Bristol қонақүйлерінің тарихы мен географиясы

Кіріспе

Халықаралық қонақ үй

"Бристоль" қонақ үйі – әлем бойынша 200-ден астам қонақ үйдің атауы. Олардың арасында Париждегі "Le Bristol", Варшавадағы және Венадағы "Hotel Bristol" сияқты сәнді еуропалық қонақ үйлерден бастап, Сан-Францискодағы SRO (бір адамдық бөлме) "Bristol" сияқты бюджеттік қонақ үйлер де бар. Олар тізбектей біріктірілмеген, тек Бразилияда "Bristol Hoteis & Resorts" компаниясы ел бойынша "Bristol" деген атпен оншақты қонақ үйді біріктіреді.

Шығу тегі

Бристоль атты алғашқы қонақ үй Париждегі Вендом алаңында ашылды. Ол 1816 жылы есігін ашты және кейіннен Эдуард VII атанған Уэльс принцінің сүйікті орнына айналды, оның люксі сол жерде орналасқан еді. 1916 жылы жабылғанда оның атына қатысты тартыс туды, нәтижесінде Гипполит Джаммет жеңіске жетіп, жақын маңдағы Сент-Оноре көшесінде Le Bristol Paris қонақ үйін ашты, бүгінде ол қаланың бес жұлдызды сарай қонақ үйлерінің бірі. Атаудың екі мүмкін түбірі бар: біріншісі – Англияның Бристоль порты, екіншісі – Бристольдің төртінші графы және Дерри епископы Фредерик Херви (1730–1803). Оның өмірбаяуын жазған автордың айтуынша: «Епископ саяхатшы ретінде кеңінен танымал болды және барлық жақсы нәрселерді білуші ретінде оның беделі зор болғандықтан, Лорд Бристольдің қонақ үйі ол қоныстанған әрбір қала мен елді мекенде ең танымал және құрметті орынға ие болды, сонымен қатар бүкіл Еуропа бойынша кездесетін Бристоль қонақ үйлерінің алғабасы болды». Лорд Бристоль Наполеон соғыстарының басында (1803–15) Италияда қайтыс болды, бұл Ұлы саяхатты тоқтатты. Париждегі Бристоль – соғыстан кейінгі бейбітшілік кезеңінде құрлықаралық туризмді қайта жандандыру үмітімен ашылған көптеген қонақ үйлердің бірі еді. Римдегі Бернини Бристоль сияқты көптеген қонақ үйлер логотипінде Бристоль қаласының гербін пайдаланады, бұл олардың аты граф-епископтың есімімен емес, қаланың атымен байланысты деген болжамға негізделген. Алайда, Бристоль әулеті өздерінің гербін кез келген қонақ үйге пайдалануға рұқсат бергенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ, ал қаланың гербін аристократиялық бейне жасау үшін еркін қолдануға болады.

Қазіргі заманғы тарату

Қазір Италияда осы атпен 50-ден астам қонақ үй бар, ал Францияда шамамен 30-ға жуық. Эдвард дәуіріндегі көптеген сәнді «Бристоль» қонақ үйлері (мысалы, Болию-сюр-Мер, Лондон, Лугано, Мар-дель-Плата, Нью-Йорк, Неаполь және Санкт-Петербург) бүгінгі күнге жетпеді, бірақ 2012 жылы Санкт-Петербургте жаңа «Бристоль» қонақ үйі ашылды, ал Одессадағы «Бристоль» қонақ үйі (1899) Совет кезеңінде «Кра́сная» деп атауы өзгертілгеннен кейін қайтадан «Бристоль» атын алды. Ең көне әлі жұмыс істеп тұрғандарының бірі – 1874 жылы ашылған Римдегі «Бернини Бристоль». «Бристоль» қонақ үйлері 1951 жылдан бері Бейрутте «Le Bristol Hotel Beirut» арқылы Таяу Шығыста да өкілдік етеді. Заманауи қонақ үйлердің арасында осы атты Франкфурт, Сан-Диего және Үндістандағы Гургаондағы қонақ үйлер де пайдаланады. Англиядағы Бристоль қаласында 2007 жылға дейін «Бристоль» атты қонақ үй болған жоқ, ол кезде «Jurys Hotel Bristol» жай ғана «The Bristol» деп атын өзгертті.

Қауымдастықтар

Валери Соланас, "С.К.У.М." манифестінің авторы және Энди Уорхолға жасаған қастандық әрекетінен кейін, Сан-Францискодағы Мейсон көшесіндегі "Бристоль" қонақ үйінің 202-ші бөлмесінде қайтыс болды. Ричард Рамирес (сонымен қатар Night Stalker) 1985 жылы өлтiрiс жасаған кезінде осы қонақ үйдің 315-ші бөлмесінде тұрған. "Не болды, док?" (1972) комедиялық фильмінде Барбра Стрейзанд пен Райан О'Нил қатысқан, ал Хилтон қонақ үйі "Бристоль қонақ үйі, Сан-Франциско" ретінде бейнеленген. Атақты Black Cat Bar бастапқыда осы ғимараттың жертөлесінде орналасқан, кейін 1906 жылдан 1921 жылға дейін Афина қонақ үйі деп аталды. "Қара мысық" кейін Сан-Францискодағы Монтгомери көшесі, 710-да Солтүстік Бичте орналасқан. 1939 жылы қарашада Ослодағы "Бристоль" қонақ үйінде Ханс Фердинанд Майер, "сіздің жағыңыздағы неміс ғалымы", британдықтарға жіберілген техникалық ақпараттың ірі ағып кетуі – "Осло есебін" жазды. "Бристоль" қонақ үйі, Варшава 1901 жылы Краковское Предмисте ашылды. 1990 жылдары түпнұсқа стилінде толыққанды қайта жаңартылып, Маргарет Тэтчердің қатысуымен қайта ашылды, бұл оқиға оның естеліктерінің соңғы тарауын құрайды. "Бристоль" қонақ үйі (Берлин) 1891 жылы ашылып, 1943 жылы әуе шабуылынан қирады. Ол 1897 жылы IAA (Internationale Automobil Ausstellung) алғашқы халықаралық автосалонын өткізді және Уильям Манчестердің қару өндіруші туралы кітабында егжей-тегжейлі баяндалған Крупп ісіне қатысты. Венадағы бес жұлдызды қонақ үй Вена мемлекеттік опера театрының қарама-қарсысында орналасқан, Австриядағы ең эксклюзивті қонақ үйлердің бірі болып табылады және оны мейманханашы Георг Хохфильцер қайта құрылымдады. Бұл жерде көптеген тарихи тұлғалар, соның ішінде Тедди Рузвельт қонақ еткен. 1936 жылы Уэльс принці мен Уоллис Симпсон олардың қарым-қатынастарының шыңында осында болды; ең сәнді люкс оның құрметіне аталған. 1938 жылы қонақ үй еврей иесі Самуэль Шаллинджер Терезиенштадт концлагеріне депортацияланар алдында өз үлесін сатуға мәжбүр болған кезде арийлендіруге ұшырады. Леон Троцкийді "Бристоль" қонақ үйінде (Копенгаген) Сталинге қарсы қастандық жоспарлау үшін басқалармен кездескен деп айыптады. 1937 жылы Дьюи комиссиясы қонақ үйдің 1917 жылы өртенгенін көрсеткен соң, оның кінәсіздігі дәлелденді. Le Bristol қонақ үйі (Бейрут) – 2005 жылы Сирияның әскери күштерінен Ливанның тәуелсіздігі дайындалған Бейрут қаласындағы ең эксклюзивті қонақ үйлердің бірі. "Бристоль" қонақ үйі, Белград 1912 жылы ашылды; ғимараттың сәулеттік ерекшеліктері жоғары бағаланады: ол Белградтағы қазіргі заманғы сәулет өнерінің антологиялық үлгісі және қаладағы Сецессия архитектурасының шыңы ретінде танымал. 1987 жылы ол мәдени ескерткіш деп жарияланды.

Valerie Solanas, author of the S. C. U. M. Manifesto and attempted assassin of Andy Warhol, died in room 202 of the Hotel Bristol, 56 Mason Street, San Francisco. Richard Ramirez (a. k. a. Night Stalker) stayed in the same hotel, room 315, during his killing spree in 1985. The comedy film What's Up, Doc? (1972), starring Barbra Streisand and Ryan O'Neal, features the Hilton Hotel as the "Hotel Bristol, San Francisco". The famous Black Cat Bar was originally in the basement of this building, then named the Athens Hotel, from 1906 to 1921. The Black Cat was later located in North Beach at 710 Montgomery Street in San Francisco. The Hotel Bristol, Oslo, was where, in November 1939, Hans Ferdinand Mayer "a German scientist, who is on your side" wrote the Oslo Report, a major leak of technical information passed to the British. Hotel Bristol, Warsaw opened in 1901 on Krakowskie Przedmieście. Thoroughly refurbished in its original style in the 1990s it was reopened by Margaret Thatcher, an event that forms the final chapter of her memoirs. Hotel Bristol (Berlin) opened in 1891 and was destroyed in an air raid in 1943. It held the first international IAA (Internationale Automobil Ausstellung) motor show, in 1897, and was involved in the Krupp scandal, detailed in William Manchester's book on the arms manufacturer. The five star luxury hotel in Vienna opposite the Vienna State Opera House is one of the most exclusive hotels in Austria and was restructured by the hotelier Georg Hochfilzer. It has hosted many historical figures including Teddy Roosevelt. It was here that the Prince of Wales and Wallis Simpson sojourned at the height of their affair, in 1936; the most sumptuous suite is named after him. In 1938, the hotel underwent Aryanization when its Jewish owner Samuel Schallinger was forced to sell his shares before being deported to Theresienstadt concentration camp where he died. Leon Trotsky was accused of meeting with others to plot against Stalin in the Hotel Bristol (Copenhagen). An alibi was established in 1937 when the Dewey Commission showed that the hotel had burned down in 1917. The Le Bristol Hotel (Beirut), is one of the most exclusive hotels in Beirut where the Lebanese Independence from the occupying Syrian military force was prepared in 2005. Hotel Bristol, Belgrade, opened in 1912; the architectural characteristics of the building are highly regarded: it is qualified as an anthological example of the modern architecture in Belgrade and the pinnacle of the Secession architecture in the city. It was declared a cultural monument in 1987.