізілуі мүмкін деген болжамдар тарады. Джон Лайонс пен Джим Херли оның оралуына дауыс берді, бірақ қалған үш жаттықтырушы оны құрамнан шығаруға көпшілік дауыс берді. 25 жылдан кейін Ринг командадан шығарылды және оның командааралық карьерасы аяқталды.

Following defeat in the 1956 All Ireland final, it was expected by many that Ring, who was now thirty six years old, would retire from inter county hurling. No such announcement came and he was included on Cork's championship fifteen again for 1957. In the Munster semi final victory over Tipperary, he suffered a broken wrist which ruled him out of the subsequent Munster final. Cork lost that game to an up and coming Waterford side by 1–11 to 1–6. In 1958 Ring was named at full forward on the Best Hurling Team of the Year in the Sunday Review, however, Cork exited the championship at the hands of Tipperary in the Munster semi final. In 1959 Cork qualified to play Waterford in the Munster final. Ring contributed 1 5, including a late goal which looked like turning the game in Cork's favour, however, Waterford held out for a 3 9 to 2 9 victory. In spite of a lack of championship success, Ring finished the year by being named Caltex Hurler of the Year. He remains the oldest player ever to win the award. Ring finished the 1959–60 league as top scorer, including 3 4 in Cork's league final defeat by Tipperary. Both sides renewed their rivalry in the subsequent Munster final. Described as the toughest game of hurling ever played, Cork enjoyed most of the possession in the first half, however, Tipperary led by a goal at the interval thanks to the accuracy of Jimmy Doyle. They stretched their lead to five points in the final quarter, however, a last minute Cork goal left the result in doubt once again. Tipperary eventually won a gruelling contest by 4 13 to 4 11. 1961 followed a similar pattern to the year before. Ring was once again the top scorer for the 1960–61 season and, once again, Cork and Tipperary lined out against each other in the Munster final. An official attendance of 62,175 was the biggest ever recorded at a Cork Tipperary match, or at any Irish sporting event outside of Croke Park. The real attendance may have been as high as 70,000 as the gates were thrown open halfway through the preceding minor game. Cork's preparations were undermined by the large crowd. After togging off in the Railway Hotel in Limerick city centre, they had intended to travel by cars to the venue. The volume of bodies on the Ennis Road meant that the players had to abandon their cars and physically jostle their way through the crowd to make the throw in time. At half time Tipperary were out of sight by 3 3 to 0 1. The game ended on a sour note when Ring and John Doyle became involved in a punch up while Tom Moloughney was knocked to the ground, allegedly after being struck by Ring. Tipperary won the game by 3 6 to 0 7, however, Ring was wrongly named in some national newspapers as having hit both Doyle and Moloughney. The National Union of Journalists later issued an apology to him. After a good showing in the group stage, Cork qualified for a league final meeting with Kilkenny in 1962. Cork looked like they were in for a hefty defeat, however, a Ring goal gave Cork the lead against the run of play. Kilkenny regrouped and eventually secured a 1 8 to 1 6 victory in what was Ring's last appearance at Croke Park for Cork. The subsequent Munster championship saw Ring lose out to Waterford at the semi final stage. It would be his last championship game for Cork. Ring played a tournament game against Waterford in June 1963 and was again later picked for Cork's championship fifteen. On the day of the Munster quarter final against Clare, it was announced that Ring would not be playing. Cork won by 4 15 to 2 11 and he was again included as a non playing substitute for Cork's subsequent Munster semi final defeat by Tipperary. In 1964 the Cork selectors considered bringing Ring back onto the team. He was picked at corner forward for a tournament game in Cobh in May 1964, however, he didn't line out on the day. In spite of this there was speculation that he would be listed on Cork's championship panel. John Lyons and Jim Hurley had voted for his return, however, the other three selectors had the majority in leaving him off the panel. After 25 years Ring was effectively dropped and the curtain was brought down on his inter county career.

Мүмкін қайта оралу

1964 жылы Корк командасынан Рингтің алынып тасталуынан кейін, келесі жылы оның қайта оралу мүмкіндігі туралы аз сөз болды және Ринг зейнеткерлікке кеткені қабылданды. 1966 жылы оның аты қайтадан айтыла бастады, себебі Корк командасына қайта шақыруға мүмкіндік беретін бірнеше фактор болды. Типперридің Джон Дойлі өткен жылы өзінің сегізінші Бүкіл Ирландия медалін жеңіп алып, Рингтің көріне бірегей рекордын теңестірді. Сонымен қатар, клуб деңгейіндегі ойындары оның 45 жасында да округтегі ең үздік шабуылшы екенін көрсетті. Корк Клэр және Лимерик командаларын жеңіп, Мунстер финалына жолдама алғаннан кейін, оны командаға қайта шақыру мүмкіндігі туралы қызу әңгімелер тарады. Ринг өзінің қолдабары бар екенін мәлімдеді, алайда команда құрамын жариялағанда ол бастапқы он бес ойыншының тізімінде емес, қосалқы құрамда тіркелді. Оны қайта шақыру туралы шешім іріктеушілердің барлығынан бірауыздан қолдау таппады, бірақ басқа ойыншының орнына тағы бір Мунстер медалін және рекордтық тоғызыншы Бүкіл Ирландия медалін жеңу перспективасы Рингке ұнаған жоқ және ол тізімге енуден бас тартты. Бұл шешім оның кейін қайта оралуы туралы барлық болжамдарға нүкте қойды.

Алғашқы табыстары

Ринг 1941 жылы Мунстер командасына алғаш рет шақырылды. Ол Желі жолдары кубогының финалында пайдаланылмаған қосалқы ойыншы болды, Мунстер Лейнстерден 2:5 – 2:4 есебімен тартысқа түсті. Келесі жылы Ринг орталық шабуылшы болып, Мунстер финалға тікелей өтті, онда олар тағы да Лейнстермен кездесті. Алдыңғы жылғысынан өзгеше, Мунстер 4:9 – 4:5 есебімен жеңіске жетті, ал Ринг өзінің алғашқы Желі жолдары кубогының медалін жеңіп алды. 1943 жылы Мунстер командасының орта алаңында Глен Роверс пен Корк ойыншылары толық құрамымен өнер көрсетті, Рингтің серігі Джек Линч болды. Ойын қызықты болды, алайда Ринг екінші жеңімпаз медалін алды, Мунстер 4:3 – 3:5 есебімен жеңіске жетті. Келесі жылы ол әдеттегі орталық шабуылшы позициясына қайта оралды, Мунстер бірінші рет финалист Коннахттан 4:10 – 4:4 есебімен жеңіліс тапқаннан кейін қатарынан үшінші рет жеңіске жетті. Ринг 1945 жылы Мунстер командасында орталық шабуылшы ретінде ойнады, финалда дебют жасаған Ольстерге қарсы шықты. Ірі есеп – 8:8 – 2:0, Мунстердің Желі жолдары кубогында төртінші рет жеңіске жеткеніне тең рекордты орнатуына әкелді. Рингтің жартылай шабуылдағы серігі Глен Роверс командасынан Джим Янг болды, Мунстер 1946 жылғы Желі жолдары кубогының финалына тікелей өтті. Галвейден құралған Коннахт командасы алғашқы жеңіске жақын болды, бірақ Мунстер уақыт аяқталар алдында теңдікке жетті. Ринг Мунстер үшін ойынның батыры болды, өйткені 60 метрден берілген доптан соққан голы 3:12 – 4:8 есебімен жеңіске жеткізді. Бұл Мунстер үшін бес рет рекордты жаңартқан, ал Ринг үшін бесінші жеңімпаз медалі болды. 1947 жылы Мунстер алты рет қатарынан жеңіске жете алмады, Галвейден құралған Коннахт командасы тарихи 2:5 – 1:11 есебімен жеңіске жетті.

Бір қатарда алты рет

1948 жылы Корк ойыншылары Мунстер командасының үштен бірін құрады, себебі оңтүстік провинция Лайнстермен шешуші матчта кездесті. Ринг сол қанаттың шабуыл позициясына ауыстырылды, онда ол бірнеше керемет жекелеген шабуылдар жасады, соның бірі нәтижесінде жартылай уақытқа дейін Нед Дейлиге теңестіру үшін пас берді. Вин Бастон ойын соңына қарай жеңіс голын соқты, нәтижесінде Мунстер 3:5 – 2:5 есебімен жеңіске жетті. Бұл Рингтің алтыншы Теміржол кубогы медалі болды. Мунстер онжылдықты 1949 жылы Теміржол кубогының тоғызыншы кезектегі финалына қатысу арқылы аяқтады. Ринг Коннахт командасымен күш сынасқанда көзге түсті және оның жақтан берген добы қақпашы Шейни Дуганның қолынан сығалап, қақпаға кірген кезде Мунстердің алғашқы голын соқты. Ол үзілістен кейін 30 метр қашықтықтан берілген добын қақпаға енгізіп, екінші голды соқты. 5:3 – 2:9 есебімен жеңіс Рингке жетінші жеңімпаз медалін сыйлады. 1950 жылы Теміржол кубогының финалында Мунстер мен Лайнстер хоккейден бәсекелестікке қайтадан бет бұрды. Ринг тағы да Мунстер командасына қосылды, алайда, қатты жел, көптеген қате пастар және нашар шеберлік жайсыз және үйлесімсіз ойынға әкеп соқты. 0:9 – 1:3 есебімен жеңіс Рингке сегізінші Теміржол кубогы медалін сыйлады. 1951 жылы Теміржол кубогының финалында Лайнстермен кездесетін Мунстер командасында Ринг сол қанатқа ауыстырылды. Ол хоккей шеберлігін көрсетті және Мунстердің бірнеше голына үлкен үлес қосты. Оның ойын соңындағы 1:1 голы 4:9 – 3:6 есебімен жеңіске жеткізіп, тоғызыншы Теміржол кубогы медалін сыйлады. 1952 жылы Мунстер Теміржол кубогының шешуші матчында Коннахтпен кездесуге лайық болды, ал Ринг тағы да ерекше он жеңімпаз медалін алуға жақын болды. Ол тағы да өте жақсы өнер көрсетіп, бірінші таймда 1:3 гол соқты, ал үзілістен кейін екінші голды соқты. 5:11 – 4:2 есебімен жеңіс Рингке оныншы Теміржол кубогы медалін сыйлады. 1953 жылы Ринг Мунстер командасының капитаны болып тағайындалды, себебі оңтүстік провинция финалда Лайнстермен ойнауға лайық болды. Рингті Джим Хоган мен Джимми Хеффернан жақсы қорғады, алайда ол бірнеше рет олардан қашып, тар бұрыштардан әдеттегідей голдар соқты. Ол Мэтт Нюгент пен Шеймус Баннонға екі голдан пас берді, нәтижесінде Мунстер 5:7 – 5:5 есебімен жеңіске жетті. Бұл Мунстер үшін бес рет қатарынан жеңіске жеткен рекордтық көрсеткіш болды. Ринг тек он бірінші Теміржол кубогы медалін ғана емес, сонымен қатар, капитан ретінде кубокты қабылдап, құрметке ие болды. 1954 жылы Мунстер үлкен жетістікке жете алмады. Рингті тағы да Джим Хоган жақсы қорғады, нәтижесінде 0:9 – 0:5 есебімен жеңіс Лайнстерге 1941 жылдан бері алғашқы Теміржол кубогын сыйлады.

Cork players made up one third of the Munster team in 1948 as the southern province faced Leinster in the decider. Ring was moved to the left wing forward position where he made a number of spectacular solo runs, one of which resulted in a pass to Ned Daly for the equalising point just before half time. Vin Baston scored the winning goal shortly before the end, as Munster won by 3 5 to 2 5. It was Ring's sixth Railway Cup medal. Munster finished the decade by qualifying for their ninth successive Railway Cup final in 1949. Ring was the star player as Connacht provided the opposition and he secured Munster's opening goal when his sideline ball slipped through goalkeeper Seánie Duggans fingers and trickled over the line. He netted a second goal after the interval when he doubled on a flying ball from 30 yards out. The 5 3 to 2 9 victory secured a seventh winners' medal for Ring. The 1950 Railway Cup final saw Munster and Leinster renew their hurling rivalry. Ring was once again included on the Munster team, however, high winds, a large number of wides and a poor level of skill contributed to a drab and disjointed game. A 0 9 to 1 3 victory sealed an eighth Railway Cup medal for Ring. Ring was moved to left corner forward on the Munster team that faced Leinster in the 1951 Railway Cup final. He gave an exhibition of hurling and was vital to several Munster scores. His 1 1 in the closing stages sealed a 4 9 to 3 6 victory and a ninth Railway Cup medal. In 1952 Munster qualified to meet Connacht in the Railway Cup decider, while Ring was on the brink of collecting a remarkable tenth winners' medal. He was once again at his devastating best and scored 1 3 in the first half, before adding a second goal after the break. A 5 11 to 4 2 victory gave Ring a tenth Railway Cup medal. Ring was appointed captain of the Munster team in 1953 as the southern province qualified to play Leinster in the final. Ring was well marked by Jim Hogan and Jimmy Heffernan, however, he evaded them on several occasions to score some trademark points from tight angles. He set up Matt Nugent and Séamus Bannon for two goals, as Munster claimed a 5 7 to 5 5 victory. It was a record breaking sixth successive title for Munster. Not only did Ring claim an eleventh Railway Cup medal but he also had the honour of accepting the cup as captain. Munster failed to add to their great run of success in 1954. Ring was once again well marshalled by Jim Hogan as a 0 9 to 0 5 victory gave Leinster their first Railway Cup title since 1941.

Дамушы позицияның сақталуы

1955 жылы Ринг капитандыққа қайта оралды, себебі Мунстер финалда Коннахтпен ойнауға лайық болды. Ол оңтүстік провинциясының басты ойыншысы еді және құлағаннан кейін слиотарды желіге тигізіп, керемет гол соқты. Ол тағы үш ұпай қосып, Джози Хартенттің 6:8 – 3:4 есебімен жеңіске жеткендегі шешуші голына көмектесті. Капитан ретінде екінші рет кубокты қабылдағаннан кейін, Ринг кейіннен өзінің он екінші Теміржол кубогы медалін алды. 1956 жылы Мунстер Лайнстерден ауыр жеңіліс тапты. Алғашқы жиырма бес минутта 3:5 – 0:2 есебімен қалып қойған Мунстер ақырында 5:11 – 1:7 есебімен жеңілді. 1956 жылғы жеңілістен кейін Ринг 1957 жылғы Теміржол кубогы финалында Лайнстерге қарсы тамаша ойын көрсету арқылы өтелуге бел буды. Оның 3:5 көрсеткіші Шығыс провинциясын жеңуге жеткілікті болды. Оның алғашқы голы 40 метр қашықтықта слиотарды ұстап алып, Арт Фоулидің басынан өткеннен кейін соғылды. Екіншісі – жерден соққы, ал үшінші голы – Фоули слиотарды жоғалтқаннан кейін жасаған қимыл болды. 5:7 – 2:5 есебімен жеңіске жеткен Ринг өзінің он үшінші Теміржол кубогы медалін иеленді. Мунстер мен Лайнстер 1958 жылғы Теміржол кубогы финалында үшінші рет кездесті. Мунстер ойынға андердог ретінде кірді, ал Рингті Ник О'Доннелл жақсы қорғады. Ол қақпаға бірнеше өткір соққылар жасады, бірақ Олли Уолштің керемет қақпашылық шеберлігі оның гол соғуына кедергі келтірді. Өзінің деңгейіне сай келмейтін тыныш ойыннан кейін, Ринг 3:7 – 3:5 есебімен жеңіске жетіп, өзінің он төртінші Теміржол кубогы медалін жеңіп алды. Жасы ұлғайғанына қарамастан, Ринг 1959 жылғы Теміржол кубогы финалында Коннахтпен ойнауға лайық болған Мунстер құрамасына шақырылды. Бұл ойын ерекше болды, себебі ол жаңа Хоган трибунасының ресми ашылуын белгіледі. Ринг жағдайға сай келіп, 4:5 гол соғып, керемет өнер көрсетті. 7:11 – 2:6 есебімен жеңіске жеткен ол өзінің он бесінші Теміржол кубогы медалін алды.

Соңғы жылдар

Ринг 40 жасқа толуға жақындаған кезде, 1960 жылы ол Мюнстер командасына 20-шы рет қосылды, финалда қарсылас – Ленстер болды. Ринг қол жарақатының салдарынан жайлы ойын көрсетті. Осыған қарамастан, ол 6-27 есебімен жеңіске жеткен ойында екі ұпай қосты. Бұл оның теміржол кубогындағы 16-шы медалі болды. 1961 жылы Ринг Мюнстер командасына қосылғанда, провинцияаралық херлингтегі 20 жылдығын атап өтті. Финалдағы қарсылас – ескі жарыстас Ленстер болды, алайда Ринг алғаш рет шешуші ойын көрсетпеді. Ол бос тепкістерден екі ұпай жинады, бірінші таймның 25-ші минутында аяқ жарақатынан кейін алаңнан шықты. Джимми Дойл 2-6 ұпай жинап, Мюнстер 4-12 есебімен 3-9 жеңіске жетіп, бес рет қатарынан кубокты иеленді. 1962 жылы Мюнстер үшін бес рет қатарынан жеңіс бес реттен асып түсті, алайда 1963 жылы Мюнстер мен Ленстер төртінші рет теміржол кубогының финалында кездесті. Ринг 1-1 ұпай жинады, Мюнстер жеңіске үміткер болып көрінді, бірақ Ленстер 5-5 есебімен теңдікке жетті. Қайталама ойын қызықты болды, бірақ жаңбырға суланған алаң херлинг сапасына әсер етті. Ринг көңілі толмады және 15 минуттан кейін жарақат алып алаңнан шықты. Джимми Смит жеңіске жеткізетін ұпайды соқты, Мюнстер 2-8 есебімен 2-7 жеңіске жетті. Бұл Рингтің теміржол кубогындағы 18-ші медалі болды, сонымен қатар Мюнстер үшін оның соңғы ойыны болды.

Фарранферрис

1963 жылы Ринг Фарранферрис аға командасының Сент-Финбарр колледжіндегі тәлімгерлік рөлін қабылдады. Бұрын ол төреші және әртүрлі студенттерге бейресми кеңесші ретінде қатысқан, бірақ енді жаттықтырушылар құрамының маңызды мүшесі ретінде қосылды. Сол жылы Сент-Финбарр 1952 жылдан бергі алғашқы Доктор Харти кубогы финалына өту үшін Эннис CBS командасымен кездесті. Сеани Барри ең көп гол соққан ойыншы болды және 3-5 есебімен "Фарна" 4:9 есебімен жеңіп, Мунстер титулын жеңіп алды. 1963 жылдың 5 мамырында Сент-Финбарр колледжі Бэллифиннің Патрисиан колледжімен Бүкіл Ирландияның шешуші матчында кездесті. Ойынның үш тоқсанында қалып қойған "Сент-Финбарр" командасы, Сеани Барридің 2-4 голының арқасында соңғы минуттарда қайта жиналды. 4:8 - 3:4 есебімен жеңіс – олардың алғашқы Бүкіл Ирландия титулы болды. Бірнеше көңілі толмаған маусымдардан кейін Ринг әлі де тәлімгерлік қызметін атқарып тұрғанда, 1969 жылы Сент-Финбарр колледжі Харти кубогының финалына өтті. Coláiste Chríost Rí командасы Корк дербиінде қарсыласты қамтамасыз етті. Дони Коллинз және Тим Кроули – Сент-Финбарр колледжінің 6:11 - 2:7 есебімен жеңіске жетіп, екінші Мунстер титулын жеңіп алғандағы негізгі ойыншылар болды. 1969 жылдың 27 сәуірінде өткен Бүкіл Ирландия финалында қарсыласты Сент-Кирэн колледжі болды. Фрэнк О'Брайен өміріндегі ең жақсы ойынын ойнады және 4-2 ұпай жинады, бірақ Сент-Кирэн "Фарнаның" күшті қарсыласына төтеп бере алмады. 5:15 - 2:1 есебімен жеңіс Сент-Финбарр колледжіне екінші Бүкіл Ирландия титулын сыйлады.

Глен Роверс

1972 жылы Ринг Глен Роверс аға командасының іріктеушісі болды, команда алдыңғы турларда бірнеше күтпеген нәтижелерге қол жеткізіп, Югалға қарсы чемпионаттың шешуші ойынына жолдама алды. Глендер фавориттер саналды, алайда, бірінші кезеңде 1:8-ге қарсы 12:0 есебімен ұтылып қалды. Youghal үшінші тоқсанға дейін басымдықты сақтап тұрды, бірақ Пэтси Харт екінші голын соғып, Глен командасын қайта жандандырды. Том Бакли үшінші голды соқты, нәтижесінде Глен Роверс 3:15-ке қарсы 1:10 есебімен жеңіске жетті. Кейін Роскреаны 2:9-ға қарсы 1:10 есебімен жеңіп, Мунстер титулын қамсыздады. Глен Роверс кейіннен Сент-Ринагпен Бүкіл Ирландия финалында ойнауға лайық болды, бірақ Оффали және Ленстер чемпиондарының матчты кейінге жылдыру туралы өтініші қабылданбағаннан кейін, Глен Роверс комитет шешімімен чемпион атанды. Алайда, клуб ойынды өткізіп, өз алаңында жеңіске жеткісі келді. Крок Паркіне ойын-сауық құндылығы жоқ матчты көру үшін небары бірнеше жүз көрермен келді. Қақпашы Финбарр О'Нилл Глен Роверсті бірнеше рет құтқарып, Корк командасы бірінші кезеңте 1:10-ға қарсы 1:3 есебімен көшбасшылыққа шықты. Сент-Ринагтың бірінші жартыда соққан алты голы жағдайды жақсартпады. Глен Роверс қайта бастағаннан кейін ең көп айырмашылықты 11 ұпайға жеткізді. Базил Джонсон Сент-Ринаг үшін гол соқты, бірақ бұл тым кеш болды, себебі Глен Роверс 2:18-ге қарсы 2:8 есебімен жеңіске жетті. Бұл жеңіс Рингке іріктеуші ретінде Бүкіл Ирландия клубтық жеңісін сыйлады. 1973 және 1975 жылдары Блэкроктан жеңілгеннен кейін, Глен 1976 жылы тағы бір чемпионаттың шешуші ойынына қатысуға лайық болды. Блэкрок қайтадан қарсыластар болды, бірақ Ринг өткен жылғы жеңілістен бастап осы ойынды жоспарлап келді. Гленнің қарт құрбысы Пэтси Харт маңызды 2:2 есебімен гол соғып, Глен Роверс 2:7-ге қарсы 0:10 есебімен жеңіске жетіп, 24-інші чемпионатын жеңіп алды. Мунстердің Оңтүстік Либертиге қарсы келесі шешуші ойыны қиын болды, кем дегенде үш ойыншы алаңнан қуылды. 2:8-ге қарсы 2:4 есебімен Глен Роверс үшінші Мунстер титулын жеңіп алды. Рингтің командасы 1977 жылдың 27 наурызында Камросспен Бүкіл Ирландия финалында кездесуге қатысты. Глен командасы 1973 жылғы жеңісінен тоғыз ойыншысымен чемпиондық атаққа үміткер болды. Камросстың құрамында Кадди отбасынан сегіз мүше болды, олар бірінші жартылайда Гленді тежеп тұрды. Глен Роверс ойынның екінші жартысында жеңіске жетіп, 2:12-ге қарсы 0:8 есебімен жеңіске жетті. Ринг үшін бұл іріктеуші ретінде екінші Бүкіл Ирландия титулы болды.

In 1972 Ring was a selector with the Glen Rovers senior team that, after a series of upsets in the earlier rounds, qualified for the championship decider against Youghal. The Glen were the hot favourites, however, they trailed by 1 8 to 12 st the interval. Youghal still held the upper hand at the three quarter stage, however, Patsy Harte netted his second goal to steady the Glen team. Tom Buckley scored a third as glen Rovers eventually triumphed by 3 15 to 1 10. A subsequent 2 9 to 1 10 defeat of Roscrea secured the Munster title. Glen Rovers later qualified to play St. Rynagh's in the All Ireland final, however, after the Offaly and Leinster champions' request for a postponement was denied, Glen Rovers were declared champions by committee. The club, however, preferred to contest the game and win it on the field of play. Only a few hundred spectators turned out at Croke Park to witness a game that lacked any entertainment value. Goalkeeper Finbarr O'Neill saved Glen Rovers on a number of occasions and the Cork team had a 1–10 to 1–3 lead at the interval. St. Rynaghs' six first half wides did not help the situation. Glen Rovers stretched their lead to eleven points just after the restart. Basil Johnson got a goal for St. Rynagh's, however, it was too little too late as Glen Rovers won by 2–18 to 2–8. The victory gave Ring an All Ireland club victory as a selector. After defeats at the hands of Blackrock in 1973 and 1975, the Glen qualified for yet another championship decider in 1976. Blackrock were the opponents once again, however, Ring had been planning for this game since the previous year's defeat. Glen veteran Patsy Harte rolled back to years to score a vital 2 2 as Glen Rovers secured their 24th championship after a 2 7 to 0 10 victory. The subsequent Munster decider against South Liberties was a tough affair, with no less than three players being sent off. A 2 8 to 2 4 secured a third Munster title in all for Glen Rovers. Ring's side subsequently qualified for the All Ireland final meeting with Camross on 27 March 1977. The Glen, with nine survivors from their previous victory in 1973, were the hot favourites for the title. Camross, which featured eight members of the Cuddy family, held the Glen in the first half. Glen Rovers powered on after the interval to secure an easy 2 12 to 0 8 victory. For Ring it was a second All Ireland title as selector.

Қоршау

Ринг алғаш рет 1972-1973 жылғы маусымда Корк аға харлинг командасын іріктеу комитетіне енгізілді. Корк үшін сәтсіздікке ұшыраған лига және чемпионат өтті, және ол бір жылдан кейін іріктеу комитетінен шығарылды. 1975 жылдың қыркүйегінде Ринг қайтадан іріктеу комитетіне тағайындалды. Жеңістер дереу келді, өйткені Корк қазан айында Уэксфордты 3-13 есебімен 2-7 жеңіліске ұшыратқаннан кейін үшінші рет Орайхтас кубогын жеңді. Корк 1976 жылы Лимерикті 3-15 есебімен 4-5 жеңгеннен кейін Мунстер титулын жеңіп алды, содан кейін 5 қыркүйекте Уэксфордпен Бүкіл Ирландия финалында кездесті. Уэксфорд жақсы бастап, алты минуттан кейін 2-2 есебімен ұпай алмады. Уэксфорд ойынның соңына он минут қалғанда екі ұпаймен көшбасшылықты иеленді, бірақ Ринг, іріктеуші ретінде, ойынды шешкен тактикалық өзгеріс жасады. Мик Джейкоб Уэксфордтың орталық қорғаушысы ең тұрақты ойыншы болды, бірақ Ринг Джимми Барри Мерфиді орталық шабуылға көшірді, ол шаршаған Джейкобтан әлдеқайда сергек болды. Барри Мерфи Пэт Мойланның екі ұпайына дейін екі жылдам ұпай жинады, ал Рей Камминстің соққысы Коркқа 2-21 есебімен 4-11 жеңіс сыйлады. Бұл Рингтің іріктеуші ретінде Бүкіл Ирландиядағы алғашқы жеңісі болды. 1977 жылы Корк Клэрмен провинциялық финалда кездесті, сол күні қарулы қарақшылар ойынның екінші жартысында қақпадан 24 579 фунт стерлинг алып кетті. Клэр ертерек пенальти берді, бірақ олар толық қорғаушы Джим Пауэрге көрсетілген даулы қызыл карточка Корк үшін жағдайды өзгерткенге дейін көшбасшылықты алуға тырысты, нәтижесінде 4-15 есебімен 4-10 жеңіске жетті. 1977 жылғы 4 қыркүйекте өткен Бүкіл Ирландия финалы өткен жылғы ойынның қайталануы болды, Уэксфорд қайтадан қарсылас болды. Ойынға дейін Корк капитаны және толық қорғаушысы Мартин О'Доэрти Уэксфордтың шабуылшысы Тони Доранды қорғауға қатысты алаңдаушылығын білдірді. Ринг О'Доэртиге толық шабуылшы сияқты ойнауды және жаңа рөлде толық қорғаушы позициясын көрген қозғалыста бірінші болып допқа ие болуды кеңес берді. О'Доэрти жылды "Жұлдыздар" құрамасының толық қорғаушысы ретінде аяқтады. Ринг сонымен қатар Джеральд Маккартиді орталық шабуылға көшіруде маңызды рөл атқарды, онда ол Тони Доранның ықпалын жоюға міндеттелді, бұл Джимми Барри Мерфи өткен жылы жасағандай болды. Сеани О'Лири, матч алдындағы жаттығу кезінде мұрнын сындырған, ойынның соңғы ширегіне кіргенде Корк үшін шешуші гол соқты, ал Мартин Коулман Кристи Киогтың қайта оралуын болдырмау үшін керемет сейм жасады. 1-17 есебімен 3-8 жеңісі Рингтің іріктеуші ретінде екінші Бүкіл Ирландия жеңісін әкелді. Корк 1978 жылы Клэрді 0-13 есебімен 0-11 жеңіліске ұшыратқаннан кейін провинциялық титулды қайта жеңіп алды. Бұл жеңіс 1978 жылғы 3 қыркүйекте Килкеннимен Бүкіл Ирландия финалында кездесуге жол ашты. Ринг Корк командасының жеңіске жететініне толық сенімді болды, өйткені ол Килкенни командасын ең нашар командалардың бірі деп санады. Корк командасы Джимми Барри Мерфидің голының арқасында 1-15 есебімен 2-8 жеңіске жетіп, Бүкіл Ирландия чемпионы атанды. Бұл үшінші қатарынан Бүкіл Ирландия титулы болды, Рингтің өзі ойнаған шақта команда үшінші рет чемпионатта жеңіске жеткені. Бүкіл Ирландия финалындағы жеңісі Рингтің Крок-парктегі соңғы ойыны болды.

Ring was first included on the Cork senior hurling team selection committee during the 1972 73 season. Disappointing league and championship campaigns followed for Cork and he was dropped from the selection committee after just one year. In September 1975 Ring was reappointed to the selection committee. Success was immediate as Cork secured their third successive Oireachtas Cup in October following a 3 13 to 2 7 defeat of Wexford. Cork annexed the Munster title in 1976 following a 3–15 to 4–5 defeat of Limerick before facing Wexford in the All Ireland final on 5 September 1976. Wexford got off to a great start and were 2–2 to no score ahead after just six minutes. Wexford had a two point lead with ten minutes to go, however, Ring, as selector, made a tactical switch which won the game. Mick Jacob had been Wexford's most consistent defender at centre back, however, Ring moved Jimmy Barry Murphy to centre forward and he was much fresher than the tiring Jacob. Barry Murphy picked off two quick points before two from Pat Moylan and a kicked effort from Ray Cummins gave Cork a 2–21 to 4–11 victory. It was Ring's first All Ireland victory as selector. Cork faced Clare in the provincial decider in 1977, on a day when armed robbers made away with the takings from the gate of £24,579 during the second half of the game. Clare conceded an early penalty but they fought back to take the lead until a contentious red card for full back Jim Power turned the tide for Cork and they fought on win by 4–15 to 4–10. The subsequent All Ireland final on 4 September 1977 was a repeat of the previous year, with Wexford providing the opposition once again. Prior to the game the Cork captain and full back, Martin O'Doherty, had expressed his concerns over marking Wexford sharp shooter Tony Doran. Ring advised O'Doherty to play as if he were the full forward and to get to the ball first in a move which saw the position of full back in a new role. O'Doherty finished the year as the All Star full back. Ring was also instrumental in moving Gerald McCarthy to centre forward where he was charged with negating the influence of Tony Doran as Jimmy Barry Murphy had done the year before. Seánie O'Leary, who broke his nose in the pre match warm up, scored the decisive goal for Cork as the game entered the last quarter, while Martin Coleman brought off a match winning save from Christy Keogh to foil the Wexford comeback. A 1–17 to 3–8 victory gave Ring his second All Ireland as selector. Cork secured the provincial title again in 1978 following a narrow 0–13 to 0–11 defeat of Clare. This victory paved the way for an All Ireland final showdown with Kilkenny on 3 September 1978. Ring had the utmost confidence that Cork would win as he considered that Kilkenny team to be one of the poorest he had ever seen. Cork secured the All Ireland title as a Jimmy Barry Murphy goal helped the team to a 1–15 to 2–8 victory. It was a third successive All Ireland title, the first time since Ring's own playing days that a team had secured a championship hat trick. The All Ireland final victory was his last visit to Croke Park.

Өлім

Рингтің жасы елуден асса да, денсаулығы нашар екенін көрсететін ешқандай белгі болмады. Өмірі бойы темекі тартпаған және ішімдік ішпеген ол, қайтыс болған күнінен екі күн бұрын сквош ойнау арқылы белсенділігін сақтап келді. 1979 жылдың 2 наурызында, жұма күні Ринг Корк қаласының орталығындағы дәрігері және бұрынғы командаласы доктор Джим Янгпен кездесуге дайын болды. Сағат 15:30-да Моррисон аралындағы Корк сауда колледжінің жанынан өтіп бара жатып, күшті жүрек ұстамасынан зардап шегіп, құлап түсті. Жедел жәрдеммен Оңтүстік ауруханасына жеткізілді, бірақ келген кезде қайтыс болды. Ол 58 жаста болды. Оның қазасы Ирландия халқына, әсіресе Корк тұрғындарына үлкен қайғы әкелді. Оның жерлеу рәсімі Коркте бұрын-соңды болмаған ең ірі шаралардың бірі болды, көшелерді 60 мыңға жуық адам толтырды. Бұл сонымен қатар Рингтің бұрынғы Мунстер және Бүкіл Ирландия қарсыластарының көптеген өкілдері қатысқан ерекше құрмет көрсету болды. Ферренферри оқушылары құрмет қарауына тұрды, ал оның табыты Глен Роверстің қара, жасыл және алтын түстерімен жабылған еді. Көңіл айту кітаптарының отызы мыңдаған адамдармен толтырылды. Жерлеу рәсімін епископ Корнелиус Люси басқарды, ал басты діни қызметкер бұрынғы Корк командаласы Джек Линчтің інісі, шамамен Чарли Линч болды. Басқа да бұрынғы Корк командаластары Кон Коттрелл, Берни Коттер және Дж. Дж. О'Брайен қатысты. Рингтің табыты Корк және басқа округтерден келген танымал спортшылармен Клойндегі Сент-Колман шіркеуінің зиратына көтеріліп әкелінді. Рингтің қабірі басындағы сөзді Джек Линч сөйледі.

Отбасылық өмір

Ринг 1962 жылдың 12 қыркүйегінде Баллинлоудағы Лурд шіркеуінде Рита Тейлорға үйленді. Қаланың ішінде және айналасындағы қозғалыс бір сағаттан астам уақытқа тоқтады, мыңдаған адам үйлену тойын көруге келді. Ұлттық радио хабар таратушысы Radio Éireann үшін бұл үлкен өзгеріс болды, олар оқиға туралы жаңалықты негізгі жаңалықтар бюллетеніне қосты. Бұл спортшының үйлену тойы туралы алғашқы хабарлама болды. Жаңа ғана құрылған Telefís Éireann телеарнасы да тойды "Nine O'Clock News" үшін түсірді. Рингтер некелік өмірінің көп бөлігін Баллинтемплдегі Авондейл паркінде өткізді. Балаларын тәрбиелеуде олар жеке трагедияны бастан өткерді: 1963 жылы Кристи мен Джон есімді екі ұл дүниеге келді, алайда Джон нәресте кезінде қайтыс болды. Олардың қызы Мэри 1966 жылы дүниеге келді.

Ескерткіштер

Оның қайтысынан кейін көп ұзамай, "Ринг" еске алу комитетінің басты мақсаты – оған лайықты ескерткіш орнату болды. Рингтің Клойндегі бұрынғы үйінің орны таңдалды, себебі ол сонымен қатар Клойн ойын алаңына кіреберіс ретінде де қызмет етеді. Мүсінші Ян Гулет болса, Мидлтон қаласынан шыққан мүсінші Майкл Шиди Килкеннидің әктасын қолданып, ескерткіштің негізіндегі жазуды жасады. Рингтің ағасы Уилли Джон ескерткіш қабырғаларын салу жұмысының көп бөлігін атқарды. Ескерткіш 1983 жылғы 1 мамырда Джек Линч тарапынан ашылды. Бірнеше жылдан кейін Корк әуежайына Рингтің мүсінін қою жоспарланды. Бұл идея екі жылдық жобаға әкелді, онда он екі мүсіншінің ең үздік жұмысы іріктелді. 1995 жылы Рита Ринг Сеан Маккартидің жеңімпаз мүсінін ашты. Он жылдан астам уақыт өткен соң, жаңа мүсін жасалып, терминалдың алдындағы негізгі тұраққа орналастырылды. 2010 жылы әуежайға Рингтің атын қою мүмкіндігі қарастырылды. 1987 жылы Корк қалалық әкімдігі Ли өзені арқылы жаңа көпір салуға рұқсат берді. Корк опера театрына жақын орналасқан және өзеннің солтүстік арнасын кесіп өтетін бұл көпір Эмметт алаңын Кароллдің жағажайымен байланыстырады және оған Кристи Ринг көпірі деп аталды. 1988 жылы Корк округінің басқармасы танымал футбол алаңы Flower Lodge-ді сатып алғаннан кейін, кең ауқымды жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1993 жылғы 23 мамырда Рингтің құрметіне Páirc Chriostóir Uí Rinn ресми түрде ашылып, пайдалануға берілді. 2005 жылы екінші деңгейдегі хоккей командалары үшін жаңа чемпионат құрылып, ол Christy Ring Cup деп аталды.

Танымал мәдениетте

1964 жылы Ринг Луис Маркустың фильмінің басты жұлдызы болды. Фильмде оның өмірі мен көптеген жеңістері емес, керісінше, ойынның түрлі шеберліктерін Рингтің өзі көрсетіп, 1960 жылғы лига финалының жарқын сәттерімен аяқталады. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі 16 қазан 1964 жылы Корк қаласындағы «Савой» кинотеатрында өтті және бірнеше апта бойы көрсетілді. «Г. А. А. Rebel Cork жырлары» атты жинақта Ринг туралы 20 жеке туынды бар, соның ішінде Шон О Туаманың ирланд тіліндегі өлеңі де бар. Тео Дорган мен Билли Рамселл де Ринг туралы өлеңдер жазған. Ақын Том Френч оның қазасына арнап «Пиета» атты өлең жазды. Ринг туралы бірнеше өмірбаян жазылған, оның ішінде Вал Дорганның «Кристи Ринг» (1980) және Тим Хорганның «Кристи Ринг: Хёрлингтің ең ұлысы» (2007) кітаптары бар.

Дәйексөздер

"Дәрігер үшін! Дәрігер үшін!" Рингтің 1952 жылғы чемпионатта Корк командасы Типперриді жеңгеннен кейін Эамонн Янгқа айтқан қуанышты сөзі. "Дәрігер" – Янгтың ағасы, Джим Янг, ол Корк командасының қатарынан төрт рет жеңіске жеткен құрамында ойнаған. Мунстер финалын жеңіп алып, Корк Типперридің қатарынан төртінші рет Бүкіл Ирландия титулын жеңіп алу мүмкіндігінен айырды және тоғыз рекордымен теңесуіне бөгет қойды. "Енді біз бәрінде ең жақсымыз." Рингтің 1954 жылы Глен Роверс және Сент-Николаспен екі ойыннан жеңіске жеткеннен кейінгі пікірі. "Допқа назар салып қара, тіпті ол төрешінің қалтасында болса да." "Енді бұл тыныш емес, жігіт." Рингтің 1956 жылғы Мунстер финалында төрт минуттың ішінде үш гол соққаннан кейін Лимериктің Донал Бродерикке берген жауабы. Бродэрик Рингтің 50 минуттан астам уақыт бойы есеп ашпауына себеп болды және ол тыныш күнді өткізіп жатқанын айтты. "Бабс, егер Джимми Дойл сендей күшті болса, ешкім ең жақсы кім екенін сұрамас еді." Рингтің Бэбс Китингке барлық уақыттағы ең ұлы шабуылшы деп кімді есептейтінін сұрағандағы сөзі. "Мен қалыпты емес нәрселерді жасауды және қорғаушыларды алаңдатуды ұнатамын. Көбінесе басқалар мүмкін емес деп ойлайтын нәрселерді жасауға тырысамын." "Менің шабуылшы күндерім аяқталды. Ешкім "Ең жақсы шабуылшылар өткенге жатады" демесін, олар қазір бізбен және одан да жақсылары келеді." "Егер мен сен сияқты жолаушыларды тасымалдамасам, кем дегенде сегіз рет жеңіске жетер едім." Рингтің бұрынғы Корк командаласына айтқан қатал сөзі. Аты-жөні аталмаған бұрынғы ойыншы сол кезде округтік кеңестің лауазымды тұлғасы болды және Рингтің ресми рұқсатнамасысыз матчқа кіруге тырысқаны туралы сұрақ қойды: "Бірақ Кристи, сенде [рұқсатнамаң] болуы керек. Сен сегіз Бүкіл Ирландия медалін жеңіп алдың." "Мұрынмен ойнамайсың." Рингтің 1977 жылғы Бүкіл Ирландия финалы алдындағы жаттығу кезінде слютардың соққысынан мұрны сынғаннан кейін Бүкіл Ирландия финалына қатыса алмасынан қорқып отырған Сеани О'Лириге берген жауабы. "Байқау маған ең маңызды нәрсе болды. Мен үшін ең маңыздысы – ойын ойнау еді. Мен одан не алдым немесе соңында не болды маңызды емес, Корк үшін ойнау ең маңызды нәрсе болды." "Глен мен үшін көп нәрсе білдіреді. Гленнің рухын қалай сипаттауға болады, мен "Барс" немесе "Роки" немесе Клойннің рухын қалай сипаттауға болады, мен білмеймін. Олардың ойынды қалай ойнау керектігі туралы дәстүрі бар, ол қатты және қиын болуы керек." "Бүгін менің орнымда басқа біреуді шақыру керек еді. Олар мен туралы айтуды тоқтату керек." Рингтің 1979 жылы қайтыс болғанға дейін Донча О Дулаингпен жасаған сирек телеинтервьюде айтқан сөзі.

"For the Doc! For the Doc!" Ring's jubilant statement to Éamonn Young following Cork's defeat of Tipperary in the 1952 championship. "The Doc" refers to Young's brother, Dr. Jim Young, who played with Ring on the Cork four in a row team. In winning the Munster final, Cork had prevented Tipperary from the possibility of winning a fourth successive All Ireland title and equalling the record of the nine. "We're the best in everything now." Ring's comment after completing a championship double as a dual player with Glen Rovers and St. Nicholas' in 1954. "Keep your eye on the ball, even when it's in the referee's pocket." "It isn't so quiet now boy." Ring's riposte to Limerick's Donal Broderick after scoring three goals in four minutes to win the 1956 Munster final. Broderick had held Ring scoreless for more than fifty minutes and had commented that he was having a quiet day. "Babs, if Jimmy Doyle was as strong as you and I nobody would ever ask who was the best." Ring's comment to Babs Keating when pressed on who he considered to be the greatest hurler of all time. "I like to do the unorthodox and keep defenders worried I usually attempt what other people might think is impossible." "My hurling days are over. Let no one say the best hurlers belong to the past, they're with us now and better yet to come." "And if I hadn't been carrying passengers like you, I'd have won at least eight more." Ring's withering put down to a former Cork teammate. The unnamed former player was, by then, a county board official and questioned Ring as to why he tried to get into a match without his official pass by saying: "But Christy, you ought to have [your pass]. You won no less than eight All Ireland medals". "You don't play hurling with your nose." Ring's reply to Seánie O'Leary who feared he may miss the All Ireland final after breaking his nose when a sliotar struck him during the warm up prior to the 1977 All Ireland final. "The contest was the most important thing for me. Playing the game was the most important thing as far as I was concerned. It wasn't what I got from it or what was at the end but to play hurling for Cork that was the most important thing." "The Glen has meant a lot to me. I don't know how you describe the spirit of the Glen, no more than describe the spirit of "the Barr's", or "the Rockies" or the spirit of Cloyne I don't know it's just that they have this tradition of playing the game as it should be played; hard and tough." "You should have somebody else here today instead of me. It's about time they stopped talking about me." Ring in a rare television interview with Donncha Ó Dúlaing shortly before his death in 1979.